276 resultaten.
mijn nachtland
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
962 hoor de stilte van de nacht
mijn stem laat u zweven
op een kussen van satijn
zacht spreek ik woorden
waarin u even mag zijn
luister naar mij
ik spreek over weinig
slechts letters
met klanken
daartussen het lied
van zingende
elfenbanken
zij staan,
zomaar gewoon
dicht bij de grond
hebben geen weet
van mensendromen
zij kijken niet…
Goudverniste slagpennen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
2.026 Stilte, uitbundige stilte
zweeft vloeibaar in het zwerk
over mijn woning en mijn kerk
vult oor en oog met kilte
op slagpennen met goud vernist
gleden schrijnend de wonden binnen
verscheurden de lach en het beminnen
en hamerden op de satijnen kist
de lamp Gods is niet gedoofd
al verliest de hemel haar heldere stippen
en is ook de dag van…
woorden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
631 liefst van al
speel ik met woorden
ik strooi ze uit
ik laat ze hopsen dansen
rennen in galop
struikelen buitelen
capriooltjes maken in de wind
tokkelen op een toetsenbord
soms zijn het vogels
fladderend van tak tot tak
soms zijn het knoppen
op een voorjaarstak
ik beroer ze met mijn vingertoppen
ragfijn satijn
ik beroer ze met mijn…
Afwas
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.169 Het satijn golft op de klanken
van vroege lijsters en nachtegalen
we drinken van weelderige ranken
vergeten zorgen en daagse kwalen
de verslagen extase kantelt
de jongste herinnering binnen
een sluimering kalmeert het vertrek
het nu uitgespeelde spel wandelt
weg uit het verkreukelde linnen
beneden wacht nog een afdruiprek.…
ONBEDUIDENDE POLKA
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.974 Een Arlequin in watergroen
versleten roze draagt Colombine
de hof is groot de bomen hoog
het roodste rood van de ahorn
op 't diepste groen van dennen
wij stappen kleine stappen
-hoe is de kiezel scherp aan uw satijnen schoen-
het pak van Arlequin is watergroen
opdat het passe bij 't versleten roze van uw rok
en als de schaduw zij van uw assen…
Luxuria
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.638 Zo, onbevangen
in rood satijn, gaat zij over grenzen
van afkeer. Op het late aanvangsuur
triomfeert de lust. Haar lippen vragen
nooit, maar kussen passioneel. De schoot
draagt zwelgpartijen. Een climax bederft
de brave natuur. Heilige dagen
keren om. Nu, haar oppergezag dood
en verderf zwaait. Is het vulgus onterfd.
Jeremy…
Tropisch hardhout
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.001 gladgeschaafd splintervrij
stabiele messing grepen
wel acht , vier aan de ene kant
vier aan de andere
onder het hoofd en ruggengraat
een peluwtje van wit satijn, de
wervels rustend op decubitus matras
zo lijkt het wegvoeren iets zachter
niemand hoeft toch zo bloot te zien
ontdaan van kostuum of mantelpak
door vreemde handen gepoederd…
Geciseleerd profiel
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
4.248 Vingers
Glijden over jouw
Echt heel mooi lijf
Licht-gestifte lippen
In een bed van mooi
Wit satijn
Waarop ons orgasme
Nog heel erg lang
Na smeulde…
De kracht van het web
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.130 In het kleinste
Hoekje van het
Rechter achterraam
Had jij je lang
Geleden al een
Huisje gebouwd
Van louter lege
Draadjes, gesponnen
Van 't fijnste satijn
Waarin jij heerlijk
Zomers zonnig
Tevreden kon zijn
- Terwijl wij
Grote mensen een
Reis van talloze
Mijlen maakten over
Passen en door
Tunnels heen
En velen met…
Zij is de wijzer van de tijd ...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Bloot, slechts omsluierd in doorschijnend kleed
sluit ze de gordijnen
en verdwijnt glijdend onder het satijnen avondkleed.
Het bed wordt dan gedeeld
door 2 paar tranen samen.
Zij maakt plaats door ruimte en tijd
in 't onbeschrijfelijk geluk,
de kamer doof voor't straatlawaai..…
AL DRAAGT DE AAP EEN GOUDEN RING / ZO IS HET TOCH EEN LELIJK DING
poëzie
3.0 met 3 stemmen
4.350 een gulden rok,
Zo is 'et toch maar enkel jok;
Want schoon zij met een grote pracht,
Wordt deftig in het spel gebracht,
En dat ze voor de eerste maal
Komt prachtig treden op de zaal,
Komt wonder moedig aan de dag:
Zij is een aap, gelijk ze plach';
Want eer men nog de rolle sluit,
Zo kijken hare grillen uit,
Want zijde, goud, fluweel, satijn…
Courtoisie vitrage
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.188 deed geen concessie
brak frêle af van de impressie
de sporen van het ijs in mij
Het lentekind kwam aangefloten
vrolijk smolt ze bij `t ontdooien
m`n gelaat in zachte plooien
tot mijn zaadje was ontsproten
Sprietje groeide uit tot halm
waar ik eind`lijk in kon klimmen
om mijn kleur te laten drogen
Zomerzoen voorzichtig kalm
zal satijnen…
Requiem voor een droomvrouw
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.239 In de satijnen glans van parelmoer
De welving van de kinkhoorn
Haar huis
Zong zij voor mij
Vreemd maar o zo mooi
Van haar verlangen
Verdronken in het bleke maanlicht
Van de ruisende zee
En haar schuimbekkende paarden
Van het levende water
De dauwparels van de dageraad
Van haar stille woorden
Die ze nooit gesproken had
Maar teder bewaard…
Butterfly Effect
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.411 Er danst iets in mijn buik
zacht satijnen kleuren
het zoete lied begerend
dat jij naar binnen zong
Juist in de kleine dingen
schuilt hier en daar een chaos
van ademloos verlangen
Het leek zo klein, jouw zingen
Wanneer de nacht het koudste is
houd ik je nu vol toewijding
gelijk een grote vlinder
met mijn vleugels toegedekt
Dan denk…
Rijpe vrucht
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
4.163 Staan aan de afgrond
Een druppel valt
In de bergkloof naar benee
Een appel wordt geraakt
Rijp om te schillen
Jouw huid als satijn
Vingers strelen
De glooiingen van jouw lijf
Geile zuchten geslaakt
Wellustig rillen
Jouw poort de hemel
Het mooi gewelf
Een collectie bergkristal
Bij elke stoot bewaakt
Een heerlijk trillen
Van voedzaam…
Vals sentiment
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
574 veel sentiment doorweven
een echte tranentrekker
zo eentje over hoe zwaar het leven
van een boer wel niet moet zijn
voor dag en dauw gaat zijn wekker
en dan de huismoeder niet te vergeten,
ja ze zullen het weten,
zij zorgt voor Pa en de kleintjes
voor haar dertigste krom
haar leven is niet zo fijntjes
als van die dames met hun satijnen…
Ultra Violet
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
558 Het lijkt of van de zon niets valt te vrezen,
haar stralen voelen aan als warm satijn,
toch sluipen ongemerkt gebakken peren
geniepig in je lijf, wat later pijn.
Doch moet en zal de zon je huid toch aaien,
neem dan een voorzorg, pak de parasol,
want anders eist haar schijnsel snel zijn tol
door hier en daar tumoren in te zaaien.…
Maneschijn Blauw
netgedicht
4.9 met 69 stemmen
584 En de jonge aankomende dames
zich, schaars gekleed, begevend
naar het midden van de cirkel
dat zich liet hullen in het zilver
satijnen lied van de zonnewende.
Die dan weer wel, dan weer niet;
ofschoon ze het ook niet kenden
maar op een dierlijke drift
enkel manifesterend in de cirkel
van dat licht.…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Het bed met jouw
schoonheid
in zoet satijn
ademende zacht met
zweetdruppels
en zocht zijn weg naar
het diepste
onder de lakens.
Het spel der liefde
geeft een ware binding
van twee mensen,
die vol respect en zielsveel
van elkaar houden.
Foto Dick Voogd…
ik lila me in slaapgewaad
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
994 ik slaap met
rood en goud
de zon is al zo oud
maar ik ben jong en kan
haar licht niet missen
ik lila me in slaapgewaad
voordat ze me verlaat
en lamp de kleuren vast
in mijn boudoir ce coir
laat de nacht maar gissen
die zwart de randen
van satijn waarin mijn zijn
zich heftig weert omdat gevoel
zich graag naar buiten keert
op het vingerlichte…
Fabel lavend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 Zolang de middelpuntvliedende krachten
De chaos van 't divergent herenleed,
Wat een gebrek aan concentratie heet,
In dolende droommensen niet verzachten
Is daartoe een minzame muze
bij machte
Die zich ontdoet van het satijnen kleed
Waarin omwikkeld ze haar binnenbrachten
Voor de sultan die haar, sprokenzegger, verwachtte
Voor fabelverhalen…
De wind waait zacht...
hartenkreet
3.0 met 39 stemmen
3.458 Een warme avond
Fluweel zacht
Ruist de wind
Door het open raam
Over onze lichamen
Heerlijke verkoeling
Na een zalig samenzijn
De nacht is lang
Geduldig is de zachte wind
Die ons heerlijk verwend
In ons liefdesspel
Als satijn zo zacht
Laat de wind zich ruisen
Over onze verliefde lichamen
In de schemering van de morgen
Zweeft de wind…
Sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
856 De sporen in de sneeuw zijn onvoorspelbaar,
en kreukelen de deken van satijn.
Zolang het sneeuwt is alles nog herstelbaar,
en houdt het tafereel zijn extra schijn.
En kijkend door het kader van het raam,
zie ik een wereld, maagdelijk en rein,
ervaar ik vrede en intens geluk.…
GENIET VAN ELKAAR
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.565 Kijk door de sluier van je ogen
wikkel je in zacht satijn
laat je op wolken drijven
voel je heerlijk, bevrijd en fijn.…
Herinnering en hoop
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.646 Ik kus de zachte zomerwind
en hoop dat die jouw lippen vindt
die zuiverheid van puur satijn
die schittering van kristallijn
ik ervaar een zoete siddering
bij deze schone herinnering
en beleef opnieuw die zwoele nachten
waarin al wat we verwachtten
crescendo zijn voltooiing vond
tot aan de vroege morgenstond
Nu heb ik nog alleen mijn dromen…
Een schrijven...
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
757 Een rol ontstaat, gefixeerd met rood satijnen lint.
Zorgvuldig, gekoesterd in sierglas met kurkdop.
Een schrijven over niet vergaande liefde…
beschermd, afgesloten voor kwade invloeden
van buitenaf. Glazige woorden omvatten het
gevoel van het intense gemis, doorzichtig vereeuwigd.
© avriends - 2007…
Dageraad
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.236 soepel als een satijnen laken
om de plooien van je huid.…
Mocht jij me ooit vergeten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.299 ik bestond
onthou dan alsjeblieft de geur van mijn huid
als je me vond na het ochtendlijk ontwaken
Hoe ik door je haren streek, de ogen
half gesloten en het net leek of er
geen woorden nodig waren om te begrijpen wat
niet hoefde te worden gezegd
Hoe ik me tegen je aanvleide en we samen
naar de stilte luisterden en het geluid
van de satijnen…
onsterfelijk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
925 Jij, vallend blad met gouden nerven
prachtig zacht verkleurd satijn,
in eeuwig ritme van leven en sterven
en dienstbaar in het gestorven zijn.
Je raakt de grond heel zacht en teder
en met een vederlichte zucht,
nestel jij je in het aardse
onder violette lucht.…
Schemerhuis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 op het kussen de laatste droomsporen
waar het duister nog in huist
van beneden geurt, niet uitgepakt,
de nieuwe morgen
naakt stappen we de nacht uit
hullen ons in de sluiers van de dageraad
we gaan op weg en met elke stap
scharniert de poort verder open
traag sijpelt het licht het oog binnen
de wegtrekkende waas legt bloot
wit satijn…