228 resultaten.
(kanker 5) steeds dichterbij
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 toen jij jouw ogen weer de ruimte gaf
en wit ontwaakte uit de roes die operatie heet…
met het zweet in mijn handen
en de tanden op elkaar ( niet schreeuwen )
stond ik naast jouw bed
je huilde
en de stoel die naast me neergezet
werd, schoof vanzelf weer achteruit
ik sta wel
want ik wil jouw tranen strelen
zacht verschoof jouw stem…
Reclusen en Begijnen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
628 Ze smachtten dorstig naar hun Bruidegom
Ze konden er wat van, Vlaamse begijnen
Een paardenmiddel om niet weg te kwijnen
Was pseudozwangerschap en sterrendom
En Jezus schoof zijn voorhuid als een ring
Beweert Cathrien van Sienna om haar vinger
Miraculeus zo’n vreemde binnendringer
Te gek voor woorden zo’n actieveling
Christina Ebner nam…
Zondeval (2)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.084 Wat in het Testament niet wordt vermeld
Is hoe de kribbe
Op een onbewaakt moment
Door een hoeftrap van de os kantelt
En het omzwachteld Kind
Over hooi en drek en haver rolt
Het moet geheim blijven
Streng bewaakt door een kobold met brokkeltanden
Het rookgordijn dat over de schandvlek schoof
Voedt het raadsel
Misschien was het maar een luchtspiegeling…
De Optimist
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
2.145 Hoewel volgens de regels van 't spel
opgepompt bleken de stemranden
te hard voor m’n villanella
zodat de bloedbaan ontframede
Hoogtijd met de stoplappen op rood
mijn zwengel klem in de krimpkous
tussen spatbord en spaaknippel
voor de schwalbe ventiel verlenger
Even in blazen en ja de goesting
floot weer door de aderen
het balhoofd schoof…
Harry's rups
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
802 Schoof met een stokje heel voorzichtig
ook de 2e rups achter het glas
wilde toen de eerste pakken
maar zag dat die verdwenen was.
Waar was die zo gauw gebleven?…
Langs de wegkant
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.344 Morgen vers in de krant:hoe Jackson Pollock
de nacht doorsneed, dat hij heeft geleefd toen
hij kleuren niet te stelpen ons in de ogen wreef
en schoof met vlakken - schouwspel telken kere
zoals hij holtes vulde met spetters licht,
onbesuisd tuurde door witte wolken heen -
en dan zo'n regen.
-----------------------------------------------…
SAMEN MET MIJ HUILEN
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
736 Even
en je schoof dan de gordijnen dicht
Dan zou je mij een kus gaan geven
en weende samen met mij, wellicht
21-1-2021
Ton Rijkers…
Goudlokje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Papa lag in mijn bed
lang geleden, ik bewaar dat
in het ovalen Tjoklat blik
bij mijn strogele haren
van de eerste keer
geknipt door papa
Mama stond in de keuken
Ze had haar pantoffels aan
Hij wachtte ongeduldig
op de pap en nam de schaar
Daarna was zijn pap te heet
en die van mama te koud
Daarom schoof hij door
naar mijn bord, krak…
Zelfverwennerij
netgedicht
5.0 met 111 stemmen
389 ik schoof de
groene regen
jonge blaadjes
langs stille
rollertjes open
het licht kon
binnen komen
als gedachten
lieflijk verpakt in
warme dromen
die nog even
wakker willen
worden met een
volle dag in
het vooruitzicht
tijd om op te
staan de zon nog
even langs een
slaperig koud
lijf laten gaan
dan de douche
als malse regenbui…
Haagse horde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 Wij zijn de afgelopen week getuige geweest van een weerzinwekkende waarheid in woord en beeld.
De weerslag daarop in de tweede kamer kwam eveneens tot ons in woord en beeld, maar op gezag van de paarse blasfemisten werd de waarheid een leugen en laat ons achter in walging...
E.e.a. in reactie op het snelsonnet van Mr. Lightverse, Bart Adjudant.…
Baantjescarrousel
snelsonnet
1.0 met 1 stemmen
654 Dick heeft verstand van ambtelijke macht,
Dick weet ook alles van terreur bestrijden,
Dick kan geheime acties voorbereiden,
Dick is een bruikbaar man, die nooit eens lacht.
Als slangen listig, argeloos als duiven,
Nee, alle lof voor Dick, laat hem maar schuiven!…
afrekening
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.480 In een oogwenk was het geschiedenis
Een vaal doek schoof over het krot
Aangevreten door de tand die duurt
De huisbaas heeft de muren leeggemolken
Gniffelend in zijn laffe vuist
Betonrot en schimmel en wind
Wissen de rest
Leidingen geknakt
Stroomdraden losgerukt
Water lekt langs het plaaster
Trekt een roestbruin spoor
De laatste bewoner…
we waren er samen goed in
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
727 steen
ik het voeteneind en jij het hoofdeind
zo kropen we samen naar elkaar toe
het werd een levendige schoonheid
waar we samen alles inbrachten
in een ruimte zonder omheiningen
liefde in lijnen naar alle hoeken
nimmer te bedwingen in houden
van onze plek - waarin we geloofden
en lantaarns onze liefde belichten
en onze wereld ineen schoof…
- Onzichtbare dag -
netgedicht
4.2 met 36 stemmen
592 De dag hij ging, hij schoof met uren,
licht brandbaar en onbruikbaar,
nam dubbel troostloos afgestudeerd,
in de vroege morgen
glinsterend en sterk verbleekt in glans,
leeggezogen, angstig en onaantastbaar,
langzaam weer vaste vormen aan
om de warmte te laten stromen,
als kleingeld voor de parkeermeter
ondankbaar en verbitterd betalen…
Langs de wegkan
gedicht
2.0 met 3 stemmen
3.916 Morgen vers in de krant: hoe jackson Pollock
de nacht doorsneed, dat hij heeft geleefd toen
hij kleuren niet te stelpen ons in de ogen wreef
en schoof met vlakken - schouwspel telken kere
zoals hij holtes vulde met spetters licht,
onbesuisd tuurde door witte wolken heen -
en dan zo'n regen.
----------------------------------------------…
VERDRONKEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.481 Haar rokje lag omhoog
haar benen lagen bloot
Gebroken was haar oog
't meisje leek zo dood
Haar blik heel verbaasd;
haar lichaampje ijskoud
Een man schoof ernaast
hij depte haar ’t zeezout
Haar handen heel zacht
haar voeten blauwrood
Voor haar eeuwig nacht
't lief meisje lag dood
Haar rokje lag omhoog
haar benen lagen bloot
God,…
Zijn vluchtverhaal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 een oudere man uit een ander land
kwam op enige afstand bij me zitten
we wisselden even van gedachten
ik luisterde in gebroken Nederlands
intens naar zijn vluchtverhaal,
nu is hier zijn thuis, het opnieuw beginnen
ik huiverde
schreef op de rand van de krant enkele woorden
moed, hoop en vertrouwen voor de toekomst
scheurde het af, schoof…
Quo vadis, nsc
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
630 Er woedt een zware storm
op de noordzee
het schip van staat loopt
zware averij
laatst schoof een boot uit spanje
nog langszij
'quo vadis? riep niklaas,
kom met ons mee!'
"Quo vado?…
tweede kerstdag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 moeiteloos schoof de tweede
dag voor bij de eerste, het
sprookje uit het sprookjesboek
vertaalt en herhaalt telkens weer
het geschrevene van oude seniele
lieden die wat krasten op het
perkament zonder oorsprong
zo werd de bijbel een statuut
met veel allure, A Course in
Miracles zette eens dat boek
in een optiek van een waarachtig…
"Redelijk midden"
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
363 Kapitein Rob houdt zich doof
als dick schoof
dilan jon-gerijn
hult zich in schone schijn
doet of haar wipneusje bloedt
maar in deze fase
zal dat de lamme en blinde
slechthorend slechtziende
gé wé niet eens meer verbazen
Het eigen vervoer
het eigen vermogen
kortom het EV
wordt weer heilig verklaard
en veilig gesteld
de waarlijk…
Nasmaak
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
193 Je schoof me iets toe
dat ik nog niet kende.
Ik proefde,
bleef even hangen
in dat eerste moment.
We zaten,
dicht genoeg
om niets te moeten uitleggen.
Glazen raakten leeg,
woorden vielen stil
zonder ongemak.
Alles kwam
en ging weer weg,
alsof het wist
dat blijven niet nodig was.…
Pas op je tellen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
209 vroeger stond het
telraam rechtop
alsof cijfers zich
nog lieten opvoeden
de juf schoof kralen
van links naar rechts
met het vertrouwen van
iemand
die dacht dat tellen
hetzelfde
was als weten
wij knikten maar
er bevond zich
iets vreemds
niemand hoorde een tik
geen schuivend hout
geen vallende kraal
maar bij het ochtendlicht…
FIRST LADY MEVROUW LOES MEURS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
576 Ik zag ze op foto in het AD van vandaag 11 september 2024
First Lady Mevrouw Loes Meurs, de vriendin van Zijne Excellentie
de Minister President der Nederlanden, de heer Dick Schoof
Loes Meurs
wat een verschijning
wat een verademing
wat een verleiding
wat een schoonheid
Ben je verliefd, Jan Jacob Krediet?…
verloren zielen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.217 bewegen wel
maar geluid blijft binnen
gesprek met hun ik-figuur
die ook geen antwoord weet
en stil luistert uur na uur
soms staat er iemand op
en loopt wat heen en weer
(vertrek en aankomst vallen
samen in een ogenblik)
en zet zich maar weer neer
einddoel al vergeten
nog voor de reis begon
even gedacht iets gezien
te hebben, maar toen schoof…
Ontgoocheling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.457 Ik schoof popelend aan
Een wachtrij tot op de markt en verder
Want op deze beurs
Beloven ze de eeuwige glimlach
Kant en klaar als geschenk verpakt
Een gekruld lint
Een motief van vergulde stippen
Je hebt alleen wat grof geld nodig
Knisperend in de handpalm
Of een kredietkaart die soepel
Langs het rode oog glijdt
Ik had mijn rekening geplunderd…
Onder de notenboom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
510 Homo Sapiens schoof van mijn schoot.
De mezen schoten alle kanten uit.
'Onder ons gaapt de afgrond
van het absolute niets',
las ik verder in Harari.
'Nee hoor', zei ik tot mezelf.
Mijn vrouw riep me naar binnen
voor een of andere keukenklus.…
Licht als zuivere zuurstof?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
429 Ik schoof de grendels dicht,
in mijn meervoudige kamers van
het hart, ooit bloeiden er rozen
door de tijd en ervaring gehard,
voor elke kamerdeur lag de keus
van een regenboog of doornenkrans
in dromen, er drupten tranen uit
elke ruimte die ik binnentrad
waar ik schaduw niet van licht kon ,
scheiden van een onregelmatige
hartenklop…
DE KNELLENDE RING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
700 Wat was ze toch heerlijk gelukkig geweest
de dag dat hij de ring aan haar vinger schoof
Al meteen echter de dag na ‘t huwelijksfeest
zag zij zich beschouwd geworden als sloof
Zijn verliefde vlammen die doofden al direct
zelfs de vonken stierven reeds geleidelijk uit
Hij had in de buurt een andere dame ontdekt
die dolverliefdheid overkwam ook…
Verboden Begeerte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
958 De antieke pastoor kroop op de kansel
Wees naar zijn borst
Zei
Het hart is een verraderlijke spons
Die gif slorpt
Toen klom hij op de arduinen sokkel
Waar Eros troont
Gemarmerd naakt onder een kruisgewelf
Hij schoof er hem puffend af
Tot hij aan brokken, splinters viel
Noemde hem kobold
Vaagde hem door het kerkportaal
Toen haalde hij…
Oude schuur
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.907 ziekenfonds werd opgezegd
dus kon ik investeren
Want ik was nu eensklaps rijk
niets kon mij nog deren
In de schuur vond ik een bijl
en allerhande zagen
Zelfs twee messen vond ik daar
die er al jaren lagen
Ik heb het spul zorgvuldig
op een slijpsteentje gewet
En daarna op een leren riem
ook nog eens aangezet
Mijn kettingzaag die schoof…