176 resultaten.
leren vergeten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
899 Helsinki tot aan Leiden
insecten in de haren
op de weg in gedachte
de zoveelste voorganger inhalen
nooit meer willen verlangen
en het antwoord mijn vriend
spookt ergens rond
in de wind
en zo komen zinnen uit de mond
het noorderlicht komt in zicht
de tent alvast opgezet
gooi op de grond mijn extra gewicht
de lucht is het bed
de sterrenhemel…
Placebodieren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
720 Tussen woorden was onze stilstand
niet bemerkbaar in het zwijgen
een religieus universum
trok tijdens dichte mist voorbij
in de boeken die we hadden gelezen
over het verstilde hondenleven
schilderden schaduwen jouw afkomst
lag het galgentouw nog in de kast
en nooit kwamen we dichter bij
zij die door het licht genazen
of was er een sterrenhemel…
De nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Tot aan je sterrenhemel.
Iedere keer weer laat jij mij komen, en laat jij mij weer dromen.
Hoe fijn of ondeugdelijk ik uit mijn dromen komt door jou, dat is voor jou even.…
ritueel
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
626 tijdloos
bewegend schilderij van wonderlijke luchten
mij dompelt in donzig wit en blauw en grijs
zoals ik de eerste geluiden om me heen beluister
waar de stilte nog alle ruimte heeft, het licht nog
teer en schuchter, de prille dag onaangeroerd
nog ongevuld met mijn gedachten speelt
zo tasten mijn ogen ook bij het nachtelijk uur
de sterrenhemel…
De ster
hartenkreet
1.6 met 10 stemmen
1.454 Een schittering in de sterrenhemel
Allemaal sterren verspreid over de hemel
Die schittering valt me op, het raakt me
Het iets bijzonders, het geeft een lekker gevoel
Maar wat is het precies?…
Mooie dis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
907 (van stil verlangen)
Pronte borsten
tippen de hemel
Ondergaande
zon, maakt plaats voor
een sterrenhemel die
in mooie lijnen zijn
verhaal doet gelden
De kling vibreert
raakt vanbinnen
Zachte wanden
rondom hemels
vocht dat slechts begeleidt
vanaf hoge toren
met schijn die zelden
Oprecht bedriegt
laat zij dansen
Venijn van schijn…
Oude boerderij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
530 Het leven
verbergt zich niet meer
achter de schaduw
van de lange bomenrij
midden in het landschap
de oude boerderij
waar wind waait
door de plinten
de geiten zijn verdwenen
de sterrenhemel fonkelt fier
boven de oude boerderij
waar regen valt
op rieten dak
de koeien staan niet op stal
de maan beschijnt de wildernis
natuur die…
oude lome eik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
226 mocht deze sterrenhemel van zwart
papier zijn dan kraste ik mijn naam
ergens waar geen sterren staan
het liefst schreef ik het met
de neerbuigendheid van een
oude lome eik waarvan zijn
kruin mij ooit in een nest
zal laten ontluiken
ach, eens zal het een legende zijn
dat een dichter zich verplaatst
met vleugels van hetzelfde
hemelse papier…
Of de aarde een sterrenhemel schijnen wou
poëzie
4.1 met 13 stemmen
1.984 Of de aarde een sterrenhemel schijnen wou,
Sidderen zonnestelsels, fijn gesteeld:
En ied're graspluim is een sterrenbeeld,
En als een Melkweg hangt die streep van dauw;
'K zie, als ik 't hoofd eerst zo, dan anders hou,
Hoe rode Mars oranje Sirius speelt,
En hoe, knipogend, 't groen zijn gunst verdeelt
Naar 't geel en 't violet van achter…
Je Ogen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.116 Helder als een sterrenhemel..
Vol leven..en kracht..
Je ogen vol geluk, vreugde..
Je ziet het meteen..
Schitteren als een diamant..
Soms zijn je ogen troebel..
En doorlopen met tranen..
Vanwege alle pijn en verdriet..
Soms zijn je ogen donker..
Donker als de nacht..
Met alleen maar leegte..
Maar er komt een tijd..…
ABRAHAM
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
3.258 een man voelt soms de drang op pad te gaan
de weg is lang, hij weet niets van tevoren
hij hoort sirenenzang en is verloren
beloften aan de sterrenhemel staan
in een geheimschrift, god weet waar vandaan
hij staat vroeg op, vertrekt bij ochtendgloren
is een oase daar, een stad, een toren?…
Vijver "De Dood"
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.237 Ooit lagen wij samen bij de vijver
De vijver vreemd genaamd "De dood"
We staarden naar de sterrenhemel
Jouw hand op mijn heup, je hoofd op mijn schoot.
Ooit keken wij daar samen naar dat wat oneindig lijkt
zonder dat ik besefte hoever wij zouden komen
Je durfde me toen nog niet eens te kussen
Je was nog de uitkomst van mijn dromen.…
Beleefd doch dringend verzoek
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
957 Beste heren/dames der redactie
Ik denk dat ik uit naam van ieder spreek
Die hier zijn geesteskind komt etaleren
Niet enkel in de vorm van een reactie
Men wil zich met zijn vondst manifesteren
Zijn mening uiten, graag zien
hoe die valt
Maar is verbaasd als plots om middernacht
De sterrenhemel op nul wordt "gestald"
En views verdwijnen als…
Laguz
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Wind bewaait het meer,
beweegt water te golven,
en mijn geest golft mee;
Met zonsondergang
gaat ook de wind onder, stil
wordt het water kalm
en spiegelt de maan,
zo boven zo beneden:
ook ik spiegel me
in strakglad water
onder de sterrenhemel,
boven de diepte;
Mijn bewustzijn zinkt
traag in het zwarte water,
diep in mijn wezen,
doodsangst…
De praaiende dichter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 de oude duisternis
doordringt de nacht
zeilen vol gedachten
bollen de sterrenhemel
ahoi laatste horizon!
een hoofd vol ideeën
klieft de radiogolven
de woorden lijnen uit
strekken strakke zinnen
ahoi uiterste oosten!
de jonge zon deint
licht op het water
de Aarde rolt ijlings
door oranje luchten
ahoi ruige roeier!…
Onze droom
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
9.755 beloven
bezegeld met ringen en witte duiven
Een prieel op het witte strand
waar de ringen worden omgedaan
En dat alles op het moment dat
we de zon kunnen zien ondergaan
Waar we na de huwelijksceremonie
genieten van een dans op het strand
Daarna dolverliefd terugslenteren
blote voeten in het knerpende zand
Waar we slapen onder de sterrenhemel…
De maangodin
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.065 de maan is een vrouw
verstopt in het cyclische
verdwijnen en verschijnen
in de schaduw van het licht
als maand van het leven
als vruchtbaarheid gegeven
je mooie ronde vorm
aan de donkere sterrenhemel
boven het ondermaans gewemel
het initieert de getijden
het bloed en de vloed
die de vrucht in de zee ontmoet
het weerspiegelt de zon…
onze liefde voor de nacht
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
482 de nacht
als de zon ondergaat komen wij tot leven
overdag is het overleven
in ons werk van negen tot vijf
we behoren tot de nacht omdat het leven dan lacht
in de koele avondlucht ademen we vrijer
we kunnen nauwelijks wachten
tot de schaduw van het duister het licht bedekt
onze dromen en verlangens schijnen uit te komen
onder een sterrenhemel…
Nightfall op Lesbos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 Een hond huilt zijn eenzaamheid uit tegen de sterrenhemel.
Over de heuvels parelt het geluid van grazende schapen
en het laatste vliegtuig van vandaag bromt de stilte aan stukken.
Een ezel balkt zijn hormonendrang het duister in;
maar gelukkig niet onder ons kamerraam
Een Witte Kerkuil vliegt jagend door de straatverlichting.…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 Zoals een
zwerver die warmte nimmer
elders vond dan in vrijheid
te leven onder sterrenhemel en
blauwe lucht.
Op weg naar de toekomst
voor hen die kozen de morgen
te tarten. Voor hen die kozen
een wens niet een wens te laten.
Voor hen die door vreugd en vele
smarten zichzelf nimmer vergaten.
Op weg naar de toekomst.…
De herdersjongen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
421 De jongen met de herdersstaf,
onder de sterrenhemel, richt
zijn ogen naar een sterren-
beeld; oordeelt met een speelse
blik over wat met zijn fantasie
speelt.
De herdersjongen in het veld;
niet weggelegd voor het grote
geld, peinst over het geluk voor
hem tussen de sterren verborgen.…
Tweede Pinksterdag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
478 pioenroosblaadjes, het loslaten van
Duiven in nog volle kerken, Pinkstergroeten
Op papieren kaarten
Dat alles omdat men de geest kreeg
Verzucht een Cherubijn; een Parakleet
Die het vertrek van Jezus moest verzachten
Het schemert al, er komen vlammetjes
Op tafel, sommige dansen naar hartenlust
Het wordt laat, de zaak gaat sluiten, een indigo
Sterrenhemel…
Als een Storm
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
3.313 tegen je opstuwen
Mijn handen die je borsten trotseren
Het is te laat om de zee nog te kalmeren
Gehijg maakt plaats voor gekerm
Je raakt verslaafd aan de storm
De razernij lijkt oneindig
De schade lijkt enorm
Na de storm komt serene rust
De wind gaat liggen, alleen nog gefluister
In alle stilte keren we terug naar de kust
Onder een sterrenhemel…
de kleine god
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
688 het roze van geurige bloesems, na de regen,
proeft als een mooie, onbekende eeuwigheid,
waar paradijs en sterrenhemel samensmelten,
ja, waar de kleine god plots een held wordt,
de kleine god woont in stille woorden,
zijn mantel blauw, zijn stem van zilver,
de snaren van zijn tong, zacht en zuiver
voor wie echt luisteren, fluisteren wil,…
Ja Heer, ik wil!
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.812 Ik heb gehuild, gesmeekt, geroepen,
de sterrenhemel afgezocht,
wanneer toch zal ik U ontmoeten?
Uw voeten kussen als dat mocht,
verwarm mij met uw liefdesgloed,
mijn hart, o Heer, het bloedt.
Vlammen verteren mij, o, sus me,
geurolie kocht ik voor Uw haar,
Beminde, kom mijn hartstocht blussen,
hoor ik U komen, is het waar?…
Op de hielen getrapt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 Onrustig sluit ik me op
in mijn sterrenhemel van gedachten
gevangen tussen twee oren
achter een gapend gat.
Gevangen in verstilde beelden
resten slechts lege woorden
verloren in een waas
van reukloze mist.
Rusteloos levend
verzadigd, maar koortsig
uit plichtsbesef
nader tot het uiterste.…
Sjors Boesch – We noemen hem Kees XXIV; vers 283
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
314 *283*
De nachtegaal kwam voorbij,
niet voor de eerste laatste maal,
door frasen als zwanenzang,
langzaam beslissende zinnen,
op ‘t witte sterfbed tollen
als in ‘n sterrenhemel.…
Verliefd
netgedicht
3.2 met 27 stemmen
2.696 Vanaf de eerste oogopslag bewerkte je
de erogene zones van mijn brein dat
jou als partner zag voor 't nageslacht
en produktie stuurde van liefdesdrugs
Verliefdheid maakte mij beter dan ik was
ik deed dingen die in nooit durfde
in m'n geest was er naast jou geen ruimte
oude vrienden verruild voor 'n onbekende
Ik zwierf onder van Gogh's sterrenhemel…
Naakte nacht .....
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.920 Ik wil jouw lippen op de mijne
handen kroelend door mijn haar
onze lichamen verstrengeld
intens genieten van elkaar
Onder de blote sterrenhemel
de naakte nacht oneindig lang
wil ik elke minuut plukken
de dageraad maakt mij bang
Woeste duinen nodigen uit
tot hartstochtelijk beminnen
alleen de zee hoort ons geluid
de wanhoop in onze zinnen…
3 uur en 228 km
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.389 Om samen onder die sterrenhemel te staan
en te weten dat je me hebt gemist.
Kan ik die 3 uur overwinnen
en je steeds weer laten gaan
of is dat teveel verdriet van binnen?
en kan ik dat niet aan......
Ben jij die 228 km absoluut waard
en moet ik keihard voor je vechten...…