Alle inzendingen over stoet

240 resultaten.

Sorteren op:

de gekozen hymne weent voluit

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 862
stil naar boven geloken ogen je mond is dicht de vingers heeft iemand gebogen Je lijkt wat somber bij dit licht Je hoort ze praten mild van toon een hand een traan het raakt je aan ze zeggen waarheid zonder schroom jij bent voor hen al weggegaan toch ben je bang die laatste gang zou dat nou echt het einde zijn het lied is uit de stoet…
wil melker22 november 2005Lees meer >

op het kussen van de avond

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 827
voel zachte klanken in een eindeloze stoet, geluiden van nergens en overal wanneer daglicht en schaduw zijn woorden verlaten op zoek gaan naar losgebroken schimmen van de ziel; het weten dat alles leeft in open zicht en dat, gedragen door het sterven, verwachting terugkantelt in kleine fonteinen, ongevraagd en vaak hoger…

licht valt gelig op je huid

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
geloken ogen je mond is dicht jouw vingers heeft iemand gebogen je lijkt wat somber bij dit licht je hoort ze praten mild van toon een hand een traan ze raakt je aan ze zeggen waarheid zonder schroom je bent voor hen al weggegaan toch ben je bang die laatste gang zou dat nou echt het einde zijn het lied is uit de stoet is lang ik blijf…
wil melker29 augustus 2006Lees meer >

Volle maan

poëzie
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.983
In een stoet van grijze wolkenvlokken Trekt de maan naar 't Zuiden, naar de zee: Al wat jong is, voelt zich aangetrokken: Vissermeisjes waden langzaam mee: Voeten scheemren onder donkere rokken En weerspieglen in de blanke ree!…

VERVROEGD UITTREDEN

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
stapte Waarin ze naar het eeuwige optrokken Hij zich afzijdig hield van slaande klokken Werd hij een riethalm, stom en stil, verslapte Zijn aandacht, tot het laatste lichtpunt knapte Naakt op te gaan in zon en wind kan lokken Dus nam hij afscheid, moe van struikelblokken Waardoor zij, in de stroom nog, zich verstapte Doorhinkte in de stoet…

Cornucopia

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
groene specht Surrealistisch, dat de lente daar is En als de duvel zegt dat dat niet waar is Schenk mij dan klare wijn bij het gerecht Het teken aan de wand is aangebroken Het sein op groen der hoorn des overvloeds In struikgewas geen rovers, niets dan goeds Vaarwel, o roze Cadillac, 't is over Er klinkt geschal bij uitvaart van de stoet…

Zwarte vogel

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 648
Ik stond erbij, ik heb de stoet zien gaan we keken, bogen en applaudisseerden voor 't langgerekte lint van limousines die dag werd de A2 een Herebaan een indrukwekkend lange marche funèbre Nog maanden later vond men in de vlakte in de ruïne van de zwarte vogel wat relikwieën in het veld des doods als laatste teken, doch geen…
Maxim16 juli 2024Lees meer >

Klaasverdwazing

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.335
na een lange spanne tijd zag ik de laatste Klazen na, minderde gestaag het laweit en verdween de stoet weldra geheel in een nevelig woud. buiten mijn gezichtsveld nog kraakte het dichte kreupelhout.…

Het verbreken van onwetendheid

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
Vol ongeloof ritselend en dwarrelend Jaagt de herfstwind de gevallenen voort In het zachte mos lag zowaar ‘t end Opeens was daar de hemelpoort De zomerwind had speels aan ze getrokken En nooit hadden ze vermoed Dat ze spoedig zouden ontvallen Om gedragen te worden in de stoet De lentewind had mooie beloften gebracht en ’n ruisend…

tot u spreekt uw krant

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 637
hooggeachte lezers lees en huiver met de ogen dicht ik toon u mijn woorden die u bij de lurven zullen grijpen als een bonte stoet van valse predikers en krachtige leugenaars lyrisch, met een scheutje azijn, gevangen in loos gepraat, tobbend met de ruis van terreur en zondagse psalmen hoe een mens wikt, zwijgt en vals beschikt het…

in het voorbijgaan

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 704
wil jij mij treffen als mijn dorp aan jou voorbij schuift zie je dan mijn arm die haast schuw naar jouw ijzeren ros wuift of is de blik enkel voorwaarts gericht tussen wanden van geluid waartussen witte strepen voorwaarts flitsen en asfalt de toekomst duidt wil jij me treffen en de stoet van wielen voor even verlaten of eist de…

De kruisweg

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 929
aan mij trekken vaak stoeten voorbij ik spreek liever van stille tochten geblinddoekt passeren verdrongen gedrochten elkaar vasthoudend in een rij, zij aan zij doorgaans zijn ze ook in schaduwen gehuld nauwelijks zichtbaar voor mijn ogen omdat de ziel maar niet wordt bedrogen immers die is al met te veel spagaten gevuld ze zingen het oude…

Leegte bevriest mijn ziel...

hartenkreet
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.395
Geruisloos trekt de stoet van dierbaren over de donkere stenen in dit afscheid Een enkele reis in het doodskleed die je naar de halte van leegte rijd... De wolken besluiten je mee te nemen naar het land zonder helse pijnen Een zonnestraal verlicht de aarde waarin je aardse leven voorgoed zal verdwijnen...…

zondagmorgen

hartenkreet
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 726
heerlijk wonen aan de dijk ik voel me vrij ik voel me rijk de rust de stilte om mij heen geen lawaai ik ben alleen met slechts de vogels en het water want de herrie komt pas later rond elf uur is het met de rust gedaan in de verte komen ze al aan in dikke pakken op motoren mijn zondagsrust verstoren was het er maar één,neen het is een hele stoet…

TURF IN JE RANSEL

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 955
GRENADIERSLIED Ik was een tikkeltje teleurgesteld In wezen was ik toch een hoogtepunt De dag dat eensgezindheid werd gegund Te zien hoe waardigheid werd opgespeld Bij Alexander, welgesteld en held Verdeeldheid bleek die dag dus uitgedund Werd terugbetaald en met gelijke munt En ik bleef door één gast niet onvermeld Terwijl een baldakijn de stoet…

zondagmiddag 11-1-15

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
Zondagmiddag in Ales In het zonnige zuid-Franse zuiden Waar je alleen de klok hoort luiden Voor een begrafenis De straten stil verlaten Een auto, hooguit twee Jongens die met veel kabaal Hun brommer laten gieren Vandaag een zondag de elfde van de eerste maand Geen plaats meer voor mijn auto En stoeten mensen overal Die zwijgend zonder…
Lisa Leyten11 januari 2015Lees meer >

Dies irae.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.110
Traag volgt de stoet van vriend en magen, in 't zwart gekleed, de ziel vol rouw om hem die heenging, plichtgetrouw des levens last droeg en zijn plagen. De boetpsalm jammert... smekend teer hoort men het Miserere klagen: ach!…

ode aan een gestorven dichter

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 704
poëzie is de adem van de schrijvershand, het typt het zwart van inkt met gele stippen in de ruimte, offert zijn gedachten aan de wind die ons luistert poëzie is de honing in de melk het zoet van het verhaal van de gedichten strofes aan elkaar gelijmd met het verdriet als een poëet zijn laatste bundel slijt aan de voorloper van de stoet…
elze14 mei 2016Lees meer >

schakeringen onderweg

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.323
terneergeslagen eeuwige trouw, op de hak genomen liefdesmijmering, vers in geheugen lettergepenseeld vergezicht een bontje met een kort lontje verwondering, verbazing, woede liefkozing en oorwassing doodsklok en schalmei trompetteren opgewonden in verscheidenheid verbonden niemand sluit hier de rij verwachtingsvol begeeft de bonte stoet…
Fred13 augustus 2005Lees meer >

Achter De Dood

hartenkreet
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.482
Ik laat geen traan De Dood rijdt vóór mij achter haar de stoet van mensen die nog leven en de dode een laatste groet gaan geven De Dood, zo tastbaar, heel dichtbij de dood rijdt voor mij Ik zie de kist, de bloemen... De Dood is als een dichte mist voor mij.…

Nacht

poëzie
4.0 met 34 stemmen aantal keer bekeken 3.552
De glinsterende stoeten Der starren wijken róndom, eindloos-diep; - 't Was, of de stilte plechtig tot mij riep: 'Bid! op de starren rusten Godes voeten!'.... Ik weet, ik weet niet, wie de wereld schiep, Of ze is geschapen, of we aanbidden moeten, Wat wij als Leven, Ziel of God begroeten, - Of eeuwig slapen zal, wat eeuwig sliep!…

Ik zal mooi dood-gaan

poëzie
3.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 4.887
Hoe zalig is dat nu, wanneer ik tuur Naar mijn gedachten in hun brede stoet, Die álle schoon zijn, en niet één die doet, Of zij wou vlieden uit Mijn hoog Bestuur. Wat is dat goed, de grote rust van God, De heerlijkheid eens kunst'naars, en 't geluk Van mens, verenigd in één ogenblik!…

een zachte landing

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.593
ik ga voorwaarts, de linker voet eerst kan ook de rechter zijn, 't is om het even een schrede die men voorziet en beheerst en traag een afdruk in het steengruis ververst zoals de dode even de adem mocht beleven het spoor naar de laatste toekomst wordt getrokken in de stoet vergezeld van verstilde zwarte kraaien zij kennen de mimiek van een…

Laatste groet

hartenkreet
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.810
In een zwarte lange stoet waarvan, De bestemming bekend is. Achter een raampje weggezonken, In een ruimte van emotie Treurwilgen buigen, Auto’s die stoppen, Voetgangers kijken om, Alles stil en licht. Veel mensen opgedrongen. Tranen voeren ze mee. Op de golven van muziek. Echoënd door de kille ruimte.…

De hoge tonen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
ik ging mee met de galmen van kerkklokken zag hoe vogels op het land van de hoge tonen schrokken zij kenden het onderscheid wisten de tijd van de vrolijke stoet die met aanhang vertrok voor de huwelijksreis kozen hun plaatsen in het lommerrijke groen van statige bomen om maar niets te missen van wat er zou komen bij het donkere luiden…

Cemetery blues

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 685
De klokken luiden, afscheid wordt genomen Een korte plechtigheid, een vers, een lied De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen De oude zerken staan hier schots en scheef En ook de houten kruizen, half vergaan Waarop al lang de namen niet meer staan Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef…

pluk de dag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 376
nu thuis te moeten zijn is de onbegrepen kunst van wie zwerven moet om in de vitale menigte zich telkens vol te lopen aan het losbandig leven de volle vrijheid geniet hij eenzaam maar niet alleen in het stil luisterend kijken naar de immer bonte stoet die de vele maskers draagt van mensen in maskerade alles wat hen bezigt ziet hij van…

ZWERVEND JONG EN OUD

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
Ouders verkopen het geweven goed aan rijke mensen, reizend op kamelen; vrolijke hartkloppingen geeft die stoet. Het kind wil zich na het wilde spelen toeleggen op wat de toekomst uitbroedt, leert een handwerk, verlangt wijze bevelen.…
Han Messie16 november 2020Lees meer >

Componistendag

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
'k Zeg het kort en goed 't is uit vier eeuw maar een greep 't wordt anders zo'n stoet...…
Max19 juni 2023Lees meer >

misverstand

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 445
maar niet zo intens zou zijn dat hij met zijn hart niet vooruit komen kon waar de lang verlangde bossen ook liggen mochten veel vochtiger zouden zijn ogen nooit meer worden van blijdschap en zijn verdiende vrijheid in keuze zijn ziel had hij altijd met zwaar gemoed gedragen maar hij liet zich er evengoed niet naar vragen door een hele stoet…