240 resultaten.
de gekozen hymne weent voluit
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
862 stil naar boven
geloken ogen je mond is dicht
de vingers heeft iemand gebogen
Je lijkt wat somber bij dit licht
Je hoort ze praten mild van toon
een hand een traan het raakt je aan
ze zeggen waarheid zonder schroom
jij bent voor hen al weggegaan
toch ben je bang die laatste gang
zou dat nou echt het einde zijn
het lied is uit de stoet…
op het kussen van de avond
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
827 voel zachte klanken
in een eindeloze stoet, geluiden van nergens
en overal
wanneer daglicht en schaduw
zijn woorden verlaten
op zoek gaan
naar losgebroken schimmen van de ziel;
het weten dat alles leeft
in open zicht
en dat, gedragen door het sterven,
verwachting terugkantelt
in kleine fonteinen, ongevraagd
en vaak hoger…
licht valt gelig op je huid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
586 geloken ogen je mond is dicht
jouw vingers heeft iemand gebogen
je lijkt wat somber bij dit licht
je hoort ze praten mild van toon
een hand een traan ze raakt je aan
ze zeggen waarheid zonder schroom
je bent voor hen al weggegaan
toch ben je bang die laatste gang
zou dat nou echt het einde zijn
het lied is uit de stoet is lang
ik blijf…
Volle maan
poëzie
3.0 met 11 stemmen
2.983 In een stoet van grijze wolkenvlokken
Trekt de maan naar 't Zuiden, naar de zee:
Al wat jong is, voelt zich aangetrokken:
Vissermeisjes waden langzaam mee:
Voeten scheemren onder donkere rokken
En weerspieglen in de blanke ree!…
VERVROEGD UITTREDEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 stapte
Waarin ze naar het eeuwige optrokken
Hij zich afzijdig hield van slaande klokken
Werd hij een riethalm, stom en stil, verslapte
Zijn aandacht, tot het laatste lichtpunt knapte
Naakt op te gaan in zon en wind kan lokken
Dus nam hij afscheid, moe van struikelblokken
Waardoor zij, in de stroom nog, zich verstapte
Doorhinkte in de stoet…
Cornucopia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 groene specht
Surrealistisch, dat de lente daar is
En als de duvel zegt dat dat niet waar is
Schenk mij dan klare wijn bij het gerecht
Het teken aan de wand is aangebroken
Het sein op groen der hoorn des overvloeds
In struikgewas geen rovers, niets dan goeds
Vaarwel, o roze Cadillac, 't is over
Er klinkt geschal bij uitvaart van de stoet…
Zwarte vogel
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
648 Ik stond erbij, ik heb de stoet
zien gaan
we keken, bogen en applaudisseerden
voor 't langgerekte lint van limousines
die dag werd de A2 een
Herebaan
een indrukwekkend lange
marche funèbre
Nog maanden later vond men
in de vlakte
in de ruïne van de zwarte vogel
wat relikwieën in het veld des doods
als laatste teken, doch geen…
Klaasverdwazing
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.335 na een lange spanne tijd
zag ik de laatste Klazen na,
minderde gestaag het laweit
en verdween de stoet weldra
geheel in een nevelig woud.
buiten mijn gezichtsveld nog
kraakte het dichte kreupelhout.…
Het verbreken van onwetendheid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
557 Vol ongeloof ritselend en dwarrelend
Jaagt de herfstwind de gevallenen voort
In het zachte mos lag zowaar ‘t end
Opeens was daar de hemelpoort
De zomerwind had speels aan ze getrokken
En nooit hadden ze vermoed
Dat ze spoedig zouden ontvallen
Om gedragen te worden in de stoet
De lentewind had mooie beloften gebracht
en ’n ruisend…
tot u spreekt uw krant
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
637 hooggeachte lezers
lees en huiver met de ogen dicht
ik toon u mijn woorden die u bij de lurven
zullen grijpen als een bonte stoet van
valse predikers en krachtige leugenaars
lyrisch, met een scheutje azijn, gevangen
in loos gepraat, tobbend met de ruis van
terreur en zondagse psalmen
hoe een mens wikt, zwijgt en vals beschikt
het…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
704 wil jij mij treffen
als mijn dorp
aan jou voorbij schuift
zie je dan mijn arm
die haast schuw naar
jouw ijzeren ros wuift
of is de blik
enkel voorwaarts gericht
tussen wanden van geluid
waartussen witte strepen
voorwaarts flitsen
en asfalt de toekomst duidt
wil jij me treffen
en de stoet van wielen
voor even verlaten
of eist de…
De kruisweg
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
929 aan mij trekken vaak stoeten voorbij
ik spreek liever van stille tochten
geblinddoekt passeren verdrongen gedrochten
elkaar vasthoudend in een rij, zij aan zij
doorgaans zijn ze ook in schaduwen gehuld
nauwelijks zichtbaar voor mijn ogen
omdat de ziel maar niet wordt bedrogen
immers die is al met te veel spagaten gevuld
ze zingen het oude…
Leegte bevriest mijn ziel...
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.395 Geruisloos trekt de stoet van dierbaren
over de donkere stenen in dit afscheid
Een enkele reis in het doodskleed
die je naar de halte van leegte rijd...
De wolken besluiten je mee te nemen
naar het land zonder helse pijnen
Een zonnestraal verlicht de aarde
waarin je aardse leven voorgoed zal verdwijnen...…
zondagmorgen
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
726 heerlijk wonen aan de dijk
ik voel me vrij ik voel me rijk
de rust de stilte om mij heen
geen lawaai ik ben alleen
met slechts de vogels en het water
want de herrie komt pas later
rond elf uur is het met de rust gedaan
in de verte komen ze al aan
in dikke pakken op motoren
mijn zondagsrust verstoren
was het er maar één,neen het is een hele stoet…
TURF IN JE RANSEL
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
955 GRENADIERSLIED
Ik was een tikkeltje teleurgesteld
In wezen was ik toch een hoogtepunt
De dag dat eensgezindheid werd gegund
Te zien hoe waardigheid werd opgespeld
Bij Alexander, welgesteld en held
Verdeeldheid bleek die dag dus uitgedund
Werd terugbetaald en met gelijke munt
En ik bleef door één gast niet onvermeld
Terwijl een baldakijn de stoet…
zondagmiddag 11-1-15
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
508 Zondagmiddag in Ales
In het zonnige zuid-Franse zuiden
Waar je alleen de klok hoort luiden
Voor een begrafenis
De straten stil verlaten
Een auto, hooguit twee
Jongens die met veel kabaal
Hun brommer laten gieren
Vandaag een zondag
de elfde van de eerste maand
Geen plaats meer voor mijn auto
En stoeten mensen overal
Die zwijgend zonder…
Dies irae.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.110 Traag volgt de stoet van vriend en magen,
in 't zwart gekleed, de ziel vol rouw
om hem die heenging, plichtgetrouw
des levens last droeg en zijn plagen.
De boetpsalm jammert... smekend teer
hoort men het Miserere klagen:
ach!…
ode aan een gestorven dichter
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
704 poëzie is de adem van de
schrijvershand, het typt het zwart
van inkt met gele stippen
in de ruimte, offert zijn gedachten
aan de wind die ons luistert
poëzie is de honing in de melk
het zoet van het verhaal van de gedichten
strofes aan elkaar gelijmd met het verdriet
als een poëet zijn laatste bundel slijt
aan de voorloper van de stoet…
schakeringen onderweg
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.323 terneergeslagen
eeuwige trouw, op de hak genomen
liefdesmijmering, vers in geheugen
lettergepenseeld vergezicht
een bontje met een kort lontje
verwondering, verbazing, woede
liefkozing en oorwassing
doodsklok en schalmei
trompetteren opgewonden
in verscheidenheid verbonden
niemand sluit hier de rij
verwachtingsvol begeeft de bonte stoet…
Achter De Dood
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
2.482 Ik laat geen traan
De Dood rijdt vóór mij
achter haar de stoet
van mensen die nog leven
en de dode een laatste groet gaan geven
De Dood, zo tastbaar, heel dichtbij
de dood rijdt voor mij
Ik zie de kist, de bloemen...
De Dood is als een dichte mist voor mij.…
Nacht
poëzie
4.0 met 34 stemmen
3.552 De glinsterende stoeten
Der starren wijken róndom, eindloos-diep; -
't Was, of de stilte plechtig tot mij riep:
'Bid! op de starren rusten Godes voeten!'....
Ik weet, ik weet niet, wie de wereld schiep,
Of ze is geschapen, of we aanbidden moeten,
Wat wij als Leven, Ziel of God begroeten, -
Of eeuwig slapen zal, wat eeuwig sliep!…
Ik zal mooi dood-gaan
poëzie
3.3 met 31 stemmen
4.887 Hoe zalig is dat nu, wanneer ik tuur
Naar mijn gedachten in hun brede stoet,
Die álle schoon zijn, en niet één die doet,
Of zij wou vlieden uit Mijn hoog Bestuur.
Wat is dat goed, de grote rust van God,
De heerlijkheid eens kunst'naars, en 't geluk
Van mens, verenigd in één ogenblik!…
een zachte landing
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.593 ik ga voorwaarts, de linker voet eerst
kan ook de rechter zijn, 't is om het even
een schrede die men voorziet en beheerst
en traag een afdruk in het steengruis ververst
zoals de dode even de adem mocht beleven
het spoor naar de laatste toekomst wordt getrokken
in de stoet vergezeld van verstilde zwarte kraaien
zij kennen de mimiek van een…
Laatste groet
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
3.810 In een zwarte lange stoet waarvan,
De bestemming bekend is.
Achter een raampje weggezonken,
In een ruimte van emotie
Treurwilgen buigen,
Auto’s die stoppen,
Voetgangers kijken om,
Alles stil en licht.
Veel mensen opgedrongen.
Tranen voeren ze mee.
Op de golven van muziek.
Echoënd door de kille ruimte.…
De hoge tonen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
557 ik ging mee met
de galmen van kerkklokken
zag hoe vogels op het land
van de hoge tonen schrokken
zij kenden het onderscheid
wisten de tijd van de
vrolijke stoet die met aanhang
vertrok voor de huwelijksreis
kozen hun plaatsen in
het lommerrijke groen van
statige bomen om maar niets
te missen van wat er zou komen
bij het donkere luiden…
Cemetery blues
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
685 De klokken luiden, afscheid wordt genomen
Een korte plechtigheid, een vers, een lied
De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet
Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen
De oude zerken staan hier schots en scheef
En ook de houten kruizen, half vergaan
Waarop al lang de namen niet meer staan
Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef…
pluk de dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 nu thuis te moeten zijn
is de onbegrepen kunst
van wie zwerven moet
om in de vitale menigte
zich telkens vol te lopen
aan het losbandig leven
de volle vrijheid geniet hij
eenzaam maar niet alleen
in het stil luisterend kijken
naar de immer bonte stoet
die de vele maskers draagt
van mensen in maskerade
alles wat hen bezigt ziet hij
van…
ZWERVEND JONG EN OUD
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
473 Ouders verkopen het geweven goed
aan rijke mensen, reizend op kamelen;
vrolijke hartkloppingen geeft die stoet.
Het kind wil zich na het wilde spelen
toeleggen op wat de toekomst uitbroedt,
leert een handwerk, verlangt wijze bevelen.…
Componistendag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 'k Zeg het kort en goed
't is uit vier eeuw maar een greep
't wordt anders zo'n stoet...…
misverstand
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
445 maar niet zo intens zou zijn
dat hij met zijn hart niet vooruit komen kon
waar de lang verlangde bossen ook liggen mochten
veel vochtiger zouden zijn ogen nooit meer worden
van blijdschap en zijn verdiende vrijheid in keuze
zijn ziel had hij altijd met zwaar gemoed gedragen
maar hij liet zich er evengoed niet naar vragen
door een hele stoet…