342 resultaten.
Mijn dwaallicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.069 Op die avond keek ik, zag ik helder
mijn dwaallicht
ben jij, mijn allerliefste lief
deze blauwe ruimte is onze onbekende wereld
traag voelen onze handen
aarzelend leren wij kennen
schemergedachten fluisteren over vertrouwen
wij worden vreugde
nog een keer, deze laatste maal
strooien we liefde rond in deze na-zomertuin
mijn dwaallicht…
Lieverd
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
875 lieverd wees niet bang
in je witte houten bedje
ik heb de bijen horen zoemen
wie jou honing brengen zou
de zomer is veel beter om te sterven
hij is warm en al je vrienden zijn bij jou
kijk de eekhoorn brengt je noten
en de mussen strooien brood
ze zullen zeer goed voor je zorgen
en alleen ben je vast nooit
kon ik maar naast je komen liggen…
sinterklaasblues
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
3.038 pepernoten strooien zichzelf, schoenen
staan gerangschikt volgens
leeftijd, keurig in de passen van vandaag
-nog eventjes-
dan kruipt genoegen op de bank
warm verpakt in spitsvondigheid op rijm
een herinnering klampt vast
aan alle lieve woorden die zijn jaardag zingen
geef ik mijn verrukking mee
de gedachten bij mijn vader, die al…
IK draai jouw single
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
765 het plaatje dat ik van jou heb
danst in cirkels jouw quick step
jij bent het die mij danig imponeert
zo in mij telkens wederkeert
respect, waardering, adoratie
je draagt jouw kleed met gratie
het maakt echt iets in mij los
jouw prachtige mooie blos blogs
ik strooi voor jou rozenblaadjes
op mijn lievelingspaadjes…
mijn droom in…
Wie zaait
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 Strooi woorden in het rond
kijk ze meegaan met de wind
tot ze ergens ver weg landen
als zaailingen voor een gedicht
spuug zinnen in het water
zie hoe ze meedrijven naar zee
tot ze ergens ver weg stranden
als oogst voor een jutter
al die letters
duizenden letters
laat ze maar komen
laat ze maar gaan
wat blijft hangen
is soms de moeite…
Home Sweet Home
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.610 Thuis ligt niet in mijn nietig huis
niet in deze stenen stulp
waar het tikken van de klok
de stilte uitschreeuwt
Thuis ligt in jouw ziel
bij de open haard van je hart
turend naar de golven
in jouw ogen
zoekende vingertoppen
strelen er zacht als sneeuwvlokken
een tapijt tederheid
over jouw huid
hier strooi ik mij uit
over het glooiende…
Gezelligheid
gedicht
2.8 met 44 stemmen
21.444 Strooi eens wat licht in kier en scheuren
en laat de bladluis niet vertreuren.
Maak toch plezier en zing een lied:
het leven is zo eenzaam niet
als je eens denkt aan hen die varen
of bung'len aan een straatlantaren.
---------------------------------------------------------
uit: 'Vanaf de dag dat ik mensen zag', 2007.…
In golven gefluisterd
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
838 behoedzaam tast ik aan schelpen
die in diepere lagen van de nacht
zich verzamelen in het sleepnet
van volkomen stilte
vinger na vinger volg ik het bloedspoor
van vergankelijkheid langs
de scherpe, gebroken randen
ik strooi nog zand over de dag
en verdwijn als jouw stem sterft
op de loodlijn van mijn lippen
druppels binden mijn handen…
PAAR
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.170 Ze zijn een paar
hij, de man
zij, de vrouw
Je herkent hem
aan z'n groenblauwe kop
zij heet verre van 'n schoonheid
Ze zijn elkaar
al jaar en dagen
trouw
Ze wonen
aan de veste Grave
met zicht op de rivier
Ze kennen
er stroming en verval
ommuring,het zand van loswal
Ze dobberen
bij avondlicht
wieken op bij gul strooien…
open velden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 kleine huizen aan het
eind der akkers, hun wakkere bazen
strooien met water, waar
het veld te droge halmen draagt
zie de kraaien
hoe ze wentelen van oud
naar nieuw, de vleugels wijdgespreid
op wieken van een warme wind
het zomerkind ten top
dat bovenal haar wiegje vindt,
een baldakijn
een zachte wolk
een toermalijnen page
lichtvoetig…
diepe tranen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 samy ons kind
hij is een engel
zingt niet voor haar
zijn kleine dochter
geen verdrietliedjes
of liedjes voor de
slaap en de troost noch
liedjes van amour
spreid je vleugels kind
strooi zachte aarde
in wankele harten
omarm ze met tederheid
sla je vleugels uit
naar je kindje in Irak
breng haar thuis samy
ze wachten op haar
zolang…
TWIJFELGETIJ
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
288 In het lauwe wintergrauw
staan lange dunne takken
kromgebogen
dwingende zwaarte
zucht vanuit hun bruingroene bast
maar kleine lichtgele vingers
hangen in grote getale
overal tussen hen in
strooien poeder van opwekking
naar het neerslachtige hout
de elzenkatjes
voeren gezamenlijk
ingetogen stille strijd
tegen winter die aarzelt…
Sla je ogen neer...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.405 Neem de geurende lentebloemen uit mijn hand
Pluk de blaadjes één voor één en strooi ze voor
Mijn voeten neer…
Begeleid me met één hand over het bloemenpad
En leg mijn lichaam vlijend voor de brandende
Openhaard neer…
Fluister de meest betoverende beloftes in mijn oor
Maar kijk me niet recht aan terwijl je mij probeert
Te laten geloven…
Kapok
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
486 Er sluimeren wanen in kussens
grif strooien nachten met uren
en als het gezicht verschijnt
in lang geleden verloren licht
vangt morgenrood vocht als bloed
sijpelend langs grieven snijdt
zij lijnen en tekent ouderdom
in geslepen taal alleen de punt
ligt dwars en stremt beelden
als strepen op de snelweg
zij ziet de vluchtstrook
schudt…
Watersnood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
995 Strooi alle krachten murw
mok en mors scheutig energie
laai dan de laatste vuren op.
Ik zwem dit lijf aan flarden
steeds dieper het leven in.
De overkant is geen land
dat ik zal willen voelen.…
eetbaar oud west
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 ik droom van appelbomen in mijn wijk
of kersen, pruimen, peren
in straten die zo lommerrijk
oud west met ooft garneren
ik droom van groentes in mijn stad
in kleine pleinplantsoenen
ja, kruiden ook, van alles wat
voor elk van de seizoenen
en de bewoners van oud west
tuinieren met elkander
ze harken, zaaien, strooien mest
en raken zo…
de volgende maand
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
556 de bomen strooien blaadjes
in vriendelijke gebaren dwarrelt het omlaag
afscheid huilt in regen
waar ze zacht de grond vinden
ontstaat er het patroon van lang vervlogen zomers
aan de buitenkant een bloem
maar binnen schuift de dag opzij, verloren
langs wat ooit nog levend was
over kromgebogen gras
waait immer wie we waren, wie we zijn…
Wilde rozen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
804 één voor één
breng ik de rozen,
ik kus ze wakker
uit hun droom
alsof ik nooit heb liefgehad
één voor één
draag ik de blaadjes,
ik strooi ze stamelend
over jouw naam
alsof ik nooit gefluisterd heb
één voor één
bewaar ik hun geur,
ik droog ze ademloos
in de wind
alsof ik nooit gestreeld heb
één voor één
kleur ik mijn tranen rood…
Daar is de nacht gestrand, zeg je
gedicht
4.0 met 1 stemmen
83 Zijn afdrukken
strooien nagels in de modder.
Wat ik niet mag weten, is dat je je in slaap
hebt gehuild. Je wrijft een korreltje
weg. Het rolde naar je toe.
Je tranen zijn gestold, maar jou nog niet moe.
----------------------------------------------
uit: Echt zo (PoëzieCentrum, 2026)…
Winter
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.670 vlokken stapelen maagdelijk een wit egaal
Scherpe contouren veranderen in een vriendelijk rond
Kinderen reageren met sleeen sneeuwgevechten en dolle pret
Tot s'avonds laat klinkt het geroep van ouders
Kleine kopjes zitten knus in zelfgebouwde iglo's
Laten ouders in het ongewisse
Nu beschermd de stoere sneeuwman tegen het kwade
Grote mensen strooien…
Herfstkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
751 o, mijn herfstkind
nu ik je kraaiend vind
in een bed van goud gevallen blad
voor een verloren zomer
strooi jij spinnetjes uit
je blonde haar
en ieder afscheid
is er een voor altijd
onze liefde is een zwaluw
over de Sahara
en elke streling
is een herinnering
in een schaduw naar meer
en meer en meer
mijn lief
dan stort de waanzin…
Chellah Beach Club
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
959 Een bronzen serveerster trakteert me op
een beker wijn en een heupwiegende blik:
wow, de sterren strooien schijfjes
verblinding op mijn ogen!
Ach het is weer eens zo’n
doorsnee zaterdagavond in Marokko.…
Lichtpuntjes
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.676 kon ik de lichtjes plukken
van het hemelse gordijn
de glimpjes strooien
in jouw nachtelijke brein
zo, dat jij gaandeweg
weer de stappen zet
het pad vol keien
tot stuifzand plet
kon ik op de mistdeken
wat aanknopingspunten stikken
wat kleurige versiersels
als houvast strikken
zo, dat jij weer gelooft
dat de zon in kale bomen
elk…
Winterakker
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
525 Op mijn akker zal ik lopen
in winter en drassige grond
zal er korrels en zaadjes strooien
voor een vruchtbaar bestaan
Met de zeis snoei ik de blaadjes
de bloemen en de tijd
ik leef al uren tussen kuil en koren
waar ik mij zo dadelijk uit bevrijd
Ik hoor de paarden zwoegen
zie het land opstaan
een weelderige bloemenzee vormen
tegen…
Voor de kade
gedicht
4.4 met 5 stemmen
3.726 De wind is een klein kind
dat met geluidjes brood staat uit te strooien.
Zijn tijd aan denken of aan doen vergooien
verschilt niet veel, 't is stenen toch voor brood.
Word liever kind: twee beentjes en wat rood;
het doet soms eeuwen inderhaast ontdooien.
--------------------------------
uit: Kunst en vliegwerk (1957).…
Bloemen over giftig water
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
717 strooi maar bloemen
over giftig water
prijs de vissen
uit de zee
de rekening komt later
het betalen
maken wij niet mee
we spelen God
met genen uit de schepping
klonen zelfs
schaduwen uit licht
juichen iets te vaak ontdekking
maar het inzicht
wordt nog steeds gemist
ik doe maar net
of alles heel gewoon is
verzet me wel
maar zonder…
Kanttekening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Hoe heerlijk is het om te strooien
Met ongezouten commentaar
Een opgezette boom te rooien
En vellen is verdedigbaar
Hoe zalig takken af te zagen
Een stam te klieven voor de haard
Om plat te branden alle dagen
Het is de moeite meer dan waard
Hoe wreed is het kritiek te kerven
In bast en schors van levend hout
Om te verwonden, te doen sterven…
grijs gebied (voor ijsberen)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
715 met de pootjes in de fijnste sneeuw
zoals ’n leeuw in de hitte pitten kan
kan er ook gewatertrappeld worden
tussen de ijsschotsen van verlangens
’t is zo fijn om alles weg te wuiven
met de grote gevoelens te schuilen
achter metaforen
en als dat niet lukt
boos doses metamorfoses te strooien
alle fijngesneden plakjes van ’t hart
worden…
de heupen van de hinde
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
752 jouw pupil is een bolle spiegel
die de vonk van de maan verraadt
haar zwarte meren en kratermonden
die elke voorbije traan slikken
ik strooi meel en poedersuiker
over de deeg van jouw vel
met gulzige maar trage handen
kneed ik de heupen van de hinde
tot een brood van zonnebloempitten
een feest voor de speekselvlokken
elke vingerafdruk…
Maandagochtendritueel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
791 Ja leg mij maar neer in het wit fluweel,
strooi bloemen op mijn kussen, laat er
zachte muziek zijn, intussen komen veel
mensen langs mij om te zeggen dat ze
van mij houden.…