188 resultaten.
Breekbaar als glas...
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
1.305 Het transparant van ons samen
lijkt te zijn verdwenen in zwijgen
De liefde heeft zich als ijs bevroren
en laat zich steeds verder uiteen rijgen
De kamer ademt een ijzige kilheid
Langzaam sluit de deur naar heden
Het is alsof de liefde nooit heeft bestaan
en vervagen de kleuren uit het verleden
Het transparant laat ons samen
in troebelheid…
Ongeschonden, geschonden,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
554 Hoe vaak zal ik sterven
aan een dodelijke blik
als ik de bodem raak
van een glas wijn en
de smaak veranderd
in troebele azijn?
Hoe sterk zal ik zijn om
te geven, in de doolhoven
van elliptische wanen
die op elkaar lijken,
metaforen van
bergenhoge kloven,
niet overbrugbaar blijken?…
Wijze woorden*
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
5.129 Het troebele water waarin ik baad
leidt tot ‘t onvermogen van mijn geheugen
om op te vissen de infame leugen
die vriendschap thans tooit met een doodsgewaad.
Nog steeds hap ik naar lucht met volle teugen,
maar afgelegd loop ik stil over straat
met een gemoed dat is gekrenkt, geschaad
door wijze woorden die niet willen deugen.…
Karper
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.388 Dat zekere raakpunt met
mensen uit eerdere tijden maakt hen plots nabij, alsof ze door
de troebele ijsspiegel naar mij kijken.…
20.000 uren onder zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Colin
zweeft ons door echos van leven
signalen in de ronde salon
20.000 uur is ver, we liggen
op zakken, drinken uit kristal
en leven in eeuwigheid
Nieuws is er niet
Het meisje van twee
wijst de zeesterren aan
haar zusje slaapt
in mamas schoot
De sonar loodst ons
langs diep gestemde schimmen
in de zoeklichten, het troebele…
Pluto
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.244 mantel van ijs
Zij tolt in een ijl gas
De blauwe maan die om haar wentelt
keert altijd dezelfde wang toe
in een gelijk tempo tollend om de as
Zij reist meer dan twee eeuwen
in een wijde, ovalen baan om de zon
te ver voor die lens die bol staat
te tasten naar die schaduwvlek
rond haar onzichtbare evenaar
Zij blijft onverkend
een troebele…
Zomerdag
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.069 Traag walmend als dikke lava stroomt verkeer
over het blakende asfalt richting zee
Stoffig gras buigt deemoedig de halmen
Aan de wegrand ruisen duttende populieren
Het witte zand schittert verblindend
in het fel blikkerend zonnelicht
Boven het water daagt het grauw,
rommeldonder, regenkletter
overstemt het vrolijk kindergekwetter
Troebele…
Slag der tijd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
702 Spraakmakend, vertekenend,
Door de emulsie,
Wat een troebel beeld schept.
Wees niet ongerust, maar ook niet gerust,
Want tijd is een gegeven,
Beïnvloed door het heel even.
Sprankelend stukje hoop,
Dat weerspiegelt mijn behoefte,
Aan een antwoord dat alleen de oude heer Tijd me kan geven.…
gedichtenschilder
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
748 telkens weer
het penseel ter hand om
neer te strijken wat zich afspeelt
achter die werelddronken ogen
waarmee alles geobserveerd
nu eens met lange halen
onderstrepen wat moet bekeken
dan weer met ontelbare stippen
zijn zware puntjes op de i
af en toe gewoon de spons
als het allemaal wat luchtiger
het smijten met de verf
wanneer hij het troebel…
Ongrijpbaar
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.130 er zijn steeds meer dagen
waar waarheid zich gedraagt
als een dief in de nacht
en inzicht wordt meegenomen
als diepgang wordt gevraagd
maar de geest ongrijpbaar wordt geacht;
als door een troebele leegte lijkt belaagd
vaker dan ik nachten leen
ontgaan mij de raakvlakken
op de cirkel om me heen
het lijken zwarte wakken
die het…
Marine
gedicht
2.6 met 25 stemmen
12.608 Kom wij maken een wandeling langs dit troebele water vol wier dat
zinkt als lood; nu erven wij een rust die van de hele aarde schijnt te
komen. Maar de schreiende stem en de verre deur die open zwaait in
het landschap; en het trillen van de wind die ons naar het zandkas-
teel brengt.…
Zij vieren feest.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
594 Ik zie, ik hoor
zwarte hemden
of zijn ze bruin
vuig vals gegiechel
een gemene lach,
de triomf
van een troebele dag
Ik zie, ik hoor
trompetgeschal
tromgeroffel, een hamer
een cikkel, of was het
een troffel
wie ziet zich zelf
nog aan
in de spiegel
na deze stem in de nacht
O mijn lieve God:
wat heeft onze twijfel
ons nu weer…
Hartebreek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
785 verlangend staren holle ogen de oertijd in
waar monden vertwijfelend murmelen
en laten zo het troebele water spreken
leg je hoofd neer
op het eiland van verbeelding
luister naar de hartenklop in mijn boezem
en laat je woorden tot leven komen
in de glans van het bestaan
laat het vuur zwepen over het land
giet de bliksem in een ton
en laat…
Laatste quote?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
590 werd gemorst
inkt gedoopt in korsten brood
de kruimels waarmee het
spoor van licht verduisterd
waaraan de papegaaien zijn verwend
wat de ruimte van het woord van
de toegeschreven tijd verlengd
tussen twee oogopslagen
en pennenstreken,
bewerkt het niemandsland
flexibel en plooibaar
breekt met de verleiding
zich te spiegelen in troebel…
ZO VORST, ZO VOLK
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.294 geen gewoel,
Geen geruchte, geen geschil;
Alle dingen waren stil,
Al de vogels zonder nijd,
Al de vogels zonder strijd;
Maar een schreeuwer, metter vlucht,
Hier gevallen uit de lucht,
Maakte, door zijn hees geschal,
Twist en oproer overal;
Maakte dat het ganse rot
Kwam gesprongen uit het kot,
Kwam zo fel hier in gestort
Dat het water troebel…
STUIVENDE ZIN
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
425 Kunstenaarsogen zijn vol troebel zeewier.
Hard en gesloten blijft de hersenpan...
Opeens een rilling! Sterke wind gaat blazen.
Versnipperde witte kroontjes krioelen,
dansen wild om de kniesoor te verbazen.
Zijn suizend hoofd en dolle vingers woelen
driftig, doen de stift rond- en voortrazen:
felle strijd tussen denken en voelen.…
Het water herinnert zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
150 de tijdlijnen stromen over
van meningen als opgewaaid zand
iedereen roept
en de modder spat omhoog
tot we elkaar niet meer zien
we willen de stroom dwingen
vangen in filters van ons eigen gelijk
maar vechten tegen het troebele water
maakt de kolk alleen maar wilder
laat het los
geef de golven de ruimte
adem in, zet de schermen uit…
Pril
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.643 De herfstdag sterft en vlijt zich asgrauw
omwonden door nevelige wolken neer
de maan bleekt stil door de atmosfeer
als ‘n troebel oog befloerst met dauw
flinterdun verliest het duister haar git
als sluier zich mengt met zwemen van licht
volle flarden breken, ontvluchten ijlings zicht
langs gevlochten takjes, nesten rijpen wit
wellende…
Zij (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.366 Ik ontdek de kerven, beten, knepen
Als sporen van lust op haar rug
Ons lied duurt, een bitter, laf graaien
Naar haar troebel grasland
Stiller dan een steen
Zat zij in haar rieten kooi
De weerstand geknakt
Verweesd het kruis dragend
Met verkrampte lippen
Haar tong in de klem
Tot er een huivering door haar ging
Haar geketende polsen rusten…
Zeemeerman
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
695 wereldvreemde trance
Bij 't verder dansen van de tijd
zuigen z'n ogen dat ene beeld
nog wat vaster aan
Bij 't naar buiten kwakkelen raakt
hij voorgoed verstrikt
in zijn eigen oprijlaan
In de wereld boven hem schemeren en
drijven ontgoochelde zeesterren
steeds trager van hem weg
en hij zag niet
beter en bekeek
de hele dieperik
als een troebele…
Je Ogen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.116 Soms zijn je ogen troebel..
En doorlopen met tranen..
Vanwege alle pijn en verdriet..
Soms zijn je ogen donker..
Donker als de nacht..
Met alleen maar leegte..
Maar er komt een tijd..
Dat ook deze ogen weer stralen..
en blinken van levenslust..
Je ogen verbergen niets..
Al zou je het graag willen..…
Tegenlicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
615 de dag begroet
Laat het fluisteren op jouw gezicht
dat onze onschuld droomt
na een liefdevolle nacht
Laat het vieren in het luchtledig
of verwaaien waar de horizon
de branding kust
Tegenlicht dat de lanen siert, dat zo vredig
rust op een verregende Aarde
Het schetst de tijd, tekent troost
op droeve ogen
Zij sluimert in een troebele…
Zo'n moment
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
601 Als de geur zich een weg heeft gebaand
naar mijn gevoelig, verwend reukorgaan
is de kinder- en schooltijd weer terug
bedompte geur van een klaslokaal
waar een stinkerd ook nog windjes liet
Diezelfde geur hangt om een oude vrouw
troebele ogen kijken onschuldig om zich heen
staan in de rij voor de kassa in de supermarkt
omstanders deinzen…
Oersoep
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
681 De oersoep was een troebele boel
met heel wat potentieel
Van al dat levend gekrioel
ben ik het kroonjuweel
Eerst schoot de bliksem in de prut
en zo ontstond het leven
Wie er precies die lichtstraal smeet
dat is me om het even
De evolutie deed zijn werk
wat blind, op het gevoel,
de keuzen waren onbeperkt
het spel met genen zocht een doel…
Natuur
hartenkreet
2.8 met 23 stemmen
2.282 Stevige winden, heftige donder,
Een verfrissing voor de troebele geest,
Deel van het wereldwijde wonder,
Zonder was het hier niet zo mooi geweest.
Kolossale wolken trekken langzaam voorbij,
Deze bergen van het hemelgewelf,
Als rustige gedachten bij jou of mij,
En versterken het besef van jezelf.…
Binnenzak
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.320 Bespaar me het troebel gedaas
De lappendeken waarin je danst
Het schimmig spel, de luie blaas
Waarmee je naar de pot strompelt
Door een waas van wijn
Van verdoken pijn waarin je mij
Gniffelend van genoegen onderdompelt
Stap voor één keer uit de spiegel
Die je me voorhoudt als een blikkerend schild
En vul mijn geheugen met heimwee
Naar de…
kant noch wal maar gaaf
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
826 ach ja elk schatje
een eigen hartje
en de scharrel
gaat voor de baat uit
zoals de reutel thuis
klingelt
is west op z'n Best's
doet men met ganzeveder
vet op het leder
in diepe waat'ren
met troebele wonden
afgetroefd
door Nel van Klaveren
als vrouw verschopt
schuilend achter ramen
tranend tuitjes
nog te potten cyclamen
op kluitjes…
- Op termijn -
netgedicht
4.1 met 55 stemmen
599 decembernachten liefkoosden lang
spookten troebele twijfels door
was het dit wel waard, de vaart?
Verloren vragen deden poging
overtuigd om het licht aan te steken.
gouden op de achtergrond,
een melodie
van tederheid op termijn…
Vuurdoop
hartenkreet
4.9 met 61 stemmen
1.361 het ijs smolt niet
voor het vuur van mijn verdriet
dus voetje voor voetje,
breekbaar als glas
laat ik achter mij,
wat vroeger was
mijn verdriet en pijn
slechts een vage rimpeling
in het troebele water van de zee
waarin ik vroeger zwom
maar niet verdronk...…
Onvoorwaardelijke liefde...
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.675 Maar herinneren het ons vaag niet meer,
door troebele bezoedeling in onze geest.
Liefde is geen verdorven machtsstrijd,
welke je hard schreeuwt naar iemand.
Om in de duisternis achter te blijven,
gebroken, het hart tot geruisloze stilstand.
Onvoorwaardelijke liefde...,
laat zich niet bedwingen van onderhandel.…