263 resultaten.
Mirjam
gedicht
5.0 met 1 stemmen
1.838 Maar Mirjam was mijn naam toen ik nog jong
door zon en wind getekend en getaand
met velen water putte uit één bron
en heuvels wollig van het vee zag staan.
De weelde van een wereld zonder schijn,
een thuis, een man om mee op weg te gaan
en het besef door God bemind te zijn.…
Aan de Dombrug
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 hier mag ik blijven
aan de Dombrug over de Zwarte Nete
de kleine beek van oost naar west
het zicht op weelderig grasland
waar Canadese ganzen langzaam grazen
en winnen van het trage vee
om dit lieve laagland
om de schoonheid en de troost
om de hoge hemel blauw naast witte wolken
om nooit vreemde handen aan dit kwetsbare
om de angst…
Volksmoord op termijn
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
632 Sinds er mensen wonen aan de boorden van de Schelde
hebben ze zich gevoed met wat de rivier hen bood
Vis, kreukels, krabben, kreeften,
lamsoor, zeekraal, garnalen
Eiwitten, vitaminen, mineralen
De landoogst kon mislukken, het vee ziek en dood
Oorlog kon alles vernietigen maar
de rivier behoedde voor hongersnood
Helaas, het is gedaan met…
zonder groen blijft het bladstil
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.011 zie het dagen, uren
komen niet tot helderheid
zijn de nacht aan het vertragen
de zon vervlakt in
het krachteloze klimmen
neigt bij opgaan al ter kimme
de lucht is kil, dunnig
vlaagt een koude wind, maar
zonder groen blijft het bladstil
nog kleurt de oogst
de bodem wordt al schraler
weiden zonder vee steeds kaler
het leven trekt…
de laatste provo
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
999 je hoorde ooit de rattenvanger fluiten
en liep toen joelend met de meute mee
het oproerkraaien werd zowat metier
het leven was een onvermoeibaar muiten
je ging je aan protest en strijd te buiten
was 't wilde rund temidden van het vee
bestorven op de lippen lag het 'nee!…
Fatum
gedicht
2.5 met 20 stemmen
16.928 De nacht gaat over en ik, saamgeklonken
(met vee, gevangenen of idioten?)
Loop mee in de tredmolen van de tijd.
------------------------------
uit: 'Droomcensuur', 1980.…
kanttekeningen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
498 een paal, met slechts één tureluur
hij roept zichzelf nog, om het uur
totdat het zonlicht breekt
voor korte duur en de disputen van de vogel
als een kogel door de kerk
verdwijnen, in het riet
verderop dwaalt nog een boer, hij
speelt vergeet-me-niet en heel zijn
stugge hand maait mee, als al het land
van lieverlee geoogst is,
zonder het vee…
Texas 1830
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
641 Ja ook de Indianen hielden slaven
Als kolonist was je bepaald niet veilig
Het vee en dierbaren waren je heilig
Tijdens de reis werd menig kind begraven
Binnen de palissade lag je haven
Het was hard werken om een fort te bouwen
Je stak vol hoop de handen uit de mouwen
Waarbij God en de Bijbel leiding gaven
Al tijden lag de duivel op de loer…
Boerenwormkruid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 vlinders, insecten zoemen
om dit onkruid
je krijgt het niet
makkelijk weg
maar wat een pracht
in wolken uitgezaaid
er wordt niet gemaaid
het is feest
kruidig geurend
taaie stengel
in ontelbare hordes
staat die bengel
mooi te wezen
me te bestormen
boeren gebruikten het
om vee te ontwormen
maar wel voorzichtig
het is giftig
onkruid…
Hebben wij verkloot
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
605 wij hebben
de wereld die
wij op onze
handen droegen
kleiner zien
worden in het
langzaam
verdwijnen van
verten en horizon
stiller in menselijk
en omgevingscontact
waar deuren sluiten
ook vreemdelingen
komen er niet binnen
daar waar geen
nieuw bloed
elkaar ontmoet is
de reis gedaan
ook hoe vee en
gewas de cirkel
niet halen…
Stembusvee
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
472 Het was een vrouw die mij
daar had verwacht
als deelgenoot van 't stemgerechtigd vee
Zij vroeg me - heel normaal -
om mijn ID
en om een foto, voor het nageslacht
" 't Is ten bewijze van uw stembusgang..."
'Nee laat u maar, de rij is
veel te lang!…
Zomergroetsels van de prairie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
829 Het is juni en de prairie
krijgt een uitgeschoten baard
Schapen schoppen in zijn rimpels scheppen
hier en daar een plukje kaal
zoals een herder zonder vee
Schept en onderschept een stille mars
naar en tot op de bodem van het
slinksslingerende meanderriet
als een kruisvaarder naar een
leeggeroofd Jeruzalem
Hij wacht en verwacht wolkenlang…
Mist
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 De adempluimen van ‘t grazend vee
versmelten dampend met de mist
zodra de koppen neergaan naar ‘t gras.
Nog even en de zon neemt alles mee
het schimmig beeld, vlammend gewist
voor een schilderij van koeien aan een plas.…
Maan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 De volle maan verspreidt zacht licht
over de weiden met het slapend vee.
Achter de wering golft rustig de zee.
Het leven draagt vanavond geen gewicht.
De rode wijn danst in het hoge glas.
Je draait het in je slanke vingers rond,
heft het voor een teugje naar je mond
oh, als ik dat glas toch even was!…
Winternachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
638 Zacht zien wij het graan wuiven op de akker
het vee weer grazen in de groene weiden.
Doch helaas worden wij verbijsterd wakker
ziend dat dromen met werkelijkheid strijden.
Toch hebben wij van tijden kunnen dromen
waarin al dit heerlijks tot ons zal komen.…
O Rijn
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.641 Ge vloeit van verre bron naar verre zee,
Bevrucht de landen en verwekt de steden,
En langs uw oevers tieren mens en vee.
Gij hebt gekend Germanen en Romeinen,
Gij had uw deel aan dit vruchtbaar verleden
En deze vruchten mogen nimmer kwijnen.…
Boe!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
471 De mensheid leeft nu stukken efficiënter,
neem nu alleen het fokken van het vee,
‘t gaat met een spuit, van één-twee-huppekee,
ja razend rap en ‘t lijkt een stuk decenter.
Al is het ook een heleboel gedoe,
ik prefereer een fokstier op de koe.…
Het woord was water geworden
gedicht
4.0 met 2 stemmen
1.997 Het woord was water geworden
een woest kolkende zee zocht
de diepten van de polders
vulde de putten en wellen en trassen
in de slapende huizen en hoeven
steeg in de dorpen en gehuchten
drong in de stallen waar het vrezende
vee aan halsters en touwen rukte
muren stortten in, zolders en balken
raakten los van hun ankers, dreven
met mannen, vrouwen…
Dodenbeeld in West-Vlaanderen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.947 Het geraas van het nabije vee.
De boer die in de schaduw zit van het bleke beeld.
De bomen die buigen voor de wind van de zee.
Zijn ouders hebben het lapje grond gekocht
waar hij tot het kraakbeen in de modder stak.
Hij was een begaafd student.
‘Iets in de wiskunde,’ zegt de boer.
Het beeld werd gemaakt naar een schoolfoto.…
De wolf en de bok
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
810 Alweer een wolf gespot in Nederland
Dat is dit jaar al voor de derde keer
Natuurliefhebbers willen er nog meer
Dit alles stond vanmorgen in de krant
Die wolf vindt mij misschien een ouwe bok
Maar ik verstop me toch maar in de klok…
Na ijswit
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.273 druk
van ijswit en vlokkenvloed de moed ontnamen
Ik pluk je langzaam uit de warme veren
terwijl in het wegvluchtende winterlicht
de nacht struikelt over blote zomerkleren
Hemelwarmte wenkt ons in het ontpopte land
steeds frivoler wuift het geel van voorjaar
ik ontkoppel jouw handen los van verstand
We dartelen rond als het vroegste vee…
FOK YOU
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.118 Ik stond door woede opgefokt te beven
en dacht: Je zocht toch naar wat vee, zo-even ?
Toen heb ik hem een fraaie hengst verkocht
en daarna ook een flinke ram gegeven.…
JANUSKOP
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.142 De kleine voederbieten afveegbaar
aan broek of bloes, voor vee bestemd,
de paarswitte schil gretig bijtend
verwijderend. Wit vruchtvlees waar
mond gulzig maag verteerbaar
mee omgaat. Kauwend op zuring vind
ik mijzelf dromend terug, terwijl ik
als Januskop naar toen en nu staar.
noordhorn, 1 juni 2005…
Water halen
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.844 Ik haal water, ja water voor het vee
uit de put die langzaam dieper wordt
De rivier is droog het gras verdort
maar de bron gaat stukken langer mee
Ik haal water, ja water voor het wassen.
In een kruik draag ik het op mijn hoofd
als die valt heb ik voor niks gesloofd
dus ik moet er heel zuinig op passen.…
TERUG
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.760 Het was al avond, toen hij 't huis genaakte,
Een lauwe geur van vee dreef uit de stal,
En heerste over 't parfum van zijn verval;
En was de essence van wat hij verzaakte,
Dit: wat het leven klaar en helder maakte,
De grote knuisten van zijn vader, al
Moeders gedrentel, en het driest geschal
Van lach en grap, als 't volk de arbeid…
DENKEND AAN MIJN VADER
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.718 Om vijf uur 's morgens was hij al weg
dan moest hij eerst het vee verzorgen
als hij er al drie uur op had zitten
begon voor ons pas de morgen.
Als we een beetje geluk hadden
dan zagen we hem 's avonds nog even.
En toch hoorden we hem nooit klagen
want zo was ons, en vooral zijn leven.…
achtergebleven
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.477 door de donkere steeg
met grauw gruis
ga ik
omhuld door een nevel
van herinneringen
aan mijn vroeger thuis
als vanzelf vind ik
de weg naar
la Place de Liberté
toen liep ik hier ook
gedwongen mee
unter befehlen
berooid met z'n twee
met nog meer, velen,
wij, schaduwen van schrik
als opgejaagd onteerd vee
ik nader de hel…
O land van zee en duinen, vee en weiden
poëzie
2.9 met 10 stemmen
2.352 O land van zee en duinen, vee en weiden,
Aan u blijf ik verknocht tot aan mijn dood.
En dagelijks ga ik voort mij te verblijden,
Dat ik van geen land als van u genoot.…
Paaslente
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 En elke dag komt God mij tegen,
ik mag tussen ontluikend leven lopen,
de bloesemknoppen barsten open,
de bomen groenen langs de wegen,
ik adem het vervuld verlangen,
het dartelende vee raast door de weiden,
ik zing met bloemen lentezangen,
't geboortelied van nieuwe tijden,
hemelzon verwent mijn winterhuid
en laat de warmte in mijn vezels…
De kleine boer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
861 De kleine boer houdt van zijn vee.
Houdt van Clara I en ook van Clara II.
De kleine boer boert nu niet zo goed.
Hij boert nog steeds, omdat hij boeren
moet. Zijn pluimvee, slachtvee,
melkkoeien en vetweiers; een boer
behoort tot de moderne minimumlijders.
De kleine boer zoekt nieuwe grenzen.…