188 resultaten.
Oktober-rozenknop.
poëzie
2.0 met 1 stemmen
985 Die bloem voorvoelt, in pronk van bonte kleuren
Vermomd, verborgen, zwarten bomenrouw,
In vleiend zoeltje, zoenend zonnelauw,
Kil-wrede wind, die ruw haar zal verscheuren.
In 't groene pantser, dat haar eng omkleedt,
Houdt zij beloken, als een kleinood veilig,
Haar smartehartje, zwaar van aardeleed.…
Geloof
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 Ik geloof dat het goed komt
Zekerheid wordt niet geboden
Verlost of niet ik ga onder de zoden
Als een god ben ik verdomd
Het leven geeft en neemt
Het leven raakt en verstomd
De draad die je van jezelf vervreemd
Vermoeide ogen kunnen niet worden vermomd
Rust zacht perfectionistische fanatiekeling
Ga in vrede naar de maatstaven geschaafde…
Gekist
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
524 De schuldigen, vermomd vol onschuld :
ze doken weg terug in staat !
Ik ben gedood, niet voor de staat.
De oorlog maakt de vrede niet,
het land niet vrij. Hij brengt verdriet.
Ik was de kleine frontsoldaat.…
Uitlaten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
461 niet verwacht
te horen uit monden met tanden
was de dag dan leeg of zacht
neen, de wereld legde mij aan banden
ik heb zoveel gehoord
en tussendoor geluisterd
de stilte werd gevuld met granaten en moord
ik geraak dan aan chaos gekluisterd
vandaag heb ik geen woord gezegd
ze werden mij ook niet in de mond gelegd
de als specialisten vermomden…
Annabel
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.262 het is de nacht
die al voor de avond
het licht heeft besmeurd
en in zwijgen is vermomd
als ik plots,
uit de verte
een stem hoor roepen
"kom op, Julius, geen zelfbeklag,
blijven praten.
ik mis de bevrijdende opening".…
sprekende delen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
637 en het zijwaarts blikken
alsof hij de huid draagt van het beest
hoe hij trekt om gezien te worden
slepend met gewicht
alsof hij boekdelen uitdeelt
en zij vluchtend
in een wegwimpelen
op haar bovenbalkon
het omfloersen
omringd met ijsgladiolen
haar glazen beschutting
het scharen in een vlucht
wenken van vogels
vluchtig zeldzaam
vermomd…
Ode aan het gewone
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
884 Vanzelfsprekendheden,
vermomd als kleine lakeien,
helpen zonder oordeel
onze zaken in het zadel!
Zie ons kicken op het vertrouwde,
onze aloude hulpstukken...
Niets is zorgelozer dan
praktische genade.…
Speels cursief ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 Afscheid herkent
zich in de kleine dood na
elk moment van minnekozen
lijkt zicht te hechten aan
de schaduw van verloren tijd,
als die zou bestaan
decennia las ik elke
verwondering in spiegelschrift,
onomwonden, deels vermomd
door onvolkomenheid
gesmoord in eigen twijfel
maakt het subjectief,
gegrift in hersencellen, een
weg…
Demaskerade
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 Maskers zijn vermomde angsten
die we medemensen tonen
zodat we ons ware gezicht
niet te hoeven laten zien.
Maskers figureren in het spel
dat ons ego met ons speelt.
Het toneel
waarop mensen vaardig spelen
toont ons het valse rollenspel
waarmee we ons gedrag maskeren.
Zo hoeven we onze ware aard
niet te laten zien.…
Waar ons ontstond
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
554 In the middle of nowhere
Waar ons ontstond
Één blik en alles ging stromen
De toekomst nog vermomd
Het hart geraakt
Warm, liefdevol en licht
Jij meteen zo dichtbij
Nog dichter met mijn ogen dicht
Overtuigd van opnieuw ontmoeten
Tijd en plaats nog onbekend
Dansend samen verder groeien
Vol vertrouwen in een happy end
De afgelopen…
Momenten
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
81 op de grond
misschien dichterbij dan ik
bij dat wat bodemloos wordt genoemd
vergankelijke woorden sprak je nooit
ze hoorden bij jouw eindeloosheid
zelfs hoe jij een begin aankondigde
als een reeds geleefde avond
woorden bewogen traag door onze stilte
uitgesproken met bevende lippen
wat wogen ze zwaar
voor mij
Hoe jij je lach vermomde…
In de haven van Cesinatico (I.)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.440 weg
als ’t morgenlicht de stroom afzet
En aan drie glazen rode edelsteen
hangen leergelooide handen
- door strijd verleerd - met zich alleen
opgevist in lange nachten
struikelen zij in nieuw morgen
na een val in diepe schachten
Drie blauwe boten stom en
vast gedauwd in sterrenhagel
gezouten smart van nagel
in ‘t gebeente; nachtelijk vermomd…
Het zingende kind
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.082 Het angstige kind dat in ons woont, vermomd
als schipper, moet ik overvaren? Wat gaat mee?
Het lied van de overkant, het zingende kind
het meisje, de moeder, de bejaarde? Schipper
moet mij overvaren.…
De sporen na het feestgedruis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
659 Pizza dozen, lege flessen,
afwas en nog meer,
sluipende wolven slapen nu
vermomd als nette heer.
De sporen na het feestgedruis
dat wissen ze niet uit,
het dak ja dat ging eraf
vuurwerk door de ruit.
De menigte betrad dit pand
vol verwachting en plezier,
het ging goed tot aan de brand
zaten op een rodeo stier.…
Voorkennis?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
404 Steeds vaker een wonderlijk
beleven, er steken groene
wijsvingers omhoog uit zwarte
aarde naar de hemel, de bomen
hebben zich niet vermomd met
ijzel of sneeuw, maar met het
fluweel van mossen maakt hun deel
kraaien krassen met een klagende
geluid de stilte uit van weer en
wind heeft met passende voorkennis
een ander klimaat al heeft…
Inspiratie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
656 beetje inspiratie
Dat is alles wat ik zoek
Een leuke associatie
Een andere invalshoek
Misschien komt het in mijn dromen
Of op een helder moment
Het zal vanzelf wel gaan stromen
Maar wanneer is niet bekend
Ik zoek naar inspiratie
In deze dichte mist
Die mooie illustratie
Het is er onbetwist
Het lijkt nu wat verstomd
Het is vrij goed vermomd…
Europapa Zeus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
475 op
de godin
Der jacht of maan in verre weidse oorden
Vaak ongezien, dat geen hen zag
of hoorde
En heimelijk, dat Hera hem niet stoorde
Zo bleef genieten nooit zonder gewin
Doch in de schoonste aller maanden - Mei
Zag hij de liefste van
Kirgizië
En ook een schoonheid uit
Fenicië
Europa was haar naam en
in de wei
Kroop hij vermomd…
Maanloze nacht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
399 Ik las ergens in een grijs verleden
zo grijs als de zee in de
maanloze nacht
die alles wat waarde heeft weerloos verpacht
aan donkere mantels
en tulbandendragers bazaarbezoekers
verboden geldzoekers
overdag handel
in loodgrijze pakken
maar in de avond
vermomd in verscholen
gebogen moskeebezoek
terug in de schoot
van de eenzaamheid…
Morgen.....
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
920 Morgen, als het lente wordt
zal ik rondgaan in mijn bloemenslee en de
wereld doen ontwaken vermomd als toverfee.
Morgen, als het lente wordt
zal ik vlinders naar de bloesems sturen
zal ik lachen naar mijn autochtone overburen.
Morgen, als het lente wordt
creëer ik voor elke bonte specht een
eigen nest waar hij z'n masker aflegt.…
Duizend en één,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
557 Samen vloeien in één adem, in een
moment van tijd die even niet bestaat,
op zachte kousenvoeten verder gaat,
vermomd achter de uitgeworpen kleren
op de plankenvloer, onderworpen aan
de glimlach rond je mond, jou zo uit
duizend en één nacht te herkennen.…
Autoriteit
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
546 Iedereen gaat me voor en ik volg deze stoet
Wie ben jij om me te vertellen hoe het moet
Ik geloof in god maar niet in de kerk
Ik bepaal wat ik ervaar als kwaad en wat als goed
Dat ik geleefd heb zal prijken op mijn grafzerk
Een wijze les is zo geleerd
Het leven komt zoals het komt
Het leven is kort en snel verteerd
Ieder mens is als zodanig vermomd…
Schuilplaats ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 Te dolen door eeuwen van dakloze bladeren,
een plek waar niemand komt en de seizoenen
als schimmen elkaar omhelzen, schuilplaats
waarin we verdronken als minnaars vermomd.…
Zonder het zelf te weten?
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
611 In een opkomende realiteit
ontstaat een onbedwingbare
mist, een aerogene vitrage,
elke autonome druppel herbergt
een regenbui, zijn richting berijdt,
verbindt zich naar alle kanten
in sommige gevallen traag en lui
daarin raken we de richting kwijt
en uit zich in emoties vol razernij
verwond en ruimtelijk vermomd
in een ongeremd gevoel,…
Morgen?
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
583 Morgen, als het lente wordt
zal ik rondgaan in
mijn bloemenslee en de
wereld doen ontwaken
vermomd als toverfee.
Morgen, als het lente wordt
zal ik naar bloesem
de vlinders sturen,
zal ik lachen naar mijn
autochtone overburen.…
Mijn madelief
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
595 koket in vol ornaat,
verdoofde blikken,in verlegen moraal
weg doen slikken, voelbaar in
dezelfde taal,waarin menigeen
het zeil moet reven, in dat uur
op deze warme kust te klinken, van de
liefde in z’n volle zaligheid te drinken,
waart de tijd in nauwe straten om z’n
klok van schijn zal laten slinken, een
valse schaamte, als kuisheid vermomd…
Logisch?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 Als ik me in dat gevoel verslik
ontrafeld wordt door ontnuchterende
rede, zijn de angsten van ervaring,
gegrond in afkeer weer te ontleden,
verstomd de reflectie van het spiegelbeeld,
verhult verder niets, maakt dat ik stik,
verstrikt aan lijnen als marionet vermomd,
onderschrijft de noodzaak in het spoor van
oorzaak en gevolg, processen…
Verdriet om Boyke
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
844 Vermomd gif dat je een lekker, extra hapje vond.
Gif, moedwillig gelegd door een of ander onverlaat.
We aaien je kleine, slappe hondenlijfje.
We roepen: 'Adem toch, adem nu toch'.
Je ademt niet meer.
Verdriet borrelt op als een zwarte massa,
een zwarte kleverige massa.…
Je
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.136 Je bent een engel, die zichzelf op profane wijze
heeft vermomd. Je bent Nina.
Je bent godzijdank 100% jezelf.…
Tederheid?
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
571 Te dolen door de dakloze bladeren, die
spreken, plekken waar niemand komt, seizoenen
als schimmen elkaar omhelzen, schuilplaats
waar we als dronken minnaars zijn vermomd.…
Nepagent
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.406 Ik vermomde mij als agent
in het dorp waar ik woon
Ik dacht wat aan te vullen
aan mijn ietwat karig loon
Mijn brave dorpsgenoten
liet ik hun gang maar gaan
Maar iedereen die van buiten kwam
hield ik onmiddelijk aan
Voor foutparkeren van hun fiets
vlogen ze op de bon
Terwijl ik hen vertelde
dat zoiets bij ons niet kon
Ook kregen ze…