2333 resultaten.
Verstild bewegen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 ik zag
je schaduw
rusten tussen
verstild bewegen
ook daar
contrasteerde jij
herkenbaar bij
de vele kleuren grijs
hier in dit
toppunt van leven
voelde jij je
helemaal thuis
belicht door
excentrieke bundels
energie kleurden
lange armen de hemel
tot zij weer
inkeerden naar
het onaanraakbare
van ongebondenheid
die zij alleen in…
Verstilde lach
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
457 vaak had jij
een verstilde lach
als ik je dromen
uit de mimiek
van je gezicht af las
alsof jij de
plezierige momenten
nog even goed in
je herinnering zou
willen prenten
accenten en
stille woorden
werden uit de kleine
gebaren geboren als
ondertiteling van je verhaal
waar ongekende
mogelijkheden jou
kans en ruimte gaven
om je…
verstild graf
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.207 als het
omhullend hout
langzaam zakt
en de gedachten
ver reiken
voel ik de
onoverbrugbare
afstand
zo dichtbij
ook al raak ik,
naast mij,
jou en jou
het is slechts
een zwevend daar zijn
een speelfilm zonder titel
flitsend zonder beeld
als het zand
de holle klank bezingt
en de echo in de
gegraven diepte
stervend verzinkt…
Door verstilde wereld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Stilte daalt over serene landerijen
gekleed in blinkend wit kostuum,
over velden wazige nevel.
Bedekt zijn bomen en boerderijen,
vanuit verten slechts gedempt geluid
en langs wegen staan in lange rijen
populieren gekleed als maagdelijk bruid.
Af en toe zendt zon in stralende bundels
haar licht tussen het wolkendek door
en hult in goud bomen…
Verstilde jeugd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
661 ik zag hun gezichtjes
opgemaakt in verstilde jeugd
ogen wijzer dan de lach
die even teveel tanden gaf
de dress is wijd in
nonchalant sportief met
hier en daar een gadget
vergeet de dure pinnen niet
zij stralen cool
door gemaakt negeren
bewegen surrealistisch in het
knokig hoekige van deze tijd
nog kapstokken zij
wat hen wordt aangereikt…
verstilde tranen
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.108 het zijn de tranen die verstillen
in de echo van jouw zin
die een dak van wanhoop maakte
met een eindeloos begin
hoe kan ik jou ooit zeggen
dat mijn liefde in jou bloeit
dat het voelbaar door blijft stromen
en verloren weder vloeit
geen woord zal jou nu raken
geen zin zal blijvend zijn
slechts de echo zal nog resten
als een steeds hernieuwde…
Verstilde wereld
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
727 Mijn lange stille laan,
een sneeuwverlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bonsent
bloed wat door het hart
van de aarde gonst, wat
mij uit de verdoving wekt,
zijn zintuigen gericht,
op een voortschrijdende…
Verstild Verlangen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
766 In nostalgisch verre dromen
vervaagt nimmer jouw gezicht
weemoed heeft 'het zwart' verdreven
herinneringen zacht meegenomen
de slechte langzaam uitgewist
wrok stilaan in tederheid gevangen
nochtans wreed
met machteloosheid saamgevoegd
desondanks geworteld
in verstild verlangen
naar wat eens was
maar nu niet meer bereikbaar is...…
Verstilde schoonheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 de bloemen
raken maar niet uitgebloeid
worden door de kou
geboeid tot overleven
kleine vruchten die
niet in warmte rijpen
verdrogen later zonder
nageslacht om mee te prijken
verstilde schoonheid
met een triest verhaal
de kille lente vertraagt
het leven van ons allemaal…
VERSTILDE HERINNERING
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.464 "
luidde de tekst boven zijn overlijdensbericht
Het bleef lang, heel lang stil
bij de ontvangers, de achterblijvers, de levenden
zo had hij het zich ook voorgesteld
Hij, hij werd een verstilde herinnering!…
verstilde beelden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
754 verhullen gehavende muren een
roerloze leegte rond ‘n verweesd
en uitgewoond bestaan
en ook de mensen die hun dagen
hier sleten zijn reeds lang naar
het stof der aarde teruggekeerd
enkel ‘n verdwaalde passant die in
deze bouwval beschutting zoekt
beluistert nog een oud verhaal
dat zich zwijgzaam vertellen laat
van wat in verstilde…
VERSTILDE SCHOTEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 Ergens in Breda 's bedaagde Mastbos
waar eens mannen van het krijgswezen
strijdlustig hun vuurwapens lieten brullen
ligt een vredig ogend moeras
rondom het kleine gras- en poelenrijk
scheppen dichte eiken en pijnbomen
geheel eigen groene wereldranden
glanzende blanke berken beuren
het leven binnen deze einders op
grote zilverreigers dalen…
Verstilde lezeres
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
499 (bij 'Liggend naakt' van Isaac Israëls)
Na een wilde vrijpartij ligt Sjaantje van Ingen
uit te rusten op haar bed, terwijl haar minnaar
Isaac zijn schildersezel heeft gepakt en haar
beeldschone lichaam probeert te vangen in verf.
Met haar rechterarm ondersteunt zij haar hoofd,
waarmee ze is weggedoken in een pittige roman
en haar linkerborst…
verstilde schoonheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 een uil rust op
een knoestige tak
zijn vleugels
licht gespreid
laag aan de hemel
verlicht de maansikkel
het donkere tafereel
de wassende maan
en de kale tak
verhalen over het
einde van de herfst
de aankomst van de
winterkoning is nabij…
Verstilde schoonheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
475 De grote wereld
gevat in een dauwdruppel
bij ochtendgloren.…
Verstilde vriendschap
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.018 Afstand bereken ik
niet als een vogel
wanneer ik denk te vliegen
ontbreekt mijn verstand
in onbezonnen illusies
maar dat zegt niets
over de oevers
van mijn onkunde
over de gevaren van mijn gebreken
nu ik niet meer in de psychiatrie geloof
kleine ondeugende Narcissus
ik hoor jouw echo uit de groene heuvels
angstig door het zoemende geluid…
Verstilde kracht
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
402 De branding bedaart waar het
glooiende landschap jou ontmoet, een plek
waar zenuwen eindelijk mogen landen. In de spiegeling van
je kalme, diepe vloed stroomt de vrede terug naar mijn breekbare stranden.…
MIJN VERSTILD ENTHOUSIASME
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 Verstild: MIJN VERSTILD ENTHOUSIASME!!…
jaargetijde
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
1.808 Ik kan me verbeelden
een geduldig landschap te zijn,
dat in de winter wacht op andere tijden.
De werkelijkheid is anders.
Het is meer een stervend landschap
in de herfst, dat een strenge winter wacht
en dan moet lijden.…
alles
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 hij vond het lege landschap
toen hij niet langer zocht
hij gaf zich over
zijn queeste stierf een stille dood
licht lucht en ruimte in
het lege landschap
het was alles…
Domies Toen en de wind.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
314 Als ik in het stille Groninger landschap de
wind met me meekrijg, de bomen en
struiken zoals kastanje, meidoorn en populier
zie blozen. Alsof Ede Staal met de
Poedersuikerbus heeft gestrooid, zijn
geest nog rondwaart in de sloten, bruidskleed
opgebolde paardenbloemenvelden. Dan
is daar Pieterburen, waar Jonkers de kerk
Bouwden.…
Vertragen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Wanneer de avond zich
spreidt over het glooiende landschap,
laat ik de dag bezinken, indruk na indruk. Niet alles
hoeft mee naar een nieuw seizoen. Sommige dingen mogen vallen.…
Winterdag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
417 In zilverschijn glanst
de verstilde wereld.
Kleumerig zitten kraaien
in naakte kruin van een eik
fel contrasterend tegen witte wereld.
Langzaam komt leven op gang
op nu verstijfde vaarten.
De dag neemt zijn eigen
winterse tempo aan
met uitgestorven velden.
Tot de avond het duister weer opeist
en het licht gaat slapen.…
STILTE...hoezo?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 Stil
ligt het landschap
als voor het oprapen
Stil
ligt het landschap
in vroeg zonlicht
Aan zomen
de wilgen,geknot
waaks..maar zwijgzaam
Wij
zijn het
die niet slapen.…
knotwilg, een ode
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.217 alleen in het landschap
in aarde verankerd een knotwilg
eenvoudig en bescheiden
het vanzelfsprekende leven
ongrijpbaar als een stoïcijnse vriend
met wie je goed zwijgen kunt
kranige wilg uit het lood langs de sloot
met littekens op zijn bast
leg je handen op zijn schors
een oerkracht je kunt van hem op aan…
over leven en dood
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
767 nu het smeltwater de sneeuwvelden verlaat
worden de doden zichtbaar
niet iedere dag is gegeven
de grijze haas spitst zijn oren
de rivier door smelt- en regenwater gevoed
stroomt groots voorbij
een traag wiekende vogel suist in de grijze lucht
boven rode kalkstenen heuvels krassen kraaien
in het dal groeien uit de beschadigde knoesten…
het ware verhaal
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
846 met een misthoorn
de verstilling omver blazen
te laat om je in te graven
in deze zwarte tijden klinkt ontwaken
zachter dan wakker blazen
in een verlaten woonoord
waarschuwing noch bescherming
wis mij uit dit droeve landschap
ik ben niet het ware verhaal…
S T I L
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 Weemoed
beheerst mij
in mijn hoofd
is het ijzig stil
jou bemerk ik
daar ook niet
het niet bewegen
het verstilde zijn
in het diepst van
mijn gedachten
noem ik jou...
Liefste.…
BOOM DER DROMEN.....
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
583 zulke bomen
alleenstaand
in het landschap
waarin ik alleen.…
stadje aan het Spaarne
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
833 smalle straten en steegjes
verbeelden een sober
en trager verleden
verstilde hofjes binnen
bemoste muren ademen
een wereld van verschil…