1304 resultaten.
Een waas van weemoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Verlang naar mensen
En dingen die alleen
In mijn herinnering
Nog bestaan - en zie
Dat het landschap
Dat achter me ligt
Ook het mooiste
In zich bergt
En alles dat ik
Geleefd heb bedekt
Is met een
Waas van weemoed…
Stille weemoed
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
483 ik wist
dat de kou
weer zou komen
zag de ganzen
op hun vlucht
in je ogen dromen
met stille weemoed
vlogen wij mee naar
het zuiden langs de zee
je was iets kwijt
lachte in berusting
ik voelde vage spijt
de wereld was
intens verlokkelijk
met opgefokte haast
wij werden opgeslokt
alleen in de vakanties
was rust altijd de baas…
Wentelen in weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
590 «Dust to dust
and ashes to ashes *»
zo mijmer ik dan vaak
en wentel me in weemoed.…
De weemoed van december
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 de middag glipt soms de zon
even door de wolken
om plots weer te schuilen
achter een regenbui
alles in de natuur
wordt stervensmoe
en neemt afscheid
van de laatste herfstdagen
de bomen lijken
op naakte skeletten
in de schemerende avond
waar de mist vroeg
over de velden komt hangen
spreekt de bange stilte
van de naderende dood
de weemoed…
weemoed in nazomer
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
546 zoals mijn moeder
na een feest
haar tafelzilver en porselein
in dozen verpakte
tot een volgend festijn
ver weg in de tijd
ligt in het opgewaaide zand
aan het eind van de zomer
een stapel planken
een weemoedige tafel
dichtgeklapte parasol
lege fles witte wijn
daarachter ik..…
weemoedig vruchtgebruik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
504 (herfstsignaal)
laatst las ik ergens dat herfst
't meest geliefde seizoen
is voor de poëzie
dit jaargetij leent zich
bij uitstek voor melancholie
als een bron voor
weemoedig vruchtgebruik
herfst tergt gevoelens
zoals het vallend blad
de tijd zal arceren
en dichters aanzet
tot verzen van verval…
Dansen van weemoed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 Er werd volop ge-één-tweet, gepasst, voorgezet
En zeker gescoord
Uit deze tijd zijn wij inmiddels teruggekeerd
Naar hier
Zeer gelukkig in de liefde, snijden en sorteren wij
De mooiste bloemen, kleurrijk geheel
Ongekend de vrouw die danste tot in eeuwigheid
Werkelijk waar ongekend, zij alleen die ons hart verblijdt
Met haar dansen van weemoed…
Weemoed [1]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
307 Alleen de liefhebbers weten
er iets van, de anderen lopen
eraan voorbij en tasten het aan
Ze weten niet wat ze doen
s Avonds bekijken ze wel eens
een documentaire over iets
dat er niet meer is, maar
hun ijkpunt verandert niet:
het is van voor hun tijd
er zit geen toekomst in
Dus laten ze het verdwijnen
sluipenderwijs gebeuren, alleen…
Weemoed [2]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
277 Daar ergens, onder de nevels
in het dal is de grens
die ik niet over wil gaan
Ik zet me schrap
Ik kan en ik wil niet
onverschillig zijn
om wat er verdwijnt
met mij: mijn ervaringen
van schoonheid
mijn kennis en mijn besef
wat waardevol en
wat niet belangrijk is
om mee bezig te zijn
Om nog iets te redden
blijf ik lampen neerzetten…
Zich laven aan het licht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
681 Weemoed schrijft met loden letters die
nergens anders nog te lezen zijn.
Wie kan de herfst vertalen naar een lied
dat blij kan klinken en toch weet
wat hier gebeurt aan droefheid en berusten?
Wie kan de klamme kou verwarmen tot
er weer vreugde gloeit onder de as?
Weemoed schrijft met loden letters
maar onvermoeibaar groeit verstaan.…
Weense
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.051 De weemoedige Weense
weende hete tranen
in haar danspartner’s hals
net toen het erom ging
verpletterde hij haar
~ als een wals.…
Bomen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
529 Onder een groene keizerskroon
luister ik
naar hun weemoedig
ruisende ballades.…
Liever bekende pijn (tanka)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
894 De lagere school
Denk vaak aan m’n jeugdliefde
Ik bezoek haar niet
Liever de pijn van weemoed
Dan pijn van teleurstelling…
Biggesee (Sauerland)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 de weemoedigen wortels?…
Dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
452 misschien komt hij wel spoedig
maar voor dood ben ik niet bang
wel word ik zo weemoedig
want de weg erheen is lang…
Zoete Pijn van Weemoed
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.090 Dat gewroet geeft
zoete pijn van weemoed.…
Gebrek aan weemoed (vrij naar Kopland)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
963 Inwendig was
Ik leeg -
Mijn toekomst
Gesloten
Vastgeketend aan
Mijn verleden -
Met een gebrek
Aan weemoed
En de moed
Der wanhoop
Streed ik zo
Hard ik kon
Voor het laatste
Restje leven,
Voor die nieuwe horizon
Die 'k in me had
En Goddank bereiken kon
Gebrek aan weemoed en een gesloten toekomst zijn de twee belangrijkste…
Zo graag
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.473 Na één moment van pure zaligheid zal blijken
dat wat ons draagt en blijvend toekomst heeft
voor weemoed en verdriet hier spoedig weer moet wijken,
- opdat ons hart nog meer gegeven leeft?…
dagen vol lucht
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.109 de dagen zitten vol met lucht
nachten bestrooid met duister
de toekomst droomt, een zucht
er is nog slechts gefluister
als een afgevallen blad
dwarrelt weemoed naar benéé
wangen worden nat
niets is meer oké
en als zelfs de regen
voor je schuilt
je liefde wordt verzwegen,
weet dán, dat mijn hartje huilt…
fluweel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
946 dezelfde zachte zee
azuur en zilvergroen
waar zonlicht
deinend meebeweegt
mijn oog zich
in ontroering leegt
herinnert mij aan toen…
Herinnering aan vroeger
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.047 Ach, met weemoed kijk ik terug,
want de jaren gaan, als je ouder wordt,
veel te vlug.…
blue eyes
hartenkreet
0.8 met 4 stemmen
1.240 Zoveel weemoed in het vergezicht
waarop jij lijkt blue eyes, zoveel
blue sky dat er stapels wolken
aan onderdoor gaan.…
Fire&rain 2
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
873 James Taylor op een nieuwe dvd,
vuur en regen krijgen melodie.
Maar god verhoede dat ik de regels hoor
over uitgewoonde morgens waar
plannen in de wind verwaaiden
en jij weg was.
Denken aan jou, zo stil nu, zo ver weg,
zo weinig in muziek, zo veel in kinderen
die blinde aandacht vragen...
Teugelloos geloven dat ook jij je ogen dicht
hebt…
Echten buiten seizoen
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.508 De winterreiziger die het riet-
mager plaatsje aandoet,
moet wel veronderstellen:
nergens binnen deze periferie, gevormd
door trimsalon Pluto en Karins kapsalon,
gebeuren droeve dingen, toch -
De pottenbakker draait zijn schijf
om er weer in te komen,
uit eigen koude hand
een schaal voor eigen fruit:
één weemoed al
voor wie dat ziet.…
Kleuren
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.219 Ik zie een overmacht
aan weemoed in je ogen.
Ik vraag of je gelukkig bent;
je zegt: nog koffie?
Wat wordt de wereld wit,
wanneer ik vragen aan je stel.
Ik zie de pauwen
op een kinderboerderij
en denk dat zo
het paradijs geweest
moet zijn.…
waterkou
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
897 ze raapt het op en
droogt het in een boek
ruikt natte rozenbottels
wrijft ze langs haar broek
weemoedig weet ze niet
waar dit gevoel vandaan komt
het jaargetij verspert het pad
met weefsels ze rilt en trekt
haar rits iets verder op…
Ik bewonder januari
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
931 ik bewonder januari
om de scherpe
vliegtuigsporen
in haar blauwe lucht
en de paar witte wolkjes
die snel op worden gegeten
door haar lieve mond
ja, ik bewonder haar
en naast de donker-
bruin gekleurde vensterbank
wacht de koffiepot,
en kaneelsiroop
glijdt over de oude radiator
naar beneden
beneden waar het gras ligt
te roezemoezen…
Hortensia's
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
717 Hortensia's, in kleur gevangen
waar goud en rood uit 't zomerlicht
vol weemoed rond de stengels hangen -
we zijn tot zacht verstaan verplicht.…
Heel weinig blijft er nog
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
744 Nu is er vaag de geur
van sterven en van dwalen,
van weemoed en van scheiden
en alles wordt zo traag, zo traag...
zo vaag en toch zo helder,
want wat de echte dingen zijn
wordt helder door de glans van pijn
en van veel moeten laten...…
Kerstnacht
gedicht
2.5 met 132 stemmen
57.010 Kerstnacht - het woord is als een lafenis,
een koele sneeuw, glanzend onder het zachte
stralen der sterren - op de landen is
het weerloos stil, een ongerept verwachten.
Kerstnacht - het eenzaam zwerven der gedachten
rondom het oud verhaal, het nimmer uit te spreken
verlangen naar het helder zingen in de nacht en
het opgaan van de ster, een…