Alle inzendingen over wilg

318 resultaten.

Sorteren op:

wie zal

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
wie zal het duister klaren als eenzaamheid opkruipt uit de grijze straten wie zal je vinden als je zand in ogen strooit het ijs ongebroken laat wie zal je blik scherpen als je de verbeelding aan de wilgen hangt en onleesbare poëzie liggen laat wie zal van je houden als de stilte in je woorden klinkt en je voorbij bent gegaan…
J.Bakx16 juni 2015Lees meer >

Zonsondergang op 't meer

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.074
In 't meer, omkranst met wilgen en platanen, Wier top de bodem peilt, staart avond-gloed En spiegelt zich: de wind wiekt aan, en spoedt Zich naar de kim.... En met hem gaan de lange water-banen, De lauwe geuren.... Het rozen-blad op de gefronsde vloed, Het deinend dons der dommelende zwanen....…
Jacques Perk25 februari 2018Lees meer >

Al wat me dierbaar was.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
Wachten op pleinen in regen en wind, Op het pad van de wilgen verscheen ze gezwind. En nu ligt ze naast me, mijn prooidier van de nacht, met lendenen soepel en ogen zo zacht Mocht dit lieflijk wezen ooit nog verdwijnen, wat zullen mijn dagen van schaamte me schrijnen.…

Wind en Water

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.526
waaiende wilgen slingerend langs een beek woeste wolken jagen... aangeschoten....wild verwaaide gezichten, nat, vaal en bleek zwijgzame stemmen....dorstig........verstilt God heeft deze negorij verlaten vervloekt is hier de rust geen remedie zal hier nog baten eeuwig grommende golven, ondergelopen kust.…
Zeeman3 februari 2003Lees meer >

SLOOT

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.198
Zo oud niet of hun jeugd treurt in de wilgen, het water spiegelt ze nooit rimpelloos, het gladde blad en niet bladerloos, het is een dak waarover zij zich spreiden, waarop een eend in landschap weggezakt, met een gevluchte in de grond bevriend, laag water zoekt en boven water tracht een nieuwe eend te vinden die haar dient…

44

gedicht
3.1 met 31 stemmen aantal keer bekeken 20.590
Lier aan wilgen gehangen. Ander instrument aangeschaft. Met voorhamer van grote gevoelens op xylofoon van ziel. Ziel kapot, natuurlijk. Met hark ziel in hoek geveegd en opgestookt. Meer ziel dan hij dacht. En vervolgens op hark viool gespeeld, met zaag als strijkstok.…

Over en over

netgedicht
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.089
als een wilg op weg naar winter de bladeren zacht laten gaan takken strak in de wind nog even en het snoeimes dringt tot aan de knot er rest niets dan wachten op herhaling zal een zomer nog de kleuren hervinden van toen alles bloeide en vogelbekjes voedden zich op de takkenschoot de root scheen van goud leven overleefde de treurnis…
Ludy Bührs6 november 2009Lees meer >

tranendal

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 894
de dag triest open een zwaan richt zich op en slaat de vijver wakker de wilg kijkt in de al dan niet gestegen spiegel en lijkt steeds dieper te treuren haar lange haren laten het water niet onberoerd * geplaatst in de bundel "reuring in de tent" die onlangs is uitgekomen n.a.v. het stoppen van de site van Dichttalent…

Toegang tot de polder bij avond

gedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.742
Langs een wilg met dode toppen, een geschoren hoge in zijn blaren onverminkte haag, een door waaiend hout beschaduwd raamloos muurvlak, blinde boerderij, buiten bomen, hellende, de holle wei, lichten aan de einder, vuurtorenlicht, een donker zwijgend paard dichtbij. ---------------------------------------------------- uit: verzamelde gedichten…

AFLOSSING

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 11.287
teer wit het weer het vertakte uiterlijk van diverse struiken trotsgrijs torenen de populieren hoog boven de verzilverde elzen en meidoorns uit oprit met wilgen doet een boerderij vermoeden waar mist triomfantelijk hangt onzichtbaarheid bevroren stuiptrekking is van verlate winter voorjaar aflossing van de wacht…

ik ken

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.161
ik ken een huisje met nog ranke wilgen voor de deur ik ken een boerderijtje met jonge stieren in de wei ik ken een boom die onder appelen bezwijkt ik ken een akker een zee van vlas gelijk ik ken een kerk met potloodtoren ik ken een poort met blauwe regen in de zomer ik ken zoveel maar zeg mij ken ik jou…
delius13 augustus 2007Lees meer >

Lach

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
Als liefde satire blijkt te zijn, als de hemel een donker woud is, lach dan juist onder rouwende wilgen, lach dan juist omdat het zo koud is. Want het grootste gebaar van de liefde op haat Is de glimlach, het schrille contrast dat ontstaat dat ijzer ontdooit en het zonlicht laat stromen, het leven ver schijnt en er warmte doet komen.…

hij danst voor zijn tandarts

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.017
dansend voor de tralies van zijn bestaan zijn gebit was er allang aan nu kan hij zelf weer gaan hij hangt aan de wilgen bij zijn valies zijn druiven zijn druiven zuur dansend voor zijn spiegel kan hij niet meer sjansen met een beeld dansend in spiegels in totaal z’n tijd zijgt de tijd ineen met een klap hij danst met…

De knotwilg

gedicht
2.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 8.260
Ook de wilgen met hun fluwelen kronen staan straks weer als geheven vuisten aan de gestolde vaarten. En ik, nog loom en zoet van jonge wijn, dwaal straks tot op het bot geknot, met vertwijfeld witgetrokken knokkels, door de vallei waar nu nog onze rodondendrons bloeien. ------------------------------ uit: Tirade nr. 1, 1996.…

Ademnood

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 428
Door het schudden van z’n kroon treuren tranen in trapezes, gejaagd door de wind, zijn het wilgen die de toon bepalen voordat de waterspiegel hun verslindt, schrijven maagdelijke seringen hun verhalen tot aan de oevers van de sloot, op het wankele koord van de drijvende kringen en in ademnood gaan ze in geschrei ten onder, voordat de…
pama13 september 2009Lees meer >

Aan weggaan

gedicht
2.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 9.897
tak van wilg stam van berk roerdomp bank prullenmand en tussen riet dat je daar ziet een meerkoet een waterval een minderkoet een waterviel in ons geval afscheid van wat in woorden en aan water heeft bestaan van onze liefde van on zel iefd e rechtop lopen daar vandaan. ------------------------------------------------…
Ankie Peypers16 december 2010Lees meer >

onder water

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.059
ik ken een holle weg waarin ik duik als ik ontsnappen wil links in een rij staan jonge eiken die naar het weiland de handen reiken aan de overkant een ongerepte zee van turkooisgroen waar wilgen zeilen en als de zon tegen de avond zwemmen gaat duik ik kopje onder wij stoeien dan ketsen op elkander en blussen onder water…
delius25 augustus 2006Lees meer >

nanodicht

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
ijzige dag over de wetering wandelt een ral verstijfd van de kou wil die iele narcis zon en nog eens zon dor eikenblad het blijft maar hangen net als de winter om en om worden wilgen hier geknot het oog wil ook wat ongedurig op een nog kale tak een zwarte vogel…

Onschuld in de toog

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
hang uw maagdelijkheid maar aan de wilgen tussen pril ontluikend loof bloei in bloesemvolle lente en beken de vruchten van uw schoot laat ze rijpen in zomers volle glorie kies de kleuren van de oogst er is geen sterven in de pluk zij etaleert het overweldigende herfstgeluk winters wit kleurt onschuld in de toog tot lentes nieuwe…

Doek 2

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.038
is het toen langzaam gaan vallen, het doek of leerde het schrift dat het altijd al viel niet tussen ons en het dierbare land van wilgen, rivieren, rennende hazen maar in de leegten van de letters zelf het stuifsel dat het universum is dat ons dichtte, bij het scheiden dwong alleen te zeggen wat nog zichtbaar is: de straathoek die ons…
René Puthaar11 november 2015Lees meer >

ik was de linde toegedaan maar eerde ook de beuk

gedicht
3.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 11.910
ik was de linde toegedaan maar eerde ook de beuk en in min was ik met de eiken en 't overspel bracht mij naar de wilgen waar ik mij beknotte toen zij hun kronen streken. maar in nam mij de waardin die achter 't knotveer dranken dreef.…

Zwaarte

netgedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 902
Doorgebogen berken treuren samen met wilgen over letters in het marmer die vervaagd spreken over zacht rustende geliefden Maar zwaarte omhult ons als een stenen mantel wanneer wij hen zoeken bezwaard sluipen we op loden tenen weg We zoeken jullie wel op je geliefde plaatsen daar vinden we zelf ook meer de rust…
Gerardo13 februari 2008Lees meer >

Nieuwe haiku's #3

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Oktober waaier Wind in de wilgen treurig zwiepen de takken boven het water. If root strong, fruit good Het fruit aan de boom heeft zijn vruchten te danken aan sterke wortels. Na de laatste slok De fles heeft een hals een buik en een bodem maar ze heeft geen borsten.…
joepondro27 oktober 2020Lees meer >

Weggevlucht

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 524
De wilg hangt en treurt terwijl om haar heen de lente volop geurt Weggevlucht in gedachten die tijdloos voortdwalen laat zij de wereld wachten Als zij de ogen opent -even- ziet zij wat zij al die tijd had kunnen meebeleven Schrikt zij van het licht de geurende geluiden klapt haar kruin weer dicht Want tot de conclusie dat zij…

Splijtzwam ?

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 593
Oude wilgen, met gespleten stammen, gesnoerd tot buigzaam griend, verwijten taaie takken de schemerzon, die het heimelijk licht, openlijk laten vloeien, waar harten branden zullen, groeien vermolmde zielen de hemel in, verspreiden sporen van narcistische zwammen zich in de grond, die te splijten en zich te behoeden met het overschot…
pama20 november 2009Lees meer >

Bomenlandschap

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 570
Op ’t oeverland staan de wilgen nu vrijwel zonder blad, zwijgend langs de oevers van het spiegelmeer een zwaan zwemt in grote cirkels golven verspreiden in afstand een visser neuriet zacht een lied je bent niet meer bij me in liefde of vertrouwen hoop maar dat je dat inziet het bomenlandschap heeft nu behoefte aan stilte winter aandachtig…
mobar25 oktober 2010Lees meer >

Goud

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.884
Een grauwe sloot, maar hier blauw en vol goud riet de wilg door 't zonlicht goud en alles in het kreupelhout is goud beschenen, dit is de plek, de koepel hierin ben 'k vaak verdwenen met dichte ogen zit ik dan geniet nog na van alle kleuren en van alles wat er zomaar kan gebeuren tot er niets is meer, geen lust, geen must, wel bewust…
Ralameimaar6 februari 2014Lees meer >

Bode van lente

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
Zij is de bode bode van lente de wilg met haar katjes Aan oever en wal beemd en kant waar water gulzig is Zij is nieuw leven leven aan takken als zon scheutig is met schijnsel en sneeuw plots voor zon verdwijnt Liggend groen komt overeind zoekt hoogten toppen van kunnen in stengels en stelen doen ons delen in 'n…

DICHTHEID EN RUIMTE

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 228
Onder knoestige bomen over het kronkeldijkje aan de bosrand lopen de nabije wijdte zien eindeloos moerassig grasland vol blinkende poelen drenkt verspreide peppels en een rij grote wilgen met hoog opgestoken vingers die gezamenlijk vragen hier wil de tijd terug gaan Goudeneeuwse schilders roepen om hun herboren kwasten driftig…
Han Messie9 november 2025Lees meer >