303 resultaten.
Zaailing van zwarte grond III
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
880 Wijl het zwarte koren schuurde
langs haar ingevreten wonden
beet Brechtje op een houtje en
vloekte grommend naar de honden
haar nazaat werd geboren
in het wolkig water van de beek
waar Brechtje lijkbleek wegtrok
toen ze in lucide ogen keek
waar biest vloeide uit haar borsten
huilden wolven als in nood
zij vreesden het wrede dorsten
van…
Dromerijen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 In het schijnsel van vroege maan,
dansen silhouetten tussen vermoeide bomen
waar wolven huilen en durven te komen,
dan bront mijn stille waan
Bij het dwalen door het leven.
Eén bewegen waardoor spiegels breken
en het gelaat smeekt om te vergeven
door alles met liefde te strelen.…
achtervolgd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 hij ziet de bergketen de zee grijs
en donker hij ziet de sterren in
de zwarte lucht hij hoort wolven
huilen naar de maan
hij ziet de levenloze vrouw elke
nacht ziet hij haar opengesperde
ogen de geluidloze mond hij denkt
aan haar weerloze handen
op de donkere vloer van de cel
ligt zijn bril en er is zijn gezicht
dat in de duisternis…
zeeën rollen aan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
667 leve de kronkel
van de waterlijn
altijd
in de weer
eb of vloed
trekt of woedt
golven rollen
schuimend koppen
eeuwig is ’t soppen
van grijze wolven
brullend voor de Heer
d'dichter bij 't water
vol in luister
’t wordt steeds later
verweert in 't duister
zuid wester in z'n sonnet
met zee die bergen verzet…
Franciscus Van Assisi
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Met rijkdom kun je niet
betalen een wereld van
verhalen van een spreker
vervuld met heiligheid
die spreekt met de vogels
en de wolven van hun nijd
bevrijd.…
Ach Europa...
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
462 Wacht eerst nog even
de decemberstorm af
der enige echte
diehard idealisten
de fervente miljoenen
uit goud hout gesneden
roodgeverfde zwartharige blondkrullende
stedendwingend
bos en akkers besluipende
wolven en wolvinnen
megastallen vernielend
pfas verwijderend
van kankerveroorzakende
ziektekiemen
met één voet in het heden…
Metaforen
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
4.026 De wolven huilen naar 7 manen
Met stromende zwarte tranen
Zwermende bijen geplakt in honing
Zit ik vast in broeierig afscheid.…
't is maar een droom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
881 ik heb vannacht gedroomd
over hele enge wolven
die me met huid en haar verslonden
toen ik op zoek was naar de maan
ze hebben mijn bloed gedronken
en geroken aan mijn vlees
dat ik die dag nog had gewassen
in een algengroene beek
het duurde slecht maar even
totdat ik was vergaan
er een heel klein hoopje overbleef
het bewijs van mijn bestaan…
Zee
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
1.912 '
Maar ik ga niet, ik moet wachten
Al vergt het al mijn krachten
Al onweert het, al stormt het
Ik zit hier in mijn grot
Ik wacht hier op mijn kinderen
Het wachten is mijn lot
Zo zit ik hier, vol ongeduld
Maar toch, het is mijn eigen schuld
De zee lokt me omlaag
Naar zijn zilte zoute golven
Huilend als het niet lukt
Jankend als de wolven…
geef hem
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.817 Vandaag huilen met de wolven,
Met de vastgebonden honden in het bos.
Morgen proosten op de toekomst.…
Kwikzilver
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
759 Maandenlang heb je
Hem getreiterd, gepest,
Geschoffeerd en buitengesloten
Alleen al om de kleurrijke kleren
Die hij droeg, hij was zo´n aparte,
Hij hoorde nergens bij,
Maar één ding ben je vergeten,
Kwikzilverige pester die nu meehuilt
Met de wolven in het bos,
Dat je je hebt vergist, dat je
Anass nu opeens zo heel erg mist
Je hebt…
Halve droom
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
419 Gisteren galoppeerde
er een nachtmerrie
door mijn dromen
over de bruine paarden
die buiten stonden
onder de regen van de nacht
ik liet haar teugels los
draafde met een volle blaas
naar de toiletpot
die onder een wolkenveld lag
te snurken in haar bed
slapend kon ik schaapjes tellen
en wolven want die waren er ook
toen mijn nachtmerrie…
Woordeloos alleen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
487 Nu ik uit jouw stilte ben gestapt
wil ik toch nog iets zeggen
over de wilgenwouden van mijn jeugd
de denkbeeldige wolven en tedere beren
een tatoeage op jouw linkerarm
en een verleden van dwangmatige moeder
moedertjes noem ik ze nerveus
terwijl het eiland eenzaam alleen wordt
zonder jouw berichten uit de Oeral
met de meren en de bergrivieren…
Liefde verpulvert tot as
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
653 Het blijft steeds vaker zoeken
naar stervelingen van de wereldliefde
waar verharding reeds lang is toegeslagen
struikelend over puinhopen
van haat en ruïnes waar de dood waant
brandende hitte heerst en verdooft
de duivel heeft nazaten te over
wolven in schaapskleren jagen in roedels
op blinde armen van geest
het allerhoogste brein ziet…
bloedmaan
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
553 in de stilte van de nacht
hoor je wolven huilen...…
als een briesend paard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
682 In een abri kan je schuilen
voor het gieren van de wind
als de wolven in me huilen
dan spaar ik kraai noch kind
Maar morgen gaat het beter vast
dan bied ik u mijn schouder aan,
verlos ik u van zware last
en droog ik elke traan.
Doch heden ben ik misantroop,
ik worstel met mijn geesten.…
Van dorp naar verre stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
545 De avond valt in duisternis
op aardse zwarte gronden
er ligt een diep verlangen
in het nabije landschap
een stille hunkering
in dorst naar regen
sobere onbestemde nuchterheid
tekent zich af met het donkere
silhouetten van bomen
begrenzen zoete fantasieën
jouw lucide dromen reizen
met raven, wolven en vleermuizen
in vertrouwd…
Stiefmoedertje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
277 de sprookjes van de stad
slecht vermomde gevaren, grijnzende
tanden boven mijn kinderwagen
Ik oefen me in gewoon
aardig zijn, ik oefen me
in glimlachende gedachten
Maar een kind, mijn kind
laat ik geen pokdalige pad of
landlopende koningszoon kussen
hoe waar het ook is
dat boze feeën, oude koninginnen
heksen, hongerige reuzen en wolven…
B o s s e n
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
732 bossen klotsen een riviertje over rotsen
ontvouwen houten lommer boven
waar echo's op stilten botsen
in kruinen schuilende schaduwen
fluisteren schrikverhalen
van wezens die klaarte schuwen
alsof bij het tijdloos verblijven
onder een hemel van blaren
wolven sluipend thrillers schrijven
in een mantel van fruitig kruid
loop ik de boomtunnels…
mijn antwoord
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.875 kolkende golven
woest als mijn gevoelens
verslindend als wolven
beukend tegen rotsen
en rustend op 't zand
wind die rukt
aan mijn haar
en plots in de verte
sta jij daar.
kom, geef me je hand
zeg je zacht,
je kust me en lacht:
gedaan wat ik kon
alles gegeven
maar met jou wil ik verder
voor altijd
en niet slechts voor
even.…
VERWAAIDE WOORDEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
657 De storm giert
krakende huizen
huilende paarden
briesende wolven.
Buiten op de dijk
als tegen de wind geleund
adem naar binnen slaat.
Ik sprakeloos en
stom geslagen
verbeten richting lief
De woor
den zijn ver
waaid,
niet
ver
der
kom.
BULDEREN BLIJFT
Je binnen blijft wachten in stilte.…
Restmensen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Een restmens
huilt met de wolven in
het stille bos. Niet welkom
is hij de nummer vijftien
buiten het gros.
De resten of de afgetesten
voor het leven binnen het
grotere geheel zijn als laatsten
de misplaatsten op dat plekje
van hun deel.…
Wolk vriend
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
561 Ik heb ook die droom
dat ik mensen in de wolken zie
omdat je die droom met mij kunt delen
in dit laag, zo dicht bij de grond
waar mist van verlangen blijft hangen
waar ik je hart zou willen stelen
maar ze drijven voorbij
die wolken en die droom
en je maakt me gelukkig
met de wolven bij die boom
van de verboden vrucht
treur niet…
Ongrijpbaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
489 tijd:
Aan hoe het ooit was, die liefdesjaren
lang geleden, toen we vlinderden
vol liefdesdrank in wereldsteden
en nooit waren we dichter bij elkaar
dan in die amoureuze nachten
toen we verder dwaalden
in kroegen van het duisterlied
aan de kade bij de rivier
in het land achter de horizon
slechts geschapen voor de liefde
als tedere wolven…
winternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
292 De sprookjes uit mijn eenzame jeugd
zijn verbannen naar een onbestemd land
met erwtensoep en luchtkastelen
en een prins op ijzeren schaatsen
de winternacht brengt me Sneeuwwitje
maar dit keer zonder zeven dwergen
ze heeft gezelschap van een roedel wolven
en is op zoek naar sappig mensenvlees
de sprookjes uit mijn ouderdomsjaren
zijn minder…
Talmen
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
529 hoe kraaien in dichte
bomen krassen
watergeesten kronkelen
in woeste grond hoe
zwarte engelen zich verschuilen
achter struiken de buizerd
hongerig boven velden zweeft
hoe wolven huilen in
duistere nachten
de grillige wind gestaag
bloembedden vlecht
hoe de dood in
koele watergronden
geduldig wordt gewiegd
hoe de veerman wacht
bespiedt…
Avondtafereel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
5.152 De nachtegaal zingt ’n liefdeslied,
De wolven huilen duister,
De moeder zingt een slaapliedje
Voor haar wiegekindeke.
De sterren bewaken de nacht,
De nachtwaker houdt
Zijn blik op huis en haard,
De kat is van huis om vóór de uil
’t Muisje te verschalken,
De maan houdt alles in de gaten.…
Breekbaar?
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
540 Tijd verschuift met dons,
bepaalt het gewicht van
ruïnes, steelt vuur uit
hemel en harten, waarin
blikken zijn versluiert,
golven vonken breken door
vanuit de ruimte, als wolven
land en zee bespringen, een
witte meeuw vangt zilte
wind in een oneindige geeuw.…
Dictator
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
618 Geluid slaat over
het woord verlinkt
op schreeuwende daken
ruggen gebroken gaten gevuld
wegen aangelegd naar de hel
de troubadour blijft zingen
wolven die blijven huilen
mensenspel wordt gebroken
droomgedachten verlaat ieders lied
vreemde snuiters in magistrale zon
afgoden in goud en brons
ontstemde dingen vuur en gloed
geen stappen geen…
De zee...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
969 De zee klotst tegen 'n rots omhoog
brekende golven, 'n boel kabaal
Op vijf minten afstand
mooie pijnbossen, een ander verhaal
Stoere mannen bedwingen het water
houden zich staande in de golven
Terwijl het donk're bos
bedoelt lijkt voor wolven
Maar echt het mooist van dit geheel
is toch de zon die ondergaat
Weer een dag voorbij, terwijl…