Alle inzendingen over wuivende

325 resultaten.

Sorteren op:

Verwintert naar lente

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
ik wist nog de wuivende takken waar bladergroen de wind volop ving nu jagen vlagen fluitend door kaal hout striemt regen tegen basten als zegen want ook leven verwintert naar lente kant en klaar wachten knoppen op zon en voorjaar nog heel even is ons plechtig beloofd met valentijn zullen de eerste bloemen verschijnen wil melker…
wil melker12 februari 2019Lees meer >

Herfstsfeer

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.148
niet over wapperend lover tovert grillige vormen afgetopt door daklijst op natte straat verlepte bladeren treuren gehaaste passanten keuren ze geen blik waardig maat voor onverschilligheid ritmisch bepalen voeten vertrappend het wroeten van de hond die herfsttijd pootverheffend van geur voorziet kinderen schuiven de rottende laag wuivend…

Sevilla!

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 947
Lanen van wuivende platanen. De gele waaier van de zon. Sevilla! Het park van Maria Luisa zindert levendig onder de reflectie van de gouden toren. Talloze terrassen vol rode parasollen, ademen aroma´s van tapas, lichte wijnen en vertier. Orkestrivier!…

Geluk voor twee

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
in laaiende hitte geven dennenappels op het pad geur in het bos en gloeiende liefde meer nog dan wuivend gras in de kleurende zomer we kijken ons rijk jonggeliefden in de zwoele avond onder hemelsbrede sterren slapen in een wereld alleen voor twee vroeg in de morgen de geluiden van buiten ver van de stad de scharrelende egel bij…
annabel4 augustus 2008Lees meer >

Visjesvreter.

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 565
Wuivend en wiekend gaan vleugels draaiend als pirouette, om zich op te maken voor de volgende schranspartij.…
lijda14 februari 2010Lees meer >

Zomaar zomerdag

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
Op het water dreven zeilen tussen oevers wuivend riet toegezwaaid door wilgen spiegel van blauwe hemel die vertelde in een zachte bries van nog vele dagen zonneschijn.…

Trek

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.271
Hij dobbert langs de rand van het betonnen zwembad terwijl hij gluurt naar een vrouw in een vooroorlogse bikini die naar haar best appetijtelijke vetrollen ligt te staren Zij raakt opgewonden van de patatgeur terwijl zij bukt en hij met gemak haar schaamlippen volgt de wuivende haren aan de randen van haar zwemslip even later waggelt…

Nieuwe dromen

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 471
zij draalt op de hoek van de straat voordat zij rechtsaf en voorlopig uit zicht gaat een zwaaiende arm en een wuivende hand de haren een chaos nog net voor de spiegel tot orde gekamd een afscheid zoals van het oude jaar haar terugkomst vol blijdschap in een weer stralend nieuwjaar haar bagage is niet vergeten het was…
wil melker31 december 2020Lees meer >

Liefdeslied

gedicht
2.1 met 105 stemmen aantal keer bekeken 24.511
Als hij lacht dan sneeuwt het rozen zijn wenkbrauw is een dennenbos of brandnetels, wuivend in de wind. Als hij lacht dan sneeuwt het rozen, ik heb hem lief, ik ben zijn kind. Zijn oor een vat vol fluistering, het fluistert er vol rozen en honinggeur hangt in zijn haar, zijn hand, een korenaar. Het sneeuwt, als hij lacht, vol rozen.…

Nevelig herfstmorgen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
Gouden glans schijnt over je golvende haren die strelen wuivend vlaktes en vallen als serpentines in lokken door lommerrijk blad. In vorderen der morgen baar je nieuwe gezichten van kleuren en vormen in schoonheid nieuw leven van dood om hoop weer te geven.…

Thuiskomst

netgedicht
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 542
En altijd is daar het verlangen om de zoutvlakte te bedaren met zacht wuivende gebaren. Getemperd licht valt door de ramen een broos engelenkoor zingt de tranen dichterbij. Verdriet raakt aan schoonheid als een witte stilte naar de bodem zweeft. Alles is er. Bitterzoet kom je thuis.…
J.Bakx4 februari 2024Lees meer >

Verlaten in uw land

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 811
( pa ) leven in het voel van verlaten wuivend op een kaal heideveld zoals het dorre dopjesgras gevangen in een wirwar als van zwevend spinrag over het koude moeras een dof berkenblad in ongedurigheid cirkelend rond verarmde grond gelijk de nijverige herder die een schamele kudde drijft in eenzaamheid verstomt de staf als…
Hilly Nicolay14 november 2010Lees meer >

Herfstpad

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
Waar witte wol op blauwe velden weidde zeilde door zachte bries gekleed met gouden tressen en vlammende zomen boven rood en gele ets hier en daar zilveren aderen omzoomd met wuivende halm langs rimpelend glazen vlak doorkruist met banen goud loop ik huiswaarts over klimmend pad met eindigend leven dat voor toekomst borg staat als…

Ontspanning langs breed water

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
Genietend van onbeschrijflijk ritme van wind en golvenspel naar muziek door rietkraag luisteren veroorzaakt door wuivende halmen die mij gedicht toe willen fluisteren. En de zon werpt flonkeringen als sterren over het watervlak ergens te midden van wijde velden in toomloos schoon van de natuur.…

O wintersschilderij

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 762
laat mij genieten van de ijskristallen op de wuivende takken van de bekoorlijke gestalte de wandel van mijn lief in het feeërieke landschap het wijsje van de wind melodietje in het vroege uur wanneer de velden nog dromen plots wakkergeschud door het kraa-kraa-kraa van zwarte vleugeljassen in slingerende takkenbomen warmhartig…

Ze is hier geboren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Op regenachtige dagen liep ze langs de jonge rijstscheuten en de wuivende bamboebomen naar school. Ze heeft haar natte voeten en slippers al weer jaren achtergelaten. De vrouwen die hier nog wonen hebben haar toen ze klein was zien glimlachen om haar vrolijke grapjes.…

waarom streel je mijn gezicht

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.072
waarom streel je mijn gezicht met warmkoude handen wil je zachtjes met me landen duiken in het wuivend licht je vlaagt in mijn gedachten wervelt spoken door de nachten in de onrust die je waait of, zijn het ideeën die je zaait draag me met je krachten als ik storm kan verwachten dwarrel toekomst voor mijn oog vlucht met de herinnering…
wil melker1 februari 2004Lees meer >

Sallandse sparren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Maar kijk eens hoe wij roerloos op éen plek de wereld becommentariëren: beduidend, wuivend onze kruinen bewegen... Steeds meer bosaanbidders roepen dan ook 'Milieudefensie, bereik uw idealen via sensitieve sonarsignalen - Zo ontlopen Sallandse sparren CO2!'…

Geen stem

gedicht
3.1 met 53 stemmen aantal keer bekeken 14.226
geen stem in de wolkbreuk de plotselinge waterval van de daken glijdend druipende steen met hun zoute tongen verwoest o geen stem onder het afdak geen oog en geen beeld en geen godheid buiten het raam wuivende takken en de echo van een licht over de grond kruipend nee een stroom wild rode robijn een wilde stroom en het daglicht…

Ik stoor je niet

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.977
Ik geef mezelf de sporen nu en ga je achterna in't wuivend riet verdwijn je nu waar schuil je, primadonna... Daar lig je,hijgend als een hert dat der jacht net is ontkomen ik stoor je niet, dat is te wreed en zal niet aan je komen...…

vaart

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 876
over de woelige huid van de diepe oceaan met enkel de onmetelijke stolp boven mij zo schommelt mijn broze bootje op het ritme van de wind het leven voorbij voortgedreven, gestuwd, overstelpt door vergezichten, landschappen allerlei aquamarijn tot indigo,exotische kruiderij zwemvogels en vliegende vissen ongeteld hier en daar, waar wuivende…
rietvr12 december 2007Lees meer >

De Radeloze god

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.027
In het landschap is de lucht klaar maar de einder ligt achter ’t riet, waarvan de wuivende pluimen de veerman al eeuwig groeten op zijn tocht over het ruime sop in zijn eindeloze route. Het verre veld blijft uit het zicht door de god'lijke verboden.…

Alle kleuren van de regenboog

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 970
Het is de lyriek van een wuivende griet die als 18 karaats de lucht doet strelen Het is de muziek van de kierewiet die weergalmt uit te luide kelen Het is het rood van de kersenwijn dat het verweerd plafond laat zweven Of het trammelant van de zwerver in een roemloos leven Of de lelijke eend die koekeloert in troebel spiegelwater…

Anders niet

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.429
anders niet dan wat licht, verloren in wuivende aren, wie vindt het weer? Dat zal niet zijn dan een woord verloren, op stofwitte wegen een bloem, niet meer. Weg woei de wind in het zand de sporen, ritselend vielen de regens neer maar ach ! een enkele klank, verloren in ruisende blaren, wie kent hem weer?…

Solide?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 365
dan het nest van de karekiet, instinkt als solide fundament zelfvertrouwen als onderdak op doelstelling gericht, vertrouwd het aardse slik op wuivende stengels riet wat trilt, niet wankelt in haar evenwicht, niet in de heetste zonnehitte, de zwaarste storm of de stilste stilte breekt het uiteindelijk niet, valt het terug op geloof…
Pama29 juni 2019Lees meer >

Lentes weven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Het is alweer twee weken geleden dat we elkaar schreven, verheugd lentes wevend tot een gedicht over liefde waarin we onszelf mengen met de openhartigheid van een vriendin en onze behoefte aan verbondenheid Jij rijmt met mij tot een fijnstoffelijke liefde, we scheppen madeliefjes in wuivende velden met kuspoortjes in de hagedoorn de…
Zywa2 december 2019Lees meer >

Thuiskomst

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 488
En altijd is daar het verlangen om de zoutvlakte te bedaren met zacht wuivende gebaren. Getemperd licht valt door de ramen een broos engelenkoor zingt de tranen dichterbij. Verdriet raakt aan schoonheid als een witte stilte naar de bodem zweeft. Alles is er.…
J.Bakx28 september 2025Lees meer >

Verleden land

netgedicht
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 993
voel een vlaag verhalen in het woud met zo’n diepe, donkere geur omringd met beelden van een oud verleden land en het is alsof knoestige stammen mee knikken in het zo wuivende gras hoor een hand- vol stemmen in de lucht emoties vormen als geblazen glas vlammen de eeuwen aan de horizon tijdgeesten zwerven aan het begin van een…

het eiland

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Verborgen tussen luchtig wuivend riet ontdooien m’n gevoelens. Onbespied betast ik daar m’n schrammen en m’n builen. Omgeven door een metersbrede sloot, ben ik in staat de dagen te verdragen. Ik vind er weer de antwoorden op vragen. Het leven is er even niet van lood.…

stort de bui

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 689
wacht op wat regen in de nacht lacht een blinkend blik op uitkijk voor wat roest die ook zij weldra verwacht een beetje kleur in elk bestaan ruist het in de verte zacht en vochtig zonder wroeging over buiten nat en zo weer droog van straffe ritmes zonder betoog en zonder blozen stroomt vers levenssap door het gras groen en zwierig wuivend…