4298 resultaten.
Nu huilt de winter in mijn hart.
poëzie
3.1 met 16 stemmen
5.122 Dat is gekomen van de pracht
Dier schone zomerdagen,
Wier gloed geen menselijke macht
Noch bloeisel kan verdragen.
O, droefheid van dit Aards gezicht!
Het moet toch al verdorren-
Het mensen-hart, het zonne-licht,
Zij sterven zonder morren.…
Verre luchten
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
422 ik lachte
betrapte mij
er op dat ik de
verre luchten
dichterbij wenste
alsof god in
het diepst van
zijn gedachten
mij zijn handen
ooit zou schenken
toch voelde ik
het bestaan dicht
om mij heen ik was
niet alleen in de mij
toegenegen straling
nooit is er het
begrip om weer
met dieren samen te
kunnen praten of van
vogels…
DIERENVRIENDJESPOLITIEK
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.099 ----------------------------------------------------------
(...een meerderheid van de Tweede Kamer vindt dat seks met dieren strafbaar moet worden...)…
Parel moerde
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
480 ze dauwde
iedere dag
haar huisje
met een lach
parel moerde
flitsend zonlicht
uit de morgenstond
zodra zij wakker was
gunde bestaan
de eigen stijl van
rustig ontwaken en
het leven smaken
een eerste buiten
werd ontvangen
door een vrolijk fluiten
van vogels als buur
het kleine concert
wekte het hert en
de grotere dieren op…
Vreugde en Verdriet
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.118 Huis en haard verloren
mensen...dieren alles kwijt
oud en pasgeboren
ongelijk was de strijd.
Jaren zijn vervlogen
als wolken met de wind
rustig maar weloverwogen
mijn leven...als kind.…
Hij wordt gestut door veel robuuste palen
gedicht
3.3 met 63 stemmen
34.788 Hij wordt gestut door veel robuuste palen
(Van onder zitten deze vol met wier)
En druk bezocht door Vlamingen en Walen
Door Nederlander, Turk, Schot, Fin en Ier
Zij stromen toe van bergen en uit dalen
Om op de promenade rond te dwalen
Om iets te consumeren, om te pralen
Met wufte kleding, of viervoetig dier
Wat kan het zijn?…
Het leven.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
852 Waar je me ook ziet
In deze, of andere gedaante
Een dier als een pantser
Een plant als een steen
Ik ben de wil.…
Eikeldichtje
gedicht
3.4 met 20 stemmen
5.532 op een gaafgladgezichtje
groenglanzend naar bruin, netjes
verankerd
aan in grondgeworteld
hout
Morgen
valt het gelijk de zijnen
in het aardse slijk
als voer voor de zwijnen
of vergaat tot stof
onder dicht kreupelhout
Maar, misschien
heel misschien dat
dit éne eikelwichtje niet
zal plezieren
tot levensonderhoud
van een van de dieren…
De ladder danst niet meer
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.060 takken treuren kreunend
onder zwaarrijpend ooft
de vrijheid van de ladder
werd door twijgen geroofd
een distel schiet eenzelvig
langs ’t koeienpad omhoog
ten teken dat zich niemand
nog naar d’hoeve bewoog
waar dieren zijn verdwenen
en d’akker in hooi schoot
daar vond het wild t'rug leven
en de oude boer de dood…
derde dag
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
490 hij zag meteen al dat het goed was
goddelijke conclusie over eigen werk
hij hoorde en zag zijn planten en dieren
de eeuwige kringloop van de schepping
teer lentegroen en juichend herfstgoud
parels van ochtenddauw in zonnezilver
dit stralende wonder van zijn natuur
elke herfstdag weer van vroeg tot laat
ik kijk zo graag naar dit alles…
Verdwaald
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
611 Dom driest duifje
dat al dagen dwaalt
door drentse dreven
in diezige nevel
en duister gezang,
langs dromen
niet af te dwingen,
waarmee de doem niet
is te verdrijven,
die als een dief
in het dalende duister,
post bij het braakliggend hart
dat dorst als een dier
na dorre dagen
Ik maak vandaag
voor jou en mijzelf,
nog aarzelend,…
De hoeder van mijn oude eenzaamheid
gedicht
3.6 met 20 stemmen
7.894 De hoeder van mijn oude eenzaamheid
schudt aan de tafel
een wilde dans is gestopt
wat nu nog moet wordt afgerond
willoze twijgen in het gedoofde venster
de kop van de helling bezwijkt
de andere wereldhelft zal stonds ontwaken
ik leg mij neer
in de opalen schijnsels
de roep van dieren komt tot de deur
zacht zal ik straks belijden…
derde dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 hij zag meteen al dat het goed was
goddelijke conclusie over eigen werk
hij hoorde en zag zijn planten en dieren
de eeuwige kringloop van de schepping
teer lentegroen en juichend herfstgoud
parels van ochtenddauw in zonnezilver
dit stralende wonder van zijn natuur
elke herfstdag weer van vroeg tot laat
ik kijk zo graag naar dit alles…
Verdwaling
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
856 Verdwaald tussen
rijen gestapelde huizen
met als enig groen
het stoplicht op de hoek
waar restanten tuinen
zwaar overbetegeld
geen ruimte bieden
voor plant, boom of dier
de stank
van open haarden
doordringend
elke romantiek
bezwaard
ons draaglijk groen
verstolt steeds meer
tot verstenend grijs
waarin je verdwijnt
als je niet…
Vijverbos
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
524 Het sprookje
was een metafoor voor mijn illusie
er kwamen dieren in voor
en een fijne prinses
soms gingen we
op zaterdag naar de markt
hier in de buurt
lagen prachtige vissen
op een tafel
met vlaggetjes in hun ruggen
beeldde ik mij
ijzeren palen bomen
bomen van ijzer
als beton in de wind
en alles wat ik vasthield
liet ik weer los…
Vier tien
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
599 De dieren gun ik nooit verdriet:
ik houd van hen en eet ze niet.…
Pauwenoog
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
652 Een mondiale kleurendracht,
van een non-raciale zekerheid
wanneer dit dier z’n veren
strijkt, mijn tijd te kort
dit nog eens te beleven.…
Mijn ziel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
821 Geen huis dat mijn bezit zou zijn,
noch énig dier.
De muziek is niet van mij, geen schilderkunst
of prachtige beeldhouwkunst.
Er zal geen handschrift tekenen voor me.
Alléén die éne spronk Licht: vol van liefde en vrede;
dat is mijn ziel! Het kleine deel van het grote geheel
dat telkens in een nieuw, authentiek plan viel.…
Zoals je thuis tikt
gedicht
2.4 met 7 stemmen
4.259 Geduld, als je op snelheid
komt, een hoger ritme
dat het hart kalmeert
en alles - bomen groeien
door het raam, de glasgordijnen
ademen als een dier -
wordt daarin opgenomen:
je handen, snel als wolken
in september, tikkend
op een zwart klavier.
-----------------------------
uit: 'Kaneelvinger', 2005.…
Vogels verliezen nooit hun taal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 Fraaie veren pronken in het warme nest
ik kan de zon niet ontkennen
vogels verliezen nooit hun taal
terwijl mijn vragen zwijgen
gevleugeld in het ogenblik
in het geluid wat ik wil vinden
natuurlijke melodieën klinken
ze leven fluitend met mij mee
waar ik ga en ik hoor de tijd
in mystieke mysteriën
over het gedrag van mens en dier…
Sneeuwuilen
gedicht
4.5 met 6 stemmen
3.811 De dieren-
verzorger kan zo langskomen.…
LAIS CCXVII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 Maar waarheid is een al te makke hond,
met wilde dieren loopt het liever rond.
Het weet zich met de lezers aangedaan
zonder hen was het niets, niet eens bestaan.
Maar ’t vraagt nu het echte, de naakte huid,
en ’t levend woord wordt vel en trom. Welaan:
het maakt van haar in god en mens geluid.…
zie de mens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 de mens een samenspel
van atomen en moleculen
laveert in het onmetelijke universum
de mens een vernisje ratio
balanceert op dunne draden
van verbreken en verbinden
de mens een druppel bewustzijn in de oceaan
slingert heen en weer
tussen verheffen en verlagen
de mens het bange dier
dat net zo lang om lichtbundels blijft vliegen…
Open
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
455 Ik ben open,
Open voor het licht
van zon en maan,
open voor de duisternis;
Open voor weer en wind,
voor regen en voor kou,
voor de warme zomer;
Open voor de Aarde,
voor vlakte, berg en zee,
zuster plant en broeder dier;
Open voor verwondering,
voor mysterie en magie,
open voor verbinding;
Open om geraakt
en bewogen te worden…
Heldere beken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Daar is verkoeling voor mens en dier
daar heersen vriendschap vree en rust
daar is geen afgunst maar plezier
wordt ieder misverstand in de kiem gesust.…
Volle maansmagie – 7-
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 Wij komen voor de speciale diersoorten
Waar ze langs lopen springen na een versneld ritueel
vanaf diverse borden allerlei dieren tevoorschijn
Er ontstaat meer en meer een chaos
Uit de keuken is inmiddels een kok komen lopen
die met een groot mes zwaait richting de dieren
-Ze kijken elkaar aan en voelen: Dit loopt uit de hand
Hij springt op…
Kringloop van het leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
932 van ragfijne draden
glanzend veld van dauw
lijkt in het niets te zweven
Als een echt strateeg
geduldig wachtend
op de nietsvermoedende prooi
verstrikt in zijn weefsel
Waar de woeste trilling
door benarde vrijheidsstrijd
van wat zich daar gevangen zette
zijn schuilplaats bereikt
Schiet hij tevoorschijn
en verslindt het getergde dier…
Die bloedrode lichtvlek
gedicht
3.3 met 44 stemmen
14.230 Ik had nooit geweten
Dat zo woeste dieren daar lagen gekluisterd.
--------------------------------------------------------
uit 'Verspreide gedichten' (1942)…
houden van
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
3.908 ik houd van de
vroege ochtendstilte
van een nacht
met volle maan
ik houd van dieren
en van bloemen
kortom teveel
om bij stil te staan
ik houd echter
veel van mensen
van groot en klein
van jong en oud
soms is er
een wisselwerking
en dat is
waar ik zo van houd
je kunt het niet
in één woord vangen
dat gevoel
wat je soms krijgt…
Geen mens
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
502 Zowel mens als dier.
Leiders die het mijden
voor hun eigen plezier.
Zelf ben ik niet volmaakt.
Maakte fouten in dit leven.
Ik ben wel al tot hier geraakt.
En zal mijn kennis blijven geven.
Geen mens op aarde
is helemaal perfect.
Maar ik ken wel de waarde
van liefde en respect.…