2413 resultaten.
Te simpel.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
572 Vrede en Liefde, deze woorden worden 't vaakst verkracht
Elkaar verminken als klauwende arenden
't Wordt me een potje
Druk, druk, druk
Zielige uitvlucht om lam toe te kijken
Sensatiebelust wordt haast elk menselijk wezen
Theelepeltje empathie en zorgelijk luisterend oor
Lieverds, voor dat laatste GA ik hoor
Wrok en wrevel net als haat…
deja vu
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 Ineens is het teruggekomen
die geur uit een voorbije tijd
een zondagmiddag in de zomer
terwijl ik door de polder rijd
de geur van hooi, herinneringen
veel ouder dan het verse gras
die warme prikkelende dingen
die ik al haast vergeten was
dan in een vlaag ruik ik de koeien
de lucht van mest en van het kuil
ik hoor het rammelen en loeien…
ik zag ze jagen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 had
in hun vormen
stormden ze huizenhoog
in een skyline die
een weidse horizon verboog
ik zag ze jagen
hun druppels dragen
in de grijze onderkant maar een
koele wind hield alles in de hand
totdat thermiek
in het geniep een andere
richting koos en ze ontlaadden
met een schitterende regenboog
de cumulus is luchtig
haar haast…
tussenbalans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 ik heb nog restafval waar ik vanaf wil
er zijn nog puntjes zonder i
nog paaltjes zonder parkeerschade
tijdelijke voorzieningen, gewoon, voor
het geval ik moet empoweren
er is haast mee, er zijn plannen
om uit te rollen, planten te
bewateren, een maaltijd te verteren
voortgang te bewaken, het
teamproces, goals en objectives
een liefde…
onbezonnen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
552 De pijn moest nog komen,
pijn heeft geen haast.
Hoeveel geluk hij heeft gehad,
beseft hij wellicht niet.
Ventjes van pakweg veertien doen
niet aan beschouwing of gemijmer.
Ze racen door de dag, lekker,
op hun skateboard.…
Voor Melodie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Jij legde jouw oor te luister
op mijn buik en hoorde muziek
van de spijsvertering in de holle
ingewanden, het ruisen van bloed
van het pulseren van het hart
dat haast onvermoeibaar klopte
regelmatig de ademhaling van longen
het suizen van de longblaasjes
Jij glimlachte hierbij en zei
dat ik nu voor altijd bij je hoorde
nooit meer weg kon…
behang de hemel blauw
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
748 behang de hemel blauw
met wolken en wat zon
verjaag de wind met kou
en keer de buien om
bedek de aarde met tapijt
kies gemengde kleuren
de vleug geeft al het onderscheid
van wat erop zal gaan gebeuren
neem de tijd in eigen hand
ontspan de opgewonden klokjes
maakt het haasten maar van kant
stop het leven niet in hokjes
dan…
Hangend in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 strand duwen we ons
door de wind naar het licht toe
Er is geen tunnel of heilige poort
Om op adem te komen draaien we
ons om en rusten uit, de wind gaat
heel de wereld over, en wij waaien
even mee met de meeuwen en
stromen even samen met de golven
uit over het blinkende zand
Het luchtruim is ons te groot
schuin voorover hangen we
haast…
Ontgroeid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Wij zijn elkaar helaas ontgroeid
Andere wegen ingeslagen
Ons wentelend in welbehagen
Bij tijd en wijle haast verschroeid
Ik volgde ons proces geboeid
Zag onze band gestaag vervagen
Wij zijn elkaar helaas ontgroeid
Andere wegen ingeslagen
Om vrucht te dragen fors gesnoeid
Wij hadden veel gemeen bij vlagen
Mijn warme hart jou toegedragen…
Een mosterdzaad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Een mosterdzaad
Het kleinste aller zaden,
zo zegt ons toch de Heer
kan groeien tot een grote boom
die schaduw geeft en woonst;
zo is soms ook ons klein geloof,
het is haast niet te zien
maar met geduld en veel heel veel moed
kan ooit het wonder komen:
de zon schijnt door de bomen!…
Nova Vindobona
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
454 belegerden Osmanen, Transsylvanen
Moldaven, Turken van het
Krim-kanaat
ten tweede maal de keizerhoofdstad Wenen
Het waren Polen, Litouwers
die streden
met Franken Saksen Zwaben Oostenrijk
als Christenen van 't Heilig
Roomse Rijk
de kathedralen werden geen moskeeën
Nu, op het zwaardpunt van twee wereldmachten
waar de EU de Natozwam haast…
Aan zijn voeten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
280 De oorlog legt zich zwaar om zijn schouder,
van kostbaar, haast plechtig materiaal —
met heilige ijver werd hij gemaakt.
Het blinde meisje met haar grootouder:
wat moest zij op dat moment in de zaal,
aan zijn tenen lagen er negen naakt.…
Een vleugel
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
892 Stilte is nooit het einde
van geluid
maar het ogenblik vóór
de beweging
waar zij wordt ervaren
zie ik haar al
verdwijnend
oplossen
waar rust woont
kantelt de tijd
haast onmerkbaar
waar men zwijgen
hoort
begint
het spreken der ruimte
dan begrijp ik
stilte is slechts
een schaduw van
de veer van een vleugel
die windstil…
Verborgen poort*
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
410 Het zwerk zit vol hongerige vogels
de dagen vertragen in rap tempo
gekken worden aanbeden als goden
het smalle zeegat kiest het ruime sop
De glazen dansen totdat ze breken
afgesneden bloemen zoeken een vaas
de kroegen van vroeger hebben heimwee
maar de oude tijden hebben geen haast
Achter de dijken boven de hemel
huilen de wolven in de…
Soms
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
194 Soms kan ik haast niet wachten, vult
mijn ongenoegen heel de lucht en
ziet niet meer wat echt belangrijk is:
de tederheid bij 't zien van pijn,
het heel geduldig groeien van de
eerste lentebloemen, de lach van 't kind.
Vergeef me heel die drukte, 't onbezonnen
draven en het drukke bezig zijn.
Schenk me opnieuw een hart dat vindt.…
Samen staan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
133 Geen haast, geen moeten, geen groot bestaan
soms is het leven gewoon samen zitten of staan!…
DE AARDRIJKSKUNDE
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.237 eens de wetenschap aan ’t westen,
Haast durft d vreest de Zeeman niet, op de onafmeetbre waatren,
Het spoor te missen, schoon de donders om hem klaatren:
Ja! duizend mijlen ver verwijderd van het strand,
Ziet reeds zijn geest de reê, en kust zijn Vaderland.…
Bloeiende hei
poëzie
3.4 met 22 stemmen
3.600 De vreugde, die ik voel vandaag,
Is haast te groot voor mij.
----------------------------
uit: Iris (1918)…
Ridderwaarden
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.145 In mooier dagen, leek gij haast,
een koning, in glimmend harnas.
Menigeen zag en keek verbaasd,
naar U, mijn heer, zoals U was.
Uw vrouwe wacht met smart,
op uw terugkeer uit de slag.
En lijkt de wereld ook verward,
haar naam bewaart uw nieuwe dag.…
Herfst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
608 'n Twijgje wind slechts
speelde met het laatste blad
van de bijna naakte boom,
die eenzaam, verloren haast
en half verdronken,
zich oprichtte uit laag hangende
dauw, over wat bij helder zijn
een weiland bleek.…
STAP VOOR STAP.
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.161 Neem elke stap in het leven
doelbewust en zonder haast
zoals bij een trede van de trap
rustig, anders stap je er zo naast.
Stapsgewijs gaan we door het leven
toch staan we soms even stil
met of zonder een reden
het ligt eraan wat ieder wil.…
Blootsvoets...
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.423 m'n hand ligt er haast áf...
Van verwaandheid náást je schoenen lopen...
Ik ga voortaan blootsvoets....
Spreken is zilver, zwijgen goud...
Ja, maar ik ben al zólang stil....
Stóppen wil ik nu, met van m'n hart een
moordkuil maken...
Slechts één ding geef ik je mee...…
Heimwee
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.848 Eenzaam en koud in een winterstorm
met hagel en harde wind, het staketsel
in zee, een gevaarlijke, verboden plek
Herlees je nu onze gesprekken
proef je een traan, voel je een lach
mijn aanraking op jouw gezicht
Door de wind tranen mijn ogen
door de koude in de buitenlucht
Straks vertrek ik met de kusttram
kom ik stapvoets haast…
Het Kerstkribje
gedicht
3.4 met 58 stemmen
25.238 En Jozef ook, misschien het allermeest
verwonderd over wat er met en zonder
hem was gebeurd, maar blozender, haast blonder
en blijer dan hij ooit nog was geweest.
Maria in Mariablauw en wit,
de wijzen uit het oosten met geschenken.
zou iemand aan iets lelijks kunnen denken
bij zoveel moois en liefelijks als dit?
Er blonk een ster.…
Woest venijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
707 brand
De vraag verzwijgend, wat te doen
De leegte gevuld met de warmte van een zoen
Het water sijpelt schaars over de rand
Het leven schiet voorbij terwijl het water land
De verlichting, de uitstraling van het regen seizoen
Het leven lacht achter de wolken
Zorgen als een zonnestraal
Niets wil nog de woestenij vertolken
De blijdschap haast…
Aan de zijlijn.
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.746 Haast onzichtbaar stelt ze zich op, bijna
verdekt, zo lijkt het wel.
Want in het middelpunt te staan is niks voor
haar, nee zeg, stel,dat de aandacht eens op
haar afkwam.
Ze staat niet graag in de belangstelling,
is geen grijze muis, dát zéker niet.
Ze heeft alleen toch liever maar, dat niemand
d'r echt ziet.…
Gewelfhoge pilaren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 ongemerkt
polariseerde
haast en stress
tot ongecontroleerd
agressief gedrag
het duurde tijden
voordat naweeën
en stemmingen hun
delicate remmingen
onder controle hadden
wij zijn toen gaan
kerken met gezang
kaarsen walmend stil
genietend zingen op
eeuwenoude zerken
mantra’s van gebed
in al zijn opstijgingen
langs gewelfhoge…
bestemming lente
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
935 De hemel geeft een koude douche
haar water verbergt mijn uitzicht
op een brug die geen brug is
maar een weg naar de hemel gericht
Het stoplicht is geduldiger dan ik
kleurt druppels minutenlang tot bloed
Ik heb haast en wil naar de lente toe
omdat ik de winter vergeten moet
Ik wil naar je toe, jij bent mijn lente
jij maakt van regen een…
ik blijf achter
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
792 ik blijf achter
keer mij om
ben mijn eigen
poortwachter
uit nood geboren
het was niet aan mij
te zeggen
kom blijf nog even
ik had haar
bij voorbaat
al verloren
zij kwam zo plots
in mijn beeldentuin
van zoete kersen
een zachte stengel
met een vederen pluim
en groeide in mijn leven
bloeide haast ongeremd
tot kostbaar zielengoud…
ik huil jouw tranen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.376 ik huil jouw tranen
langs oude muren
van kruisende paden
waar wilde klimop
oud en haast vergroeid
jouw pijn verraden
het lang gedoofd vuur
al tot as geworden
in een veel te vroeg uur
haalt aldoor het heden in
resteert een leeg gedicht
op een liggende zerk
een onherkenbaar gezicht
op een verdord perk
ik huil met jou de tranen
zij…