41633 resultaten.
herinnering 30 jaar nadien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
345 in de kamer wees hij waar de tafel stond
hoe de kinderen hier hun eerste stappen
zetten, dagelijks geluk van rust en
geborgenheid: thuis rustte nu in muren
overwoekerd door wingerd, wilde hop
lager de varens, oude mossen, witte lelies
de trap hing moederziel alleen; boven was
gezonken in de hel van geweld en haat
een rode kastanje had…
het was te 's-Gravenhage.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
402 .
ik zie haar staan, nou ja
wat ongemakkelijk schijnt mij toe
of was ik onzeker
na enig verloop van tijd nader ik haar
ze staat immers alleen en wacht op de presentatie
van haar eerste boek, gelijk ik dat doe
.
we hebben wat overeenkomsten, het schrijven
en haar geboorteland aan zee
het is geen diepgang wat we bedrijven
mijn vrijpostigheid…
Vervagen in de mist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Onder mijn handen krijgen,
In zachte klei verborgen,
Haar vormen vorm,
Vanuit mijn geheugenspiegel.
De verhitting in de oven
Maakt de beeltenis bestendig,
Tot het valt uiteen
In onherkenbare brokken,
Zoals oude beelden verdwijnen
Als in ’t geheugen,
D’herinneringen langzaamaan
Vervagen in de mist.…
Fantastisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
333 Denkend aan het verleden
Zie ik eindeloos veel beelden
Van mijn herinneringen
Uit lang vervlogen tijden.
Vooral het beeld van haar,
Degeen ik in het nu zo erg mis,
Ik zoveel geluk mocht smaken,
Nooit genoeg van kreeg.
Daarom mijmer ik graag over toen,
Verlang ik terug naar eer,
Wil dan alles weer graag overdoen.…
Op naar het einde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
180 Ik sta aan het begin van het einde,
Heb al ’n lange weg gegaan,
'n Afgelegde weg vol herinneringen,
Hele mooie en ook mindere.
Voor me ligt een onbekende leegte,
Achter mij wat ik heb gehad,
Meeste memorabel, enkele vergeten,
Mooiste koester ik in m’n hart.…
Herinneringen aan eer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
348 De herinneringen smaken nog zoet,
Doen mijn hart vlammen,
Verhit nog steeds mijn koude bloed.…
Zoals toen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
348 Droom ik weg in mijn herinneringen,
Beleef weer de tijd van toen,
Ik genoot van ons intiem samenzijn.
Proef dan haar hartstochtelijke zoen,
Lijkt de tijd heeft stilgestaan,
Weer alles terug is, zoals was toen.…
Je bent niet Alleen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
842 Een hemels verdriet,
een tastbare herinnering,
naar wat was.
Je bent niet alleen.…
Mijn rots
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
811 Meisjelief ik hou zoveel van jou,
Altijd naast mij, blij met mij,
En ik met jou, jij bent de vrouw,
Ik koesterde aan mijn zij,
’t Mooiste mij is overkomen,
Ik genoot van jou en jij van mij,
Soms weer even in mijn dromen,
Ben je de rots aan mijn zij.
Als ’k aan je denk, dat is vaak,
Verlang ’k zo ontzettend naar jou,
Ik dan met al mijn…
Op een dag als deze
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
494 Op een dag als deze
krijg ik van hem
een foto van de plek
waar destijds alles
echt beginnen kon
Mijn verlangen
brandend als de zon
wat ik had bedacht
landend in zijn ogen
op dat zomers strand
Van buiten naar binnen
zoals dat heet
geblakerd als het vers
ontdooid zuiver vlees
op die smeulende hitte
Van zo’n toen
dat nooit meer…
Terugkeer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
291 Ik zie in de verte, vol met
verdwenen herinneringen,
dromen brengen mij weerom
naar waar ik stil verlang.…
Vroeger licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
287 Herinneringen verlichten,
Brandend in mijn hart.
Vervagen dag na dag,
In de mist van het heden&.…
sporen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
288 misschien is herinnering
niet wat wij vasthouden
van wat voorbijging
maar wat het verleden
stil uit onze handen neemt
terwijl wij verder gaan
stap na stap
laten wij iets achter
zonder het te merken
tot alleen de weg nog weet
hoe wij er ooit waren…
Terwijl herinneringen voortduren
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
455 De nacht verstrijkt naar morgen
terwijl herinneringen voortduren
komt de avondrust als geroepen
aan de temperatuur van ons geluk
zien wij de warmte van het licht
met nog meer verbeelding omgeven,
de jaren verlichten die voorbij zijn
aan de dagen die speciaal
met zorg aangekleed waren
het merendeel geborgen..…
tussen voelen en vergeten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
255 iemand zegt
ik voel het weer
zodra ik er kom
alsof het dorp
niet buiten ligt
maar ergens vanbinnen
en ergens anders
zoekt een vader
naar een klok
die niemand hoort
een naam
die blijft liggen
op de rand van zijn mond
wat de een herkent
is voor de ander
een verte zonder vorm
en toch
tussen voelen en vergeten
blijft iets klinken…
zomerstranden
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
230 De pijn schittert als oogverblindende
wreedheid in de ogen van de argeloze
geliefde op aarde onder een ziedende
middelpuntvliedende kracht van zijn.
De meest voorbarig gewraakte reden
-maar hoor je ‘nobody’ ooit daarover?
nimmer vrije treden over deze razend
geromantiseerde vermeden tijdigheid.
Dapperheid nestelt zich op het water
pas…
Dementia
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
167 Herinneringen vervluchtigd,
Opgespaard voor niets.…
Beelden
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
220 Westbroek park/beelden
‘k Wist niet waarom
‘k er vandaag heen wilde,
moederdag
en alleen.
Vader bezocht het park
voorheen geregeld
want woonde er dichtbij
Maar bij ‘t naderen van een beeld
herinnerde ‘k me,
dat ‘k daar ooit een foto
van genomen had
met onze kinderwagen,
eerste zoon
Nu, was ook jouw beeld
in mijn hoofd…
Life goes on
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
426 Lieve,
De tijd tikt onverbiddelijk door.
Life goes on.
Alsof de dagen vanzelf weten
Hoe ze verder moesten zonder jou.
Het verlies is voelbaar.
Het scheurt je in twee, drie, ontelbaar veel stukken.
Tot de scherpe randen veranderen in littekens:
Een onuitwisbaar bewijs dat jij bent geweest.
Met de jaren kijk je daar minder naar om.…
Vogel
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
184 ze wijst naar een vogel
die ik niet gezien heb
ik kijk naar haar
van haar houden
maakt herinneren eenvoudig
buiten
proberen vogels
de ochtend uit
alles wat ik vergeten was
komt stilaan terug…
De deur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
150 Ik was vier,
en woonde bij mijn grootmoeder
aan een pad onder de dijk,
waar het groen welig tierde.
Met een stok sloeg ik
door het gebladerte.
Een wilde duif vloog op.
Naast ons werkte de wagenmaker.
Hij sprak met het hout
en uit planken en wielen
maakte hij boerenkarren.
Na school mocht ik
op de kar die klaar was.
Het hout rook naar…
Toen en nu
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
111 Herinneringen zijn onnavertelbaar,
Alleen voelbaar in elke vezel,
Alsof het toen met het nu herenigt.…
wat ik wist voordat ik het vergat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
345 ik als jongen woonde
de deur met tientallen lagen verf
groen-blauw, witachtig
de tafel bij het raam
waar ik zat
mijn ouders
keken verbaasd
als ik vertelde
wat ik mij herinnerde
zij wisten het niet meer
ik wel
een middag ligt ergens
in mij te wachten
tot ik er per ongeluk
tegenaan loop
zomaar
en 's nachts
komt er soms een herinnering…
dagzoom
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
155 naam bij gezicht
niet in een glansrol
maar als zachte hand
die me draagt
als ik zelf
vergeet te staan
of vervaag met inkt in regen
voor als het mocht dagen
in de pauze tussen ademteugen
als gelijkenis
op vervulling van wensen
voor wie ik niet zie
maar ook nooit meer verlies…
bewaren
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
303 denk ik aan dingen die heel oud zijn
het harde balken van de ezel op een weitje
de vergeefse roep elke middag om een maatje
het zweempje wind dat het gordijn
in zachte beroering bracht
de lome warmte van zomerdagen
onze ogen die aandachtig naar elkaar keken
het vreemde bed waarin onze lijven
elkaar steeds opnieuw vonden
de herinneringen…
over een Palestijnse jongen 1946-2026
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
464 Lang en secuur schrijven
over het landschap van het kind
dat woont in de herinneringen
van de oude man waar
niemand nog naar vraagt
kijk hier links en rechts
de tarwe- en de gerstvelden
mijn verstopplaats tussen
de wuivende stengels
de opgeschoten bomen
amper één meter hoog
net zo groot als hij toen was
de school de waterput
de…
MOSSELTIJD...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
9 voor Ton Luiting 1936-2021
in herinnering
soms is de dichter
zo gesloten
als een mossel
dat is de tijd
van de verzwegen verzen
zou Ton gezegd hebben
en inderdaad kunnen
de verzwegen verzen
ons dikwijls meer vertellen
dan duizend woorden…
Angst voor de laatste foto
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.427 Telkens weer
denk ik dan
als je die foto neemt
dat dat de laatste is
en dat er niet meer rest
dan herinnering
maar nee
er komen steeds meer foto's
en steeds meer herinneringen
liefde wordt hechter
vertrouwder
maar toch steeds die angst
voor de laatste foto
en herinneringen.…
Liefde en Onrecht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.504 Net als de eerste dag van mijn leven.
De liefde en de warmte
De eerste herinnering
Met warme chocomel om 20.00 uur ‘s avonds
Want dat is wat een familie doet
Geef hen de warmte van een familie
Zij hebben recht op een even mooi leven…
levensspiegel
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.567 tijd”
in de luwte van emoties
twijfel je aan wie je bent
zorgt een masker van ontkenning
dat je jezelf niet herkent
maar ...…