2456 resultaten.
ik hou van jou...
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
3.086 tot de maan overdag schijnt
de bloemen 's nachts bloeien
sneeuw in de zomer valt
en de rozen stoppen te groeien
Ik hou van jou...
tot mijn dagen zijn geteld
mijn laatste uur heeft geslagen
ik mijn laatste adem uitblaas
en de tijd kan vertragen
Ik hou van jou...…
Comeback van de Teer Guichelheil
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
817 Je lacht erom als je het leest
Berichtje uit mijn avondkrant
Teer Guichelheil, vermiste plant
Is weer terug van weggeweest
Op ranke steel wuift zij parmant
Naar plaggenstekers aan de kant
Je lacht erom als je het leest
(Waarschijnlijk giechelt zij het meest)
Een roze bloem in drassig land
Heel Berkenwoude viert weer feest
Teer Guichelheil…
bloemen op het kerkhof
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
791 de wind lag stil in lauwe lucht
terwijl ik kuierde naar jouw
gesloten graf
ik rook de geur van rozen nog
die ik had neergelegd
in 't dunne twijgenhout
een bloeipartij
waarvan ik dacht
de vlinders vliegen lang genoeg
wie zou me storen daar
waar de verwarmde bloem
zo roerloos lag op jouw gezicht
de schemering bedroog
de avond viel…
Naast me
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
945 Je zegt dat de rozen van
vandaag zijn uitgebloeid,
dat de herfst loopt te wenen
in de schaduw van je lijf
Je zegt dat de stilte nader is
dan de troost in mijn armen,
dat mijn adem muren bouwt
tussen verdonkerde dromen
maar als ik nu zeg dat
morgen weer zal komen,
dat droefheid en intens
gelukkig zijn samen horen
maar als ik nu vraag…
Heimwee
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
965 Ik wil alle bergen
van de aarde beklimmen,
waar ik kan stilstaan bij
het bewegen van de zon
Ik wil de wereld
warm gaan bezingen,
waar de lucht roze is
en de wolken lichtpaars
Ik wil me met
de zeeën omringen,
waar de horizon een lijn is
tussen rust en vree
Ik wil mijn dagdromen
niet verdringen,
waar tranen zich mengen
met een…
ik had een roos willen zijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.972 het leven
mij inhaalt door
stervende pijnen
als mijn vreugde
slechts loopt langs
zeldzame lijnen
indien verwachting
en hoop
het afleggen tegen
wat onhaalbaar is
dan sta ik zo alleen
weet niet meer wat te doen
mijn hart verstart tot steen
ik had zo graag
naar anderen willen bloeien
meer dan mij werd gegund
in een tuin vol rozen…
Overwaaiende depressie
gedicht
3.5 met 17 stemmen
12.405 Er steken bossen witte rozen
in mijn brievenbus, elke dag weer.
Mijn depressie verdwijnt als ik mij
plotseling afvraag
in wat voor nachthemd je slaapt.
uit: Terra Incognita, 1988 auteur Ton Luiting.…
Surrogaat
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
2.144 een moeder scheurt
haar lippen open,
lappen huid
in bloed doordrenkt
warme melk vloeit
schaars en zuur,
vocht dat zij
voor vol aanzag
het kind drinkt gulzig
magere woorden,
wist het beeld van
welkom hier
roze huid ruikt
zacht en teer,
schaduwspelend
en tot last
surrogaat vult
bedelflessen,
onverschillig en
niet gezoet…
De tweespalt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
441 waar roze valt
in de tweespalt
van waken en
verder dromen
zijn dimensies
hun grenzen kwijt
er is niemand
die kijkt of past
op overtreding
allen zijn gelijk
op het prilste uur
van de nieuwe dag
als de nacht zijn
beelden in licht
heeft zien sterven
is de keuze vrij
tussen dromen
en werkelijkheid
meteen een wankel
moment…
In een zucht
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.269 hoe kan ik je uitleggen
zelfs met ogen van vertrouwen
welke vorm ik geef aan mijn
onvatbare wolken
ik wil ze letter
na letter neerleggen
in een speelse lijn voor je tekenen
zelfs de kleuren verzamelen waarin
ze verbonden kunnen dansen
ik schrijf en schrijf
de vlinders op mijn huid
streel wind in zomerzinnen
dicht vergeten rozen dichter…
Er is zoveel meer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
14 wensen
Er is genot
er zijn stralende ogen
armen die mij zoeken
en toch wankelen
door een woord alleen
Er is mijn eigen weg
gaan naast een ander
Ieder met zijn gedachten
kwetsbaar en verdrietig
alleen
Er is zoveel meer
dan ruzie, dan
niet vertrouwen
wat mooi lijkt
Er is een wereld vol
wankelende woorden
feiten en illusies
van roze…
Het magistrale
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 lucht streept in
het grijs en roze licht
besluit de kortste
dag het jaar het is
bijna weer volbracht
nog hebben wij
geen tijd om met
onszelf te praten
feesten vragen in
gezelschap aanwezig zijn
pas als het stiller wordt
witte bladzijden verschijnen
omdat de kleine notities
gaan verdwijnen uit
de oogst van vorig jaar
dan komt…
In de gloriesa
netgedicht
2.5 met 38 stemmen
8.526 Ze haalt voor zich de tijden in
Die minder over rozen gaan
ze kijkt er anders tegenaan
omdat ze vecht dus overwint
Haar inzicht is een allerlei
van krachten uit geputte wil
te warmen liever dan het kil
te hebben in zelf medelij
Een neergang staat zij zich niet toe
dan trekt ze `t liefst de hele kluit
met wee en moed de wortels uit
ze…
WONEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
2.172 wat het mooie was:
een laatste trein natuurlijk
obligaat haast
gemist natuurlijk
mijn voeten glijden
weg,
natuurlijk
seinhuis thermostaat
en schuin -net boven de eerste doornen-
afgesneden cadeau gegeven:
gele rozen
wel gegeven en bedankt
wentelen gesprekken
tot een zich goed verstaan
in Woerden dat, -weten we allemaal-,
slechts bestaat…
Einderloos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
737 ik schilder de dagen langer dan ze zijn
kleur het zonlicht net iets feller
maak de schaduwen wat kleiner
en meng wat roze door de lucht
aquarelverf verbind ik met olie
zodat zachtheid langzaam uithardt
tevredenheid lak ik af met hoogglans
waarna ik me spiegel in het beeld
geen lijst beperkt mijn levenswerk
het blijft eeuwig open ter aanvulling…
Rozenoorlog
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.284 ~~
zwarte zijde, sensueel
omplooit vervagend, schaduwrijk
slechte dromen vervliegen
als flarden nevel in de zon
lichamen vergloeien koud vuur
zoeken grenzen in romantiek
wanneer illusies kastelen bouwen
met vluchtige luchten het fundament
dan bloeden rozen zwarte schaduw
in maanlicht ijskristallen-koud;
uit de wortels van dagelijks…
Stoffen, gassen en atomen
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
3.238 Stoffen, gassen en atomen
Hutselflutst de Tijd tot mens
Of enig ander dier of wezen
Kleur en soort en vorm naar wens
Apen, beren, tijgers, leeuwen
Mussen, merels, lijsters, meeuwen
Varens, lelies, anjers, lissen
Rozen, tulpen en narcissen
Variaties in miljoenen soorten
Door Wetenschap tot stof terugontleed
En de Schepper...…
de natuur
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
976 Hangende roze bottels,
veelkleurige asters
weelderig gras,
allen zoeken ze nog wat warmte.
De ene leunt tegen de andere,
hun stengels zijn te zwak.
Heesters en struiken verliezen
hun blad.
Sommigen wroeten om te blijven bestaan.
Hun leven hangt aan een zijden draadje.…
Samen één
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
976 op een roze wolk
sinds het blije bericht
'n kindje in de maak
onbekend nog het gezicht
haar lichaam dat langzaam
een verandering ondergaat
verhalen die de ronde doen
doet zij af als bakerpraat
voelt ze hoe haar lichaam groeit
genietend van ieder moment
liefdevol wrijvend over
haar buik die ze als geen ander kent
koestert ze het leven…
Het zwellen van zwart
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.296 op braakliggend land
diepe nachten werden geblinddoekt
en door waanzin ontwikkeld
toen ik huilde om mijn huid
en de dagen vervloekte
van sterven
ik had geen verweer of wereld meer
slechts aarde
als vingertoppen, afgesneden
van leven en laatste golven
licht
tot jij kwam
en zei: geloof me
het is goed
wangen werden terug roze…
die Cyperse
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
723 Zij wandelde op kousevoetjes
de nagels ingetrokken
in tijgervel gekleed
zo mijn tuin in
alwaar ze rozen plukte
wilde aardbeien at
schaamteloos verleidend
en ik
wilde vrijen
ik wilde aardbeien
wilde rozenblaadjes eten
op het gras
in tijgervel gekleed
haar nagels langs mijn borst
kousenvoetjes kussen
die cyperse
die haar naam…
Voor Annick (vermoord teruggevonden)
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.973 Als 't roze morgenlicht
een lieve dag aankondigt
maar plotseling door
zwarte luchten wordt verdreven,
zo werd een veelbelovend leven
in één klap afgebroken.
Geen afscheidswoord werd nog gesproken.
We vinden hier geen zin, geen troostend woord
en toch draait veel op deze dwaze wereld voort.…
Het maaiveld
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
843 mijn hoofd stak strijdend
boven het veld met rozen uit
nieuwsgierigheid, haat-liefde
prikkelbaarheid, was mij niet vreemd
niet wetend van mijn goed
bedoelde intenties, de vraag
of ik wel het juiste
had gekozen kwam door
naïviteit niet in mij op
mijn waarheid
waar ik bang voor was
kwam tot werkelijkheid
voordat ik kon bukken
voelde…
Vertrouwde piepers
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.335 Gewoonte aanhouden
om het even waar
voor een gouden avonduur
sjouwen wij vertrouwde piepers
maken ons leven minder duur
thuisgevoel ligt aanlokkelijk
op roze plastic bord panklaar.…
ROZENBOOMPJE
poëzie
3.4 met 7 stemmen
4.046 Als de zon des avonds daalt
Staat mijn rozenboom vol rozen,
Nog in 't avondlicht te blozen
Dat zijn kruintje overstraalt.
't Boompje bloost en bloeit en blinkt
In het midden van mijn gaarde,
Waar rondom de duisterende aarde
Reeds in schemering verzinkt.…
ritueel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.611 onverdraaglijk stille linten
druipen huilend langs de kist,
door witte rozen neergevlijd
voor haar wier tijd verstreken is
jouw stem verkleedt ons leed
in vreemde, plechtige clichés,
tekortgeschoten woorden
smorend in verwacht gemis,
verloren in een bloemenzee
en ongehoorde treurmuziek
maar waar is ons verdriet?…
Donker onderdeurtje
netgedicht
4.3 met 45 stemmen
1.966 met een lachje wiedde je wat gras
in de schaduw van de bomen
daar plantte je de stekjes
als toverstokjes van je droom
gedreven droeg je emmers water
naar dat zonloos bloemenbed
waar je lichtgetinte knopjes dacht
rijk doorvoed met koele kracht
maar ach
ze werden donker roze
net als de kleintjes in het veld
het donker lot bleek niet te…
Eik
gedicht
2.2 met 248 stemmen
50.890 .
---------------------------------
uit: 'Roze zoenen', 2002.…
Toch zijn er rafels
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
474 figuren
bouwstenen te maken
voor mijn komend rijk
gegrondvest op de rede
geen dwaze luchtkastelen
versierselen en ornamenten
maar transparante treden
op de ladder naar omhoog
zonder losbandigheden aan
het einde van de regenboog
toch zijn er rafels
in de krochten beneden
diep in verborgen stegen
krioelt het passionele leven
door veel roze…
Nooit zonder een traan
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
957 Traag en bedroefd langs de deuren
Ziet men hem steeds maar weer gaan
Om met wat rozen te leuren
Doel van zijn trieste bestaan
Hij houdt zijn tranen verborgen
Diep met het hoofd in de kraag
Angstig en bang voor de morgen
Zo is het leven een plaag
Vaak is hij met zijn gedachten
T’rug in de tijd van weleer
Rustig ontspannen de nachten
Zonder…