15172 resultaten.
krakende takken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
720 ze staan er
de donkere bomen
sinister schemerend
hemelschreiend het loof
de naalden prikkend
naar de ondergaande zon
maar daar waar
geen sterveling komt,
scheurt de bast
van berk en plataan
loot en ent hebben
geen weet van
knokige knoesten
waar de wind uitgedroogd
takken kraakt
daar wil niemand gaan…
Morgenlied/fado
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
726 Aardse geuren
kruidig gevormd,
kronkelen omhoog
langs ontluikende bloem
omzich te vermengen
met lange zilverwitte
zonnestralen, die
door de morgen
schemer, de dag
doet ontwaken.…
te leven
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
565 een stem roept
het slaan van de deur
het is avond
schemer
kopieert woorden, de bleekheid van de maan
en nog veel meer koude
misschien zoek ik een weg
waarachtig achter ramen
ongeteld
"zou dit het sterven zijn
uit tussenpozen gegroeid"
het voelt zo aan, zeg je
je ogen op mij en het verschil
gericht
zonder gezicht
loop je mijn…
Een vrij bewegen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
572 heb wolken
uit elkaar geplukt
wind opgedeeld in vlagen
kon warmte van
de zon niet meer verdragen
ben naar de nacht gevlucht
in anoniem een
vrij bewegen kom in stilte
slechts het donker tegen
heb mijn jas al uitgedaan
nooit zal ik meer naar
licht van dagen gaan
schemeren zal mijn
leven zijn klaarheid doet
in openheid mij…
jaren worden dieper
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
703 legt een vraag zich neer
in poëzie
de dood
met besneeuwde lippen
aan woorden likt
het blijft een bewegen
al is de avond net
hetzelfde
en lacht een kind om honing
aan moeders hand
ween ik dan
om de vreemdeling
die in de schemer de stilte
binnentreedt
*
ik tik tegen de binnenkant
van deze verzen
en ruik angst omdat er liefde…
Geboorte van inspiratie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
550 In amper merkbaar vervloeien
rees schemer in de morgen
brak de hemel open in zonnelicht
week kleurloos nachtelijk duister
mengde bloemenkleur en vogelzang
tot nieuw veel belovend gedicht.…
Lichtzinnige dromer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
519 mag ik
met donkere bladeren
het licht wegwuiven
om de nacht
met stil zwart
naamloos op te tuigen
nog waait de wind
wolkjes zomer
langs het rood van de zon
kreeg de
lichtzinnige dromer
vandaag meer dan hij won
roerloos in duister
krimpt eindelijk het licht
gefilterd uit schemering en zicht…
Wintermorgen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.063 Blank als de glans op het wazig verschiet,
week als de schemer van de zon door het grijze,
weifelt het licht door mijn stille gepeinzen,
schemert de vreugde door mijn lied.…
Watercypres
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 ‘n notabele chinese nota bene
denk ik staande in de schemer
onder de verheven Watercypres
ik moet haar echt goed hoeden
haar takken snoeien maar breed
hangen laten tot zij zelf zoveel
later als door kenners voorspeld
zich eerst vermolmt en dan velt…
Oceaanschaduw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
564 Het zal de liefde zijn geweest
met indringende geuren en kleuren
in verlangende lente zoals seringenbloesem
op jouw bed
nabij de zee
en ik hoorde walvissen
roepen, kilometers ver
ga je mee
hou je van me
in geluiden
van de branding
alsof ik in de schaduw was
van alles en het woeste schuim
die voortdurende herfstnacht
in de schemer…
In vreemde stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 Het dwarrelt
bladeren
in bonte kleuren
eindigend in zwarte
tonen
zwaar van regen
stervend in
modderpoelen
onder blauwe lucht
En neigend naar grijs
kruipt dan schemer
in een vreemde stilte
dreigend door de straat
naderbij
koude meeslepend
van alle kanten
haasten mensen zich naar huis
huiverend…
Enkele reis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 dit lijkt een gedicht zonder eind
een waterval met vrije uitloop
gaandeweg, steeds, sleets, over
de stoep met onvermijdelijke stront
naar wat gekend is en deels vergeten
wat ooit was en nooit meer kan zijn
nu nog gauw een tochtje, voor de
schemer ons de weg doet vragen
alle bestemmingen op een hoop
overal ijl vlees en alles aarde…
Troosteloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Door de gordijnen somber licht
Blij voor zo-even in het donker
Ogen sluiten in de schemer
Achter dubbel glas de stilte
Rook en as, de zoveelste sigaret
Wazige gedachten, troebel zicht
Lege fles Whiskey, zwaar hoofd
Hanenpoten op grijs papier,
te dronken…
2016
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Hou me vast
Laat me binnen
Schemer, duisternis
De onzekerheid
verteerd
Valse noten,
Slechte muziek
Kom dans
Naïef, vergeten
Laconiek
Ik drink
Veel, hard
Laveloos
Mooie wereld…
Met lentelicht
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
438 zal ik je haren
al met lentelicht
laten stralen
of wat
lieve schemer
voor je halen
als de zon
zijn warmte
heeft gebracht
want de
avonden zijn nog
guur en koud
jouw jaren
tellen niet want
jij leeft zonder oud
in een perspectief
waarin jij liefdevolle
vrijheid geniet
nog altijd speelt
er licht op jouw
tijdloze gezicht…
Bij tanend licht. Gedachten in de ouderdom 6
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
533 wanneer de donkerte van de avond
haar muil opent
en het licht ons nog even de hand wil
reiken
ervaar ik een naderende stilte
als zou de dood mij
bij de lurven willen grijpen
of zal het mijn verjaren zijn
dat gedachten in de schemering
zich meer gaan spiegelen
aan mijn sterven
dan wel morgen
slechts de idee is
minder van de toekomst…
Chagall
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 Ze liggen samen in het blauw
dat naar groen verflauwt
haar borsten groot en rond
bekeken door een blije geit
voor het venster
schemeren rozen rood
en lelies wit in vazen
hij fluistert woorden
tot de vrouw -
zijn lippen en zijn ogen
bewegen rond een kus
het groen verflauwt
terug naar blauw…
Kunnen zien
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
592 Er bestaan mensen die geloven,
dat dromen bedriegen willen.
Dat hetgeen we slapend zien,
illusies zijn.
Er bestaan mensen die weten,
dat dromers die dromen,
alleen met open ogen,
kunnen zien.…
Bedroefde Droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 Een wonderlijke droom,
zie ik zo vaak dromen.
Bedroefd weer gaan.…
Wirûs wàtàn dûrs
snelsonnet
3.6 met 8 stemmen
809 De choei ûmòggûrnsz einnief àndûlûgt
Dàn ksij ûtmôje wir indez ûm ánt
Kòn tàktû lechûdoe nwûv òrtánstánt
Obàfs tàndfànel kárût îszûnklûgt
Fànàgt, tisrá áràr bijtsámim mubèth:
Ònstòntfàz elf di tgèk kû snèls ònèth…
De horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.127 De horizon
Verbloemt in de rook van de stad
De zon
Verdwijnt als een kostbare schat
Het heelal
Rijst op in de nacht
Een duizendtal
Verlicht de donkerte met al hun pracht
De anonimiteit
Is zo groot als het kosmische domein
De kleinheid
Maakt ons tot een zandkorrel in de woestijn
De schemering
Verfoeit de komst van een nieuwe dag…
Strand en Duinen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
884 De zon gaat langzaam onder
de schemer glijdt over het strand
geruisloos is de nacht gevallen…
Even
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.498 Onverstoorbaar
stroomt
de rivier
tot het ruisen
ophoudt
zij verliest
zichzelf
in de zee
opgeschrikt
door de
vlammenzee
want de dunne zon
vergeet je
de koele wind
vergeet je
maar de pijn
de pijn
vergeet je
niet
de schemering
heeft haast
kleurt de hemel
blauw
als de nacht
de hemel
is lichtjaren
ver
weg
altijd…
Jou verlaten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
763 Jou verlaten was niet meer dan
een handomdraai en tijdelijk
de schemer je hardvochtige terugkeer
was zoveel meer onverstaanbaar
maar niemand verliest zich in
in tijdloosheid lang of in stilte
even wandelen wij in de schaduw
over zomerresten van het veld
het vacht van kale bomen
wachtend op de sneeuwballade
van gesmolten pijn
buigen doe…
maart
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
901 Stil schuift de schemer over de akker
scheert de dag zich van het veld,
valt toch nog plots het duister
schraagt de einder het donker end.
Lijkt de natuur zo doods, zonder luister,
glimpt het sneeuwdek nog enig licht
die volkomen rust is echter schijn
want in de aarde wacht het zaad
op de nieuwe dageraad....…
Labyrint
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
703 Het is zo donker voor haar
zelfs zomerse dagen sluiten
gordijnen en waar niemand luistert
huivert tijd van wit naar duister
haar jonge huid ademt geen licht meer
ook op de achtste verdieping
blijft het schemeren
een stap schept ruimte
waar armen vrijheid begroeten
wordt het leven ademloos
het was te donker voor haar…
de nacht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
651 in de nacht ben ik met velen
de rust ligt als een deken schemerig op de stad.
langzaam kruipt de tijd voorbij
wachtend op de ochtendgloren.
het gele natriumlicht schijnt weemoedig
op de verlaten straten
waar een eenzame fietser zich een weg baant.
op weg naar huis met een lijf vol drank
moe van het feestgedruis.…
Banaal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
704 In hemelse gedachten
Van perfect schuin
Lijkt ieders schemer
Herbouwd uit puin
In kort bedwingen
Van wrange pijn
Lijkt bitter water
Gerijpte wijn
In minzaam spotten
Zonder respijt
Vernauwt de waarde
Van menselijkheid
Zo onbeduidend
Immer banaal
Verdringt exploten
Creëert verhaal…
EUTHANASIE
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.170 Met je laatste adem blies je het lijden weg
Een zuchtje was voldoende
Daarmee gleed de vrede over je gezicht
En nog even werd het licht
In de schemer bleven wij achter bij je bed
De dokter stelde je dood vast
We zaten er zonder jou, verzameld om je heen
We zaten er samen alleen…
Jij bent en ik ben
netgedicht
4.5 met 31 stemmen
1.803 zo geef je me
jouw leven
op de grenslijn
dichtbeschreven
liefde heeft te
vaak gestolen;
het meer dan alleen gekir
de kunst van samen slapen
nachten blijven vallen
op het binnenpad
naar stilte
de schemering
heen en weer
om het schreeuwen
te ontrafelen
zo geef je me
je ziel
door eenzaamheid
gesneden
en ik
ik wil slechts…