Alle inzendingen over schemer, droom

15172 resultaten.

Sorteren op:

krakende takken

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 720
ze staan er de donkere bomen sinister schemerend hemelschreiend het loof de naalden prikkend naar de ondergaande zon maar daar waar geen sterveling komt, scheurt de bast van berk en plataan loot en ent hebben geen weet van knokige knoesten waar de wind uitgedroogd takken kraakt daar wil niemand gaan…
Fred14 mei 2009Lees meer >

Morgenlied/fado

netgedicht
4.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 726
Aardse geuren kruidig gevormd, kronkelen omhoog langs ontluikende bloem omzich te vermengen met lange zilverwitte zonnestralen, die door de morgen schemer, de dag doet ontwaken.…
lijda22 maart 2010Lees meer >

te leven

netgedicht
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 565
een stem roept het slaan van de deur het is avond schemer kopieert woorden, de bleekheid van de maan en nog veel meer koude misschien zoek ik een weg waarachtig achter ramen ongeteld "zou dit het sterven zijn uit tussenpozen gegroeid" het voelt zo aan, zeg je je ogen op mij en het verschil gericht zonder gezicht loop je mijn…

Een vrij bewegen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 572
heb wolken uit elkaar geplukt wind opgedeeld in vlagen kon warmte van de zon niet meer verdragen ben naar de nacht gevlucht in anoniem een vrij bewegen kom in stilte slechts het donker tegen heb mijn jas al uitgedaan nooit zal ik meer naar licht van dagen gaan schemeren zal mijn leven zijn klaarheid doet in openheid mij…

jaren worden dieper

netgedicht
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 703
legt een vraag zich neer in poëzie de dood met besneeuwde lippen aan woorden likt het blijft een bewegen al is de avond net hetzelfde en lacht een kind om honing aan moeders hand ween ik dan om de vreemdeling die in de schemer de stilte binnentreedt * ik tik tegen de binnenkant van deze verzen en ruik angst omdat er liefde…

Geboorte van inspiratie

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
In amper merkbaar vervloeien rees schemer in de morgen brak de hemel open in zonnelicht week kleurloos nachtelijk duister mengde bloemenkleur en vogelzang tot nieuw veel belovend gedicht.…

Lichtzinnige dromer

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
mag ik met donkere bladeren het licht wegwuiven om de nacht met stil zwart naamloos op te tuigen nog waait de wind wolkjes zomer langs het rood van de zon kreeg de lichtzinnige dromer vandaag meer dan hij won roerloos in duister krimpt eindelijk het licht gefilterd uit schemering en zicht…

Wintermorgen.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.063
Blank als de glans op het wazig verschiet, week als de schemer van de zon door het grijze, weifelt het licht door mijn stille gepeinzen, schemert de vreugde door mijn lied.…

Watercypres

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
‘n notabele chinese nota bene denk ik staande in de schemer onder de verheven Watercypres ik moet haar echt goed hoeden haar takken snoeien maar breed hangen laten tot zij zelf zoveel later als door kenners voorspeld zich eerst vermolmt en dan velt…

Oceaanschaduw

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
Het zal de liefde zijn geweest met indringende geuren en kleuren in verlangende lente zoals seringenbloesem op jouw bed nabij de zee en ik hoorde walvissen roepen, kilometers ver ga je mee hou je van me in geluiden van de branding alsof ik in de schaduw was van alles en het woeste schuim die voortdurende herfstnacht in de schemer…

In vreemde stilte

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Het dwarrelt bladeren in bonte kleuren eindigend in zwarte tonen zwaar van regen stervend in modderpoelen onder blauwe lucht En neigend naar grijs kruipt dan schemer in een vreemde stilte dreigend door de straat naderbij koude meeslepend van alle kanten haasten mensen zich naar huis huiverend…
Sanne21 november 2015Lees meer >

Enkele reis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
dit lijkt een gedicht zonder eind een waterval met vrije uitloop gaandeweg, steeds, sleets, over de stoep met onvermijdelijke stront naar wat gekend is en deels vergeten wat ooit was en nooit meer kan zijn nu nog gauw een tochtje, voor de schemer ons de weg doet vragen alle bestemmingen op een hoop overal ijl vlees en alles aarde…
Iniduo26 april 2016Lees meer >

Troosteloos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 563
Door de gordijnen somber licht Blij voor zo-even in het donker Ogen sluiten in de schemer Achter dubbel glas de stilte Rook en as, de zoveelste sigaret Wazige gedachten, troebel zicht Lege fles Whiskey, zwaar hoofd Hanenpoten op grijs papier, te dronken…
Jouke24 juni 2016Lees meer >

2016

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 700
Hou me vast Laat me binnen Schemer, duisternis De onzekerheid verteerd Valse noten, Slechte muziek Kom dans Naïef, vergeten Laconiek Ik drink Veel, hard Laveloos Mooie wereld…
A Vletter4 januari 2017Lees meer >

Met lentelicht

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 438
zal ik je haren al met lentelicht laten stralen of wat lieve schemer voor je halen als de zon zijn warmte heeft gebracht want de avonden zijn nog guur en koud jouw jaren tellen niet want jij leeft zonder oud in een perspectief waarin jij liefdevolle vrijheid geniet nog altijd speelt er licht op jouw tijdloze gezicht…
wil melker1 februari 2020Lees meer >

Bij tanend licht. Gedachten in de ouderdom 6

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 533
wanneer de donkerte van de avond haar muil opent en het licht ons nog even de hand wil reiken ervaar ik een naderende stilte als zou de dood mij bij de lurven willen grijpen of zal het mijn verjaren zijn dat gedachten in de schemering zich meer gaan spiegelen aan mijn sterven dan wel morgen slechts de idee is minder van de toekomst…

Chagall

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 676
Ze liggen samen in het blauw dat naar groen verflauwt haar borsten groot en rond bekeken door een blije geit voor het venster schemeren rozen rood en lelies wit in vazen hij fluistert woorden tot de vrouw - zijn lippen en zijn ogen bewegen rond een kus het groen verflauwt terug naar blauw…

Kunnen zien

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 592
Er bestaan mensen die geloven, dat dromen bedriegen willen. Dat hetgeen we slapend zien, illusies zijn. Er bestaan mensen die weten, dat dromers die dromen, alleen met open ogen, kunnen zien.…

Wirûs wàtàn dûrs

snelsonnet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 809
De choei ûmòggûrnsz einnief àndûlûgt Dàn ksij ûtmôje wir indez ûm ánt Kòn tàktû lechûdoe nwûv òrtánstánt Obàfs tàndfànel kárût îszûnklûgt Fànàgt, tisrá áràr bijtsámim mubèth: Ònstòntfàz elf di tgèk kû snèls ònèth…

De horizon

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.127
De horizon Verbloemt in de rook van de stad De zon Verdwijnt als een kostbare schat Het heelal Rijst op in de nacht Een duizendtal Verlicht de donkerte met al hun pracht De anonimiteit Is zo groot als het kosmische domein De kleinheid Maakt ons tot een zandkorrel in de woestijn De schemering Verfoeit de komst van een nieuwe dag…

Strand en Duinen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 884
De zon gaat langzaam onder de schemer glijdt over het strand geruisloos is de nacht gevallen…
Jacqueline14 november 2004Lees meer >

Even

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.498
Onverstoorbaar stroomt de rivier tot het ruisen ophoudt zij verliest zichzelf in de zee opgeschrikt door de vlammenzee want de dunne zon vergeet je de koele wind vergeet je maar de pijn de pijn vergeet je niet de schemering heeft haast kleurt de hemel blauw als de nacht de hemel is lichtjaren ver weg altijd…
Carin2 september 2007Lees meer >

Jou verlaten

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 763
Jou verlaten was niet meer dan een handomdraai en tijdelijk de schemer je hardvochtige terugkeer was zoveel meer onverstaanbaar maar niemand verliest zich in in tijdloosheid lang of in stilte even wandelen wij in de schaduw over zomerresten van het veld het vacht van kale bomen wachtend op de sneeuwballade van gesmolten pijn buigen doe…
Irmgard8 november 2005Lees meer >

maart

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 901
Stil schuift de schemer over de akker scheert de dag zich van het veld, valt toch nog plots het duister schraagt de einder het donker end. Lijkt de natuur zo doods, zonder luister, glimpt het sneeuwdek nog enig licht die volkomen rust is echter schijn want in de aarde wacht het zaad op de nieuwe dageraad....…

Labyrint

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
Het is zo donker voor haar zelfs zomerse dagen sluiten gordijnen en waar niemand luistert huivert tijd van wit naar duister haar jonge huid ademt geen licht meer ook op de achtste verdieping blijft het schemeren een stap schept ruimte waar armen vrijheid begroeten wordt het leven ademloos het was te donker voor haar…
metha14 juni 2008Lees meer >

de nacht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 651
in de nacht ben ik met velen de rust ligt als een deken schemerig op de stad. langzaam kruipt de tijd voorbij wachtend op de ochtendgloren. het gele natriumlicht schijnt weemoedig op de verlaten straten waar een eenzame fietser zich een weg baant. op weg naar huis met een lijf vol drank moe van het feestgedruis.…

Banaal

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 704
In hemelse gedachten Van perfect schuin Lijkt ieders schemer Herbouwd uit puin In kort bedwingen Van wrange pijn Lijkt bitter water Gerijpte wijn In minzaam spotten Zonder respijt Vernauwt de waarde Van menselijkheid Zo onbeduidend Immer banaal Verdringt exploten Creëert verhaal…

EUTHANASIE

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.170
Met je laatste adem blies je het lijden weg Een zuchtje was voldoende Daarmee gleed de vrede over je gezicht En nog even werd het licht In de schemer bleven wij achter bij je bed De dokter stelde je dood vast We zaten er zonder jou, verzameld om je heen We zaten er samen alleen…
Scopas4 maart 2004Lees meer >

Jij bent en ik ben

netgedicht
4.5 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.803
zo geef je me jouw leven op de grenslijn dichtbeschreven liefde heeft te vaak gestolen; het meer dan alleen gekir de kunst van samen slapen nachten blijven vallen op het binnenpad naar stilte de schemering heen en weer om het schreeuwen te ontrafelen zo geef je me je ziel door eenzaamheid gesneden en ik ik wil slechts…