1504 resultaten.
Knipoog
gedicht
3.6 met 11 stemmen
14.926 '
Ik volg de pijlen en word welkom geheten
in scherp verlichte,
haast kraakheldere catacomben,
waarin opeen gepakt is,
waarin tot aan het plafond toe
opgestapeld is.
--------------------------------------------
uit: 'De reis naar het welkom geheten', 1988.…
Leven(1)
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
916 wat je vertelt
Beelden verschijnen voor me
Ik ben benieuwd naar het end
Ik zwijg en ik hoor elk detail
Ik zwoeg me naar de grote lijn
Van je o zo boeiend verhaal
En de expressies van je gezicht
Jij wordt warm van binnen
Jij vindt mij aarzelend lief
En voelt mijn waardering
Ja groeit met de minuut
Ik stel nog wat inlevende vragen
Scherp…
Het Zijn
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
974 Vrij naar Nip en Heidegger
Met dank aan Rinse Bakker (in memoriam)
Ik ben omdat ik in de wereld ben
Verklaar ik u beschroomd met klem
Niet omdat ik er had moeten zijn
Maar kennend uit geluk en pijn
Ik ken dus ben in essentie
Slechts vanwege mijn existentie
Hoewel ik vol metafysisch begrip
Mijn ogen ophef in een scherpe blik
Ik ben dus…
Hoogmoed komt voor de kat
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.371 Hij was de grootste van het stel
met logge poten en 't dikste vel;
een bek vol tanden ( maar wel erg groot)
waaruit voortdurend modder spoot
Hij zag zichzelf door scherp verstand
als 't toppunt van een olifant.
Want hij deed alle vrouwen beven
en gillend zich ter stoel begeven.…
de speerwerper van Polykleitos
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
718 mooi, dit olijfolie glanzend lichaam,
blinkend wit, uit marmer gehouwen,
zo soepel, in verleidelijke torsies,
onderhuids, sterk en krachtig zijn
de soepele, gespannen spieren
van zijn geheven rechterarm, die trots
de bronzen, scherp gepunte speer draagt,
hier en nu, mijn beeld, is het moment,
nu, vlak voordat de bronzen speer jouw
sterke…
viervlekwielwebspin
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.066 neem een wiel in gedachten
zonder spaken of een as
in laag struikgewas
niet tot rollen bij machte
weefsel van droge draden
breed uitgesponnen in cirkels
gemaakt uit eigen rag
spinsels die uitgerekt
aan enkele lijntjes opgehangen
met kleffe bedrading overdekt
om liefst sprinkhaan te vangen
zie je acht poten met bruine ringen
op scherp…
Nachtvlinder
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.372 als de schaduw mijn voeten nadert
mij aanreikt de donkere verholenheid
van mijn diepere bestaan
wordt de deur naar het licht geopend
en met geweld verbreken harde zonnestralen
mijn verbond met het duister
het is geen vlucht in de nacht
dat tasten naar wat licht verhult
scherpe schoonheid
snijdt mijn blikken af
van een weg in de verte…
de Bijeenkomsten
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
664 Neen is vergeven
Het Ja is aanvaard
Ongewoon oneven
Onjuist het gedode paard
Het besluit doet huilen
Vuile regen laat schuilen
Verdelen van vaten opslaan
Belangen dwingen tot ruilen
Lachen met een drankje is vrolijk
De politieke clown vaag grappig is olijk
De jeugd te voorzien met munitie is scherp
Winst gegeven oorlogen niemand die…
Identificatie
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
807 Vanuit een trage schoep
van lentewinden staan de
bomen slapend, gras groeit
in bewogen vlagen, passie
gloeit in kippenvel wat over
water rent tot aan een grens
waarin de oever zich herkent,
tekening van passie op de huid
met scherpe naalden van weleer
in duizend sterren, gekleurde
lampioenen waarin liefde hoort,
waarover helden…
SAIL 2010 Amsterdam
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
881 het IJ leeft, woelt en kolkt van kracht,
de bovenlucht is vol wind, scherpe wolken,
bolle, blozende zeilen verrukken het publiek,
stoer en statig veroveren tall ships de stad,
stilschuimend, ingetogen, glijden ze voort
op de adem van al lang vervlogen tijden,
een golvend eerbetoon aan prachtige schepen,
bemand door Russen, Zweden, Noren,…
Liefst nog vandaag
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
841 Onheilspellend laag
hangt de humane zon
boven de graven aan een
getergde en verre horizon,
regeltjes tooien hun scherpe
doornen over mensen die de hoop
al hebben verloren, het lijkt een
kleine daad, misschien wel een
druppel op de aardse gloeiende
plaat, geboren uit de wanhoop
van verwachting in het licht van
een uitgestoken hand mag…
Zeldzame dichter - Ode aan Jean Pierre Rawie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
709 Zeldzaam scherp zijn de woorden
Helder en zuiver is het beeld
Eén denkend mens tussen gestoorden
Eén dichter die mij niet verveelt
Een echo van een oude luister
Een lang vergeten koninkrijk
Er is maar één naam die ik fluister
En met de Groten vergelijk
Die tot ons heden niet meer spreken
Omdat geen hart ze nog verstaat
Gesmoorde stemmen…
Ik ken
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
611 ik ken het spuiten van de etter
uit een steenpuist op het spiegelglas
ik ken het knarsen van haar tanden
en de geur van sperma in het zomergras
ik ken het knielen op vermolmde banken
en de zinloosheid van mijn bestaan
ik ken het schreien van de boreling
en de scherpe pijn van ’t nabestaan
ik ken de gloed van de verovering
en het trillen…
Interlude
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 strengheid van kalendercijfers
gelukkig hebben we een schrikkelhuid
van vel over been, een pas op de plaats
opnieuw werpt het voetlicht een kronkelende
schaduw over stenen vloeren zonder zon
we zien de straat die zich uitrolt tot platte
naaktheid, verlaten van regen en beschutting
het wachten is op de mantel van avondfluweel
die alle scherpe…
De schaatsenrijder
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.519 Handen diep in duffelzak,
bontmuts over d’oren,
snijdt hij fijne voren
met het blanke, scherpe staal,
zwiepend bij elke nieuwe haal,
zwenkend omme, telekens omme,
wonderkunstig hoe hij zweeft,
schijnbaar zich geen moeite geeft.…
Kerksnoep
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
638 Of als ze heel scherp
waren met de rand in je tong te
drukken als een masochistische sensatie.
Dropmentos kon nog net, maar Engelse
drop, winegums en Zeeuwse babbelaars
waren gek genoeg ongepast, laat staan
dropveters, spekkies, schuimblokken
en zure Napoléonbollen.…
stuurs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 een busje
de vrijheid tegemoet
tegen de gedachte in
“braaf de regels volgen”
daar kon ik niet mee leven
daar wou ik niet voor gaan
hing heel lang op de claxon
vluchtte hier ver vandaan
geen wet kan mij beletten
te denken wat ik wil
de vrije keuze is mijn route
waar ik zwaar aan til
ik neem mijn eigen bochten
soms zijn ze super scherp…
Met het oog op morgen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
416 het oog op morgen
dag in dag uit in de routine
heen en terug dezelfde file,
en al wijst de klok vijf uur,
ik zet als metronoom secuur
vermaledijde decimalen
met het oog op morgen
aandacht voor het kleinst detail
heeft juist mijn grootste zorg
het is mijn secundair natuur
daar sta ik continu voor borg,
mijn brein altijd op scherp…
Scherpzinnig
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
497 naast mij
bezijden de aangelijnde muis
ligt wat scherp puntig hout
inmiddels kort van stuk
het draagt koolstof in zichzelf
doorheen een ielige gang
waaraan scheppen is toevertrouwd
en verscheidenheid wacht op aandrang
opdat ik allengs licht uit duisternis delf
zijnde een punt of iets van zielenheil (met enig geluk)
en ik met duim en twee…
even alleen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 kerstmarkt
het alleen zijn is iets magisch, zwarte
magie - althans voor mij - schaduwen
van ‘ t verleden paren met de stille
wezens die in mijn hoofd kaatsen
met merkwaardige bewegingen
het voedt de herbelevingen
en uiten zich met de vale
angst die met deemoed
mij eens ter gronde zal richten
doch de tijd is wijs, wijselijk
in de zin van scherpe…
Herinneringen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
434 recept verkrijgen
nodig is ook de ervaring
om het recept te bereiden
zodat ik in 't heden niet onder
mijn herinneringen zal lijden
en dat ik de toekomst
tegemoet kan treden
zonder de indigestie
van het verleden
want ook in die vroegere tijd
weet ik dat mijn hart
heeft geschreid
alleen is de grote kracht
van het verleden
dat de scherpe…
LUST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 nog half aan land omrandt het maanlicht vals
haar zachte lijnen, werpt vage schaduw scherp
op algen, schelpen en botte ribbels in het zand.
het sleurt haar wiegen mee, ook zij wordt zee.
er barst een kern van liefde in de liefde open,
zij spartelt blij, een stoute zeemeermin, en meer
van hen dan meetbaar is komt in de golven vrij.…
Herinneringen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
493 recept verkrijgen
nodig is ook de ervaring
om het recept te bereiden
zodat ik in 't heden niet onder
mijn herinneringen zal lijden
en dat ik de toekomst
tegemoet kan treden
zonder de indigestie
van het verleden
want ook in die vroegere tijd
weet ik dat mijn hart
heeft geschreid
alleen is de grote kracht
van het verleden
dat de scherpe…
Verloren liefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 Gevangen in het web van tijd en pijn,
elk beeld van jou zo scherp, zo onverwacht,
verlies ik me in wat we ooit mochten zijn,
in 't schemeruur tussen de dag en nacht.
Het hart, getekend door een diepe kerf,
vindt geen rust in de schaduw van de maan,
het fluistert nog jouw naam bij elk gezwerf,
verlangend naar een tijd die is vergaan.…
De streling van de piano
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
465 Ik speel niet om te
presteren, maar om te ontsnappen —
aan ongewenste stemmen, scherpe indrukken, het
voortdurende voelen. De piano is mijn toevlucht, mijn baken van eenvoud.
En wanneer het laatste
akkoord vervaagt in de ruimte, blijft even
alleen adem, hartslag, aanwezigheid.…
Stormlicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
345 Gedachten flitsen als een stormlicht,
onhandelbaar, ongefilterd,
te scherp om stil te houden,
te wild om te begrijpen.
Zo blijf ik achter
met een tong die te traag is,
een pen die weigert te volgen,
en een wereld die denkt
dat stilte hetzelfde is als rust.…
polyfoon
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
365 behouden blijft
geconserveerd en wel
als de vaste grond
voor belemmeraars
van voortgang
leven moet ademen
opbloeien, vergroeien
ik stuiter door
geluiden
de wolken
voor liefde
om het herboren hart
dit opengebroken zicht
botte voorspelbaarheid
is een moeras
tegen kracht
voor longen die willen barsten
uit mijn borst
mijn kern scherp…
Ik hoopte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 ik hoopte, hoopte
....dat we eerlijk zouden zijn
Op het feest
vroeg ik wat jij dacht
of idealen mislukken
en ik werd boos
omdat je ja zei
en we ruzie maakten
....maar ik hoopte, hoopte
....dat we het eens zouden zijn
....want ik hoopte, want ik hoopte
....op een leven met jou
In een vijver
drijven donzen veertjes
ze hebben scherpe…
Neergelegd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
248 Als het iets zegt—
de muren die vielen,
de scherpe splinters van mijn dromen.
Bevrijd me.
Laat me niet gaan.
Blijf ergens
onder mijn huid hangen.
Ik probeer het vuur niet te doven.
Omdat het zo blijft branden
achter mijn ogen.
Je bent er nog.
Dichtbij.
Iets dat blijft terugkomen.…
Life goes on
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
426 Tot de scherpe randen veranderen in littekens:
Een onuitwisbaar bewijs dat jij bent geweest.
Met de jaren kijk je daar minder naar om.
Niet omdat ze vergeten zijn,
Maar omdat de tijd blijft doortikken.
Life goes on.
En zo vergat ik vandaag, voor het eerst, jouw verjaardag.
Ik schaam me.
Een nieuwe wond, een nieuw litteken.…