1456 resultaten.
Ik zoek de lente (3)
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.142 Mijn hunkeren is naar de zomer van de nacht
waar de maan en de sterren zwoeler schitteren
door de pure ijskoude zuiverheid
van het dunnende laagje vorst
dat ons beschermt tegen de echte kou
waarin ware warmtebronnen drijven.…
gedicht voor jezelf
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.036 het huilen van de wereld
plensend op de aarde
in mijn straat
symfonisch en romantisch
neerdalend op mijn ruiten
vertederend en balsemend, als liefde
mijn liefde
die 's avonds door mijn geest danst
en plots is ze daar
in een diamanten schoonheid
schitterend van liefde
mijn liefde
zoals onze liefde
de fragiliteit van kristallen lelie…
Geluk
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.413 Ik schreeuw het uit, en probeer de zon te vangen
zodat ik de schitterende stralen kan uitdelen.
Er zijn zoveel mensen die naar dit gevoel verlangen,
en ik gun het alle mensen om me heen!…
Lieve Mathan
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.044 wat schitter je mooi
Daar aan de hemel met zo vele anderen
dáár is jou geluk
Je mamma kijkt naar je in een heldere nacht
en zie je hoe je pappa naar je lacht...
Ze kunnen nooit "ik hou van je" zeggen
maar zo voelen ze het wel!…
Schemerrood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Wanneer middag haar
warmte spreidt over weidse velden
die schitteren in het licht, staat de tere klaproos
er stil en onopvallend bij, zonder iets te vragen van wie haar ziet.
Tegen de avond wordt haar
kleur donkerder en valt het landschap
langzaam tot rust.…
Mol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
689 Ik ruik wel duizend geuren,
joggend langs een stille sloot,
terwijl de ochtendzon
een paar vroege spinnewebben
speels flonkerend laat schitteren,
in een gouden licht.…
Als een cactus
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
579 ontluikt er hier en daar
in weerwil van je harde schermen
een bloeiend teder leven
voor wie volhardt is zonneklaar
jij kunt je hart wel voluit geven
je over de ander ook ontfermen
terwijl je meer nog naar verkwikking dorst
verzacht toch al jouw stekelkorst
met het vaardiger dragen van verleden
en een langzaam groeiend besef
dat je kunt schitteren…
Keramiekkraampje op het plein
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.688 gedachten
vergeefs op jou te wachten
zonder daar ook echt te zijn
Mijn hand ging over stapels borden
gestald om aangeraakt te worden
Zachtjes tikte ik er eentje aan
die had moeten blijven staan
Niet al wat breekt wordt ook vermalen
In de helle juni zon
blonk het glazuur er niet minder om
al moest ik de splinters wel betalen
De schitterende…
Veertjes
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.270 Rozengeur zuiver zoet
douw druppeltjes zo klein
Haar doornen messcherp
kleuren die prachtig zijn
Water blauw water blauw
golven deinen er gedwee
Helder fris geheimzinnig
schitterende woeste zee
Wolkenlucht kleurenspel
zomaar in beweging gezet
Welige vormen welke ogen
als een zacht donzen dekbed
Hoor die prachtige vogels
zwevend spelend…
Zonnestralen
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.836 Zonnestralen schitteren naar beneden,
Een jongen kijkt en lacht naar boven,
Om te genieten, van de rust en de vrede.
Dromend probeert hij te geloven,
Hoe prachtig het kan zijn,
Op deze plek, kalm en fijn.
Morgen is hij weer hier,
Maar dan samen,
Samen maken zij plezier,
Hun gedachtes en lichamen.…
terug naar af met jezelf
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
566 Er wordt altijd geteld
op twee handen
maar ook niet meer
dan dat
verder, dichter
kan het niet komen
ieder verderstrekkend denken
gaat altijd ergens wel de hoek om
een schitterende leugen
wordt het
wanneer een mens
over een paar extra ledematen
kan beschikken
extenties
zoals jezelf online uitsmeren
over een aantal pagina's
die je…
- Het Ochtendgloren -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
581 maagdelijkheid
zo vastgehouden, ontleent de eigen adem
gesignaleerd, de blik van helle werkelijkheid
mistroostig blozend vastgegrepen, de roos,
als een gebaar vol roder nederigheid
de eeuwigheid verspringt elke ochtend stil,
het andere gelijkenis loopt aan de overkant
door nevelsluiers meesterlijk verhuld
briljant, de trotse korte schittering…
Aan de ziel
poëzie
3.8 met 11 stemmen
8.285 Gij, schitterende straal der ongeschapen Zon!
Gij, kristallijne drop uit de altijd vloeibre bron
Gij, onüitspreekbaar Iets, uit 't eeuwig Al gerezen!
Ontstoffelijke Ziel, waarín ik klaar kan lezen
De waarheid van 't bestaan van hem die nooit begon,
Der Oorzaak, zonder welk 't gewrocht niet wezen kon!…
PUBLIEKSPERCEPTIE
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
815 De ernstigheid
het kille
het koude
het serieuze
het staren naar iets
of niets
de naive onbevangenheid
de ogenschijnlijk
dodelijke vermoeidheid
straalt van de gezichten
van de mannen en vrouwen
van het publiek af
waarvan de ogenschijnlijk
fysieke schoonheid
ver te zoeken is
of het moet
de gerijpte rijp
zonder schittering
op hun gezichtsgelaten…
De sterren.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Maar ze schitteren als kruisjes.
Altijd loop ik met een sterrenkijkertje rond.
Een buisje op een statief.
Van buiten blauw en van binnen van blik.
Met een stralend statiefje als antennesprieten.
Even doe ik het venster open, diep in de nacht.
Kijk dan door glaasje, en schuif de buisjes uit elkaar.…
de mechanische dichter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
526 glinsterende briljantjes, schitterend verdicht?
ach, alles wat hij vindt is dit kreupele gedicht
Jannie Roodhof-Pool…
WIJ
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
4.106 rivier heb ik omhelsd
de stroming trok mij direct mee
samen kwamen we in stroomversnellingen
daarna plotseling in heel stil water
daar zijn we natuurlijk lang gebleven
kijkend naar de uitgesleten wanden
de bochten waren behoorlijk afgekalfd
soms konden we de bodem zien
de vissen krioelden om ons heen
prachtige kleuren en zilveren schittering…
VOORAL TE ZIEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
585 Mijn ogen fluisteren mij gedachten in
beelden zetten zich om in woorden
fantasie wordt werkelijkheid
dromen zijn zéker géén bedrog
wat zijn de kleuren mooi
sombere kleuren bestaan helemaal niet
alles zet zich naar mijn hand
alles is zo licht als een blad op het water
de regenboog wijst naar stralende diamanten,
die hun schittering over…
regenkind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
823 schaterend steekt Stine haar handjes in de lucht
om de grote regendruppels op te vangen
donderwolken komen met een windzucht
spetterend geluid weldra van ratelslangen
haar blonde haren kleven op haar wangen
die bol staan van haar luide lieve lach
kindervreugde om die natuurgezangen
schitterend einde van een mooie dag
grote mensen kijken…
Oergrond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.001 De zee die gaarne neemt, knijpt soms een oogje toe
door schitteringen op het eigen water en kent de rust
waarin het pril ontstond, alsook de vraag, wat zal er blijven
want golfslag is, van tijd tot tijd, zijn rust en stilte moe.…
Pluk de dag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.007 Pluk de dag
aan de slag
geniet ervan
zolang het kan
schater je pracht
schitter je lach
kijk omhoog...regenboog.…
OVERSTEEK
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.029 Ie è û (Echoën minuten stilte)
Dat je geen teken geeft maar een teken bent
is iets waar geen dorre ouder iets mee kan
En dat jouw oversteek zijn eigen metafoor werd
vinden enkel hermeneuten interessant
De gang van abstract naar concreet heb je
ongewild ontgoochelend schitterend volbracht.…
Goede kracht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
593 Hoe jouw liefde nimmer bekoelt
Jouw kunst vermorzelt alle donkere gedachten
Jouw fenomenale talent geeft
doet louter naar liefde en vrede smachten
Door jou is mijn ziel herleefd
Je bent geboren om de wereld mooi te maken
Wanneer ze jou aanschouwen
zullen alle gewelddadigheden staken
gaan we allemaal spontaan beeldhouwen
Zoek de liefde, schitterende…
DOVENDE STERREN LIEFDE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 sterren rap verdwenen waren
Mijn engeltje wekte mij in haar nachtjapon
mijn gevoel zei, dat ik ‘t vaker had ervaren
Gisteren scheen er ook al een hemels licht
want ook toen aaide haar hand die van mij
Ik opende de ogen en zag haar lief gezicht
en ook toen ontwaakte ik gelukkig, en blij
Vierenvijftig jaren heel gelukkig getrouwd
zulke schitterend…
Een ode aan de herfst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
681 De herfst
zo schilderachtig
zo kleurrijk
en zo prachtig
De bomen
zowel jong als oud
tooien zich met warm oranje
en met glanzend goud
Een rapsodie
in vlammend rood en zonnegeel
als een gedicht, een ballade
of een schitterend rondeel
Ze staan te dromen
overdag en in de nacht
ze fluisteren hun geheimen
heel stil en heel zacht…
het benzo offensief - mijn bondgenoten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
557 van zeker wel een gedegen kennis die
mijn zaken goedwillig leiden
naar iedere poging om ze te ontwijken
op weg naar mijn toekomst draag ik deze
prestigieuze pilletjes mee om tenslotte
aan het eind van mijn levenslot
het lijden te omzeilen en het steven
te wenden om boeg en tuig te
behagen zodat de spiegel
zich herkent wanneer de schittering…
Vlottende creativiteit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
482 ik wist
dat jij goud
had aangeboord
een fantastische
hoeveelheid pure
liefde en energie
alleen al jouw
aanwezigheid deed
alle ellende teniet
nog voelde ieder
de spanning in
afwachting van
je komst de eerste
schittering van je
ogen de lach om je
mond voelde zacht
het welbehagen
de tijd vertragen
ik zag jouw vingers
projecten…
jouw jaardag vieren - van harte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
611 prachtige dag
die ligt in het tapijt van de tijd
dat met elke jaardag weer
een nieuw hoofdstuk opent
leef alinea’s vol herinnering
flarden van hoop en verwachting
waarin waargemaakte plannen
zacht jou nieuwe dromen fluisteren
die jij met de wereld vieren wilt
laat als de dageraad vandaag
jouw talent en jouw veerkracht
jou opnieuw schitteren…
Krullig schrift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 snel sloot
ze lachte verleidelijk
toen haar jas ons
afscheid nog adem gaf
later zag ik haar iets
schrijven in het meest
krullige schrift ooit
in een handschrift van
een vrouw met
een circulair hart
wulpse draaien om de
overmaat aan warme
emotie te compenseren
met het vloeiend ronde
dat naadloos uit
lange vingers
met schitterende…
Wat zich toont in licht
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
361 Haar vleugels tonen een kleur
die niet wil schitteren maar zich rustig laat
zien aan wie blijft kijken, een trilling die het landschap
even doorlaatbaar maakt, waar elke nuance haar eigen plaats vindt.…