2307 resultaten.
Praalzucht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
528 Zodra de zomerzonneschijf
haar hete stralen zengend brandt,
gaat op het blotebillenstrand
de laatste kleding van het lijf.
Je ziet dan onvoorstelbaar veel
aan glim-metaal en glittertooi,
gestoken door een lichaamsplooi
maar meer nog in een edel deel.…
Bloot zonder vleugels
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
802 van het leven
ik ben het spiegelen zat
vloekt naar het beeld
dat spontaan
de weerkaatsing kraakt
en mij in schaduw verlaat
weg alle spinsels en draden
die mij steeds weer verraden
stop de verzinsels
kom dichterbij ik warm me
voor het eerst in mijn leven
kaal zonder kleur
bloot zonder vleugels
ontvang ik de zon
voel ik zijn stralen…
Giordano Bruno
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 Kijkend door jouw bril
zien we jouw denken stralen.
Het (bij)geloof zal falen:
het is immers een gril.…
In parelmoers mirakel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
890 zag in het gras
een parel glinsteren
nog nat van vroege dauw
wachtend op meer zon
wist dat oprapen niet kon
zij schitterde
haar glans en licht gaf
haar de kans om zo te stralen
behoedzaam trachtte ik iets
van het groene weg te halen
het snoer bleek in
de schaduw opgeborgen
ik viste vond de anderen
op een rij en wist
het slot was…
Zomerlandschap
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 wind en ruiselt
liefderijk gering
onder een boom bewegen
schaduwvlekken om
van verloren aandacht
de steelse grond
de lucht is op glas geschilderd blauw
vee blijft de aarde trouw
het graast traag en onverdeeld
door de late schemer
waaiert ver uit in een
voldane eeuwigheid
gedempt een enkel geluid
wolken op de horizon
lange stralen…
Dromenland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
683 Mijn open jas
hield ik stevig vast
alsof ik een vlieger was
De wind nam mij mee
Naar alle windstreken
En ten slotte naar de zee
Ik eindigde op het strand
Voelde het zachte, mulle zand
Kreeg een knipoog van de zon
Die net aan haar ondergang begon
Zag de lucht die nog even wilde stralen
Eindelijk kon ik weer ademhalen
Bleef even…
Wij bloeiden wild
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
767 jij zonde het
blauw in de lucht
ik schilderde
wolken wat wit
jij kaatste ons
licht snel weer terug
ik warmde
mijn rug
onder jouw stralen
om mijn kleur op
te halen en penseelde
prilgroen ons verlangen
wij bloeiden wild
in bloemen die
alleen deze zomer
maar kenden
wisten de lente in
voorzichtig verkennen
maar de zaden…
Bronst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
592 De zon draalt laag
stralen breken in het loof
tot gouden twinkelingen
dansend op een vleugje wind
namiddag leunt zwoel tegen de avond
glooiend rust de heide in haar purperen pracht
tot onverwacht de stilte scheurt
door ‘t burlen van een edelhert
de lokroep troont bronstige hinden
voor de toekomst naderbij
en als het woud in mijmer zwijgt…
De zomer van morgen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
699 mijn voeten
stranden en verzanden
in een zuigende zee
ik wil met je mee
in het dansen over golven
springen in het schuimend wit
zie je gezicht
in de zomer van morgen
je stralende blik zonder zorgen
voel weer je huid
in de warmte van zon smeer
de gevaarlijke stralen eruit
jij dook meteen in de
koelte van water ik kwam
maar…
Jinek versus Deelder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
687 aangeeft dat al
die goedbedoelde afwisseling
met zogenaamde interessante mensen
zo afbreuk doet aan
de kwaliteit van binnen en van buiten
van Mevrouw Eva Jinek
Deelder veegt de vloer aan
is onder invloed van zijn dagelijkse heroine
maar nu met een schepje er bovenop
want beduust is ie voor Jinek
een ijskoning die veel warmte weet uit te stralen…
het puntje van je tong
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
698 zie je ogen stralen
het neusje opgetrokken
in verwachten lippen
die al lachen rond
het puntje van je tong
nog geen woord
je vingers spelen
welkom op mijn huid
in jou omarmen
kom ik eindelijk thuis
voel de warmte
van je lijf in
het zachte raken
we smaken passie en in
jouw naam liet ik me gaan
later hebben we
gesproken is liefde…
De jaren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
420 Het zijn geen jaren die ik zal tellen
maar enkel de stralen zonneschijn
die denkbeeld over mijn leven vellen
daar ’t anders één ellende zou zijn.
Al kent een jaar ook wind en stormen
en zal het zonlicht geen kim beschijnen
zal nog geen duister mijn leven vormen
geen tegenslag mijn hart doen kwijnen.…
Eén moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 ik schilder je levend
met mijn ogen
geniet van het zonlicht
op jouw haar
zie ik dat kleine meisje
stappend met vader
door het hoge gras
madeliefjes stralen
samen rennend langs
de vloedlijn, waar
luchtkastelen ontwaren
in aangelengde zon
Mama ging jou al voor
zij zal geduldig wachten
toch wil ik jou niet kwijt
blijf nog een ogenblik…
In m'n ééntje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
712 Ik stond daar in het licht der spot
En voelde de spot op me stralen
Eenzaam overgelaten aan ’t lot
Kon ik nog amper ademhalen
Zwijgend en de mond vol tanden
Bezag ik die grote zaal vol stoelen
Aan iedere kant die lege wanden
Begon mij zeer eenzaam te voelen
Daar in ’t felle licht open en bloot
Stond ik met een kleur als een tomaat
En ik…
Zegeningen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
685 Vrees niet... dat er schaduw komt
als de zon gaat stralen:
weet dat in de lommerte
ook warmte neer kan dalen
Vrees niet... dat het onkruid wordt
als het zaad gaat groeien:
weet dat op de…
Je wordt niet gemist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Na dagen van miezer, harde stralen en langzaam
druppelende buien, is dan ineens de dag daar:
na wat mist, komt ze tevoorschijn in al haar warmte
in al haar pracht, de zon:
Wie had het afgelopen week ooit verwacht?…
Golvend meegenomen
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
567 mijn hoofd gestoken in de lucht
Zij stelen mijn gedachten maar de vissen geven ze terug
Zo zal ik blijven zwemmen met gedachten om mij heen
Totdat ze weer bezinken en laten mij alleen
Als ik duik in de diepte tot de bodem van de zee,
vind daar mijn gedachten en zij gaan met mij mee
Tot het einde van de wereld weg van iedereen
En de stralen…
HET WIL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 Het keert de woorden, egt het veld,
en zeist de metaforen van het land:
in het strelen zal haar omvang stralen.
Het weigert u haar verder te beschrijven.
Van witte stilte is haar echt gelaat,
gouden luister is haar uitgesproken staat.
Het wil haar met geen woorden nog bevuilen.…
Herfst in de lucht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.107 van de gehele aarde met minachting van de zwaartekracht
Nijd
Orkaanwoede
Woedend schudt de wind de kruin van de notelaar in onze tuin
Hevig, nat
Een verzopen bloem ligt op een noot op het pad
Modderige kattepootjes volgen mekaar in huis tot op een zonnig plekje op het vensterblad
Terug de stolling van de hete zomerzon
Zonnig ziften de stralen…
De Kracht van het Hart
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.515 lijden
Hoe het voelt om je geliefden kwijt te raken
Hoe ver men bereid is om te gaan met zijn brutaliteit
Laat me het je vertellen
Dat ik het daglicht niet meer zie verschijnen
Dat de ogen van de onschuldige kinderen vol tranen zijn
Dat de huilende blikken zoekend zijn
Laat me het je vertellen
Zoekend naar een beetje hoop
Zoekend naar de straal…
Ik ben een vrouw
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.690 waarom wilt ge, dat mijn leven
niet zal stralen in zijn streven,
waar mijn lichte voet zal treden?’
‘Om het lusteloos gebaar,
dat U bleef van alle lusten,
om Uw hart, dat niet kan rusten,
wijl Uw wanhoop is te zwaar.’…
Herinneringen aan jouw licht
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
483 Stralen in de mist
jouw licht draagt mijn dagen voort
schaduw wordt zilver
Wanneer de avond in de nacht verdwijnt
sluit ik mijn twee ogen tegelijk dwarrelen mijn gevoelens
naar jou die diep en intens mij terugbrengen naar de eerste ontmoeting
Stralen van jouw toentertijd uitgezonden licht en warmte zijn nog altijd waarneembaar.…
Aan de Maan
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.016 Straal op 's wandelaars donkre baan,
In uw lieflijkheid neer.
Waar zonder hoop de verlatene smacht,
Schemere uw gloor.
Waar, na troosteloze afscheidsklacht,
Blij herenen de minnenden wacht,
Breke uw glinstering door.
Schoon is de dag, als zijn purperen gloed
Vorstelijk stijgt; -
Als hij zingend de ontwaakten groet!…
Priemend imponeert
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 ik zag
hoe jij stralen
puntige energie
uit je vingers
bond en
kon richten
soepel kleurden
de houw en steek
bewegingen op de
contact vesten
daar waar zij
zich blootgaven
het dansante
bewegen leek
gevoed te worden
door kabel-
verbindingen die
alles registreerden
of versnellen
magische krachten
de momenten
van raken…
Glimlachend verdriet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
868 raken
gaan écht door merg en been
vooral de kindergrafjes
met beertjes her en der
laten geloof wankelen
vertrouwen is dan ver
rustig loop ik naar het graf
richting het houten kruis
vogels vliegen met mij mee
naar jouw laatste aardse thuis
tussen bloemen en het groen
kijk ik om mij heen en geniet
denk nog even terug aan toen
en straal…
Foto
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.496 Als fluwelen frambozen
lonken je lippen naar mij
Je geeft je kwetsbare pose
en lacht je witte tanden vrij
Je groengerande ogen stralen
zoals een zoete zomerzon
Ik volg je bergen en je dalen
en wou dat ik je strelen kon
Ik kan je mijn passie geven
vol van tedere geborgenheid
en onze liefde laten leven
en stoeiend vrijen zonder tijd…
Zomernachten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.644 Klaar
voor hoogtij en onbescheidenheid
De nacht geslonken tot een slanke maansikkel
transparant cellofaan waarin ik de uren wikkel
Zo ijl en flinterdun de overgangen
de laatste stralen kussen al het schemerlicht
van de volgende morgen en het verse vergezicht
het duister is te kort voor hartstocht en verlangen
De zomernacht waarin de dag…
ik beleef je
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.486 als het eerste zonlicht
mijn dromen verjaagt
haar zachte stralen
dageraad maakt
weet ik mijn dagen
overspoeld door geluk
te beleven als roes
liefde in vervoering
jouw glimlach breekt zonlicht
als spiegelend kristal
brengt dromen tot leven
droefheid in verval
vult kleurloze dagen
droogt weemoedige tranen
laat harten zingen
brengt…
eenzaamheid
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.290 Verloren gelopen in de nacht van de eenzaamheid
Een bos waar iedere boom luistert
Maar niet in bloei komt te staan
De lente vergeten
De zomer reeds gekomen
Stralend loop ik verder in de schitterende zon
Waar de nacht mij volgt
Mijn karma spreekt zich stil uit
Geef mij het licht van de lente
Waar een nieuwe straal mijn verlangen verlicht…
Zonder jou
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
2.864 Laat de zon weer schijnen
Zodat ik weer kan leven
Mijn wereld kan gaan stralen
En ik weer liefde kan geven
Laat de regen verdwijnen
Mist oplossen in helderheid
Donker veranderen in licht
Op weg naar een betere tijd
Laat de nacht voorbijgaan
Vervuld van mooie dromen
Wakker en uitgerust
Zodat nieuwe energie kan stromen
Laat me meevoeren…