1934 resultaten.
zij in het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
480 nu ik de zon heb zien spreken breekt
de ruimte en huilt het gemis diep
gedrenkt in de plooi van mijn schouder, ik
zou het vluchten moeten staken doch
het ruisen van de vrije val langs
alles wat beneveld staat te schuimen
is de kurk die me vangt in het geweten
monumentale twijfelingen, gecorrodeerd
door tij en onrust hebben de taken…
Patience
gedicht
2.0 met 1 stemmen
3.837 Stak dan in dat andere
lijf en hoofd een vergelijkbare
twijfel en aarzel?
-----------------------------------
uit: 'Archaïsch de dieren', 2014.…
Wie is het?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Is het John senior ik twijfel,
is het dan junior? Ik weet het niet.
Zittend onder de grond, een weg
banend naar boven, grote hopen
in het gras. Ik zou wel eens willen weten
wie van de familie Mol het was.
Zie de grond, op en neer bewegen
ze laten zich niet zien.…
Stille krachten
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
496 Terwijl de stille krachten
het verleden laten smeulen
houden wij elkaar gevangen
in een negatieve spiraal
van lusteloze klachten
machteloze gevoelens
onvervulbare wensen
met ongetwijfeld twijfel
als wederkerend hoogtepunt
ooit waren we tijdloos
deel van de tijdgeest
nu eindeloos beperkt
door onze eigen geest
ons haperende lichaam…
De Eerste Preekstoel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
516 gezag
zijn stem klonk zacht
eerst waren het vrouwen
die juist uit angst
nog waren weggehold
zij mochten luisteren
naar die Goddelijke
woorden die klonken
op deze eerste dag
als muziek accoorden
na een al weer
een bange nacht
toch nog angstig en
van streek hoorde ze
de blijde boodschap aan
vechtend tegen tranen
en twijfels…
Wij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
827 Twijfels, pijn, blij, verdriet
Het willen lief hebben lukt me niet
Proberen en dan maar doen
Niet vals spelen, geen twee gezichten
Eerlijk zeg je,
dat is waar.
Wij zijn, is wel een soort van zwaar
Graag zien, graag gezien worden.
Moet ik kiezen?
Wat zal het worden?…
Begeerte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
552 het gemis dat snijdt, de twijfel
die vandaag vertraagt..
Nu ze elders zorgzaam is...
ben ik stuurloos en
recalcitrant
ken ik maat noch gebod
en neig ik,
niet voor het eerst,
naar gore misantropie.
Wat is ze gul, ze schenkt me
tijd en ruimte.
Tijd is een oceaan,
ruimte een vehikel
voor de man die begeren wil.…
Ik ben
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 Ik faal dus ik ben
Schreeuwde zij de wereld toe
Ze wilde rennen, dansen, springen
Maar haar benen waren moe
En ze viel en stond weer op
Maakte fouten, kropte op
Wat zij niet aankon en ze smeekte
Of de wereld haar vergaf
Want wij falen allemaal
Zei ze zachtjes en vol twijfel
Maar juist dat maakt ons zo mooi
Het maakt ons af, uniek en…
Novembergrijs
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
619 Met valse hoop als leuning
de regenboog beklimmen
kleur bekennen halverwege
achter je slechts branderijen
het klamme novembergrijs
hangt zwijgend om je heen
een vogel probeert z'n zang
maar verzandt in fluisterijen
twijfel belaagt het evenwicht
dat al vervaarlijk wankelt
daar donkert het grijs alweer
de dag vervolgt in somberijen…
Pot
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
547 TOP
staat er omgekeerd, maar bij die hint heb
ik serieus nog ernstige twijfels, ook
omdat ik geen Chinese lezer ben.…
Mij rücksichtslos doodt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
451 Wakker werd ik in de epiloog
Zwarte kringen, ogen schuw
terwijl ik immer eeuwig vrij was
trekt de tijd inmiddels aan mij
want deze wil, zonder twijfel slechts
één ding
Toekomstige tijd die mij rücksichtslos
dus echt zonder problemen doodt, daar
mijn bloed dus niet langer kruipt, alwaar
het zeker wel kan gaan
'n Bloedverdunner redt vooralsnog…
Donkere kamer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Angst, schuld, twijfel en verdriet,
huizen hier tot het jou weer vind.
Negeer de donkere kamer niet!
Laat blijven al wat hier bevind.
Ruim het, het brengt liefde aan het licht.…
Schijndood?
netgedicht
1.3 met 25 stemmen
430 handeling,
maar op die bewuste nacht niet
uit de steigers kwam, blokkade
door gêne en de schroom,
beperkt de wil om de ogen
weer te openen tot het licht
wordt, het onbewuste spreekt
zich uit wat eerder is geweest
moed ontbrak dus ik hield
de wakkere ogen stijf gesloten
om de imperfectie zich in beelden
bloot kon geven aan de twijfels…
de schimmen uit mijn wereld
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.478 ik heb ze in de hand
de schimmen uit mijn wereld
ze twijfelen aan m'n verstand
ze vreten aan mijn logica
ondermijnen het beslissen
ik ken ze nu en jaag ze na
ze streken neer als
vlinders na gevlogen vlucht
en paarden in de laatste zucht
hun wormen voedden mijn bestaan
ik liet ze in ontwikkeling gaan
tot dat hun vleugels zicht verhieven…
scherpte krast in het refrein
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.954 bassen dragen je geluid
voorbij de huizenblokken
geven ruimte aan je stem
die raakt met nostalgie
van zware kerkklokken
met vingers knijp je
in mijn maag en draait
de twijfels om in weten
haalt uit met vaag verdriet
dat ik niet kan vergeten
de toon vervloeit tot
woorden maar de beelden
komen niet, dissonanten
breken dan de melodie…
lente in een handvol pillen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
841 wat als de rolstoel
niet meer draait in
een kamer vol obstakels
als de koorts
weer naar je graait met
zijn vlammende tentakels
wat als de pijn
steeds twijfels zaait over
het nut om zo te leven
dan huil je in
je bed slechts toegedekt
met wensen en verlangens
en worstelt iedere dag
om de molenstenen om je nek
als bordjes te verhangen…
Jongere oudere
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
99 Je ziet jezelf weggedrukt
worden naar de marge
waar het verleden zich ophoopt
en over de rand wordt geduwd
Tastbare, ruikbare benzine
wordt verborgen stroom
en ook het nieuws stroomt
niet meer in vaste kanalen
De tijden veranderen
meer dan jijzelf, je doet niet meer
aan alles mee en gaat twijfelen
over oorzaken en gevolgen
Wie de dupe…
voorheen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
445 elke dag is het een beetje warmer in de kamer
die geurt in besloten kring
de planten krijgen water bij elke aanwezigheid
geen lucht, daarvan is niet genoeg
zweet staat op de muur gemaakt van
stof en stiksels
op verstomde kasten staan snuisterijen uit
zelfgemaakte landen
dieper dan een boom wortelen kan
klinkt hier schuld en twijfel…
gerijpt in stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
258 in de stilte van vele nachten
waar gedachten langzaam rijpen
als vruchten in het donker
onzichtbaar, maar zwaar van belofte
woorden dwalen, keren terug
schuren langs herinnering en twijfel
tot alleen het nodige overblijft
een kern, helder en stil
wat kort gezegd wordt
droeg ooit de last van tijd
van zoeken zonder stem
van vragen zonder…
doordringende gedachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
972 Een niet te beschrijven gevoel
dwingt me toe te geven
aan de twijfels die me teisteren.
De realiteit haalt me steeds uit m’n dromen,
de illusies die ik mezelf maak
en de zalige gedachten,
die me gelukkig doen voelen.…
Onzekerheid
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
1.416 Zwak wordt ik van de gedachten,
Ik raak in mijn eigen gevoelens verdwaald
En steeds blijf ik weer wachten,
Tot iemand anders het voor mij bepaald
Af en toe word ik gek in mijn hoofd
Hoe raak ik al die twijfels kwijt?…
Onzekerheid
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.233 Zwak wordt ik van de gedachten,
Ik raak in mijn eigen gevoelens verdwaald
En steeds blijf ik weer wachten,
Tot iemand anders het voor mij bepaald
Af en toe word ik gek in mijn hoofd
Hoe raak ik al die twijfels kwijt?…
Een dwalend licht
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.381 Zonder stil te blijven staan
speelt de nacht met eenzame twijfels.
Uit het verleden ken ik alle tranen,
in het heden wikkel ik ze in een slopend staren.
Hoop en wanhoop
doven in de schemering.
Mijn ogen gaan nu zachtjes dicht,
mijn blik naar de hemel gericht.…
Papa
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.506 Maar je was er altijd voor mij
ook al twijfel je daar soms aan.
Maar ik weet heel erg zeker dat
je voor ons door het vuur zou gaan.
Je werkte hard en gaf ons alles
wat ons hartje heeft begeerd.
En van jouw levensinstelling
heb ik heel veel geleerd.
Ik lijk steeds meer en meer op jou
en trots dat ik daarop ben.…
Ira´s kijkdoos
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.084 Verstoppertje spelen achter de werkelijkheid
nu zijn zij hier, daar vallen zij uit de tijd
blinken als een spiegel en dan weer dof
door drakenvuur, bedekt met dromenstof
Binnenrand verbindt zij met de buitenkant
van een reis naar het onbegrepen zijn
trekt de grenzen van gevoel en verstand
Zij toont in een doos van hermetisch wit
haar twijfels…
Gebaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.413 pijnlijk om te lezen
de stilte van: het weten
scherven in het gras
vuistjes, die nooit vergeten
hij groet : Gluckauf
menige kool gedolven
zijn treffende zondagspraatjes
als woordenschat op golven
een enkeling verward
twijfelend aan eigen geest
pakkend ook de zinnen
over Advent en Het Feest
anderen glijden af
verliezen hun evenwicht…
Is het einde zoek?
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.131 Al denk ik aan een eindeloze tijd,
ik twijfel: is die echt besluiteloos?
Waar zal de nieuwe lente zijn gebleven?
Komt tóch een einde aan oneindigheid?
Ik ben nu in de winter van m'n leven.…
Ruimte
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.127 ruimte geven
het ging je iets te snel
Ik doe het echter uit liefde
maar ja dat weet je wel
Ik wil je niet teveel pushen
maar ik ben erg enthousiast
Ik wil je steeds overtuigen
en haal alles uit de kast
Pas als ik zeker ben van jou
zal ik pas wat rustiger zijn
Je zegt dat je zeker bent
en dat vind ik heel fijn
Maar je twijfels…
Gemiste kans
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.258 Als geluk voor ‘t grijpen ligt
neemt het hoofd ineens het zicht
geketend aan een voorstelling een dwaling
neemt zekerheid ons logisch in de maling
We zien geen waarheid, maar gesluierde schoonheid
als het ware, en aanbidden slechts fictieve tijd
we dansen vaak op valse klanken als muziek
en doen ook nog aan twijfelbare gymnastiek
We noemen…
Verzand
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
963 de lucht verft mijn verbeelding,
verdraait de wereld op mijn gezicht,
doet het einde vragen waar
mijn twijfels ooit begonnen
het blauw glijdt volmaakt doorheen
de wering van mijn sterven,
doet elke seconde vertragen waar
mijn tranen ooit ontsprongen
ketens drijven zwaar aan
mijn gestrande voeten,
doen lucht en licht verzanden,
een wereld…