1824 resultaten.
REGENDAG
poëzie
3.6 met 15 stemmen
3.879 Grijs gewelf met grauwe vegen,
Koepel van ons huis,
Waarom stort ge uwe tranen tegen
't Venster van m'n kluis?
Ziet ge niet in bei m'n ogen
Tranen die ik schrei?
Waarom zonder mededogen
Stort ge er de uwe bij?
Tranen lekken langs m'n wangen
Om m'n eigen wee...
Zingen dan uw weemoedzangen,
Droppels, met me mee?…
Wreed Beroofd
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
945 elf lentes telde de blonde fee
in de carnavals optocht
vrolijk dansend over het schoolplein
zoekend naar bevestiging
van wat liefde heet, werd haar
onschuld verdonkeremaant
bleken dekens over 't hoofd
geen veiligheid te garanderen
wreed beroofd van ongeboren kinderdromen
kleurt haar bemantelde glimlach
onzichtbaar grijs, zichzelf…
't Centrum
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
653 't Haagse stadhuis
is spierwit en niet grijs
hoog en strak
genaamd het IJspaleis
Buiten spuiten fonteinen
zomaar uit het niets
liep Hulshoff's kelder onder
geinig toch zoiets
De Haagse tramtunnel
ook 'n verhaal op zich
duurde zeven lange jaren
voordat dat zwembad was gedicht
Ook hebben wij nou tieten
tieten van Den Haag
belemmeren…
Daarom prijs de vreugde (uit Prediker)
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
574 De laatste rozen bloeien; de regenbui
is weer weg nu, al is de lucht nog grijs.
Plots is er weer licht in ziel en zinnen
en durf ik weer te zingen; niet heel luid
maar ingehouden, want de laatste rozen bloeien
en de weemoed nestelt zich al in
de bomen die hun bladeren verliezen –
die verkleuren tot hevig geel en bruin.…
IJdele bijstand
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.165 De aanloop naar de finale zweemt grijs
een roerloos pad als laatste weg
de onnutte palen spreken zich niet uit
laten immer door wat verder wil
krijsende vogels verzamelen zich
voor de loop van een vredig monument
het spiegelbeeld bedreigt
de zwaan die nog niet sterven wil
Hier druilen de jaren van bonkige eenvoud
water maalt door vluchtige…
Verschieten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
534 later
verder weg van ritme
dat thans over mijn tijd is gebogen
meer en meer drijf ik mee
op voorbijgaand water
mijn tijd heeft minder haast
toch is het alsof ik
sneller ren naar later,
naar eindeloosheid word gezogen
het is al maar vaker groen
een groeiend kind
het kind dat allengs
volwassenheid bemint
ik word ingehaald
vaker in grijs…
Fonoliet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 De enige weerklank
die ik nu nog hoor
is mijn eigen echo
die zelfs het zuchten
weerkaatst vanaf lege muren
opgetrokken uit beton
en niet doorheen te komen
verschans ik me vaak
achter mijn eigen schaduw
wat ik ooit wenste
kent de herinnering niet meer
bedolven onder een lawine
van vergeten woorden
de hoeksteen grijs en…
Hofvijver
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
597 Het water van de vijver, glad als ijs
Weerkaatst blijmoedig weelderige wanden
Van hoogbejaarde dommelende panden
De vensters geven geen geheimen prijs
Het zonlicht tart dit stadse paradijs
Waar mist en luwte immer samenspanden
Kastanjes langs de oevers knarsetanden
Hun schaduwen gehuld in stemmig grijs
De vijver geeft aan stemmen geen gehoor…
Wanordelijke rust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
605 Hij draagt de dagen van een oud land
zijn aanblik even grijs als het licht
van een gesloten mijnstreek
- waar onzichtbaar littekens zich
in donkere gangen als versteende navelstrengen
dwars door de leeggeroofde aarde
zwartommuurde wegen banen -
gevallen maar niet gevloerd
verdoofd en schijnbaar zonder levenssap
wordt nieuw leven voortgebracht…
passie
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
810 maar werkelijke liefde ken ik niet
waar iedereen zo quasi-vanzelfsprekend
haar schoonheid roemt, extatisch, hartenbrekend
daar twijfel ik en merk een licht verdriet
jaar in jaar uit doorkruis ik haar gebied
klaar wakker om met uitgestrekte armen
naar haar juweel te reiken, haar erbarmen
zwaar is de terugtocht, grijs is het verschiet
spaar…
het tolhuis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
577 ineens verdwenen zijn, met
de kleding van de dag nog om het
geweten gewikkeld het haar verkleefd
in lange slierten grijs
onberoerd liggen emoties te eroderen
in de vergankelijkheid van de geest, niets achter
gelaten alsof het er nooit is geweest
wielen wentelen zich naar andere tijden
naar daar waar het zoeken wordt gevreesd
terzijde…
Winter 1.
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.316 Het bleke gezicht van deze maanden
waar vorst ooit heerser en blauw
van kilte het licht onderhuids deed stralen
Ach, hoe zeer hangt nu het natte grijs
over de dagen en hoe bitter smaken deze
uren in hun wetmatige grauwheid
Hoe somber spreekt de stem, geteisterd
door de maanden, neergeslagen als een
kettinghond richt hij zich niet op, blijft…
Na het demasque
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
571 een stem met
minstens drie octaven
die jij heel frequent
afwisselend op liet draven
ogen die traag loken
met tranen van
kinderen te vinden op
een zigeunerschilderij
jouw onhandig
bewegen bleek een
zegen voor de act die
jij van nature speelde
pas na het demasqué
mocht ik zien wie
jij was en waar jij
je ziel verborgen had
grijs…
Gewoon winter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
614 bolle veertjes
Dwarrelen ze naar beneden
De mensen lopen traag
Door de straten
Glimlachen naar elkaar
De winter is weder daar
Door koelte
Een rode blozende wang
Daar een sneeuwbal
Of je die effe opvangen kan
Kinderen
Die Spelen
In het zware weer
Met koude en warme handen
Mooie vergezichten in de weilanden
De stad
In het wit
De lucht grijs…
het gerucht van de zucht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 ik dicht al lang niet meer
geen deuren
geen monden
ik heb oog voor kleuren
soms door het grijs heen
en beluister de klank van jou, de ander
is die nog immer zo koud als steen
of meer te zacht als een veer
neen, ik dicht niet, doch open
als jij mij laat ruiken
aan geuren van jouw ziel
en ontwaar dan soms het vocht,
keer op keer,
van het…
Een stukje geluk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
411 je lachte altijd
als de ander keek
in een stukje geluk
dat brak uit
het star van
emotieloos grijs
nooit wilde jij
praten maar ik had
wel in de gaten dat
jouw contacten
met hiernaast
werden aangehaald
nog was je bij ons
in de dagelijkse sfeer
maar je gedachten
vlogen steeds vaker
heen en weer met
grotere tussenpozen
alsof jij…
Het klimaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 jij hebt net met
liefde het oudjaar
schilderij met blanke
matte lak afgedekt
nog wat klein herstel
in vorm en kleur voor
de fine fleur
van het gebeuren
leven is nooit
zwart wit maar
waaiert mee in een
situatief bewegen
dat schilderen
maakt je deel van een
bestaan waarvan nooit
alle deuren open gaan
er is nogal wat grijs…
Over grenzen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
696 Je zegt ik heb geen grenzen leren stellen,
klopt,
mijn moeder waar altijd alles kon en mocht en zacht
'k leerde daardoor dat niets zwartwit,
grijs ook wat is en grauw en crème
en in elke vrouw zit wel een man
een haar in elke hem
Maar jij, jij hebt een held're lens
Jij voelt gelukkig wel die scherpe grens
Wees blij!…
De stropdas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
518 Ook hij is als een duif zo grijs...
Ik weet nog dat je die stropdas kocht,
je lette niet eens op de prijs.
Maar bij de kassa: vijf en twintig euro.
Je zei: “Wat een afzetterij.”
ik hoor nog de verkoper:
“Het is niet duur, Meneer,
't is echte zij.”
“Nou vooruit, voor deze keer.”…
open water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 zoals water vormen kan
in alle talen, soms met veel
geraas en dan opeens is ze
de spiegel van mijn aangezicht
zij is de zee het meer, mijn meander
wanneer ik zwijg en mijn gevoel
de richtingen absobeert totdat
het grijs van staar zicht keert
tegen het licht van vandaag
het open water, ingesloten door
beperkingen van een
telkens veranderend…
Voor jou
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
631 Ik schilder blijdschap
In vlammend rood en geel
De blijheid spat er af
Ik geef die graag aan jou
Ik schilder wijsheid
In oranje en in bruin
Als ik die ooit zou vinden
Dan deel ik die met jou
Ik schilder droefheid
In tinten grijs en zwart
Met onvergoten tranen
Die geef ik niet aan jou
Ik schilder hoop
In roze en in paars
En heb je…
Voor jou
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.118 ik schilder blijdschap
in vlammend rood en geel
de blijheid spat er af
ik geef die graag aan jou
ik schilder wijsheid
in oranje en in bruin
als ik die ooit zou vinden
dan deel ik die met jou
ik schilder droefheid
in tinten grijs en zwart
met onvergoten tranen
die geef ik niet aan jou
ik schilder hoop
in roze en in paars
en heb…
Sneeuwklokje
netgedicht
4.0 met 65 stemmen
602 Er was er eens... een sneeuwklokje
Een bloempje teer en wit
Die wil zo graag de lente in
Moe van de winterzit
Een winter koud en nat en grijs
Ze hunkert naar de zon
Oh als die maar eens schijnen ging
Oh als dat maar eens kon
Zo'n dag waarop je warmte voelt
Van gouden zonnestralen
Waarvan je weet dat het bestaat
Niet enkel in…
LOS VAN NEDERLAND, VAST IN APPARTEMENTENCOMPLEX MICHELANGELO!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
325 Ben even los van Nederland
en zit 'n paar dagen vast in Spanje
in een soort Bijlmer Bajes van Benidorm
op de 7e verdieping in de Binnenstad
binnen veel grijs met witte tinten en
2 stoelen, 2 bedden en 1 tafel
maar wel met openslaande deuren
die massaal zonlicht doorlaten stralen
Het heet 'Michelangelo'
het appartementencomplex
wel een…
Voor jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
340 ik schilder blijdschap
in vlammend rood en geel
de blijheid spat er af
ik geef die graag aan jou
ik schilder wijsheid
in oranje en in bruin
als ik die ooit zou vinden
dan deel ik die met jou
ik schilder droefheid
in tinten grijs en zwart
met onvergoten tranen
die geef ik niet aan jou
ik schilder hoop
in roze en in paars
en heb…
Buiten patroon
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
370 Een knotje grijs lag op een lap satijn
waar al nieuw leven op was getekend.
Ze weende toen leeftijd in een plooi lag.…
Trouwen
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
11.327 De verliefdheid spéttert ervan af
de witte jurk golft om haar heen
hij in strak en mooi grijs pak
kijkt vertederd om haar heen.
Wat is ze mooi vindt U ook niet
vraagt hij terwijl er gefriemeld
wordt aan zijn das
wat is ze prachtig en ze straalt
alsof alleen dát de reden was.…
Open roos
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.592 Zij grijpt naar het heft
Een lemmet vonkt in de zon
Dan werp ik me plat op de grond
Want haar hortende zegekreet
Met een tongval uit het zuiden
Bekroont de luwe veldslag
Nabij het kookpunt
Wankelend over stapstenen
Loodst ze me door een grijs moeras
Waar een geweldig oog lonkt en uitlokt
Hoe ik zwetend in haar nevel val
Me vasthaak aan…
Waar bleef wel de meetkund'ge
poëzie
2.9 met 10 stemmen
1.985 Wat cirkelboog en punt daarbuiten leren,
Neergezet, scherp, met heldergeel crayon
Op effen vlak van blauwig grijs carton,
Staat in het oost de nacht te mediteren.
En langzaam, langzaam om onzichtbare as
Wentelen rond in groots balancement
De wereldstolpen van gespikkeld glas.
'K hoor - Ja!…
Ochtendgloren
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
1.298 De nacht draalt nog wat buiten, donker en grijs,
maar ginds aan de horizon begint de ochtend te gloren.
Een strook van goud en rood, stralend en mooi.
Prachtige kleuren, die je een gevoel van hoop geven.…