Alle inzendingen over uitgesponnen grijs

1824 resultaten.

Sorteren op:

REGENDAG

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.879
Grijs gewelf met grauwe vegen, Koepel van ons huis, Waarom stort ge uwe tranen tegen 't Venster van m'n kluis? Ziet ge niet in bei m'n ogen Tranen die ik schrei? Waarom zonder mededogen Stort ge er de uwe bij? Tranen lekken langs m'n wangen Om m'n eigen wee... Zingen dan uw weemoedzangen, Droppels, met me mee?…
Alice Nahon27 november 2020Lees meer >

Wreed Beroofd

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 945
elf lentes telde de blonde fee in de carnavals optocht vrolijk dansend over het schoolplein zoekend naar bevestiging van wat liefde heet, werd haar onschuld verdonkeremaant bleken dekens over 't hoofd geen veiligheid te garanderen wreed beroofd van ongeboren kinderdromen kleurt haar bemantelde glimlach onzichtbaar grijs, zichzelf…

't Centrum

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 653
't Haagse stadhuis is spierwit en niet grijs hoog en strak genaamd het IJspaleis Buiten spuiten fonteinen zomaar uit het niets liep Hulshoff's kelder onder geinig toch zoiets De Haagse tramtunnel ook 'n verhaal op zich duurde zeven lange jaren voordat dat zwembad was gedicht Ook hebben wij nou tieten tieten van Den Haag belemmeren…

Daarom prijs de vreugde (uit Prediker)

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 574
De laatste rozen bloeien; de regenbui is weer weg nu, al is de lucht nog grijs. Plots is er weer licht in ziel en zinnen en durf ik weer te zingen; niet heel luid maar ingehouden, want de laatste rozen bloeien en de weemoed nestelt zich al in de bomen die hun bladeren verliezen – die verkleuren tot hevig geel en bruin.…
Adeleyd12 september 2010Lees meer >

IJdele bijstand

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.165
De aanloop naar de finale zweemt grijs een roerloos pad als laatste weg de onnutte palen spreken zich niet uit laten immer door wat verder wil krijsende vogels verzamelen zich voor de loop van een vredig monument het spiegelbeeld bedreigt de zwaan die nog niet sterven wil Hier druilen de jaren van bonkige eenvoud water maalt door vluchtige…

Verschieten

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
later verder weg van ritme dat thans over mijn tijd is gebogen meer en meer drijf ik mee op voorbijgaand water mijn tijd heeft minder haast toch is het alsof ik sneller ren naar later, naar eindeloosheid word gezogen het is al maar vaker groen een groeiend kind het kind dat allengs volwassenheid bemint ik word ingehaald vaker in grijs…

Fonoliet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
De enige weerklank die ik nu nog hoor is mijn eigen echo die zelfs het zuchten weerkaatst vanaf lege muren opgetrokken uit beton en niet doorheen te komen verschans ik me vaak achter mijn eigen schaduw wat ik ooit wenste kent de herinnering niet meer bedolven onder een lawine van vergeten woorden de hoeksteen grijs en…
Rena29 april 2014Lees meer >

Hofvijver

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 597
Het water van de vijver, glad als ijs Weerkaatst blijmoedig weelderige wanden Van hoogbejaarde dommelende panden De vensters geven geen geheimen prijs Het zonlicht tart dit stadse paradijs Waar mist en luwte immer samenspanden Kastanjes langs de oevers knarsetanden Hun schaduwen gehuld in stemmig grijs De vijver geeft aan stemmen geen gehoor…

Wanordelijke rust

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 605
Hij draagt de dagen van een oud land zijn aanblik even grijs als het licht van een gesloten mijnstreek - waar onzichtbaar littekens zich in donkere gangen als versteende navelstrengen dwars door de leeggeroofde aarde zwartommuurde wegen banen - gevallen maar niet gevloerd verdoofd en schijnbaar zonder levenssap wordt nieuw leven voortgebracht…

passie

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 810
maar werkelijke liefde ken ik niet waar iedereen zo quasi-vanzelfsprekend haar schoonheid roemt, extatisch, hartenbrekend daar twijfel ik en merk een licht verdriet jaar in jaar uit doorkruis ik haar gebied klaar wakker om met uitgestrekte armen naar haar juweel te reiken, haar erbarmen zwaar is de terugtocht, grijs is het verschiet spaar…

het tolhuis

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
ineens verdwenen zijn, met de kleding van de dag nog om het geweten gewikkeld het haar verkleefd in lange slierten grijs onberoerd liggen emoties te eroderen in de vergankelijkheid van de geest, niets achter gelaten alsof het er nooit is geweest wielen wentelen zich naar andere tijden naar daar waar het zoeken wordt gevreesd terzijde…
elze24 januari 2016Lees meer >

Winter 1.

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.316
Het bleke gezicht van deze maanden waar vorst ooit heerser en blauw van kilte het licht onderhuids deed stralen Ach, hoe zeer hangt nu het natte grijs over de dagen en hoe bitter smaken deze uren in hun wetmatige grauwheid Hoe somber spreekt de stem, geteisterd door de maanden, neergeslagen als een kettinghond richt hij zich niet op, blijft…

Na het demasque

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
een stem met minstens drie octaven die jij heel frequent afwisselend op liet draven ogen die traag loken met tranen van kinderen te vinden op een zigeunerschilderij jouw onhandig bewegen bleek een zegen voor de act die jij van nature speelde pas na het demasqué mocht ik zien wie jij was en waar jij je ziel verborgen had grijs…

Gewoon winter

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 614
bolle veertjes Dwarrelen ze naar beneden De mensen lopen traag Door de straten Glimlachen naar elkaar De winter is weder daar Door koelte Een rode blozende wang Daar een sneeuwbal Of je die effe opvangen kan Kinderen Die Spelen In het zware weer Met koude en warme handen Mooie vergezichten in de weilanden De stad In het wit De lucht grijs…
ebba10 december 2017Lees meer >

het gerucht van de zucht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
ik dicht al lang niet meer geen deuren geen monden ik heb oog voor kleuren soms door het grijs heen en beluister de klank van jou, de ander is die nog immer zo koud als steen of meer te zacht als een veer neen, ik dicht niet, doch open als jij mij laat ruiken aan geuren van jouw ziel en ontwaar dan soms het vocht, keer op keer, van het…

Een stukje geluk

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 411
je lachte altijd als de ander keek in een stukje geluk dat brak uit het star van emotieloos grijs nooit wilde jij praten maar ik had wel in de gaten dat jouw contacten met hiernaast werden aangehaald nog was je bij ons in de dagelijkse sfeer maar je gedachten vlogen steeds vaker heen en weer met grotere tussenpozen alsof jij…
wil melker7 augustus 2019Lees meer >

Het klimaat

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
jij hebt net met liefde het oudjaar schilderij met blanke matte lak afgedekt nog wat klein herstel in vorm en kleur voor de fine fleur van het gebeuren leven is nooit zwart wit maar waaiert mee in een situatief bewegen dat schilderen maakt je deel van een bestaan waarvan nooit alle deuren open gaan er is nogal wat grijs…
wil melker1 januari 2020Lees meer >

Over grenzen

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 696
Je zegt ik heb geen grenzen leren stellen, klopt, mijn moeder waar altijd alles kon en mocht en zacht 'k leerde daardoor dat niets zwartwit, grijs ook wat is en grauw en crème en in elke vrouw zit wel een man een haar in elke hem Maar jij, jij hebt een held're lens Jij voelt gelukkig wel die scherpe grens Wees blij!…

De stropdas

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Ook hij is als een duif zo grijs... Ik weet nog dat je die stropdas kocht, je lette niet eens op de prijs. Maar bij de kassa: vijf en twintig euro. Je zei: “Wat een afzetterij.” ik hoor nog de verkoper: “Het is niet duur, Meneer, 't is echte zij.” “Nou vooruit, voor deze keer.”…
Antje19 december 2021Lees meer >

open water

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
zoals water vormen kan in alle talen, soms met veel geraas en dan opeens is ze de spiegel van mijn aangezicht zij is de zee het meer, mijn meander wanneer ik zwijg en mijn gevoel de richtingen absobeert totdat het grijs van staar zicht keert tegen het licht van vandaag het open water, ingesloten door beperkingen van een telkens veranderend…
elze2 juni 2022Lees meer >

Voor jou

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 631
Ik schilder blijdschap In vlammend rood en geel De blijheid spat er af Ik geef die graag aan jou Ik schilder wijsheid In oranje en in bruin Als ik die ooit zou vinden Dan deel ik die met jou Ik schilder droefheid In tinten grijs en zwart Met onvergoten tranen Die geef ik niet aan jou Ik schilder hoop In roze en in paars En heb je…

Voor jou

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.118
ik schilder blijdschap in vlammend rood en geel de blijheid spat er af ik geef die graag aan jou ik schilder wijsheid in oranje en in bruin als ik die ooit zou vinden dan deel ik die met jou ik schilder droefheid in tinten grijs en zwart met onvergoten tranen die geef ik niet aan jou ik schilder hoop in roze en in paars en heb…

Sneeuwklokje

netgedicht
4.0 met 65 stemmen aantal keer bekeken 602
Er was er eens... een sneeuwklokje Een bloempje teer en wit Die wil zo graag de lente in Moe van de winterzit Een winter koud en nat en grijs Ze hunkert naar de zon Oh als die maar eens schijnen ging Oh als dat maar eens kon Zo'n dag waarop je warmte voelt Van gouden zonnestralen Waarvan je weet dat het bestaat Niet enkel in…

LOS VAN NEDERLAND, VAST IN APPARTEMENTENCOMPLEX MICHELANGELO!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 325
Ben even los van Nederland en zit 'n paar dagen vast in Spanje in een soort Bijlmer Bajes van Benidorm op de 7e verdieping in de Binnenstad binnen veel grijs met witte tinten en 2 stoelen, 2 bedden en 1 tafel maar wel met openslaande deuren die massaal zonlicht doorlaten stralen Het heet 'Michelangelo' het appartementencomplex wel een…

Voor jou

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 340
ik schilder blijdschap in vlammend rood en geel de blijheid spat er af ik geef die graag aan jou ik schilder wijsheid in oranje en in bruin als ik die ooit zou vinden dan deel ik die met jou ik schilder droefheid in tinten grijs en zwart met onvergoten tranen die geef ik niet aan jou ik schilder hoop in roze en in paars en heb…

Buiten patroon

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 370
Een knotje grijs lag op een lap satijn waar al nieuw leven op was getekend. Ze weende toen leeftijd in een plooi lag.…

Trouwen

hartenkreet
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.327
De verliefdheid spéttert ervan af de witte jurk golft om haar heen hij in strak en mooi grijs pak kijkt vertederd om haar heen. Wat is ze mooi vindt U ook niet vraagt hij terwijl er gefriemeld wordt aan zijn das wat is ze prachtig en ze straalt alsof alleen dát de reden was.…

Open roos

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.592
Zij grijpt naar het heft Een lemmet vonkt in de zon Dan werp ik me plat op de grond Want haar hortende zegekreet Met een tongval uit het zuiden Bekroont de luwe veldslag Nabij het kookpunt Wankelend over stapstenen Loodst ze me door een grijs moeras Waar een geweldig oog lonkt en uitlokt Hoe ik zwetend in haar nevel val Me vasthaak aan…
Wim Veen3 augustus 2005Lees meer >

Waar bleef wel de meetkund'ge

poëzie
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.985
Wat cirkelboog en punt daarbuiten leren, Neergezet, scherp, met heldergeel crayon Op effen vlak van blauwig grijs carton, Staat in het oost de nacht te mediteren. En langzaam, langzaam om onzichtbare as Wentelen rond in groots balancement De wereldstolpen van gespikkeld glas. 'K hoor - Ja!…
J.A. dèr Mouw27 september 2003Lees meer >

Ochtendgloren

netgedicht
4.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.298
De nacht draalt nog wat buiten, donker en grijs, maar ginds aan de horizon begint de ochtend te gloren. Een strook van goud en rood, stralend en mooi. Prachtige kleuren, die je een gevoel van hoop geven.…