14350 resultaten.
Stilstand
gedicht
2.7 met 23 stemmen
12.939 Ze staat stiller dan
een staande klok
stil kan staan.
Dieper dan stilte
vallen kan tussen
stoelen achter een
tafel waarop twee
flessen stil staan,
neemt ze plaats
in de ruimte
vol van haar
stervende beweging.
Lager dan een engel
vallen kan, zinkt
ze in zichzelf.
Als god dit ziet,
noemt hij de kamer
hemel, de seconde
eeuwig.…
Aan God
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.739 Gij die, daar duizend wereldbollen,
Geregeld, om hunne assen rollen,
De kracht van hunne werking voedt:
Gij die, tot op de verste palen
Der schepping, waar geen zonnen stralen,
aan 't Niet uw aanzijn voelen doet:
Gij, op wiens wenk, uit 't hol der bergen,
Die met hun spits de hemel tergen…
M'n poëzie
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.219 O! Snaren van m’n jonge ziel
Ik voelde uw trillen zacht,
Wijl ’t woordje op u nederviel,
Dat door m’n tranen lacht.
O! Zacht en zangerige woord,
Waarin ik peerlen vind,
Hebt gij m’n vreugde niet gehoord
Toen ‘k worden mocht uw kind?
O Gij, die m’n gedachtjes kust
En wiegt m’n droefenis,
’t Is of m’n innerlijke rust
Door u beveiligd is…
Vreemde vlam
gedicht
2.9 met 32 stemmen
14.071 Als ik hem zelf gebrandmerkt had
kon ik de tekenen herkennen
en zou ik weten wie hij was.
Maar zelfs het vuur dat zijn verminking
heeft aangekondigd, is mij vreemd.
Ik kan de vlammen niet verstaan,
al praten zij in vele tongen:
Er is niet één, die tot mij spreekt.
---------------------------------------------
uit: 'Niet ik beheers de…
Dingle I
gedicht
3.8 met 8 stemmen
7.497 We hadden ons gehuld in lange zwarte jassen
en schuld die tastbaar in de benen hing.
De berg op moesten we. Een hoop mededogen.
Geen bluf, geen blarney, maar boete doen.
En boven breekt de zondvloed los. Tussen lijf
en leden struikel je. De aarde smakt obsceen en
maalt de varens in haar luie kaken.
Het land is weggespoeld. Dit is een total…
vader
netgedicht
2.3 met 98 stemmen
31.063 met uitgestrekte armen omvat hij
sprekend: ga achteruit, weg van mij!
gewijzigde aansprakelijkheid
zijn ga of zijn eega
landheer vissend in eigen water
na een lichtmis voor Maria
wat een idee!
van golvingen voorzien
en verheffen tot iets volmaakts
telkens hetzelfde, telkens evenveel
de zaal loopt vol met mensen
met behulp van een machine…
IN TE SPERAVI
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.301 De wind de bomen henenvaagt,
die de armen steken uit, alsof
zij, schielijk uit het land gejaagd,
hunne erven ontliepen: bijzend stof,
en loof, dat los is, vaart gezwind,
ze volgend, in de wervelwind.
Waarheen, o bomen, vaart gij, die,
te vroeg eilaas, onterfd, onteerd,
ik een en al verhuizen zie?
Wie weet wanneer ge ook wederkeert?
Waar…
Het was een morgen, kristallijn gezet
poëzie
4.0 met 4 stemmen
3.287 Het was een morgen, kristallijn gezet
op vochte weiden, waar de droppeldauw
de sprieten, stengels buigen deed, aan kelk en steel
schakerend in het lichte grijs gezegen
op gras en groene halmen, in de lucht
heldere vinkenslag, over de vlonder
het reppen van de voeten, de witte tandenlach,
het zingen van de melkster, aan de kimmen
de zomen
ging…
het kind onder de appelboom
gedicht
2.8 met 32 stemmen
19.327 het kind onder de appelboom
telt tot honderd, ze draait zich om
en loopt door de zonverlichte, gele tuin
waar hebben ze zich verstopt?
dan vliegen ze langs haar
naar de boom, krijsend
en met wel honderd bewegingen tegelijk
ze weet niet waar ze het zoeken moet
ze knijpt in een appel
en noemt hem
appel, appel.
------------------------…
De hospita
gedicht
2.8 met 19 stemmen
8.330 Mijn hospita brengt mij mijn avondeten
en veegt het vloerkleed aan, terwijl ik eet.
Ofschoon ik liefst de waarheid maar niet weet,
vraag ik haar schor of zij iets weet van Greetje.
Zij laat de schuier rusten op het kleed
dat, op de rand na, in de volle breedte
haast al zijn bloemmotieven heeft versleten.
Ik slik en proef de zoute smaak van…
Waterkering
gedicht
2.8 met 28 stemmen
9.847 Die staat er met zijn voeten in het water
die trekt een vis zieltogend op het droge.
Wat trekt er aan zijn voeten? Sluipend water,
een wieling van nog ongekende kracht
zuigt alle vaste grond weg bij zijn laarzen.
Hij trekt zich terug - ik nader op de oever
twee kleine kolken mompelen waar hij stond,
een brasem hapt naar adem op de grond…
Hetzelfde
gedicht
2.7 met 66 stemmen
19.427 Molshopen? Of hebben de doden
gewoeld vannacht? Vergeet het
maar. Niemand hier ziet hoe de
bloemist boven lege emmers lacht.
Lang blijven de tulpen stijf. De
doden ook. Niet eens met tegenzin.
'Kom in de kelken, geel en rood.
Kom, regen schenk nog eens in.'
-----------------------------------------------------
uit: 'As van de koning…
Litteratuur-geschiedenis
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.218 Wat in een tijdperk maakt een dichter?
Als plotseling een door het slichte
Gelijke hout breekt, en de ruimte zoekt,
Dwars door de christelijke gebeden vloekt,
Maar in de avond is te vinden op de knieën
Van stilte en schemering, en 't zoet
dat hij verwierf, afgeeft, en boet.
--------------------------------
uit: Nalezing X (1938)…
Grietjes Verzuchting
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.282 Ik weet niet — maar sinds ruime tijd
Hoef ’k moeders roep noch tik,
En wie is ’t eerst van allen op —
Het eerst van allen?… Ik!
Dan hang ik water over ’t vuur
En loop wat af en an,
En ’k weet precies hoe laat het is —
Zie ’k LOUW de timmerman.
Kwartier voor zessen, strijk en zet,
Stapt LOUW, wat weer het zij,
Met zijn gereedschap in zijn…
Kerstziekte
gedicht
2.7 met 67 stemmen
37.035 De rivier heeft zich tot meer
gestrekt en klotst onder de waslijn.
Geen plaats voor paarden, engelen;
in geen herberg thuis. Ga liggen
onder zeven dekens, koorts ranselt
de gewrichten, laat hem, hij maakt
zich zwaar in haarwortels en oogkas.
Straf, teken? Na een troebele
nacht ligt water glad over radeloos
gras, een zuiver blinken tussen…
De nachtroos
gedicht
2.9 met 17 stemmen
8.560 Zo is het. Met je rug in het gras.
Boven drijft de wolkenwereld voort.
Nog hoger druipen de luchten van het
violet. Diep regent het de grond in.
Een avond vervluchtigt, zo stiekem
proeft de zoute wind aan de zachtheid.
--------------------------------------
uit: 'De hengstenvrouw', 1997.…
Op de foto
gedicht
2.8 met 13 stemmen
7.794 Is dat nu Despina, die vrouw
met sproetig masker op, te bleu
voor poederkwast of lippenstift
de man voorbij die naar haar lonkt
als zij in goedgevulde jas haar dromen
aangelijnd laat lopen in de straat.
Zij ziet zichzelf zo anders want
een heksenbezem en geheim godin
gehuld in rozerood en rinse charme
granaatappelgelijk - die je moet slaan…
Ochtend
gedicht
2.8 met 35 stemmen
23.891 Vanochtend was de wereld
weer erg goed begonnen
met blauwe lucht en hier en daar
een wolk van zelfgesponnen
suiker, en in haar schaduw
op de grond een koe, maar als
altijd hield ze het voor bekeken
toen ik onder haar door reed,
over haar heen, en hoorde
dat er vandaag geen doden
maar wel een paar gewonden
waren, en dat we mochten hopen
dat…
Man in deur
gedicht
3.1 met 15 stemmen
6.195 Hij staat omdat het moet
in zijn altijd open deur,
geeft ieder uit verweer
een trage, droge hand.
Hoe gaat het, goed
met mij, volleerd souffleur,
en maakt zich telkens weer
volmaakt van kant.
Iets heb ik nu ontmoet
in zijn verwarde boze geur.
- En met u, mijnheer?
Zijn ogen zijn verwant.
------------------------
uit: 'Deuren',…
Notitie
gedicht
2.6 met 17 stemmen
9.353 in alle vroegte doodstil opgestaan
om nog eens het eerste licht te zien.
Wassen, oude kleren aan. Koffie
en dan leven voor het open raam.
De meeuwen draaien om wat brood.
De kinderen slapen nog aan later jaren.
De duif zit dagelijks in de dakgoot.
De wolken kijken werkelijk te varen.
Terwijl ik het zit op te schrijven,
geen andere vraag…
(In de spiegel)
gedicht
2.6 met 14 stemmen
8.892 Hoe houdt men zich staande in het jaar nul?
Het licht reduceert ons tot een landschapje,
waarin ik vrees dat ik niet zweef maar slaap.
Hoe de vloer slijt waar ik loop,
waardoor ik hier ga en hier blijf.
Misschien beter blijven dan gaan.
Wat een smoel.
Waarom sta ik voor de spiegel?
Veertig ben ik, geen veertig ben ik.
Een kop draait op germanismen…
Dagdroom
gedicht
3.0 met 23 stemmen
12.017 ik sta op het balkon
met de wens een blad te zijn,
behorend tot de populieren,
zwierend in een wind van zon
sloom danst mijn schaduwvlek,
onder het gewicht van de hemel,
met de dofgroene spiegeling
van het vetglanzend bladerdek
door mijn fijn vertakte aderen
welt wit spuug van goden,
het chlorofyl voor de mensen
het bloed van de bladeren…
Weerzien
gedicht
2.3 met 194 stemmen
41.250 Je bent er nog. In deze zachte vreemde
heb je op mij gewacht. De deur staat aan.
Mijn lippen raken je. Ik neem de
stille bewijzen waar van je bestaan.
En naar de dood getekend door de jaren
hervinden wij met onze ogen dicht
het leven in eenvoudige gebaren.
De eerste merel zingt het donker licht.
De wandeling, de brug. Knotwilgen duiken…
Sneeuwbui
gedicht
3.8 met 151 stemmen
10.704 Het nieuwe jaar begint met zachte vlokken
die zachtjes dalen en onwillig landen.
Het aarden wordt hun dooi, of ze zich branden
aan warme aardkorst, hete huizenblokken.
De aarde drinkt de sneeuw met grote slokken
en raakt verkild tot in haar ingewanden.
De vlokken winnen door hun massa. Wanden
van groen worden van spikkelwit doortrokken.…
Een treurende es
poëzie
3.9 met 15 stemmen
4.055 Een treurende es zweept ruisend
Het hangende loof om het puin.
Stil koestert een teder viooltje
Zijn geluk in het mosrijk duin.
--------------------------------
uit: Gedichten (1887)…
Belofte
poëzie
3.2 met 13 stemmen
3.302 Mijn kind, nu het nog wintert,
’t IJs aan uw voet versplintert,
Stijgt zichtbaar in de lucht
Het wolkje van uw zucht;
Maar als het zomer is,
En ’t hart u vromer is,
Draagt, zonder vorm of smet,
Uw adem het gebed.…
Hoor 't is de wind
poëzie
4.1 met 14 stemmen
5.215 Hoor, 't is de wind, 't is de wind, 't is de wind, en
zoekende zucht hij om ruste te vinden,
overal rond, en en vindt gene, nooit :
of hij de daken van d'huizen verstrooit,
of hij de vliegende blâren doet ruisen,
of hij de bomen daarboven doet buisen,
of hij de torren hun toppen afwaait,
of hij de malende meulenen draait,
of hij de…
Er was Assepoester
gedicht
2.7 met 88 stemmen
28.568 Er was Assepoester die het vreemd vond dat de prins dat glazen muiltje
nodig had om haar te herkennen. Al die tijd dat haar zussen bezig waren
hun voeten in dat schoentje te persen, stond ze naast hem. Hij had toch
uren met haar gedanst? Hij wist toch hoe ze rook? En bewoog?
Er was Assepoester die hoopte dat de prins haar meteen had herkend
maar…
Doek
gedicht
3.2 met 18 stemmen
11.367 Roddels en geruchten?
Verboden en/of
afgedreven vruchten?
Alles, ik zeg het nog
's alles wat men zegt
is afval, zinkend nog,
verdwijnend in het kielzog
van een kwijnend leven:
en steeds opnieuw verlengd
gegeven, nooit genoeg verstopt
en makk'lijk weer te vinden; nimmer
weg te snijden, ook niet af te binden.
Nooit ver genoeg geschopt…
Verwensing van geluk
gedicht
3.6 met 290 stemmen
39.008 Je hebt het hart niet
om de stenen te begeren;
maar stenen dauwen
als je loopt.
Het huis heeft licht gedronken.
Wankelend komen stemmen
in de oren, de messen
zwellen scherp op snee.
Plots helt je lichaam iets te ver.
Ik ben dit niet gewend,
dit snikken van je harde
armen, dit warme klauwen
in mijn hals
De bloemen gillen roze.
We…