2730 resultaten.
Voor in het missen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
655 ik ben de letter
aan het begin
van jouw naam
de zucht, de adem
langs de vleugels
het puntje van je neus
ja heus, ik ben het blad
dat door de winden
in het alleen zijn zwerft
het allerkleinste vogeltje
dat tinkelliedjes fluit
als een zomerdroom sterft
ik ben de hand
die telkens liefde
naar je zal schrijven
door de spelende…
Rusteloos
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
558 Tussen rusteloze spinsels
dwaalt de slaap verloren rond
kan geen ruimte vinden
voor een echte eigen plek
In de luwte van de chaos
waar geen maanlicht valt
probeert het schaduwbeest
de nacht te overleven
Met zware zwarte vleugels
vliegt het dwars door de tijd
naar het land van bloemenhoning
waar een zoete rust zal wachten
met de morgen…
Dorstig dromen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
550 ik aanschouw de vleugels van vrijheid
en voel, proef het pure leven
in het speelse manoeuvreren
op het zuchten van de wind
ervaar de schoonheid
van de bewegende ruimte
tussen het blauw, de wolkenpracht
het sluimerlicht zo zacht
waardig fluister ik:
“Mag ik mee, zweven, beleven?”…
Als een vlinder
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
619 jij bent anders
groter in ogen
liever in je lach
de wereld gaat
aan jou voorbij
maar jij blijft blij
aan kleine dingen
vind jij kanten
die ons vaak ontgaan
in steeds herhalen
probeer jij uren
in leven te vertalen
geluk zit
als een vlinder
op je handen
je koestert
vleugels die
je nooit zal vangen…
Ongehoord
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
548 De visser vist geheimen uit de zee
toch is de spoeling dun want
alleen de mooiste neemt hij mee
De bakker ziet zijn kans schoon
om zijn vleugels op te leuken
want hij zegt altijd: gewoon is maar gewoon
De koster schildert wolken van weleer
zijdelings hangend aan de kerktoren
smaken zij alleen maar naar meer
De barmeid borduurt in de lucht…
de uren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
520 De uren waarin ik
zonder antwoorden leefde
deuren op een kier liet staan
tederheid vleugels gaf
ziel kon blazen in de dood.…
in een handpalm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
467 We gaven de giftige liefde vleugels
en zagen het licht van onze ogen.
Er viel niets te begrijpen
en niets was wat het leek.…
er zaten meeuwen op dit papier
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
569 is mijn vleugel
niet meer dan denkbeeldig, dan een wimper
van de wind over dichte zee, ik vraag je, immer
of ik wolken ben, transparant voor het oog,
van nog minder dan een gezicht
golven ruisen door elkaar heen, harder dan ooit
tot ze het antwoord zijn geweest
ik plaats -straks- op de tijdlijn
terwijl de dag in stukken breekt
wellicht…
Met goden van morgen
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
559 schaduwen breken
vleugels gestreken
oogluikend komt de zon
rood glurend
nevels sturend
breekt ze mijn cocon
licht baart vandaag
moed wordt herboren
ik ben compleet
we spelen weer hemel
met goden van morgen
de hel was te heet
vergeven is later
vergeten nooit meer
herinnering wordt vager
want jij bent er weer…
Jij bent mijn dromer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 speel met de zon
haar warmte in kleuren
op de blos van je ochtendgezicht
nog tocht de wind
het ontwaken zij geurt zacht
in haar vlagen naar helderder licht
laat je maar strelen je vleugels
weer helen ga mee met de lente
richt al je liefde op komende zomer
jij bent mijn dromer
de gaande en komer maar in raken
doen wij de dag in samen…
Juli
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.846 Van liefde krijgen we vleugels en van
verlangen het lef om op te stijgen.
We wolken boven het land
te meeuwig om teugels te vieren.
-----------------------------
uit: 'Af en toe' (2014)…
Vliegen grote hoogte
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
819 jouw vlinders
zijn de vleugels
van het paard
waarop jij schaart
in zonlicht om te drogen
vliegen grote hoogte
na een nacht in
het moeras waar gas
haar donkere lichten gaf
we dwaalden in het
volgen van de vlam zij
spookte tot de zon weer kwam
kom op mijn paard
ja jij voorop in alle dromen
jouw vlinders zijn mijn zomer…
2015
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
532 de dagen zijn voorbijgevlogen
ik zag hun vleugels slaan
ik zag een lente fladderen
jouw dood met bakken regen
en zomermaanden gaan
miljoenen bladeren vallen
de herfst in een vogelvlucht
slechts een handvol winterdagen
en deze Kerstmis in een zucht
nog even en de klokken luiden
het aankomend nieuw jaar
met weer hoop op betere…
Vervelende ouders
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Geen spieren gekweekt geen grote vleugels ontplooit.
Nooit gevlogen als een vogel vrij.
Hoog door de lucht.
Waar de kooi niet bij.
Geen sleutel nodig om te denken.
Haar ogen gesloten, nooit op slot.
Vliegt de vogel vrij en blij door de wei tussen koetjes en paarden.
Haar hard warmer dan duizend open haarden.…
Vliegen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
527 Ik wil vliegen
zonder vleugels
hoog
en onaantastbaar
treed ik uit mijzelf
Ik wil zweven in vreugde
rakelings scheren langs verdriet
wijde cirkels trekkend
om het leven
doe ik de dood teniet
Ik wil muisstil leunen
leunen op de wind
hangen
in het luchtledige
als een onbedorven kind
Als een onvermoeibare zwaluw
vertoef ik in de…
Energie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
475 prille ochtendlicht
vibreren haar woorden over mijn huid
als een zachte zomerbries
de spanning glijdt
van mijn mannelijk lijf
ik voel mij één met de natuur
en met haar die ik nimmer heb ontmoet
een vreemd soort energie
maakt zich meester van mij
ik geef mij over
en laat mij meevoeren naar een plek niet van hier
waar haar woorden vleugels…
Anna, lief
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
539 het wit kan een gedicht gezet
maar je kunt het ook laten
onder de foto een spinsel schrijven
over liefde en trouw
tussen een man en een vrouw
Niet konden laten
van elkaar te houden
zelfs na de dood
Twee engelen spelen
met hun instrumenten
een loflied op het zijn
Een valse toon komt
door het kriebelen
van de nieuwe veren
in de vleugels…
Blijvende warmte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
589 De kern die recht op mijn hart leek gericht,
daar binnenging, daar in de duisternis
vertroosting bood voor een komend gemis,
mij vleugels gaf, verhief met levenskracht,
ik voel hoe die tijdloos hier werkzaam is
en zijn warmte blijvend heeft aangebracht.…
onschuldige fantasie
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
632 ik kan vliegen
zonder vleugels.
en ook liegen
zonder leugens.
enkel in mijn dromen
zie ik de illusie,
worden die gedachtes nieuw geboren,
in een vrij onschuldige... fantasie!…
jouw stilte kust zo apart
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
802 vlinders en vleugels
ontsnappen de dag
dragen de lach
in het blauw
over velden
zoeken thermiek
en drijven
in kleur
langs wolken
als helden
ik heb je gezien
handenvol bloemen
ogen vol geur
ze glansden verliefd
zonder namen te noemen
ik kijk naar
de blik in je ogen
dans zonder vloer
de muziek van je hart
jouw stilte kust zo…
de wereld is je vlinder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.265 je loopt met vleugels
en je lacht
de wereld is je vlinder
die vliegt
in al zijn kleurenpracht
je voeten zijn wel
zwaarder dan je dacht
je zet ze
niet verkeerd
maar recht vooruit
toch voelt het stroever
het dansen is eruit
soms ga je onderuit over
de drempels van vroeger
ik reik je de hand
laat je weer vliegen
ontplooi je maar, er…
niets dan dit
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
486 is het de rode inkt
die aan je vingers kleeft
het verzonken turen
binnen klamme muren
zijn het de bloedende handen
met tranen gewassen
de wisselende tekens
aan de lucht
is het de blinkende vogel
die verblindt
de nachtelijke uil met
uitgeslagen vleugels
zijn het zwervende schaduwen
in licht en donker
de parelmoeren wolken
van…
A-M-O-U-R 3.03.2023
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
585 met licht gekanteld hoofd
verbreekt hij de stilte na de dood
het lichaam iets voorover gebogen
zijn lege armen vouwen zich
als zwarte vleugels om haar heen
je ne repartirai pas
zwijgend danst hij haar naam
Agnès in de laatste liefdesdans
buiten op het plein
l’amour est tout ce que
je peut te donner
ne me quitte pas…
Paradijslijk trompetgeschal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 twee vlinders
vleugels kleuren
zwart lichtbruin
en witte
streep fladderen
razend snel
met de
hitte wonderwel
een aantal
mensen herkennen
hen in
hun dierbare
overleden persoon
een emotionele
ervaring heel
anders toch
dan zo
gewoon
zo warm
als de
zonnestralen ons
omringen
zoveel eeuwige
liefde zal
Jezus ons
schenken…
je speelt in mijn hoofd
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.202 je speelt in mijn hoofd
tussen flarden gedachten
bomen wiegen een lach
in dromend verwachten
van lente, die vliegt
vleugels gespreid
de winter verliest zijn
terrein en verdwijnt
voor even bevrijd
de wereld ontvlucht
zon boven donkere lucht
die jaagt op de tijd
speel in mijn hoofd
dans de muziek voor
eigen publiek, ik zing het…
Wolken
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
514 grillige wolken
donzig geschilderd
in het vluchtige blauw
mijn verlangen stijgt omhoog
verschuilt zich ongrijpbaar
in de wolkige zachtheid
op vleugels van de wind
zweven mijn dromen
naar de wachtende wolken
verlangen en dromen
glijden langzaam
langzaam van mij weg
ik zou willen smeken
kom terug, kom terug
laat me hier niet achter…
Verdronken vlinder
gedicht
3.8 met 163 stemmen
31.436 Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Zo maar drijven na 't vliegen in de wolken drijf je hier
Met je kleuren die vervagen zonder zoeken, zonder vragen
Eindelijk voor altijd rusten met de bloemen die je kuste
Geuren die je hebt geweten
Alles kan je nu vergeten
Op het water wieg je heen en weer
Zo te sterven op het water met…
Zonder symbiose
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
863 Roerdomp
Vleugels klapwieken. Lucht
Onzichtbaar.…
daar waar verleden lijnen trekt
netgedicht
4.6 met 37 stemmen
2.483 na lang en zwaar zo uitgeblust
in schemerige schijn geslapen
word ik door wimpers heen gekust
om uit mijn schuilplaats te ontwaken
mijn prins de witte vogel vliegt
onwennig sla ook ik mijn vleugels uit
ik ben niet bang - hoor ik - wetend dat je liegt
en ik klap-lieg met je mee ertussenuit
de uil is weggevlogen
verlamd blijf ik in ons gevangen…
Helmond opgehemeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
580 een stoere sokkel
grijpt de gevleugelde wolkenjager
als een Pegasus naar hogere waarden
terwijl iedere toeschouwer begrijpt
dat hij de volgende Don Quichot
symboliseert, een nieuwe Icarus
die met zijn hoofd in de wolken
loopt en door de zwaartekracht
binnenkort op de harde stenen
in gruzelementen ligt
Wie streelt dan nog zijn tere vleugels…