177030 resultaten.
Natuurherstelwet
snelsonnet
4.2 met 12 stemmen
686 De landbouwlobby krijgt weer eens haar zin:
natuur mag in ons land gerust verkwijnen,
diversiteit zal gaandeweg verdwijnen,
wat telt is ondernemen en gewin.
’t Is in dit stadium ook overdreven
nu nog palliatieve zorg te geven.
Een avond in de polder
gedicht
3.5 met 21 stemmen
14.069 neem mij mee, riep ik
maar geen schip kwam voor mij
links & rechts werd men opgestraald,
maar geen schip kwam voor mij
de liefde werd bedreven met
struise dames op ongekende hoogtes,
maar geen schip kwam voor mij
gefaseerd, gemuteerd & verbouwereerd
keerde men weer terug op aarde, me...
VOOR MIJN GEDICHTEN
poëzie
3.6 met 13 stemmen
3.697 Bedil mijn Dichten niet, besteed er geen verwijt aan,
Zij hebben ’t niet verdiend. Ik hang er toch geen Tijd aan:
’t Is een klein buiten-werk, een bij-werk, zeg ik 't best,
Van beter bezigheid; ’t is kakelen op ’t nest.
Kunt gij of timmerman of wever niet vergeven
Een deuntje uit de bo...
boaz ballie - van harte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
785 negen jaar, een heerlijke tijd
voor een jongen vol ambitie
je leeft voor voetbal, elke dag
droomt van roem en prestaties
Champions League, de Ballon d’Or
van ‘s ochtends vroeg tot ’s avonds laat
op het voetbalveld of virtueel
elke dag ben je daarmee bezig
je skills blijf je ontwik...
Aanboren
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
625 Het aanboren van eigen verzinsels
van wat ik wil zeggen of niet,
wat ik wil maken, beginsels
In mijn brein, mijn bron,
diep bij me vandaan
Dat maakt geluk,
ik creëer mee aan het bestaan.
‘ t Gaat niet om rijmen maar om verbinding,
om de dank en de klank,
het aanborende en dan het ...
Alweer een jaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Jarige,
geen uur dat liegt
de tijd die vliegt:
alweer een jaar
ja heus, echt waar
ben jij vandaag
zestien jaar
van harte gefeliciteerd met je ZEVENTIENDE verjaardag!
Afscheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
591 De herfst is veel te vroeg begonnen;
ik heb de heide niet in bloei gezien,
het lachen van de madelieven niet genoten,
het onkruid niet zo hoog zien groeien als altijd…
Maar velen gingen die ik goed gekend heb;
de ene jong, de andere oud,
maar niet het gloeien van het goud
van tere liefde ...
Jouw charisma
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
467 er sprankelde
altijd wel iets
bij jou in de lucht
als jij er was
een onverwachte
flits zonder donder
of iets
onnoembaars
in rood en warm
feeëriek verlicht
als ultieme surprise
in muzikaal onthaal
rondom jou
knipperde en
knisperde magie
in velerlei kleuren
met de lach die jij
...
Druïde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
728 En dan
ben je druïde;
Je schrijft verzen
en vertelt de oude verhalen,
weet de Keltische traditie
naar nu te vertalen;
Je verbindt jezelf
met het ritme van de Aarde
en met al het leven
dat zij baarde;
Je leert de wijsheid
van planten en dieren,
leest de bomentaal
der oude Ieren;
...
windmolen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 de oude molen
die traag
zijn grijze wieken
wentelen laat
danst zijn laatste dans
Quijote deert hem niet
maar de wind
die uit de hemel valt
en over de donkere aarde
liggen gaat
TAM OF WILD?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
470 Jonge fazantjes
lopen de boswandelaar
vlak voor zijn voeten,
pikken en huppen lustig
zorgeloos als krielkippen.
AAN DE LEYEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 Het meer vol zonlicht
brengt een zachtblauwe schemer
binnen het theehuis.
September
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
724 De e’s vervlechten lettergrepen,
de preherfst keert de hele sfeer
en neemt begeesterd het beheer,
gereed meer regen te verslepen.
Klef dwepen weken met de e –
het versje kweelt verlekkerd mee.
[ Het is prachtig spul ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Het is prachtig spul,
dit gele gevlochten touw --
Ik ruik retsina.
Zwaar te moede
gedicht
2.2 met 29 stemmen
11.070 Er valt niets te verwachten,
alleen adem beweegt en die stokt
als een ezel op onwillige poten.
Er zou geritsel moeten komen
uit bomen. Het open meer
zou moeten rillen.
Maar niets, niets verroert zich
het water is onhoudbaar te oud
de wind allang de dood ingevroren.
Er valt niets te ve...
Wiegelend hoofd, zoet vrouwenhoofd
poëzie
3.2 met 11 stemmen
2.508 Wiegelend hoofd, zoet vrouwenhoofd,
een zuivere vrucht, een reinblank ooft,
zo zal het liggen in de schalen
van mijne handen, de goudovalen,
dat mijne mond het proeven moge
het rustgezicht, rijp overtogen,
met de lippen, die zwellend openbreken,
de volzoete en met de neergestreken
ko...
Ik ben in staking; organisatie/bijdragen-staking: STAKEN, STAKEN, STAKEN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Ja, ja ik ben in staking!
in organisatie/bijdragen-staking!
Voorlopig organiseer ik niets meer, nada
geen aardigheidjes meer voor de buren
Noch voor wederzijdse families, vrienden en kennissen
mijn vriendelijke ogen rusten op straat achter een grote zonnebril
Ook een stop voor ouderen th...
Jij geeft me nooit je geld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
685 Jij geeft me nooit je geld
alleen je rare formulier
en midden in het overleg
haak jij plots af
Ik geef je nooit m'n nummer
ik zeg je slechts hoe of ik leef
en halverwege 't onderzoek
stop ik
Gesjeesd student zonder een cent
geen toekomst, en geen huur betaald
al je geld weg, nergen...
De rivier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 de rivier
kolkend en woest
als een wild dier
kronkelend
door het landschap
gedachten
kolkend en woest
verraderlijk
onstuitbaar
als de rivier
onberekenbaar
onbereikbaar
onbetrouwbaar
stromend naar een waterval
van kolkende emoties
neerstortend
in een onpeilbare diepte
BAR LAAT!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
536 Het is niet meer zo bar en boos
dat het laat is, is niet het probleem
dat het geen bar is, ook niet
Het is gewoon een tafel met gasten
met teveel onderwerpen door elkaar
middel X kan je niet vermengen met Y of Z
Gasten komen niet uit de verf
presentatoren ook niet
jammer van hun talenten...
[ Muziek in de nacht ]
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 Muziek in de nacht:
een gebed dat mij optilt --
tot in de hemel.
Vernieuwend elan
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 we hebben ooit
de wereld verkend
luchten lachend
verschoond
nadat zonnen
waren ondergegaan
terwijl hun kleuren
nog op ons netvlies
bleven staan ja wij
de aanstormende jeugd
barstens vol energie
en vernieuwend elan
opboksend tegen
depressies waar
de vorige generaties
nog in woonden...
HERFST 2024
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
589 Dit najaar huilen alle bomen
Hun takken wijzen naar skeletten
Naar steden onder vuur genomen
Op stappen niet naar vrede zetten
Hun bladverlies staat voor die vielen
In dorpen en belaagde kampen
Gevolg- humanitaire rampen
Soldatenlijken, burgerzielen
Dit najaar hoor je bomen kreunen
De...
HERFST 2024
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 Dit najaar huilen alle bomen
Hun takken wijzen naar skeletten
Naar steden onder vuur genomen
Op stappen niet naar vrede zetten
Hun bladverlies staat voor die vielen
In dorpen en belaagde kampen
Gevolg- humanitaire rampen
Soldatenlijken, burgerzielen
Dit najaar hoor je bomen kreunen
De...
Twee snelsonnetten n.a.v. het regeerprogramma
snelsonnet
4.6 met 10 stemmen
919 DE DRIEKLEUR IN TOP
Massaal stemden de boeren BBB
De veestapel verkleinen? Uitgesloten!
Dan maar wat extra stikstof uitgestoten
Met Wiersma kan dat weer, was het idee
Maar het regeerprogramma blijkt een strop
Dus hijs het blauw-wit-rood maar weer in top
EEN NIEUW BELEID…
Er wordt...
'K ZAT BIJ 'NEN BOOM TE LEZEN
poëzie
3.7 met 26 stemmen
4.292 ‘k Zat bij 'nen boom te lezen,
al in mijnen brevier,
de zunne kwam gerezen,
gelijk een kole vier,
de blijde vogels dronken
de dreupels van de Mei,
de morgenperelen blonken
en brandden in de wei
lijk vier:
'k Zat bij 'nen boom te lezen
al in mijnen brevier.
-------------------------...
schrijf en blijf
gedicht
3.2 met 56 stemmen
14.620 schrijvend
met in mijn hand
mijn hart
en in mijn hoofd
het intens beleven
maak ik de lezer
deel en part
van de scherven
uit mijn leven
waar beelden
gaan vervagen
en in mistige gedachten
over gaan
zullen mijn woorden
tot het einde der dagen
op het netvlies
blijven staan
E-tse
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
521 E-tse, zei Lao-tse bij z'n soep
met foe jong haj en slierten vermicelli
't Is goed voor een lang leven
van mijn belly
en wat ik naderhand er weer
uit floep
aan tao, oude wijsheid, fraaie
spreuken
die ik gebruik in mijn Chinese
keuken
Queeste
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
554 Je droeg het vuur - mijn vriend -
maar verbrandde de palm
van je hand.
Je verjoeg het uur - mijn vriend -
maar je ogen verdragen het
licht niet meer.
Je geesten van de nacht,
nog even schurkend over
het water, schudden hun
vervagende hoofden.
Als de nevel optrekt,
midden in het mee...
binnen in me
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 binnen in me huist
een onbestemd verdriet. wat
het is weet ik niet