14830 resultaten.
Bloedrode Planeet
snelsonnet
3.2 met 4 stemmen
703 We willen van de ruimte alles weten,
En zetten keer op keer een nieuwe stap.
Diezelfde interesse wens ik mij
Voor al het leed en onrecht dichterbij.…
Genoeg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.400 In de straten
ruist `n lied
tikken mijn voeten
in de stap
een vroege vogel
tjilpt het gras nog groener
zo de klinkers willen praten
maar mijn ik is uitgegaan
het verlangen van het zwerven
stilaan in de nacht ontdaan…
Habemus Papam
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
829 Franciscus plonst een baksteen in de vijver
Zijn kardinalen staan gedwongen stil
Bij scheiden, hokken, homo’s en de pil
En morren om die pauselijke ijver
Een aardverschuiving wordt er niet voorspeld
Toch maakt de stap alleen hem al een held…
El boerkini pasa
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
740 Hansopjes zijn een fase in de strijd,
een stap naar vrijheid en zelfstandigheid.…
Zuinig met energie
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
640 Ik vul mijn bad gewoon nog met plezier,
maar stap er alweer uit na een kwartier.…
Geen gedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
138 Nood breekt wet,
Laat woordloos onverlet,
Geheimen blijven onontdekt,
Maagden zijn nog onbevlekt,
Volgende stap nog niet gezet,
Waarheid blijft ongezegd,
Geschillen onbeslecht,
Krom wordt recht.…
Modderregen
netgedicht
4.2 met 45 stemmen
2.255 herdenkend, maar vooral vervloekend
De berg weerspiegelt de omvang van haar zorgen
Het gevoel verlaten te zijn, niets meer voor morgen
Ze staat langzaam op, “laat het dan zijn”
Na een paar kreupele passen voegt zij zich bij haar zoon
In het ravijn
Van het eeuwig on-bewustzijn.…
Dooie mus
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
484 Wie hoogtevrees krijgt op de Tankenberg
zal in de bergen van de
Pyreneeën
de grens tussen twee landen en twee zeeën
bezwijken, die blijft liever mooi beneeën
die is al met een molshoopje tevreeën
die vindt het doodeng op de Vaalserberg
De Oeral is ook niet aan hem besteed
dat wordt z'n dood, die laat hij
aan de Rus
die houdt van skiën…
sommet de Mont-Ventoux
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.433 nu wil het toeval dat ik enkele jaren
terug bij een bezoek aan de col
ook zo'n stukje van de top heb meegenomen
helaas moet ik concluderen
dat wanneer iedere bezoeker regelmatig
een steentje mee zou nemen
de berg na verloop van tijd
zal slinken tot een colletje
van pakweg de derde categorie…
mijn stad
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
761 een roomse toren klinkt
die de stad in al haar pracht bezingt
zo hecht met de Zoom verweven
waar het verleden huist in elke steen
de oude muzen hier vaak ontwaken
kerk en kroeg nog gemoedelijk bijeen
daar bruist mijn stad onder alle daken
tot over het plooiend land eromheen
weet zij mijn hart steevast te raken
(ode aan Bergen…
Lichaamsdeeltijd
snelsonnet
2.6 met 8 stemmen
912 Sinds wij al spellen speelden op Atari
En nachten streden tegen Donkey Kong
Wanneer je die gorilla dan bedwong
Dan wou je enkel écht eens op een safari
Beekse Bergen laat je gaarne in die waan
Maar wel graag met wat bovenkleding aan…
Bergen-Belsen (31-08-'17)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
822 de stilte is pijnlijk
maar vergeleken met de pijn
van hen die hier hebben geleden
mag het geen naam hebben
minstens 70.000 onschuldigen
van vlees en bloed lieten hier
het leven en vonden een plek
in één van de massagraven
sprakeloos en vol verwijt
denk ik waarvoor en kijk terloops
naar dit schuldige landschap
waar de heide thans nog…
LIJNPAARDEN
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.080 de drijver vloekt en krachtig
hitst denzweep het oude bloed,
daar de zware schuit onmachtig
worstelt tegen wind en vloed.
En zo gaan zij, voortgedreven
als de vroege reis begint,
Slepend hun armzalig leven
met het schip, door weer en wind.…
Natuur
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.047 , de rotsen hoog
In de lucht een mooie regenboog
De heldere kleuren heffen het donker op
De grote zon schijn volop
De wind die waait de hele dag
Iedereen maakt het mee met een lach
De regendruppels, het grote meer
Alles herhaald zich keer op keer…
't herinneren van
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.670 te beklimmen om de papavers
weer in de wind te zien wiegen.…
van moeders doe overdrijven en voorbijgaan
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
762 het is de straffe wind die mij de achterzijde
van de bladeren laat zien, zo heftig krommen
de populierentoppen, het ratelt gestaag en de
bulderende zee op afstand schreeuwt verhalen
ik luister in één stuk door naar wolkenranden
die mijn polderland verstoppen achter zonlicht
kolossale gezichten blijken moeders die zingen
over koren, veranderlijk…
Het zonnespel
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.471 Zacht daalde een zondagsrust, ik lei mij dromend
In ’t geurig bloemgoud, dat de wei bemint,
En voor mij rees, het groene veld omzomend,
Een berg van beuken, wuivend op de wind.
Ik zag hun toppen, beurtlings licht en donker,
In vlammend opgaand en weer uitgeblust,
Zich tot dit spel van schaduw en geflonker
Alle gewillig lenen, onbewust.…
wat ze begeert
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
509 te land
Of regent neer uit hoge wolken
Ongrijpbaar ligt het neer in armen van ontluikend lover
sterft met het stervend licht of is van nieuwe zon de tover
Het deed mijn ogen en mijn lichaam voor de verte van de hand
En is als bergen weggesleten tot het lijnloos reine strand
Het wacht op haar maar weet niet hoe…
Gebruiksaanwijzing
gedicht
2.6 met 94 stemmen
49.785 En ik was aan zee en ik was op een berg:
twee eeuwenoude makkers.
Wie op een berg wordt bijgezet,
wil nog jongleren met de sterren,
snakt nog belachelijk naar lucht
met al de roofzucht van zijn lijk.
Wanneer men mij per se begraven wil,
dan liefst niet al te ver van zee,
deemoedig bij een koeienvlaai
of ergens bij een ezelsdrol.…
Nog steeds een paradijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
304 Langs blauwe zee
rivier of meer
over hoge bergen
of diepe dalen
uitgestrekte velden
donkere dichte wouden.
De wereld is
een schone mengeling
vol kleuren
en vormen.
Loop langs blauwe zee
volg de stromende rivier
klim op de bergen
daal af in diepe dalen
verwonder je op uitgestrekte velden
of trek door dichte donkere wouden.…
ROME
poëzie
4.1 met 38 stemmen
3.300 Van Rome naar Jeruzalem reisde ik
Langs zee'n diep en bergen bar en sneeuwig:
Ik vond niets eeuwig dan het ogenblik.…
Ochtendmist
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.274 Boven de berg hangt een dwalige mist,
over de straten gaan mensen en dingen.
Lui staat de morgen te wachten, te wachten:
wordt het een treurdag of gaan we wat zingen ?…
`s nachts
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
641 er eten dwergen uit mijn hoofd
wat ik niet bergen kon
wat de dag niet kon verdragen
wat de mensen liever zagen
maar de nacht die is van hun
zachtjes in mijn hoofd geslopen
zingen zij hun maal voorbij
tot mijn ogen open…
Compromis
poëzie
3.1 met 13 stemmen
3.238 De berg der stilte kan ik niet bestijgen
Door het verwarrend woud herinnering;
Dus wil ik onder zeil van mijmering
Voortdrijven op een zee van eeuwig zwijgen.
---------------------------------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten. Deel 1 (1947) (Al dwalend)…
Levenswater
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.005 Ik ben naar Kauai gereisd
om de berg
van het murmelende water
te vinden:
Waialeale,
gelegen onder oneindige wolken
waaruit momenten
als regendruppels op me neervielen.
Ik opende mijn mond
en dronk van de eeuwigheid.…
Soms
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
1.619 Ik til over bergen
en breng over wolken
naar blauwe hemels
waar morgen niet bestaat
Ik droog tranen
verwerk stil
wat mij dierbaar is
lach ik toe
Maar ook ik huil
soms…
Koffiedrab blijkt ideale biobrandstof.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 Volgens biochemische experts
biedt koffie bergen aan brandstoferts.
Mits goed getrokken
in frisse sokken
ruikt 't straks op straat naar Douwe Egberts.…
Hollandsche Schouwburg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
787 dag en nacht die vlam
die namen en dat vragen:
bewaar me berg me
muren hier murmureren
niemand snoert nog Job de mond
27 januari Holocaust Remembrance Day…
zoiets
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
469 De woorden
verzamelen zich
een put, een sloep, de berg
een zwaan op de vijver
es ist auch
l'imitation
een trappenhuis
de dageraad op de terugtocht
wachten
op het vertreksignaal
en een spoortje bloed…
Bittere Pil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 wat zijn wij toch
waanzinnig pathetisch
in ons onmetelijk zwoegen
koppig blijven we
de kei van eigendunk
een berg op duwen
de goden lachen
om het futiel herhalen
van menselijk onvermogen…