1980 resultaten.
liefdesvlekken
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.449 geef het maar toe – je rok
heeft zeven vlekken en elke
zoete kus proeft nog naar
berg en dal, naar weide, woud
naar lust en donkere plekken, naar
nog zo veel en veel meer allerhande
als dwerg en prins, die
duw jij heel eenvoudig van
het puntje van je troon, zo wit
mijn vest ook is zingt warm
daaronder blote huid tot
hoon van wie mij spot…
Loslaten
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
2.775 De knop om ik ga verder
geen haat en geen nijd
Dingen gaan zoals ze gaan
geen wroeging geen spijt
De knop om ik ga verder
het is nu echt wel gedaan
Herinneringen die blijven
maar tijd om door te gaan
De knop om ik ga verder
met pieken en met dalen
Ben tot het uiterste gegaan
blijf soms te lang dwalen
De knop om ik ga verder
Ergens…
Leugens
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.238 Jarenlang vecht je voor een eerlijke kans
Maar telkens weer ontspring je die dans
Ontspringen door middel van weer gemene verhalen
Leugens zo sterk dat weer het niveau gaat dalen
Wij zijn alles meer dan zat,ook we hebben recht op een eigen leven
Laat ons toch met rust allemaal en ga lekker verder waar je was gebleven…
Van onder tot boven
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
566 veeleer dan hoge toppen
zijn het dalen die mij open-
baren waar ik sta
al draait de hele wereld om
een duurzaam plekje
vurig te bevechten
in de lange levensreeks
toch blijft mijn hart een hof
waar afgunst niet kan stekken
ruimschoots gezaaid en bemest
zal die er steeds verrekken
ik vraag slechts om erkenning
van mijn wezen met…
Zondeval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Geweld overwoekert dit treurige dal
en lokt ons (ook ons!) nog zo vaak in zijn val:
instincten zijn nagenoeg niet te bedwingen,
de weg naar volmaaktheid zo steil en zo smal.…
GEEN MORGEN
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.314 Wij voelen ons dwergen
kijkend naar de bergen
heuvels van zorgen
dalen vol ergernis
onzekerheid op de achtergrond
vergissingen in de morgenstond
samen de afgrond inkijkend
met een lus om onze nek
angstig en bijna gek
het springen is bijna aan de orde
weg zijn uit en verlost zijn van
alle ellende en onbegrip
geen notering met stip…
Schepping in liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Bergen zullen nooit tot deze hoogte stijgen
er kunnen geen dalen zijn die dieper gaan
wouden niet groener of bomen hoger zijn
geen velden begroeit met geler graan.
Wolken kunnen niet sneller zeilen
door blauwe hemelboog als wit legioen
die vredig over aarde gaan door licht
beschenen gelijk hemels visioen.…
KUS MIJ MAAR ZACHT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.114 Laat mij in je armen dromen
min mij innig, kus mij zacht
Laat het tederste toch komen
laat mij bij jou, heel de nacht
Laat mij op je liefde zweven
min mij teder, kus mij zacht
Ik heb jou mijn hart gegeven
weet je dat ik naar je smacht
Laat mij in je lief nu dwalen
min mij innig, kus mij zacht
Laat van jou ’t tederst dalen
je hebt mij…
Transfiguratie
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
551 Zoveel moet losgelaten worden: weer
terug naar het dal, naar het geven en nemen,
de raadsels en twijfels erbij, maar de bomen
dragen gauw weer bloesems. We mogen leven.
http://www.youtube.com/watch?v=RLsQ-_jnxeQ&feature=related…
Vleugellam
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
516 Vleugellam,
zou zich de geschiedenis herhalen
met gedichten over de dood en het verval
en liefde die bleef zwijgen in alle talen
zelfs hoop, toch ooit een vriend
bevond zich dwalend in een dal
waar het hart sprak als een mond
en het brein zweeg over pijn
sliep een taal zonder venijn
vleugellam,
hadden we willen beweren
maar de mystiek…
O dagen van oktober
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.086 O dagen, dat weer d'eerste
chrysanten stralen
en geuren met de teêrste
en koelste geur, o dagen
als koele en geur'ge dalen...
O dagen, dat weer d'aarde
is uitgeweend,
nu gouden oktober klaarde,
ik ril en peins, o dagen,
dat 'k met Haar werd vereend:
wat schreit er toch in u?
wat schreit er toch in u?…
botlopen
gedicht
3.9 met 7 stemmen
4.001 De kotter op de drooggevallen vlakte
hing scheef, de eerste stilte scheen
te dalen uit de zon, een oever was
er niet.
Uit water waren wij getild, samen
met gesloten schelpen, om tenminste
één keer haast te weten hoe het is: te
zijn gestrand en toch te overleven.
Twee of drie uur zou de eb ons hier
nog dulden. Dan niet meer.…
Hare borst is zo zacht en rond en teder
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.877 Hare borst is zo zacht en rond en teder,
En er om heen speelt een zo teder licht,
Zij is zoals een heuvel in het neder-
Dalen van af de schouders opgericht.
Aan de andre zijde is de schone weder-
Gade even zacht en teder opgericht,
Zij zijn een tweetal in het gouden weder
Oneindig hoog en schoon. Voor mijn gezicht.…
Voor jou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
787 Ik pluk de mooiste bloem uit het diepste dal
omdat ik van je hou
ik haal de mooiste ster uit het heelal
alles wat onmogelijk lijkt, doe ik voor jou
Ik geef je mijn diepste gevoel
omdat ik van je hou
waar ik ook ben, ik sta achter je
alles wat onmogelijk lijkt, doe ik voor jou
Ik zal voor je vechten de zwaarste strijd
omdat ik van je hou…
Vertrek uit Tirol
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.305 's Morgens in de vroegte
in het ene dal of het andere
zag ik tegen de muur van een
boerenbedoening vier stoelen
staan, vier lege keukenstoelen op
een rijtje wachtend op de zon,
stoelen die verzadigd waren van
het zitten, het zitten
te bidden
het zitten te eten
het zitten te kaarten
het zitten te zwijgen.…
Boodschap van de engelen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
765 Hebben zij voor ons een boodschap
dat weer in onszelf doet geloven
zodat de wereld uit dat dal
weer klimmen kan naar boven?
Ja..wat zullen zij ons brengen
nu de wereld smelt in rouwen en
de mensen alles doen om het weer
op te bouwen...…
Newroz: lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 Laat mij niet steeds vluchten
uit het land waar ik behoor
laat mij voor eeuwig lente vieren
waarin ik kan rusten en zingen
laat mij groeien en bloeien in vrijheid
Waarom zou je mij vervolgen
in een woestenij en dal van tranen
beloften zijn bruut neergeslagen
valse haat kan ons niet verslaan
ontneem geloof, hoop en liefde niet
geef onze…
Het meisje uit het kamp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Ik denk veel aan het meisje
uit het kamp in Guantánamo
ze is een bloem tussen de bloemen
een berg in de bergen, ze leeft
en hoeft nooit ergens heen
Daar zingen vogels in de palmen
een beek stroomt door het dal
het water blinkt zachter dan goud
en zij is een witte roos
in juni en in januari
Van haar wil ik zonnenstralen
dichten in het…
Haar laatste zin,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
412 Ik kom haar ruimte binnen
vlak voor haar vertrek,
voorzichtig om af te dalen
in haar zelf gekozen eeuw,
zo stil, licht als sneeuw op
sneeuw, liggen handen
op het smetteloze linnen,
we zwijgen, ongeopende
vuisten om niet hoeven
los te laten, strijdbaar
is gestreden een glimlach
strijkt over het gesteven
laken, het rusteloze…
't Was maar een droom...
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
551 Dan zijn er dikke wolken,
ze dalen van boven neer.
De auto kan niet verder,
ik zie niets meer.
Even breekt het duister,
ik zie een glimp van jou.
Dan trekt alles dicht
en ben je er niet meer.…
jeugdig elan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 koolstof, een potlood die er toe deed
intuïtief wachtend om tot een barend moment
van inzicht te worden bewaard
vele ervaringen, aangestuurd door gevoel
of nieuwgierigheid heb ik willen vertalen
wellicht als gevolg van wijsgierige leegte
voortkomend uit kinderlijke vreugd en voortijdig leed
ja, ik was toen al een "Einzelgänger" met bergen en dalen…
waar wilde bloemen bloeien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.160 barsten die je toont
wel wuiven jonge planten
je verlangen en je droom
ik leg mijn handen
op je warme steen
de zon kust er de uren
de nacht valt rauw
en straalt immense kou
ik voel je
scheuren als je koelt
de zaden dwarrelen
naar de plek die
jij geopend hebt
je glooit het naakt
tot hellingen waar
wilde bloemen bloeien
vult dalen…
TINEKE ROELÉ
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
589 In een lieflijk dal bij de heuvelrand
van Utrechts grond mag een winkel wachten
op wonderbare toekomst, zal trachten
geneeskracht te scheppen, door sieraad omrand.
Kloeke Trijntje geeft raad aangaande heling
en zegen, komend uit stenen vol glans,
houwkunst en opbeurende schittering.…
Niets nieuws
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
458 terechtgekomen
bestormen de chinezen onze
hemel
van gogh, het rijks en achterhuis ontdekkend
in permanente staat van
opwinding
de kalverstraat en vondelpark bezettend
op fatte e-bikes dwars door
mokum trekkend
Het zomert pas zodra het kwik
gaat stijgen
de warmtebron van goud laat
niets ontziend
zijn ultraviolette stralen
dalen…
Gedichtenvriend
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
540 Het eerste gedicht was als een veulen
toen het begon, in de wei galopperend
onwennig dartel, zonder dralen
opvallend vrolijk in de zon
en jij daar in de bergen
de ganzenveer in jouw handen
schreef me een hand geschreven brief
waarin het gedicht werd opgeschreven
hoe je de onstuimige rivier volgde
naar het kalme dal met groene weide…
Herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 Buiten waait de wind om het huis
de regen is haastig aan het vallen
grote druppels dalen ijverig
naar beneden op de geur
van afgevallen bladeren
binnen is het behaaglijk
het huis is goed geïsoleerd
dubbel glas en een zuinige ketel
buiten spookt het in de herfstnacht
binnen is het beminnelijk in bed
onder het sprei van eigenzinnige wol…
GRILLIGE AARD
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
290 De berg laat zijn sneeuwgloed dalen,
bevend verwijden in een helder meer,
wil voor boven- en onderwereld stralen.
De top haalt dikwijls wolken op zich neer:
die nieuwsgierige ogen weg halen!
Eigenzinnigheid: Matterhorns grote eer.…
het verlangen naar goden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
404 Treurnis kleurde het dal in
vervagende tinten voor
ingedroogde ogen van
weggegoochelde dromers.
Zij waren met te weinigen
tussen de sterren geweest.
Nu rolden zij
met de stenen mee,
door de rivier
tot in die ene zee,
met namen die klonken
onder het gedonder:
het bijzonder gewelddadige
der breed bewierookte zonden.…
De berggeit
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.244 de geit kijkt neer, het dal
diep en wijd
daar woont de twijfel,
daar verstrijkt de tijd
hij zoekt in rots een spiegel
voor zijn naam
alsof hij zonder echo
niet bestaan, kan gaan
de wind gaat langs,
de lucht wordt
dun en koud
de vraag wordt zwaar
het pad wordt steil en smal
gebouwd
wat blijft staan en wacht
op zeker weten
zal…
Rome zien en sterven...
netgedicht
3.5 met 36 stemmen
16.863 Groen, oneindig, zover het oog kan zien
hier tussen jouw heuvels en dalen,
waarin ik mezelf verlies telkenmale
en hoop op een teken van jou misschien...
Intussen valt de regen hier in stromen neer
en kilte omsluit mijn angstig lijf
de heimwee omvat mijn hart steeds weer.…