1451 resultaten.
Ardennen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
660 Waterval vol diamanten
verstijfd van kou
een wit pad
kronkel tussen de bomen
naalden van ijs
drie kleine boezoes
lopen over het pad van sneeuw
op het einde draaien ze om
ze zitten op de slee
van klein naar groot
we woezen naar beneden
we schreeuwen, lachen, krijsen
van blijdschap
ow ow
we gaan scheef
me broer springt eraf
me zus…
Engel
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.912 Ze vouwde me in haar vleugels van liefde zo puur,
ze smolt mijn ijs en brak mijn muur.
Ik wou bij haar blijven, tot in de eeuwigheid,
en samen zouden we dan gelukkig zijn, voor altijd.
Tot die ene dag dat de lucht zo grijs was,
zilveren tranen vielen van haar ogen in het gras.…
Mijn knuffelbeer, Gijsje
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.115 Sterren verzin ik
boven het witte ijs,
als een sneeuwvlok zo licht
gaat mijn lach mee op reis.
Tegen de muur hinkelen wolken
vrolijk op ’t blauwe papier.
‘k Kleed mij warmpjes
met het roze jasje van
mijn pluchen knuffeldier.
Ik vlieg door schaduwen,
verjaag al het grijs.…
DOF VIOLET
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.007 Nog wandel 'k door het zwaar berijpte gras,
En hoor naast me op de vaart het fijn gekras
Van schaatsen over 't hol rinkelend ijs:
Ik heb 't gevoel, of 'k op 't bevroren glas
Cirk'lend, zwevend, zwenkend op kunst'ge wijs,
Met 't buigend bovenlichaam daal en rijs:
'T is in mijn rug, of 'k zelf op schaatsen was.…
de toekomst was van edelsteen
netgedicht
3.7 met 295 stemmen
46.206 jij bent niet hier
vanbinnen niets meer
een omhulsel ben ik slechts
een krot
voor afbraak in de steek gelaten
leeggehaald tot op het bot
lamgeslagen, zwaar gehavend
voelt mijn hart, mijn lichaam aan
wankel zoek ik naar een houvast
struikelend over kruiend ijs
maar de toekomst ligt in duister
voor mijn ogen doemt het grijs
waar is onze…
Voorjaarsrief
gedicht
3.3 met 19 stemmen
17.237 Gerrit ik schrijf je het wordt lente,
er ligt bros ijs op de tafel - gaan we
dit jaar weer van rotsblokken springen,
vrolijke rookvanen wegblazen, verdwenen
dichters bezingen? Nu, het wordt lente,
het schrijnt waar zij weggescheurd werden,
de onzen, we staan nog te trillen; veel
vocht verloren, pijn onder de kleren.…
Terrasje doen?
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
525 Beetje belachelijk, mijn jas en das,
‘t was niet nodig, ook wat warm en ongemakkelijk, voel ik,
langzaam zweet ik me een weg, pas
als je het ijs breekt, door het uit je glas
te wippen en je het laat smelten in de asbak, bedoel ik,
kan ik even ademen en je zeggen:
(had ik willen zeggen, bedoel ik)
"wat ben je zacht" en wat was
het goed…
Van de brug af gezien.....
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
565 naar links
en rechts steeds onbevangen, in
verwondering voel ik het verlangen,
wat onontbeerlijk scheen, lost zich op
in een panorama van gedachten, soms
wild, soms sereen, gevoelens zo aards,
wat bij tijde weer verdween, spiegelt
het geluk in één moment gevangen, in
licht dat de tederheid omspoelt, lopen
we over water, nadat het ijs…
Spiegelstad
gedicht
3.1 met 10 stemmen
3.259 Dagen helder als vloeibaar ijs
met koudvuur van het vaste weten
dat zwart zo diep moet zijn.
Ik ben gegaan, zij is gebleven.
Iedere nacht hoor ik haar stem.
Laat me slapen, voor altijd slapen.
Nooit zul je me meer zien.
Schepen vertrekken naar daar
waar de zee.
Nu staar ik uit het raam, gestaag
valt miezerregen.…
Eigenliefde
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
693 Vast in ijs – tijd gaat door
maar ik ga terug
Terug in mijzelf
om uit de donkere rivier van mijn ziel
mijn leven op te vissen
en zet mijzelf opnieuw in elkaar
in verbinding met hemel en aarde
vind ik mijn mooiste maagd.…
Lentelust
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.518 Wanneer het ijs zal dooien
Bij zoele zuiderwind,
Zal vreugdig zich ontplooien
Elk harte, dat bemint.
Dan zal de Mei ontwaken,
De jeugdige, lustige Mei,
En zingend zich vermaken
Langs heuvel, dal en wei.
En waar de Mei zal zingen,
En waar de Mei zal gaan,
Zal 't zwellend botje springen
En 't frisse bloemtje ontstaan.…
Tramonto
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
660 Uitgeput, tot op de bodems van de menselijke
kracht gegaan, strompelt de vuurtorenwachter
in de akelige winter, waar zinloze pijn zijn
lichaam verwoest, waarbij het ijs niet breken
wil; de dood vreet in met zoutzuur, totaal in
zichzelf verloren, als het bitterste uit zijn
hart afvloeit naar de kraters van dodelijke
eenzaamheid, waar het gedachtenlava…
Dat stukje steunpilaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
770 Een windvlaag stoot hun thuis kapot
en breekt het leem in stukken
Dit prachtpaar vliedt steeds verder weg
van herfststorm met zijn nukken
De traan die zilte treurnis kleurt
oud zeer wat in ’t geweten zeurt
Nu bladerdek de slapen van
de lentebloem beschermt
en wintervorst zich over ’t land ontfermt
met sneeuw en ijs als wapen
De…
Stenen schild
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 Ik de bouwer met angst gekroond wend
mij af als wapen tegen het geweld van ijs
ik ben het weekdier met een stenen schild
in een kristal paleis, de steenhouwer eist zijn loon
met scherp gerei en beitelt de dubbelhartigheid
op de schansen van mijn troon als laatste bewijs.…
September, blauwe zondagmorgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 Over de velden dwarrelen de bladeren,
Maken de rivieren zich op voor het
Kruiend ijs. Het groen is reeds gevallen
In grote getallen; onder de bomen tovert
Zich een waar kleuren paradijs.
Boven de velden krijsen de kraaien hun
Op maat voor de winterse slaap.…
Het Italiaans
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.487 Maar meer nog u, o vaderlandse tonen,
Waar kracht en ziel en Hemelgeest in wonen;
Die met de zang van Po en Tiber vliet,
En godenlust door hart en aders giet,
Maar rijzen kunt, en onder 't boezemstrelen,
Met godenwil op 't menslijk hart bevelen,
Zijn stormen stilt, zijn ijs in vlammen zet,
En donders voert, en bliksemend verplet.…
Mijn fee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
602 voor ik mijn oor
te luister leg op het kussen
van mijn dromen
zeg ik je gedag,
intussen weet ik dat morgen
een fee bij mij zal komen
dat wil ik nog even delen
immers het geschiedt niet elke dag
dat een freule uit het toverrijk
mijn hart komt vullen met zoete spijs,
bij helder daglicht wel te verstaan
en dat de smaak heeft van chocolade ijs…
Peren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 Als de tijd
geen tijd meer heeft
en ijs voelt niet meer koud
men gewoon maar wat voortleeft
blijven we dan altijd jong of
worden we sneller oud?
Als water te veel of juist
niet meer durft te vloeien
over akkers over weiden
zullen we ons dan meer
met elkaar bemoeien
of gaan we elkaar juist mijden?…
bevers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
716 Ik zag twee bevers
de snorren gestrekt over de revers
de krul er in zoals in een kindervers
ze lepelden door het grote water
keuvelend over de grote meersen
waar je vroeger over kon heersen
maar ze waren nu drooggeperst
met gigantische dieselpompen
het ligt er nu vol
consumptie-ijs
en bijbehorend kindergekrijs
het heeft te lijden
onder…
onder de bomen tovert zich een waar kleurenparadijs
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 Maken de rivieren zich op voor kruiende ijs.
Het groen is reeds gevallen in grote getallen.
Onder de bomen tovert zich een waar kleurenparadijs.
Boven de velden krijsen de kraaien.
Hun opmaat voor de winterse slaap.
Het leven is reeds bevallen van een verlangen
in te slapen na een tevreden gegaap.
Boven de aarde het vergankelijk leven.…
VALENTIJN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 zijn verworven
en een nieuw licht dat weer belooft
het liefdeslicht van Valentijn
dat als een vlammend vuur
een rode gloed weerkaatst over d’ aarde
de kerstboodschap iets langer bewaarde
hij wil warmte en genegenheid brengen
aan hen die vandaag hun geliefde verwennen
hij laat een roos bloeien in ieders hart
ook al is ze in sneeuw of ijs…
Nieuw Zeeland.
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.577 Je voelt er aan de zuidelijke stranden de huilende wind en de kinderwolkenkoppen van ijs uit Antartica. Het grote strafeiland zonder einde.
Waar de mensen die daar belanden gezichten van ijs krijgen.
En handen worden er aambeelden zwart.
En de mensen die daar komen komen nooit meer terug naar de bewoonde wereld.…
Ijsbloemen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.208 Ik ben je droom ik kom bij jou
ik help je uren verder door de winterkou
wees maar niet bang, ik ben een vrouw
ik ben zacht en stil en helemaal wat je wou
Alles zal veranderen vannacht
Alles moet veranderen vannacht
Alles mag veranderen vannacht
De tijd heeft alleen maar gewacht
Door diepe sneeuw en pakken ijs
breng ik jou naar je paradijs…
Tja
gedicht
2.4 met 125 stemmen
79.157 Ik ben al gelukkig
met een warm handje
ijs, een plastic zak met schuimpjes, ondanks het roze wit.
Ben ik daarom - denk ik daarom ook bij kou de ganse dag
dat ik eigenlijk de kachel aan zou moeten steken...
'Geef mij een hand vol nootjes, amandelen, desnoods
maar een bolster van een walnoot van mijn leeftijd.…
Opening van het Rembrandtjaar
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
938 uitgestapt
want stel de uiltjes zijn geknapt
ze worden na afloop uitgeteld
achttien kloveniers één tamboer
meisje dode kip aan haar ceintuur
hingen in ’t Rijks zo aan de muur
indringers smelten wordt 'n toer
-----------------------------------------
Toelichting:
Ongeveer 60 internationale kunstenaars geven met behulp van 300.000 kilo ijs…
zonder titel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
14 Maar soms ook zakt één door het ijs heen,
naar waar het donker is en koud,
de duivel zich tot God verstout
en engelen vergaan tot leisteen.
Hier is geen lichtscherf meer te vinden,
hier wordt geen geest meer uitgestort.
Wat bloeide eens zwijgt nu verdord,
tohoewabohoe huilen de winden.…
Het donkere licht
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
3.581 groene het zwarte omarmt
Op het glazuur van de kist
Laat ik jou voelen in het nu
Waar niets meer is zoals het was
Jouw lach die niemand meer doet stralen
Slechts tranen in het tranendal
En het donkere licht
Waarin jouw aura mij verheft
Naar het land der liefde
Mijn verborgen Utopia
Zullen wij samen reizen
over velden van smeltend ijs…
Het Italiaans
poëzie
3.2 met 14 stemmen
5.704 Maar meer nog u, o vaderlandse tonen,
Waar kracht en ziel en hemelgeest in wonen;
Die met de zang van Po en Tiber vliet,
En Godenlust door hart en aders giet,
Maar rijzen kunt, en onder 't boezemstrelen,
Met Godenwil op 't menslijk hart bevelen,
Zijn stormen stilt, zijn ijs in vlammen zet,
En donders voert, en bliksemend verplet.
-------…
IJSLAND
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
715 De hemel, dat moet na het eeuwig ogen sluiten,
Ontwaken zijn in het land van water, vuur en ijs
Op een eiland, nauwelijks ontsloten,
Kaal en ruw, nog in de steigers
Maar onwezenlijk mooi.…
Jarig
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.138 De spekgladde wegen, de sneeuw en het ijs, een gevaar
Wat was ik eenzaam, zielig, ja, écht dépri, werd ik gewaar.
Laatst las ik een goed boek: winters verweer
De lieve schrijver was in kille perioden ook en stille mijnheer.…