10808 resultaten.
Taal noch teken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 De dag glijdt voorbij
Taal noch teken van jullie
Opgegaan in rust
Die stilte echter
Fladderend en verwoestend
Grijpt naar onze kelen
Breng thuis, allemaal
'Bring them home', niet dan, maar nú
Naasten zingen 'HABAITA'…
Sprekende stilte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
644 Ze zei: ”Sorry, het is nu zo stil in huis”.
En de klok tikt in instemmend geruis.
Kalm rusten haar bevende handen
op de zachte leuning van de lege stoel
en tikken vingers trillend zonder doel.
Naast het grauwe doorgezeten zitbankje
zijn geknutseld pijnappel bijzettafeltje,
met daarop een bierglas zonder bier,
een souvenir, over wild sexy…
Geen woorden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 De stilte heeft
geen woorden nodig.
De stilte maakt
woorden overbodig.…
[ Zomerse stilte ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Zomerse stilte:
gordijnen dicht, en het raam --
staat op een klosje.…
EEN OGENBLIKJE GELUKKIG
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
779 Snij jezelf vannacht, klonk een stem
laat je bloed nu gerust maar stromen
Snij, maande haar innerlijk met klem
laat nu eindelijk wat vreugde komen
Snij jezelf, bevrijd je eindelijk even
zet de deur maar open voor je smart
Je wilt toch ook vreugde in je leven?…
Slaap mensen slaap
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
621 Alles wat wij dagelijks meemaken,
laat sporen achter in ons brein,
als stukjes die blijven zwerven.
Stukjes die rusteloos blijven zoeken,
totdat ze eindelijk worden ingepast.
Dat gebeurt terwijl wij rustig slapen.
Dat gebeurde terwijl ik sliep vannacht.
De slaap maakt stukken passend,
terwijl we wakend brokken maken.…
Laatste woord
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
395 Je zult dit lezen
als het te laat is,
wanneer ik al te ver weg ben.
Ik ben niet verdwenen.
Ik ben opgehouden
met proberen aanwezig te zijn.
De wereld merkt dat niet.
Dat is geen klacht.
Dat is hoe gewicht werkt
dat niemand wil dragen.
Deze woorden betekenen niets.
Ze markeren alleen
waar het misliep.
Ik ben geen herinnering
die warm…
senior neemt zich serieus
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.675 hoe blijft de senior
die zijn ogen graag
stevig de kost geeft
zijn blik laat dwalen
zonder enig fixeren
te innemend staren
of inhalig gebaren
naar schoonheid frivool
en luchtig gekleed
toch recht overeind
het leek de juiste tijd
mijn strategie terzake
nader praktisch te bepalen
door me te oriënteren
want al sta ik stil
ze tellen de…
Een man is maar een kleine man.
gedicht
2.8 met 208 stemmen
51.894 Een man is maar een kleine man.
Hij valt in slaap,
zijn mond valt open,
zijn dromen ontsnappen hem zonder spoor.
En 's ochtends niemand die zeggen kan
welke naam er op zijn lippen lag,
welk gezicht hij daarbij amper trekt.
Hij neemt zijn lege koffer en vertrekt.
Mensen zeggen naar zijn werk.
-------------------------------
uit: 'Apenjaren…
Optillen in stilte
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
542 Zonlicht op water
stilte draagt mijn zachte hart
wortels diep in rust
Ik wandel door het
woud, waar het zonlicht teder danst
op waterrimpels, raak alleen wat zich openstelt — mijn
tere hart voelt stilte als een zachte stem die mij optilt nog vóór het woord.…
Liefdespad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
281 langzaam ontwaken
een ziel zonder leeftijd
een kind dat ontdekt
knisperende bladeren
doorbreken stille stilte
hier en nu
vogels zingen
anders luisteren
zacht, melodieus
levenslied, liefdeslied
dansen in een plas
neuriën als niemand luistert
verrijkt, bereikt
ommekeer
op een liefdespad
langzaam ontwaakt
de ziel van liefde
binnenin…
Sterker dan ooit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
223 voor wie moedig is
maar kwetsbaar mag zijn
voor wie zich zwak voelt
maar sterk is
voor wie vliegen wil
met gebroken vleugels
ze genezen
om hoger dan hoog te stijgen
om alles te overzien
om met diezelfde vleugels
jezelf te omarmen
je warm te houden
als er kou is
en je denkt dat je zwak bent
maar sterker dan ooit…
Verloren en Gevonden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
289 Verloren dwaal ik rond,
mijn geest gegijzeld en gewond,
op zoek naar een morgen
waarin vreugde en deugd
uit hetzelfde vuur ontstaan.
Aan de rand van zelfgenoegzaamheid,
blind voor vergankelijkheid,
sta ik in een arena van schuld en spijt,
strijdend zonder publiek.
Mijn ogen worden canvas,
mijn gezicht marmer en glas.
Dromen vervlakken…
Thuiskomen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
404 Een thuis heeft kamers die stilte ademen
met ramen die naar binnen kijken
en zon doorlaten waar het donker is
De woonkamer hoeft niets te bewijzen
Gedachten mogen rustig rondlopen
Gevoelens mogen zitten waar ze willen
De klok tikt oneindigheid
De kelder bewaart wat vergeten is
Op zolder ligt stof op de namen
Scheuren in muren kennen…
Het volstaat om lief te hebben
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
365 Zachte vlinderkus
de bloem buigt haar licht hoofdje
verder niets meer nu
De dag komt ongefilterd, in
felle kleuren, een stroom van indrukken
die niemand ziet. Ik vang de trilling van een ongezegd
verdriet, terwijl de wereld buiten onverschillig aan mij voorbijraast.
Mijn huid voelt dun, de muren
lijken verdwenen; elke blik en elk geluid…
De Kamers van Mijn Hart
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
288 En het zich naakt presenteert in verwoede schaamte,
verstoken van enige harmonie
In deze kamers van mijn hart waar een ijzeren wil
wild door de aderen vloeit
Uitgesproken consternatie in de kiem gesmoord,
ik ben niet langer meer geboeid
Wat resteert nu nog wanneer leugens zijn gedempt
in een put van psychisch onbehagen
Een drukkende stilte…
Solitudo
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
421 Geen strijd van goed
of kwaad
maar lagen waarin
stilte staat
een schaduwvorm
een lege huid
een naam die langzaam
dooft van binnenuit
geen wolven in het
innerlijk veld
geen tanden door
verhalen geveld
slechts gestalten
zonder gezicht,
bijna mensen
in tegenlicht
de donkere kreeg
de meeste tijd
gevoed door zwijgen,
angst…
Als het licht dooft
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
189 Een brandend, fel lichtje,
In mijn kwetsbare hoofd.
Stralend op mijn gezichtje,
Dat langzaam dooft.
Als de vlam verdwijnt,
En de kille avond begint.
Dan is dat het eind,
Dat mij in stukken verslindt.…
Nonstop
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
374 Nonstop
bruisen mijn gedachten door elkaar.
Geen controle.
Geen pauze.
Geen rust.
Een wereld in mijn hoofd
waar anderen in leven.
Maar niet ik.
Alsof iedereen zijn mening telt.
Behalve de mijne.
Mezelf altijd moeten bewijzen.
Wat moet die denken van mij?
Waarom zei ik dat?
Waarom keek die zo?
Piekeren.
Piekeren.
Piekeren.…
Ongeschreven
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
242 Geen kille eenzaamheid woont hier,
maar een stilte die de geest opnieuw opent,
waar de ziel zich over haar eigen spiegel buigt
en tussen de scherven iets herkenbaars vindt.…
Waar het licht de stilte raakt
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
22 Het licht schuift sidderend over het stille water,
een dunne schemering die de horizon losmaakt
en het zoute fluisteren van de branding wekt,
zonder dat een mens de stilte hoeft te verstoren.…
Een raam gaat open.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
519 En een dodelijke stilte
wordt verbroken.…
Out of Office Haiku-Suite!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 sorry, ben bezig
de lat lager te leggen -
het plafond zuigt ze
mijn trainingswegje
moet opnieuw open gemaakt -
de rug naar het werk…
Artiesten die we zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
547 Mensen zijn draden in mooie weefsels.
Mensen zijn instrumenten van muziek.
Instrumenten die energie opwekken.
Gevoel, dat verstand te boven gaat.
Mensen scheppen weefsels van gevoel.
Zo kunnen we harmonie scheppen,
die uit kakafonie ontstaat.
Laten we naar symfonieën luisteren.
Laten we gedichten fluisteren.
Laat ons teksten schrijven.…
De Hand van het verleden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
618 woonstek
daar kwam ik het verleden tegen
stond leunend tegen ’t verroeste hek
hier schoof een oude grens
mijn tijd vooruit naar nieuwe wegen
met een zucht liet ik met weemoed los
dat wij nog samen waren
voelde oude pijn
van zijn gebroken snaren in zijn hoofd
gitaarmuziek was al lang gedoofd
‘O sole mio’
mijn eigen zon
in die stilte…
Stiltebankje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
536 stilte gaat verder dan sterven
Stilte
pas als je
denken laat varen
gedachten vrij geeft
kan stilte je aanraken
tot in het diepst van de ziel
bij een plekje aan het water
op een bankje….…
Omdat het leven zo kwetsbaar is
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
2.236 Onze schoonheid wordt daardoor groter
en innerlijke vrede daalt in ons neer.
Wij berusten, en accepteren dat wat komt.…
Bestaan
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.040 dagen zo donker, nachten zo lang
maken soms een beetje bang
`n eenzaam gevoel, een droevige gedachte
geen enkele troost die men kan verwachten
geen naaste vriend of goede maat
`n innerlijk gevoel van alleen maar haat
keer om die haat in liefde en begrip
maak van je bestaan een heerlijk bezit…
Valide cognitie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
936 schoffeerde het wierrook
terwijl ik de goden
gunstig wou stemmen
om mij het eten te laten smaken
De tijd inhaleerde mijn adem
en strekte zich uit
zoals een valide cognitie de waarheid
is in een hart vol liefde
maar het bekomen
van de maal brak mijn
maag in tweeën en steunend
op de pilaren van het wantrouwen
verliet de meester
mijn innerlijke…
Ladylike
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
702 Verdraaide woorden pogen
klare beelden te scheppen
met verleidelijke contouren,
letters zoeken dribbelend
een weg om zich te schikken
tussen het witte cement,
dragende stiltes worden ingelast
zodat de zinnen ramen krijgen
om het innerlijk te verhelderen,
punten twijfelen nog even
over hun mannelijkheid
maar de vrouw heeft hier
beslist…