1614 resultaten.
Synthese?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 stroom mee in de seizoenen
van het bloed, ruisend
bladgoed van synthese
die na de storm is gaan
liggen, een opmaat tot het nemen
van de laatste hindernis om
het schoonste wat ik bezit in te
lijven met de ongekuiste teksten
mijn blijvende honger stilt, aan
dat laatste heb ik mij vaak vertild.…
Orgelpijpen,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 Verborgen stemmen in
boomtoppen, orgelpijpen
in de storm, gewogen in
het ritmisch krakend riet
het huilen van de wind
als wolven van dit seizoen
zich niet foppen laten door
mee te spelen met zijn
onbestemde instrumenten
van het fluitend griend,
wat voor buitenlieden
als concertzaal dient,
bij de woeligste plas
recipieert het…
Satijn?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
416 deze kleur op linnen te
bewaren of op te slaan
tot het moment wanneer de zon
z'n luiken openslaat, om de grond
te bekleden, ingedeeld naar
elk gemoed, lijkt een gebrek
aan schaarste als schijn,
het diepste grijs zich in een
emotie van bescheidenheid,
in zachtheid zich laat draperen
als onkreukbaar satijn, waarmee
we door het seizoen…
In mijn bloed, door mijn hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 door mijn hart
Jouw leven ruist nog
thuis, alsof je aanwezig bent
de warmte van jouw lichaam
ergens tastbaar dichtbij
.....Soms is jouw stem er weer
.....in de films die me laten voelen
.....hoe het was, maar veel verder weg
.....dan toen we ze samen bekeken
Jouw leven ruist nog
in de geuren van het bos
overvalt me in de seizoenen…
wat zij nog weet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 wat zij nog weet van het begin
is de huivering van licht
die een zachte wiekslag brengt
waarmee de nacht wordt verjaagsd
wat zij nog weet van de nacht
is haar hunkering naar kleur
die de dreiging van stilte
draaglijk maakt
wat zij nog weet van kleur
is de verandering van seizoenen
en nuances in het spel
van clair-obscur
wat zij nog…
water zich met lucht vergist
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.297 ik zie patronen in de regen
sluiers weven nattigheid
die neerslaan op tapijt
dat buiten heet en in zijn
kleur van de seizoenen weet
druppels rijgen zich tot
stromen en ontmoeten zo elkaar
al spetterend vertellen ze spontaan
van waar ze ooit gescheiden zijn
van warme zon en oceaan
ze rollen dollend in een meer
rust keert weer in onderduiken…
15 MEI 2022
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
615 Met frisse moed aan het volgende seizoen,
misschien worden we wel weer eens kampioen.
Zeker als we op echt gras gaan spelen,
dat heeft ontzettend veel voordelen.
Ook het spelersbudget flink verhogen,
dan kun je op overwinningen gaan bogen.
Hopelijk blijft het bestuur bij de les,
onze oude dame mag nooit op de fles.…
het ligt besloten
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
462 de woele aarde bekomt
haar tijd in alle facetten
waar kleuren aan voldoen, de
rijpheid van het heden ontgaat
vervloekt de monogame chaos
van dit kil bestaan
de tijd die mij voldaan
het leven tracht te herzien als
een reis door de doornen
van mijn ziel, verzekerd van
mijn dromen laakt elk seizoen
dezelfde kreet die mij ten dele
laat waden…
Herfstochtend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 bespeuren
De takken zijn behangen met zirkoon
Struiken gehuld in beparelde tooi
Boven de kim stijgt als gouden kroon
Een stralende zon in vol allooi
Over het water hangt nog een witte mist
Een sluier voor de nog jonge dag
Het ritme en metrum voor een componist
Die hier een schone compositie in zag
Tezamen met het wonder der natuur
Van het seizoen…
Iets eigens
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 ik heb
een leven lang
de lucht beschreven
met het mij
toegemeten licht
dat seizoen
gebonden was
maar altijd nog
iets eigens had
omdat feesten
toen nog de
kwaliteit van het
maatschappelijk
gangbare hadden
familie buurt en
stad gebonden in
regionale folklore van
intens samen vieren
in deze door
gekleurd papier
bekeken dagen
pasten…
van hart tot hart samen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
603 waar jij zichtbaar worstelt
met heden en verleden
zijn heel gewone dingen
in jouw doen en laten
niet vanzelfsprekend meer
zonder een kalender
heb je vaker geen idee
van de dag en datum
gisteren en morgen
zijn vreemde begrippen
je verwart de seizoenen
net als de dag en nacht
wat ooit eens gebeurde
gebeurt bij jou vandaag
straks…
Voor vroege ochtend
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
548 Met diamant, smaragd en zirkoon bent u getooid
de schoonste in elk seizoen zult u blijven
hoe schoon anderen, geëvenaard wordt u nooit
hoe zou ooit een dichterspen u beschrijven.
Geheel de kim beschijnt u met het mooiste licht
in elk jaargetij bent u het schoonst gedicht.…
Bevroren blauw
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
326 vertrouwen
die groeiden
in mijn handen
lang is zij
in knop gebleven
omdat ik niet
wist hoe ik
haar mijn liefde
en trouw
kon geven
totdat ik
haar in een
totaal wanhopig
moment
kuste en zij
wonderwel
zacht opende
zij bloeit haar
hart naar
mij gekeerd
omdat wij al
heel veel van
het leven
hebben geleerd
zo samen de
seizoenen…
schemer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
63 zo valt de herfst in de schemer
van tollende bladeren en wijkt
het leven af van licht en spel
schaduwen dolen met hun
lichtbrekers en laten zich
als vluchtige gedaantes
mennen door windvlagen
door de paden van de
reeds gekapseisde seizoenen
iets mistroostig placht dan toch
in dit weemoedig najaar het nut
te ervaren waarom het komen…
het getergde lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
140 Toen die seizoenen
jarenlang en verbreed
vergleden waren,
omdat de vrijgevochten
handen zelfs die realiteit
niet respecteren wilden
waarvan zij afhankelijk
waren om te overleven.…
Herfst en Hoop
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
831 Dit seizoen ontroert me
met haar goudbruine broosheid.
Ik loop zachtjes met haar mee
en neem dan geduldig afscheid.…
De verstrooide professor
hartenkreet
2.7 met 18 stemmen
2.689 Hij droeg een paraplu steeds
bij zich in elk seizoen
Maar zelfs als 't goot, vergat hij
Dat hij 't ding op moest doen
Zodat hij als hij thuiskwam
Haast in zijn kleren zwom
Wat zijn die knappe mensen
Soms ezelachtig dom…
Het spookslot van HORST!
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
576 het spookslot van Horst
de Diestiaanse parel
in het Hageland -
van einde en ver bezocht -
eenzaam is de spits
eender welk seizoen
één schietgat in de donjon -
het oog van de tijd
middernacht in Horst
de spookkaros, getrokken
door zes git hengsten
jeugdherinnering:
‘het bootje met nummer zes -
nu binnen komen”!…
Sterren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
874 Duizenden miljoenen
onbewust van seizoenen
hangen ze in de ruimte als snoeren edelsteen
zonder zwaartekracht, allemaal ver vaneen
De wondere kleuren
die wij bespeuren
zijn als een oneindige caleidoscoop
en onmetelijk ver weg van onze telescoop
Met wazige blikken vol fantasie
aanschouwen wij dit mysterie
Door te kijken raak je verloren…
Lied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 Nu ik je spreek
Is dit klaar
Alles wat het leek
Stroomt vanzelf in elkaar
We bedachten in of exclusief
Vergeefs als ontsnappingsclausule
Er rest geen winnaar geen dief
Geen toverformule
Maar ik spel eindeloos verknoopt
Schijnbaar achteloos wat regelwerk
Zorg of verlossing onverhoopt
Voldaan beroofd als handelsmerk
Toch heeft elk seizoen…
Ingrijpende A.P.K.
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
2.882 ik heb dit jaar (2006)
enkele opknapbeurten achter de rug
twee keer onder het mes
er was geen weg meer terug
dat heb je als jaren tellen gaan
slijtage slaat hier en daar toe
maar ook het dichtslibben
daarom was ik in januari zo moe
allemaal ditjes en datjes
zo word je langzaam ouder
noem het seizoenen van je leven
de herfst voelt telkens…
Eenzaam monument
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
2.694 bedekt z'n graf
de tijd schrijdt voort, niemand komt langs
ik sta alleen aan je graf op je sterfdag
Het graf gekozen om te laten horen
in loze woorden, hoeveel ze om je gaven
je had je testament nog niet gemaakt
maar elke zerk is 'n boek vol verhalen
Je wordt één met aarde en steen
in je monument van eenzaamheid
je telt je doodtijd in seizoenen…
De feestelijke verliezer
gedicht
2.6 met 18 stemmen
10.112 En een seizoen lang werd het avond.
En toen - het hart hoog op de wind -
verlangen zich bezeerde aan begeerte,
hoe lief had ik dan niet dat feestelijk verlies,
alsof een hartstocht mij verloren blies,
al werd ternauwernood gezoend
de monstrans van één enkele mond.
En elke avond werd het herfst.…
CURRICULUM VITAE
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
812 Toen ik werd geboren
was het hoog seizoen voorbij
maar op de zolder lag het graan
in korrels bij elkaar
zo weet ik dat het ooit bestond
het koren.
Wat van papavers overbleef
werd gloed bij avond,
vroeg ging ik houden van rood
nog eer ik wist
dat deze kleur zou kleven
aan mij zoals ze kleeft
aan vuur en dood.…
Wat houd ik van de herfst...
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
773 Wat houd ik van de herfst, dit laat seizoen
dat blinkt in spinnenwebben vol van parels licht.
Ik koester zelfs in dromen dit gezicht
dat rood en goud nog even glanst in stille eiken.…
Mijn landje met regen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
739 4 seizoenen één land en dat is
Nederland…
Vlinder zonder vleugels ?
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.179 Je kwam liefde te kort, een woord
waarom gelachen wordt, het
blauw wordt ijs, daarna grauw,
niet in meer staat innerlijk te
bloeien, in de kou wordt alles
ontkend, de regen berijdt het
blad waaronder de vlinder geen
tehuis kon vinden en tot in
de lente zal zwijgen, een kale
boom op een oude prent, dat in
elk seizoen van kleur verandert…
Magus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 kijk nog éénmaal om, richting
een waterval van tranen
het gaat duidelijk om de vorm
als de verbeelding dromen ,zachtjes
aan verlaten
streepjes veraden het seizoen
en alles loopt op sloffen
de uren en poen
dit leven valt te poffen
schuld en onrecht staan samen
aan een tafel vol waarheid
wij zeggen samen zachtjes amen
wierook stijgt boven…
Vergelijk de herfst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 Zacht hoor ik een bries door wonderschone kleuren
in eenparige samenzang van den en eik
haast word ik bedwelmd door de frisse herfstgeuren
en overal een bont tapijt waar ik ook kijk
alsof de natuur nog eenmaal feest wil vieren
trekt zij nu haar kleurrijke feestkleding aan
wil zich met het vele pracht en praal sieren
toont de rede van seizoenen…
Heelheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Tijd wordt overwonnen en sterven is verleden tijd;
eeuwigheid is begonnen, in seizoenen, het neemt de tijd.
Cirkels cirkelen in straten van hout. De laatste cirkel
opent in een zee van goud. De branding zingt vanuit de diepte:
werkelijkheid is aards en hemels, zichtbaar voor elkaar,
heelheid begint in de gevoeligste snaar...…