Alle inzendingen over verlaten

4313 resultaten.

Sorteren op:

sans courage

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
zoals de honkvaste grijze haas heb ik niet de moed om de kust uit het oog te verliezen de duizend smaken van de zee door te slikken om het zand zacht uit de ogen te wrijven de aanblik van de doden te verdragen nu het smeltwater het sneeuwveld verlaat niet de moed om de de slinger tussen aanvaarding en verzet stil te zetten…

Het oneindige

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 640
Het duurde even Voordat ik mij werd Bewust van Leven en Zijn Echter, daarmee kwam De strijd, niet willen weten Dat het tijdelijk is Slechts kort Heel even Eens, zal ik losmaken Om mij weer te verlaten Mijn ik weer terug te geven Aan het eeuwige niets Het oneindige…

Reislust

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 605
Wat drijft ons mensen toch, om ons veilige huis te verlaten. Wat doet avonturiers verlangen, tot voorbij de horizon? Wat bezielt ontdekkingsreizigers, om naar zichzelf op zoek te gaan. Is het heimwee dat ons doelloos drijft, terwijl we veilig bij de kachel zitten? Is het verlangen naar verlangen, om weer op weg naar huis te gaan?…

in aanzicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
hij blikt uit haar ramen neer op aanstaande zielen aards in aanbod en aanbieding verwaterd stil verdwenen zweven van liefde en leven gebogen staat toch van verlatenheid ontdaan van kloten en vagina eeuwig maagdelijk en nooit vervagende geile gedachten lost het beeld in duigen op…

Calapia

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
De zee is meer verlaten dan het vasteland. Ik wilde opdrogen maar ben doorweekt.…
Iniduo2 februari 2020Lees meer >

in gedachten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 603
daar lopen we als van oud hand in hand jij treuzelt als zo vaak kom loop eens door straks wordt je nog echt koud het is kil aan het strand toch voel ik de warmte van haar hand ondanks de alles omringende indringende kou gebeurde dat wat ik verwachtte echt ik wist het wel dat je me niet verlaten zou in mijn gedachten…
catrinus15 februari 2019Lees meer >

Echt, ik huil niet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
Jij was er voor mij, voor mij kwam je als geroepen al liep je ook weer weg van mij, van mij zijn nu de wolken en het scherpe waaizand over het verlaten strand ach, de zee, de zee langs de zee loop ik dood en toch ga ik verder zonder jou, denkend alsmaar denkend aan jou jij was er voor mij echt, ik huil niet dat is de wind…
Zywa14 mei 2019Lees meer >

De misantrope beer

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
Als ik dan toch mijn hol verlaat omdat ik wilde honing ruik dan is't geheid voor mij te.laat dan sterf ik in een berenfuik. ?…

Gevangen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Zeg dat je me niet verlaat Zeg dat je niet weggaat Zeg dat je blijft Zeg dat je in de liefde drijft Zeg me dat ik het ben Zeg me dat je me verwen Zeg nou dat wij samen Hetgeen zijn en zullen dwalen In licht en in duister En ik luister Alleen naar jou stem Want jij bent diegene die ik ken…
arlette27 juni 2021Lees meer >

wie we zijn

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
vrouwen en mannen draaien en draaien klappen snel in de handen onder het bezwerende ritme van de drums vrouwen beantwoorden de liefdesliederen van de mannen zittend in de kring met zwaaiende rode zakdoeken in de hand de haren los het rijke erfgoed van Afghanistan van wie we zijn achtergelaten verlaten Afghanistan…
J.Bakx31 augustus 2021Lees meer >

De allerbeste tijd

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 576
De verlaten mens waant zich alleen wankelt door het grauwe tussenland Hij scheurt zich los uit de avondnevel en valt stil in ongeziene armen De zwarte raaf strijkt over hem heen de lucht zal hem dragen Zijn stem keert terug in de verre ijlte kan hij het hoogste weer aan Het is de allerbeste tijd…
J.Bakx10 maart 2023Lees meer >

deze taal

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 415
zij wil het zachte niet storen schrijft alleen in de palm van haar hand ze noemt geen naam zij schildert schoonheid en gevaar wolken boven een immer verlaten zee tot de witte vogels komen zij schrijft in het naakte licht taal en teken als vogels die in krullende wolken hun frasen schrijven…

NET BUITEN HET CENTRUM

netgedicht
4.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 659
Van god verlaten mensen lopen door de regen, langs muren, met de staart tussen de benen. Afgesloten ramen, waar weduwen en oude gekken alleen zijn met zichzelf. Een drukke, stinkende straat, advertenties twijfelen nergens meer aan: onwereldse hamburgers, tijdelijke banen, gratis geld.…

Strand

hartenkreet
4.1 met 43 stemmen aantal keer bekeken 10.339
Ik kan ons al zien lopen samen hand in hand langs de hoge golven op het verlaten strand de warmte van de zon glinstert op de zee de wind waait onze woorden weg met de golven mee een eindeloze vlakte van zand, zon en water ook de meeuwen in de lucht denken niet aan later…

Rijm

gedicht
3.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 7.926
Als in het kasteel van de schone slaapster hangt in alle hoeken een web en tussen de spijlen van het hek een landschap dat sinds honderd jaar verlaten lijkt. De geluiden bevroren aan het gras, de bomen gesneden uit melkglas.…

Heuvels

hartenkreet
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 876
Het bijna vlakke land ligt er verlaten bij zo zonder obstakels is de weg vrij.…
Vera20 januari 2003Lees meer >

perfectie

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.201
Ik streef naar iets dat niet bestaat perfectie, enkel schijn het idee dat ziel en lichaam perfect moeten zijn Ik ga kapot aan het gebrek ik ga stuk aan het gemis omdat het doel waar ik naar streef gewoon niet haalbaar is Ik streef naar iets dat niet bestaat en de drang verlaat me niet langzaam verlies ik al mijn kracht en er is Niemand…
Merle11 mei 2003Lees meer >

Jong

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.371
gedachten groeien oud, in jong lichaam, nog te onervaren om dit te dragen het prille leven op de proef gesteld omdat je niet mag zijn waar je nu bent verlaten straten onder sterren leiden niet meer naar huis dromen vleugellam geslagen vertwijfeld vragen naar een reden, maar kun jij stoppen wat je niet begonnen bent?…

Winter

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.195
in de luwte van Oktobers' dagen schaduwt zij een onbeminde vreemdeling vlak hellend grijs boven de stad een tal van achterlichten blikt op al wat vergeten is of verlaten, grijze kragen, sleetse dagen Berlijn volop onbekend is onbemind in het kielzog van reclame en de wind? de wind waait voorop...…
Issoso30 oktober 2003Lees meer >

Kreunende handen

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.178
In verlaten vlaktes verliest de eenzaamheid haar verzwolgen echo Verloren in stervende ogen ontstaat er uit haar tranen een ontzaglijke stilte In schamende nachten verspreidt zich haar donkere vrees Kolkende schreeuwen druppelen door haar vingers naar een langzaam einde In harde tranen sluipt de dood in haar kreunende handen…

Herfstberk

hartenkreet
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.232
Toen ik in de trein voorbij reed en je zag, tussen oorverdovend stil geluid, de wind verlaten wit tussen de takken, zó breekbaar. Je stam een zachte, zoete zuurstok, maar niemand proefde je; behalve ik – ik heb jouw alleenzijn verbrand in de haard en samen zitten kijken naar gezelligheid.…

afscheid

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.757
groter gaapt het gat tussen trein en perron roepen wij bij vertrek nog woorden die flarden in de wind weldra door de wissels is het gaan een feit rest jij ginds op het door mij verlaten station en ik hier in het late uur treinen zijn er voor het vertrek de leemte tussen trein en perron voor de tranen…

Tijd

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.028
Maar wanneer je ligt te denken En tijd even niet bestaat, Wil ik dat je weet Dat ik je nooit verlaat……

Je gaf het zomaar op

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.753
Je wilde het niet proberen er viel niet meer te praten het dreunde in mijn hoofd toen ik je huilend heb verlaten Waarom heb je niets gezegd en liet je mij in liefde geloven in jou zag ik echt een toekomst een vlam die nooit zou doven Zomaar helemaal uit het niets deelde jij me in alle koelte mee dat het over en uit is tussen ons en ik…
Johanna Boer21 december 2004Lees meer >

Nevel

hartenkreet
4.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.116
Schimmige nevel boven zand dempt het geluid van verheven gangen op het door mens verlaten strand stilt mijn drang naar ongeremd verlangen Op de grens van zee en land glanzende manen als met parels behangen vloeit schuim als grof geweven kant word ik door rijkdom bevangen…
Waldo6 april 2005Lees meer >

Fantasie

hartenkreet
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.556
In haar dromen heeft haar beschermengel echte vleugels omdat hij rust kan brengen in haar klein meisjeshoofd daarom blijft ze dromend fantasie maken op haar pad vindt ze genoeg om zelf liefde uit te delen toch verlaat ze af en toe zijn hoofd om zijn hart te raken heel eventjes maar hij blijft steeds niet begrijpend achter…
Nadine4 oktober 2005Lees meer >

Eenzaam vertrek

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.758
Als vergeten staan de koffiekopjes Op een verlaten tafel De stoelen schuin weggeschoven Een half uitgedrukte sigaret kringelt De stoet is halverwege Linten verwaaien verward Zojuist gedolven graf omkranst Met losgelaten bloemen, bedolven Witte kist, voor altijd gemist Een lege kamer borrelt na…
Fred3 december 2005Lees meer >

Ik heb je eindelijk laten gaan

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.570
Ik heb je eindelijk laten gaan Het was tijd me te verlaten Zo gezegd is het gedaan Schoorvoetend zocht je naar de poort een echo door de straten De winterwind duwde je voort geen mens heeft nog van je gehoord Ik heb het zo gelaten De stilte gonst een vage spijt Ik bijt mijn lip Wat ben ik kwijt..…

U bent nog net op tijd

netgedicht
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 715
Steeds verder vouwt het lichaam zich tot foetus totdat het leven stervend haar verlaat ontvouwen wordt ze weggedragen en met gevouwen handen nagestaard die ooit mijn liefste in zich droeg, ze is voorbij maar niet voorgoed want ze ging vol vertrouwen; genade bleek genoeg.…