4313 resultaten.
sans courage
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 zoals de honkvaste
grijze haas heb ik
niet de moed om de kust
uit het oog te verliezen
de duizend smaken van
de zee door te slikken
om het zand zacht uit
de ogen te wrijven
de aanblik van de
doden te verdragen
nu het smeltwater
het sneeuwveld verlaat
niet de moed om de
de slinger tussen
aanvaarding en verzet
stil te zetten…
Het oneindige
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
640 Het duurde even
Voordat ik mij werd
Bewust van Leven en Zijn
Echter, daarmee kwam
De strijd, niet willen weten
Dat het tijdelijk is
Slechts kort
Heel even
Eens, zal ik losmaken
Om mij weer te verlaten
Mijn ik weer terug te geven
Aan het eeuwige niets
Het oneindige…
Reislust
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
605 Wat drijft ons mensen toch,
om ons veilige huis te verlaten.
Wat doet avonturiers verlangen,
tot voorbij de horizon?
Wat bezielt ontdekkingsreizigers,
om naar zichzelf op zoek te gaan.
Is het heimwee dat ons doelloos drijft,
terwijl we veilig bij de kachel zitten?
Is het verlangen naar verlangen,
om weer op weg naar huis te gaan?…
in aanzicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 hij blikt uit haar ramen
neer op aanstaande zielen
aards in aanbod en aanbieding
verwaterd
stil
verdwenen
zweven van liefde en leven
gebogen staat toch van verlatenheid
ontdaan van kloten en vagina
eeuwig maagdelijk
en nooit vervagende geile gedachten
lost het beeld in duigen op…
Calapia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 De zee is meer verlaten dan het vasteland.
Ik wilde opdrogen maar ben doorweekt.…
in gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 daar lopen we als van oud
hand in hand
jij treuzelt als zo vaak
kom loop eens door
straks wordt je
nog echt koud
het is kil aan het strand
toch voel ik de warmte
van haar hand
ondanks de alles
omringende
indringende kou
gebeurde dat
wat ik verwachtte
echt ik wist het wel
dat je me niet
verlaten zou
in mijn gedachten…
Echt, ik huil niet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Jij was er
voor mij, voor mij
kwam je als geroepen
al liep je ook weer weg
van mij, van mij
zijn nu de wolken
en het scherpe waaizand
over het verlaten strand
ach, de zee, de zee
langs de zee
loop ik dood en toch
ga ik verder
zonder jou, denkend
alsmaar denkend
aan jou
jij was er voor mij
echt, ik huil niet
dat is de wind…
De misantrope beer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
543 Als ik dan toch mijn hol verlaat
omdat ik wilde honing ruik
dan is't geheid voor mij te.laat
dan sterf ik in een berenfuik.
?…
Gevangen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
556 Zeg dat je me niet verlaat
Zeg dat je niet weggaat
Zeg dat je blijft
Zeg dat je in de liefde drijft
Zeg me dat ik het ben
Zeg me dat je me verwen
Zeg nou dat wij samen
Hetgeen zijn en zullen dwalen
In licht en in duister
En ik luister
Alleen naar jou stem
Want jij bent diegene die ik ken…
wie we zijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 vrouwen en mannen
draaien en draaien
klappen snel in de
handen onder het
bezwerende ritme
van de drums
vrouwen beantwoorden
de liefdesliederen
van de mannen
zittend in de kring
met zwaaiende rode
zakdoeken in de hand
de haren los het rijke
erfgoed van Afghanistan
van wie we zijn
achtergelaten verlaten
Afghanistan…
De allerbeste tijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
576 De verlaten mens
waant zich alleen wankelt
door het grauwe tussenland
Hij scheurt zich los uit
de avondnevel en valt stil
in ongeziene armen
De zwarte raaf
strijkt over hem heen
de lucht zal hem dragen
Zijn stem keert terug
in de verre ijlte kan hij
het hoogste weer aan
Het is de allerbeste tijd…
deze taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
415 zij wil het zachte niet storen
schrijft alleen in de palm
van haar hand
ze noemt geen naam
zij schildert schoonheid
en gevaar wolken boven
een immer verlaten zee
tot de witte vogels komen
zij schrijft in het naakte licht
taal en teken als vogels
die in krullende wolken
hun frasen schrijven…
Franciscus 1936-2025
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
510 Mijn hart heeft u nooit verlaten.…
NET BUITEN HET CENTRUM
netgedicht
4.4 met 30 stemmen
659 Van god verlaten mensen
lopen door de regen, langs muren,
met de staart tussen de benen.
Afgesloten ramen, waar weduwen
en oude gekken alleen zijn
met zichzelf.
Een drukke, stinkende straat,
advertenties twijfelen nergens meer aan:
onwereldse hamburgers, tijdelijke banen, gratis geld.…
Strand
hartenkreet
4.1 met 43 stemmen
10.339 Ik kan ons al zien lopen
samen hand in hand
langs de hoge golven
op het verlaten strand
de warmte van de zon
glinstert op de zee
de wind waait onze woorden weg
met de golven mee
een eindeloze vlakte
van zand, zon en water
ook de meeuwen in de lucht
denken niet aan later…
Rijm
gedicht
3.1 met 28 stemmen
7.926 Als in het kasteel van de schone slaapster
hangt in alle hoeken een web
en tussen de spijlen van het hek
een landschap dat sinds honderd jaar
verlaten lijkt.
De geluiden bevroren aan het gras,
de bomen gesneden uit melkglas.…
Heuvels
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
876 Het bijna vlakke land
ligt er verlaten bij
zo zonder obstakels
is de weg vrij.…
perfectie
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.201 Ik streef naar iets dat niet bestaat
perfectie, enkel schijn
het idee dat ziel en lichaam
perfect moeten zijn
Ik ga kapot aan het gebrek
ik ga stuk aan het gemis
omdat het doel waar ik naar streef
gewoon niet haalbaar is
Ik streef naar iets dat niet bestaat
en de drang verlaat me niet
langzaam verlies ik al mijn kracht
en er is Niemand…
Jong
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.371 gedachten groeien oud,
in jong lichaam, nog te onervaren
om dit te dragen
het prille leven
op de proef gesteld
omdat je niet mag zijn waar je nu bent
verlaten straten onder sterren
leiden niet meer naar huis
dromen vleugellam geslagen
vertwijfeld vragen
naar een reden, maar
kun jij stoppen wat je niet begonnen bent?…
Winter
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.195 in de luwte van Oktobers' dagen
schaduwt zij een onbeminde vreemdeling
vlak hellend grijs boven de stad
een tal van achterlichten blikt op
al wat vergeten is of verlaten,
grijze kragen, sleetse dagen
Berlijn volop
onbekend is onbemind
in het kielzog van reclame
en de wind?
de wind waait voorop...…
Kreunende handen
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.178 In verlaten vlaktes
verliest de eenzaamheid
haar verzwolgen echo
Verloren in stervende ogen
ontstaat er uit haar tranen
een ontzaglijke stilte
In schamende nachten
verspreidt zich
haar donkere vrees
Kolkende schreeuwen
druppelen door haar vingers naar
een langzaam einde
In harde tranen
sluipt de dood in
haar kreunende handen…
Herfstberk
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.232 Toen ik in de trein voorbij reed en je zag, tussen oorverdovend stil
geluid, de wind verlaten wit tussen de takken, zó breekbaar.
Je stam een zachte, zoete zuurstok, maar niemand proefde je; behalve ik –
ik heb jouw alleenzijn verbrand in de haard en
samen zitten kijken naar gezelligheid.…
afscheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.757 groter gaapt het gat
tussen trein en perron
roepen wij bij vertrek
nog woorden die flarden
in de wind
weldra door de wissels
is het gaan een feit
rest jij ginds op het
door mij verlaten station
en ik hier in het late uur
treinen zijn er voor het
vertrek de leemte tussen
trein en perron voor de tranen…
Tijd
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.028 Maar wanneer je ligt te denken
En tijd even niet bestaat,
Wil ik dat je weet
Dat ik je nooit verlaat……
Je gaf het zomaar op
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.753 Je wilde het niet proberen
er viel niet meer te praten
het dreunde in mijn hoofd
toen ik je huilend heb verlaten
Waarom heb je niets gezegd
en liet je mij in liefde geloven
in jou zag ik echt een toekomst
een vlam die nooit zou doven
Zomaar helemaal uit het niets
deelde jij me in alle koelte mee
dat het over en uit is tussen ons
en ik…
Nevel
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
1.116 Schimmige nevel boven zand
dempt het geluid van verheven gangen
op het door mens verlaten strand
stilt mijn drang naar ongeremd verlangen
Op de grens van zee en land
glanzende manen als met parels behangen
vloeit schuim als grof geweven kant
word ik door rijkdom bevangen…
Fantasie
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.556 In haar dromen heeft
haar beschermengel echte vleugels
omdat hij rust kan brengen
in haar klein meisjeshoofd
daarom blijft ze
dromend fantasie maken
op haar pad vindt ze genoeg
om zelf liefde uit te delen
toch verlaat ze
af en toe zijn hoofd
om zijn hart te raken
heel eventjes maar
hij blijft steeds
niet begrijpend achter…
Eenzaam vertrek
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
2.758 Als vergeten staan de koffiekopjes
Op een verlaten tafel
De stoelen schuin weggeschoven
Een half uitgedrukte sigaret kringelt
De stoet is halverwege
Linten verwaaien verward
Zojuist gedolven graf omkranst
Met losgelaten bloemen, bedolven
Witte kist, voor altijd gemist
Een lege kamer borrelt na…
Ik heb je eindelijk laten gaan
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.570 Ik heb je eindelijk laten gaan
Het was tijd me te verlaten
Zo gezegd is het gedaan
Schoorvoetend zocht je naar de poort
een echo door de straten
De winterwind duwde je voort
geen mens heeft nog van je gehoord
Ik heb het zo gelaten
De stilte gonst een vage spijt
Ik bijt mijn lip
Wat ben ik kwijt..…
U bent nog net op tijd
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
715 Steeds verder
vouwt het lichaam zich
tot foetus
totdat het leven
stervend haar verlaat
ontvouwen wordt ze
weggedragen
en met gevouwen handen
nagestaard
die ooit mijn liefste
in zich droeg,
ze is voorbij
maar niet voorgoed
want ze ging vol vertrouwen;
genade bleek genoeg.…