3050 resultaten.
Oranje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 Beducht is men voor vuur in bos en struiken,
Oranje kan nog best wat vuur gebruiken.…
Mijn hond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
867 Gewoon een blokje om
Naar het bos of strand en zee
Lekker wandelen met z'n twee!
Genieten van de zon en wind
Rennen door de modderplas
Regendruppels op mijn jas
Altijd een goed humeur
Rustig lopend aan mijn zij
Lieve trouwe vriend ben jij!…
Een heengaan
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
732 Heimelijk kwam het kleine vergeten,
het maakte haar soms boos,
even niet meer weten,
een mens, zo veder broos.
Dagen gaan nu zonder weten
heen, in stilte, akelig duister,
gekomen is het machtige vergeten,
vervlogen zijn haar levenslust en luister.…
Brandhout
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Zeker, het mollige meisje
aan de rand van de vijver met wie
zoals altijd de dagen voorbij gaan
zou boos moeten zijn.
Maar wat wilt u van mij?
Dacht u dat ik meer dan ditjes en datjes weet
dat de ijskoude winters in een mum van tijd ontstaan?…
Kusss
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
618 lief mijn boos
mijn pijn en fijn
streel me met jouw zeer
jouw mij uit
met harde woorden
ik minnekoos ze
keer op keer
jaag op mij
als lopend wild
ik vlucht jou tegemoet
huil mijn tranen
ik zal ze drogen
lees ook
wat er hier niet staat
ik ben nog lang
ik ben nog lang
nog lang niet
uitgepraat
kus me
kus me…
Uit balans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 balancerend in het leven
op een leidraad, oh zo broos
jongleer ik pijn liefde en gemis
dan weer vrolijk dan weer boos
zwemmend in een zee vol tranen
al is er niemand die dat ziet
zeg ik steevast dat het goed gaat
ook al sterf ik van verdriet
niet wetend waar te beginnen
niemand zegt mij waarnaartoe
put ik mijn kracht uit de liefde
ook…
Als Bomen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 mensen zouden als bomen
moeten zijn elke boom is
een individu toch vormen ze
samen een bos en onder de grond
omarmen de wortels elkaar
hieraan zouden mensen
een voorbeeld kunnen nemen
alle volkeren zijn verschillend
hebben hun eigen identiteit
toch moeten we elkaar de hand reiken
tot elkaar komen want samen
vormen we de mensheid…
Kantoortuin en slachthuis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
376 Bijna vergeten:
vandaag is er ook nog
ik was weer eens verdwaald
tussen krakende bomen
waartussen geen bos
was te zien
daarna een oude koe
uit de sloot getrokken
samen staarden we
met Mick Jagger ogen
naar de einder.…
Tover nooit uit dozen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
732 heb niet
met magie gespeeld
tover nooit uit dozen
ben ooit een
goochelaar geweest
blijf in mystiek geloven
alle sprookjes
kwamen boven van
goede fee tot boze geest
samen hebben we genoten
aan de rand van het bos de
oude vos is er nog steeds
steelt in plots bewegen
de magie van het ogenblik helaas
onze mystiek wordt niet gegeten…
ZOMERTIJD; SUMMERTIME, een actuele nieuwe tekst.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
509 Zomertijd
doch de wereld is winter
herfst ver weg
en de lente is zoek
Zomertijd
doch bommen die vallen
pijn en verdriet
oorlog is een vloek
Zomertijd
doch honger naar vrede
kom in beweging
en open het boek
Zomertijd
het boek van de vrede
vrouwen en mannen
mijn dringend verzoek
Jan Jacob Krediet Van den Bos, VredesDichter.…
Kindertijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
252 Opeens is het kind er
Wij staan niet eens verbaasd
Het zindert in de rondrentuin
Het vliegt aan door een waterslang
Het danst in het eenzame bos
Wij zetten het op de kaart
Nestelen het in ons hart
Het zingt van de zee
Het slaapt met de wind
Merel van mos
Herinnering van wintersneeuw
Als de vissen onder de waterspiegel
Ze schieten weg…
En toen kwam ik in het sprookjesbos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Eerst liep ik met mijn hondje in het gewone bos.
De alledaagsheid daarvan begon mij te vervelen.
Ik liep slechts door een herkenbaar woud van louter palen en staken.
En toen door het gebladerte heen ontwaarde ik een verroest hek.
Daarachter lag het echte bos wat je moet ondergaan.
Het sprookjesbos.…
Wegkijken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
58 Ik wil jou vergeten, zijn
wat jij niet was
mama
jouw ogen
hebben mij zoveel jaren
gezien, en nu
kijk je me weg, zoals zoveel
anderen dat ook doen
en zoals ikzelf
in de spiegel
naar me ben gaan kijken
verlangend
gezien te worden
verlangend
naar contact -
een blijvende omhelzing…
Idylle
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
681 De zon is onder en in ’t bos wacht al de nacht.
In slierten waaien nevels langs de randen
van al in diepe schemering gehulde landen,
in ijle mist gaan lome koeien langzaam zweven,
alleen in ademwolken leeft hun stille leven.
Hun laatste nacht - morgen gaan ze eraan.
Uit verre wei komt klacht tot hier:
de stier.…
verlangen naar jezelf
hartenkreet
4.7 met 45 stemmen
2.404 Wees toch niet zo boos
als je denkt
dingen te denken
die niet zo zijn
maar alleen bestaan
in jouw hoofd
wees toch niet zo bedroefd
als je denkt
dingen te voelen
die je niet hoeft
te voelen
in je hart
wees toch niet zo ad rem
als je denkt
dingen te moeten zeggen
terwijl je die
juist moet zeggen
in gedachten
wees toch niet…
Ter sprake
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.152 Je naam viel in een toevallig gesprek
onder vrienden en bekenden
Men lachte om je vergeefse daden
jezelf te zijn onbegrepen boos
op een wereld die je niet begreep
een vuilnisbelt van weggegooide dromen
Ik herinnerde me je nog, vol vuur
bereid om alles op te lossen
maar zelfs ik niet voldoende was
om je te laten blijven…
Mystieke rust
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
536 ik was verdwaald
bomen waren al
geschraald tot aan de top
zon scheen vaag
de theatrale kleuren
van het glas in lood
dat ons de vensters
bood van kathedralen
in het herfstig bos
na zomerlange
beden om verkoeling
heerst er nu mystieke rust
nog zucht de wind
kraken takken zacht
in een devoot ontroeren
zij bezielen nog het
kleurrijke…
Haiku
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
879 Zomaar op de weg
terwijl het even stil is
een rode vlinder
*
Bos langs de snelweg
verziekt door uitlaatgassen
het ritselt somber
*
Zilveren tuinen
aarzelend, dun winterlicht
doorbreekt dichte mist
*
Hoog bloeiende bloem
rode zomerdahlia
bloeit mee met de herfst
*
Lieveheersbeestje
doorbreekt zijn zacht geschuifel
heeft…
-Weekly Mansion-
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.858 Tussen boekenkasten van kartonnen dozen
het bos van gedragen kleren en rook van voorgangers
Schieten vingertoppen elektrische schitteringen
door zielige gordijnen naar de tl-verlichte gang
Een kruik in mij vult zich warm.…
Alzheimer
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
1.536 Je wandelingen door het bos
duurden steeds wat langer
omdat je vaak de weg verloor.
Tijdens het avondmaal verviel je soms
in een starend zwijgen
waaruit je plotseling ontwaken kon
om in vrolijk lachen uit te barsten.…
Uit haar handpalm blaast ze sterren.
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.335 Violetje danst haar dansje
lichtvoetig voor het woudpubliek
tjilpend musiceren krekels
Een suite van de nachtmuziek
haar voetjes zweven hemels licht
langs de paadjes door het bos
haar grootste lief is Maneschijn
die zachtjes straalt op het koele mos
waarop dauw rust als diamanten
twinkelend als de morgen gloort
uit haar handpalm blaast…
Lege stoel
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.317 Nu ervaar ik, wat jij koos
maakt mij ontzettend boos.
Voor het eerst
beleef ik
hoeveel ik om je geef.…
In the middle of nowhere
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.098 Ben niet boos
als ik het uitschreeuw
Met piepende banden
op de rem trap
Blijf stilstaan
op deze eindeloze weg
Van het leven weg
van de kleuren weg
van alles weg
met heimwee in ieder moment
Dwars door het veld
ga ik
Op weg naar de zee
ga ik
Of wat er ook is
achter het graan
Dwars door de dag
ga ik
Op weg naar…
Gisteren langs het strand.
netgedicht
3.1 met 19 stemmen
2.124 Morgen door het bos
en gisteren
langs het strand.…
Balkenendes choice
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
590 Na eindeloos gesteggel over normen
Veel ruzies en steeds wantrouwen naar Bos
Lijkt onze natie straks toch weer de klos
Als hij opnieuw een kabinet gaat vormen
Maar wie ’t vertrouwen weigert te verliezen
Mag daar natuurlijk toch voor blijven kiezen
…na veel geruzie is ook het vierde kabinet Balkende gevallen.…
Alleen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.104 ik word verscheurd
binnen in mijn ziel
iedereen die raar
naar mij kijkt
maar niemand die
mij begrijpt
ik kan niet slapen
mijn hart kent geen rust meer
er zit een mist in mijn hoofd
die niet meer dooft
soms kan ik niet meer
op mijn benen staan
dan tintelen ze
hyperventillatie zeggen ze dan
iedereen is boos op…
Beloftevol
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
538 In Morheus's armen
gedragen door droomland
spint ze garen
weeft nieuwe plannen
slaapdronken nog
bij het ontwaken
breekt de glimlach
van de zon
door in haar hart
zelfvertrouwen
recht haar rug en schouders
de uitdaging aannemend
stapt ze in het beloftevolle
van de nieuwe morgen
de wind streelt heel even
door een warrige bos krullen…
Herboren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
497 Mijn tenen staken over de rand
Van een vervallen houten brug
Regen druppels vielen uit de hemel
En verdwenen in de rivier onder mijn voeten
Naakt had ik twee uur geleden
Het huis verlaten
Om hier op verschimmeld hout
naar een boos kolkende rivier te kunnen kijken
Maar ik ben niet voor niets gekomen
Ik sluit mijn ogen en spring
Zonder…
Zoete geuren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
919 Gods creatie als een schouder
waarop ik uitgeput mag rusten
de blauwe zee als geheelonthouder
het bos als mijn tuin der lusten
Lentebloesem in een koele bries
verfrist mijn innerlijk vermogen
de kant van natuur die ik kies
streelt mijn betraande ogen
Gefascineerd door de kleuren
in een roes van zuiver verlangen
in extase door…
mijn pa
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.488 Nooit meer die lach
Nooit meer je humor
Nooit meer die groente van jouw tuin
Nooit meer spontaan een bos bloemen
Nooit meer je gezelligheid
Nooit meer het gemak van jouw hulp
Nooit meer genieten van jouw kookkunst
Nooit meer jou voorbij zien fietsen
Nooit meer dat vertrouwde
Nooit meer die onvoorwaardelijke liefde
Maar wel voor altijd blijf…