1980 resultaten.
Vrij voelen !!!
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
1.845 Ik zat zolang in een diep dal
en langzaam maar zeker voel ik me vrij.
Uiteraard heb ik nog wel eens last van een dipje
maar daar ben ik nu sneller overheen.
Mijn hart stroomt weer sneller over van blijdschap.
Voorheen voelde het als een koude steen.
Ik voel me weer blij en gelukkig.
Ik kan het leven, denk ik, wel weer aan.…
Zoektocht
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
1.282 En diepe dalen moest ik door,
al wist ik niet waarom,
ik vocht en hield me staande,
en vroeg steeds weer waarom.
Tot jij daar aan het eind,
m'n pad op kwam en zei,
loop nu maar mee m'n lief,
je zoektocht is voorbij.
Liefde was waar ik naar zocht,
en wat ik vond bij jou,
maar nog zoveel meer daarbij,
maakt dat ik van je hou.…
Ridder Jan
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.927 En ook tijd kan hij vermalen op het vlakke en in diepe dalen.
Hij is een ridder
die niet buigt maar strijd tot hij Parijs
weer
met opgeheven hoofd bereikt.
------------------------------------------------------------
(voor ridder Jan Ulrich)…
Hoogtij
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.833 Haar kleed verschikkend neemt hij haar in golven
en zijn dalen is dat van een zeekat
tot inktpaars verschrikkend.…
Ik ben
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.767 een grasspriet in jouw gazon
een aardigheidje uit een grabbelton
een diepte in jouw dal
een kleurtje van een toverbal
een richting van jouw stuur
een seconde op een uur
een druppel in jouw regen
een stoplicht langs de wegen
een stukje weg onder jouw band
een zandkorrel op het strand
een muntje in jouw fontein
een dertien in een dozijn…
Hoogtij
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.011 Haar kleed verschikkend
neemt hij haar in golven
en zijn dalen
is dat van een zeekat
tot inktpaars verschrikkend.…
Waterloop
poëzie
4.1 met 11 stemmen
2.826 Nu vangt een dal
De waterval.
Een glinstrend kleed
Ligt stil verbreed
In 't nieuwe perk.
Het loofgewemel,
Het bonte zwerk,
De blauwe hemel,
Zien statig neer
Op 't effen meer.…
de Haagse beek
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.385 tussen loze duinen welt het water
door moeder aarde voor het laatst gekust
nog helder, van geen zorg en kwaad bewust
een kalme stroom -timide, geen geklater-
vervolgt zijn weg langs dromerige straten
een pelgrim op zijn doelgerichte reis
na Zorgvliet en een vredig oud paleis
besluit hij om het daglicht te verlaten
z'n diepe dal is nu volkomen…
Zwaluwzwerm
poëzie
2.3 met 10 stemmen
2.881 Dat mijn zwierende gedachte
Zo het al te zwaar geachte
Met het overwinnend licht,
In een wieglend evenwicht,
Sierlijk tot verzoening brachte,
Dood en duisternis bevedrend,
En tot milde boog vertedrend,
Doch ten toppunt van haar trots
Willig naar de wetten Gods
In een dalen zich vernedrend.…
Dwalingen
netgedicht
3.9 met 36 stemmen
1.537 herinneringen en emoties
In oeverloos verdriet verzonken
Zoekend naar gelukgaranties
Waar gevoelens ooit verdronken
Veel leed om te verwerken
Pijnen bijna niet te verdragen
Verschuil het onder grafzerken
Wil voor alle komende dagen
Mijn welzijn versterken
Gevoelens naar boven halen
Die pijnlijk en beschadigd zijn
Van hoge toppen en diepe dalen…
jij die mij begrijpt als geen ander
hartenkreet
4.3 met 47 stemmen
6.341 mij de ruimte geeft, adem te halen,
mij niet vasthoudt, als ik wil gaan,
mij leidt over bergen en dalen,
mij de zin in doet zien, van het bestaan.
vaak zijn woorden overbodig, begrijp je
mij meteen.
je steunde mij daar waar nodig,
sleepte mij er vaak doorheen.…
Abstrakt plezier
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
782 onbeschreven blad met woorden, spiegel
je verhaal, kaats de keien vol
akkoorden hypermuzikaal
over de sprekende watervlakken en
vergeet vooral de voze vissen niet
te pakken in de diepte van mijn dal
onbeschenen land van lichten, schilder
je portret, kleef de klieders van
gedichten ongenadig vet
tegen de stralende wolkenranden en…
Eerste aanblik
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.109 't Is of me een engel heeft verwellekoomd,
Die met een paradijs op aard kwam dalen.
'k Gevoel mij machtig tot u aangedreven
En buiten mij. 'k Was dood, ik ben herrezen
En voel mij tussen zijn en niet-zijn zweven.
Wat hebt gij toveres, mij goed belezen!…
O Liefde, Liefde
poëzie
4.1 met 7 stemmen
3.254 En laat mij niet alleen, maar in de nacht
Daal in de schaduw van mijn koele borst,
Dan zal ik veilig slapen als een vorst,
Die rust in ´t midden van bevriende wacht.
Zo moge ik zijn als dun albasten vaas,
Boordevol bloed van uwe rode wijn.…
Zoals
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.442 gekend
Zoals je staat te schitteren
in al je eenvoud
toch uniek
oogverblindend als robijn
hoe kan ik jou dan vergeten
en jou niet het onderwerp
van mijn mooiste gedicht
laten zijn
Zoals het grootste probleem
zich oplost
er niet meer toe doet
enkel en alleen
bij het horen van je stem
hoe kan ik dan ooit nog zeggen
dat ik door dalen…
Nu baant zich 't nat
poëzie
3.8 met 17 stemmen
3.341 Nu vangt een dal
De waterval.
Een glinsterend kleed
Ligt stil verbreed,
In 't nieuwe perk.
Het loofgewemel,
Het bonte zwerk,
De blauwe hemel,
Ziet statig neer
Op 't effen meer.
-------------------------------
uit: Gedichten (1836)…
Luchtbewoners
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.241 straten
water stroomde opwaarts in de bergen
en de mensen ademden het weten
nu verliezen mooi geworden spiegels
heldere weerkaatsing dat ze barsten
bomen lijken dwars verdeelde monsters
water snijdt als laag gevallen scherven
maakten ze zich kenbaar, ik zou dansen
op bewaard gebleven vergezichten
ik zou schreeuwen over witte toppen
grijze dalen…
Middel verruimende geest
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
1.348 Tenslot laat ik zelfs luchtkastelen
als engelen ter aarde dalen
en uit miljoenen honingkelen
ontsnappen blanco madrigalen.
Alleen van liefde blijf ik af,
de liefde van de mens op aarde.
Zij is volmaakt zoals zij is
en kent geen toevoegende waarde.…
Elsje Engel
netgedicht
2.9 met 46 stemmen
14.259 Het strijken over zachte wimpers laat
verveling toe: alleen de meisjes mogen,
gebogen over vijvers, opgetogen
de lelietjes-van-dalen aangepraat.
Van vliesjes wil zij sterke vleugels maken,
geweldig wieken achter zwanen aan
zichzelf verliezend weer de aarde raken
en, goeie god, met kracht tot inzicht slaan.…
Een glimp van haar bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
705 lacht en zo verlegen lijkt
het kleine kind je laat verdwalen
je in het labyrint van leven kijkt
de waarheid niet kan achterhalen
de winter koud en guur
een dwarreling in vergane glorie
tinteling van wat er komen gaat
neuriënd op klanken van euforie
terwijl ik dromend het denken laat
verlegen elk uur
verraadt mijn glimp de diepste dalen…
de erfenis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
788 ik heb mijn stad zien stijgen en zien dalen
een ongekende hoogte of een goot
beladen tafels, soms genadebrood
beschuit met muisjes, dan weer galgenmalen
ik heb mijn stad zien lijden en zien beven
na weer een aanslag op haar warme hart
dan oogde zij vaak somber en verward
maar steeds had zij de wil tot overleven
ik zie mijn stad verbleken…
Ontrouw
hartenkreet
2.4 met 29 stemmen
9.851 harten voor elkaar als eeuwig
en wij pasten ringen voor duizend
ogen door het glas gaf ik al mijn
moed aan jou mijn toekomstige vrouw
jaren spoedden zich voorbij
de eeuwige belofte leek verloren
door ontrouw en waar jouw hart gebroken
restte mij nog slechts de eer alle liefde
van wat eens ons toebehoorde opnieuw
toe te laten bloeien in het dal…
klare nonsens
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.097 verstrengelende benen
omklemmen mijn ziel
innig gelijkgestemd
in een klampende reflectie
in het vruchtbare dal
waar kometen vergaderen
de aarde in een grijs gevaar
slachtoffer van dit tijdssyndroom
de kansen van slagen zijn nihil
onrechtvaardig
eigen schuld toch
kwaliteitsbeheersing is onheilig
volken veranderen
en groene zeep helpt…
Zinkend schip
poëzie
4.2 met 24 stemmen
7.384 "
- ik heb geleerd
dat in de dood
de ziel zal stijgen
levensgroot
of dalen
in het schimmenrijk
en falen
onherroepelijk
en dat al wat
der wereld is
een waan is,
een bekommernis
na deze woorden
wordt het stil,
alsof de nacht
omvamen wil
een zinkend schip,
een koele maan -
twee stemmen, stijgend uit de klip:
- o, red ons,…
ZIEKTE-VERZEN
poëzie
2.9 met 17 stemmen
4.731 Mijn ogen nog vol nare duisternis,
Zag ik verrast, hoe klaar de luister is
Van trouw, die onbevreesd zo diep durft dalen.
----------------
leger - bed…
PLANTAGE JOHANNESBURG
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
552 Deze grond van Commewijne
bewaart mijn navelstreng
al meer dan een halve eeuw
Droomdronken
leun ik liggend tegen
de tijdgeknaagde amandelboom
voor de statige plantagesluis
even antiek als die van
Maasstroom en Rust en Werk
Zachte fluitmuziek van Pak Rebo
- de gamelansmid in mijn jeugd -
vult de dalen der wolkenparade
aan het puur blauwe…
Het pad van de nieuwe mountainbikers
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
939 van nieuwe mountainbikers
volgt nog altijd oma’s oude fietssporen
en steeds draait het ingespannen
wegenwerk langs zanderig gele paden
waar de gespaakte road gang slavend
minibergen uit grootmoeders’ plekje slijt
die daar toen ook haar tijd wentelend besteedde
maar dan aan meer genoeglijk vertier
ondiep nu verhullen braambosjes
die dalen…
DOLEN EN STEE
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 Het meisje groeit op
in een nomadengezin
toeft enige maanden
op weiden in een dal
waar geit en schaap rustig grazen
hun genoegens beleven
mensen en dieren vertrekken
gaan langs lange wegen
over heuvels en vlaktes
naar een ander verblijf
voor korte tijd
tijdens de zwerftochten
raapt het kind soms
wat mooie stenen
of bevallige…
Vrees
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.631 ik ben bang dat ik noch in de duur
noch daarna in de schaduwen van het Dal
de weg naar het hart des levens
meer vinden zal -
ach, de vrezen zijn zonder tal
-----------------------------------------------
uit: Tweede periode (1929-1933) VIII…
Werelds
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.892 hoe klein is mijn wereld
als ik de wereld beschouw
hoe groot is mijn wereld
als ik slechts denk aan jou
'k heb vele landen doorkruist
middels verscheiden literatuur
maar de mooiste reis zonder einde
vind ik in jouw passie, jouw vuur
werelds, zo ben jij voor mij
een wereld met toppen en dalen
waar dromen werkelijkheid zijn in verhalen…