1813 resultaten.
INDISCHE NACHTEN (3)
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.159 de nacht viel over je gebronsde huid
die naast me uitgespreid lag op het laken
al tastend trachtte ik je aan te raken
de duisternis stond bol van het geluid
we ademden als blaasbalg in en uit
ik sperde bij je rode mond mijn kaken
en proefde van je lippen, onder 't slaken
van zoete zuchten, sap van oosters fruit
de spanning bouwde op, de…
altijd durend nieuw leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
899 De vroege morgen heeft haar stem
verloren als ook nu in duisternis
gebleven de zon maar niet wil komen
en ik schrijnend de nacht nog van mijn
schouders schud en mijn slaap
nog zoek tussen de onbeslapen lakens
zoals toen ik nog kind was en zwaluwen
ging tellen in zomerdagen waar
vreugde uit de hemel kwam en het
maanlicht bij stille nachten…
Dorst naar gerechtigheid
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
683 Het licht dooft uit in een totale duisternis
voor Jezus die gekruisigd vol wanhoop is
die zich door iedereen nu voelt verlaten
ooit wilde de Herder zijn voor zijn schapen
zelf daar gemarteld en met doornenkroon hangt
uitgeput naar d' eindlijke verlossing verlangt
" Waarom God hebt gij mij verlaten?"…
Ik heb een held ontmoet
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.037 grijze blad
dat door licht omringd
zich nog verdiept
in de wijsheid
van zijn aardse zijn
net zoals leven en dood
kruisen poorten
zijn trage wereld
waarin hij dromen bouwt
rond vermoeide schaduwen
van zijn jeugd
maar waarin hij ook
woorden bewaart
die in slaap geschreid
zijn rijke zielsmuziek dragen
zacht kijkt hij door de duisternis…
In Gedachten.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
891 Vraag me niets
Als regen wimpers zwaar bedauwt
En lede ogen in duisternis verzinken
Waar schrijnende beelden hen kastijden
Laat me mijn eigen stormen bestrijden
Maar behoed me voor het verdrinken
Door stil te zeggen dat je van me houdt.…
ZIEKTE-VERZEN
poëzie
2.9 met 17 stemmen
4.731 Mijn ogen nog vol nare duisternis,
Zag ik verrast, hoe klaar de luister is
Van trouw, die onbevreesd zo diep durft dalen.
----------------
leger - bed…
De steenvis
gedicht
2.9 met 62 stemmen
21.647 Twee kachelruitjes, waar de vlam verdween,
oranje mica in de duisternis.
Een kleine steenvis heeft het nog niet door.
Met brede vinnen als toneelgordijnen
stijgt hij omhoog en daalt, valt stil, encore!
Wie uit zijn rol valt, heeft niet veel te eten
en ziet de toeschouwers gehaast verdwijnen.
O ja, ik ben een steen.…
onderstroom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 ooit overspoelden golven mij
namen me mee, nu leef ik
op de bodem van de zee
wring zuurstof uit het water
licht uit duisternis
soms voel ik een trilling boven mij
druppels keren terug naar huis
volmaakte cirkels trekkend
lossen ze op en worden één
dan ga ik naar boven
schep zilver van het water
plak het op mijn huid
met vloed spoel…
de Scheveningse vuurtoren
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.000 je licht glijdt onvermoeibaar over zee
de stad moet alle helderheid ontberen
ik zou jouw stralen graag eens willen keren
eureka, wat een ijzersterk idee
een zee van licht op al die hoge heren
despoten van de Haagse ratsmodee
de duisternis krijgt lichtend haar congé
het kabinet moet helder gaan regeren
de vreugde is niet langer clandestien…
Zin
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
667 Ook zwervend langs wat licht, wat duisternis
klinkt kloppend bij de deur dat andere door:
wat als nu blijkt dat Christus einddoel is ?…
Weer verloren
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
672 Het sluipt binnen
mijn geweten blokkeert
langzaam word de kamer zwart
de stilte verstomt
het mes ligt voor me
loert me aan
uitnodigend
een lichtpunt in de duisternis
mijn hand begint
een eigen leven
een leven vol dood
een leven wat de mijne verdringt
tegen mijn huid voelt het mes
koud en scherp
koud als de mensen
scherp als de pijn…
go china by night
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
521 meer dan vierduizend jaar in duisternis
fier in de houding voor qin shi huangdi
ik en mijn achtduizend manschappen
onder doodse stilte en in eeuwige rust
de goddelijke dode keizer dienend
we zijn gedolven uit ’t midden der aarde
bevrijd uit zand en dikke lagen verf
sta ik hier onaantastbaar en verheven
boven een dagelijks schimmenleger…
De stilte
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.659 van de zwaargewonden
gestapeld in een vuile truck
over het bevel, hem toegebeten
Spiel lauter Mensch
verdammt noch mal
wir wollen das Geschrei nicht horen
en hoe huilend zijn viool toen smeekte
Heer, blijf mij nabij
wanneer het avond is
het licht vergaat
hij zweeg
over zijn wachten
dag en nacht
tot eindelijk de beelden
in duisternis…
Burendag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.067 Want is er niet een nacht van
duisternis voorbij?
De mensheid heeft gestreden en
is moe gelopen,
maar heden, heden is er nieuwe
voor u en mij.
Begin deez' dag eens goed en geef
uw buur een hand, een kus
't Geeft niet of 't een Hongaar
is of een Rus,
een orthoxe Jood of Islamiet,
maar geef hen eens uw hart om niet!…
Druppelt regen in de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
710 Duisternis dimt nacht tamelijk zacht
in een dromend woorden onderkomen
misschien een schim, in hem de ziel
zou deze twijfels thans herkennen
of toch een dweil, met tegenzin
die nog zijn grenzen moet verkennen
vermenigvuldig zinloos zwijgen
verlegen inhoud, het hart paraat
we gaan naar huis, doorbreek de stilte
schaduw der liefde, aangelegen…
Als de schaduw valt
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.940 toen de duisternis
mij overviel
restte mij nog
het tasten en zuchten
alsof ik ook
voor deze dag
moest vluchten
ik stiet
tegen een muur
doch
plots zag ik weer
het licht
een ingebouwde
schakelaar
was voor
mijn wijsvinger
gezwicht
*
Wenn der Schatten fällt
wenn die Finsternis
mich überfiel
blieb mir…
Och, mijn lief
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.424 als ik voor jou de zon kon zijn
zouden tranen nooit meer vloeien
maar verdampt in warmtestralen
als fonkeling in je ogen gloeien
en eist het lot dan toch eens wreed
dat nacht van binnen pijnlijk schrijnt
zou ik dicht naast je willen blijven
tot duisternis in ‘t gloren kwijnt
mocht ik voor jou de Poolster zijn
zou ik als baken voor je stralen…
Liefde
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.091 Ik wil jou voelen
Samen met jou tegen de wereld, tegen iedereen
Jouw lichaam door de ogen van een blinde waarnemen
Ik wil jou alleen
Ik wil jou zien
Midden in de duisternis jou als lichtpunt zien
Jou hebben als houvast, het lichtpunt tot me nemen
Het dragen als mijn eigen last
Ik wil jou horen
Door het daverend applaus van een druk publiek…
Tastbaar in zwart licht...
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
3.596 Mijn ogen dwalen in duisternis
hongerend naar je schoonheid
Als een standbeeld blijf ik staan
Het gevoel van oriëntatie ben ik kwijt
Langzaam bekruipt mij een angst
dat je bent opgelost in dit zwarte licht
Net als ik bijna verstrikt raak
voel ik de hitte van je adem tegen mijn gezicht
Met mijn handen probeer ik je te pakken
slechts grijpend…
Bestaat God?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
671 Bewijzen kunnen we niet dat God bestaat
Maar wel mogen we geloven dat Hij er is
Dat Hij de schepper is van licht en duisternis
Dat Hij boven al het wereldgebeuren staat.
Wie heeft de hemel en aarde gemaakt?
De luchten, de zon, de maan en de sterren?
Wie houdt de wereld in stand en bewaakt?
Is het mensenwerk, die schitterende sterren?…
Wat jonggeboren lof
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
723 Gewapend met de geneugten van de nacht
nog in mijn lendenen
volg ik jouw opstaan als een horige, die van de
duisternis had gesnoept
zoete eigenaardigheden herinnerden mij
dat jij het kind was
van een teler aardappelrooier
spruitenplukker en rooms-katholiek
en jouw moeder die niet schroomde
om met gejank mijn feestmaal
te verpesten en ‘…
Sterrenstof
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
926 Sterrenstof
weet je nog die tijd
toen onze woorden hinkten op één been
in pas van jeugdige overmoed
en onze gedachten bedeesd
ons hoofd verlieten
hoe alles ons te machtig werd
de stilte de krachtige drager was
waren dromen gek geworden
in netten van verbeelding
en romantiek lonkend was in duisternis
gaven wij ons over aan verleiding
verzoenend…
Met lege ogen staren
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
935 MET LEGE OGEN STAREN
Met leeg gehuilde ogen staar ik
in mijn diep donkere duisternis
Wijl ik stil in mijn kussen snik
weent mij ’t hart van droefenis
Zachtjes vertel ik mijn verhaal
wijl mijn kussen vredig luistert
Wenend fluister ik het allemaal
hoe de wereld rond mij duistert
Zwijgend hoort het kussen mij
terwijl ik zachtjes…
WAAROM TOCH DIE WOORDEN
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
981 klinken
en hoe ontzettend het woord ‘voorbij’
Maar jij sprak ze zonder te verpinken
en daarna, nu zijn we beide weer vrij
Hoe verschrikkelijk kan ‘nee’ luiden
en hoe kil kun je dan vervolgens zijn
Ik hoorde nog lang die ‘nee geluiden’
terwijl mijn hart bijna stierf van pijn
Hoe vreselijk moet ik vandaag lijden
en hoe gruwelijk is dan de duisternis…
EEN MAAN VOL LIEFDE
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
823 je prachtig blanke huid
En ziet ’t tedere dat ik daar verricht
in het schemer door ’t dakraamruit
Nu die maan op je lichaam straalt
raak ik nòg heviger verliefd op jou
Nu mijn hand op je lichaam dwaalt
voel ik dat ik nòg meer van je hou
Nu vannacht de maan vol liefde is
en al zijn schijnsel over ons uitgiet
Genieten wij in de halve duisternis…
uniek
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
765 wanneer het regent
op zijn rug
hij deelt verhalen
als het meest nabije in hoeken
van vreemde huizen
ik hoor haar gaan
en graaf de maan uit
ze is de nacht, de schaduw waaruit
het licht kinderen baart
dichter bij de waarheid en liefdeswoorden
die de stilte bij haar glimlach brengen
het zijn geen matrozen
in de diepte van duisternis…
WAT KOMT ?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.282 De koude duisternis voert een stille strijd,
hangt over het woonoord van een bosgeest.
Schuilt onder zwarte dennen een schimmig beest,
dat mensen aanspreekt, naar het moeras leidt?
Weldra dwalen in dit wonderlijke woud...…
DE ELLENDIGEN
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.131 Soms heffen zij hun onverzaadbaar smachten
Naar een wiens lach hun twijfel overwon
Maar horen nooit het antwoord op hun klachten
En dwalen weer en zoeken vredes bron,
Ellendig in de duisternis der nachten,
Ellendig onder 't branden van de zon.
--------------------------------
uit: Gedichten (1922)…
Toxische wereldziel
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
795 Jij knoopt de doodsdrift aan mijn Ik
met een schrikdraad van macht
in een snijdende omarming
Jij stroopt de tranen van mijn ogen
- twee werelden die elkaar nooit zien -
en vreet hun staar kapot
Een schouderklop valt als een hamer
op totale duisternis
wanneer jouw schaduw me opslokt
De meerpaal droomt de drenkeling
maar de sterren…
Windrijm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
506 Het zwijgt, maakt stil, de duisternis wordt diffuse en is mij kwijt
ik zie de schaduw die met zijn ego vecht, ik leg de huid
af maar ik ben een vreemde voor mijzelf, een onwillig en
onbeschreven blad in het uur van de uil die naar de maan vliegt.…