3159 resultaten.
Vluchtend zand
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
605 goudkleurige akkers
met bloemgele korenaren
maar diepgebogen spijt
toen ’t spreken mij nog toebehoorde
in talen wereldwijds
het gezucht van falende duinen
en ’t zicht dat gelauwerd en tijdloos
de afstanden schiep werpt nu
stroken nevels met aan de randen
het stoffige vluchtend zand
zelfs het water krijt strepen
aan de horizon en ergens…
iets met oude bomen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
707 Je hebt iets met oude bomen
Als zagen door hun stammen sjezen,
voel je pijn, ergens in je ziel
Verloren resten kale stronken
waarin hun ringen staan te lezen
Zager, als jij lang zult leven,
misschien wel tachtig jaar,
zouden bomen jou dan duwen, het
hoekje om, waar schimmen lonken,
roepend: jij bent klaar?…
Zo is het goed
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
706 op de houten tuintafel
door het flesgroene licht
"is just a perfect day"
in de hand van het heden
vandaag is alles goed
(klank, kleur en weidegeur
hebben vrede)
nu ik toch buiten ben
kan ik het niet laten om te zingen
oh, het is gewoon zo'n perfecte dag
geef me over aan fluisterliedjes
die leven geven
dat tussen hoofd en hart
ergens…
sms-specht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
557 nog hoor ik ergens
sms-jes als herfstblaar
uit de bomen vallen
is hij nu echt verdwenen?…
bedrogen kom ik uit
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
690 en ik mijn droom fantaseer
waar ik in fabelen door krochten
marcheer en hoerensteegen markeer
door te urineren tegen hoekstenen
van steeds een nieuw adres
de diepgang van de gracht
waar mijn kiel in is blijven staan
of gehaakt aan de bodem en het eind
van een oud leven
ergens blijft mijn hart steken in
bovenstaande woorden en wil ik…
Biodanza
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
471 Ik deel onze stap
Emotie in mijn woorden
Bekroning op een weg
Ergens voor te staan
Hij lucht zijn hart
Deelt het nieuwe leven
Een passend klein symbool
Raakt me heerlijk diep
Een fijne warme douche
Van alle mooie zielen
Er stroomt zoveel liefde
Vandaag gebeurt er veel
Klanken van de Beatles
Op de vloer verbonden
Ontmoetingen in de…
een leven lang liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
806 liefde is groei
en samen rijpen
vanaf het eerste vleugje
tot woordeloos begrijpen
liefde is
seizoenen samen reizen
door lentegroen en zomers goud
door herfstig storm en winters koud
is samen stilletjes vergrijzen
liefde is het gevoel
dat altijd was en is
ergens diep van binnen
zonder einde of beginnen
zonder eis of norm
en in…
wakende rust
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 ik spreek zoals angst
niet is te rijmen en volle wolken
mijn bestaan dreigen te overvallen; de dagen
zijn de psalmen uit een onware bijbel
trots is als water zonder zichtbaarheid
ergens waakt de rust en stilt
mijn honger naar driftige lusten
het leven raakt het vuur en omhelst
het gevoel in een diffuus ogend licht
gelaten zegent het gemoed…
Wereld vol muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
806 In koelte van de avond
na een warme zomerdag
klinkt ergens een saxofoon
en ontlokt een blijde lach
luisterend naar de klanken
hoor ik woorden en geniet
een gedicht vanbinnen
de schoonheid van een lied
als spreken in gedichten
over liefde en poëzie
een briesje in de natuur
die verre zachte melodie
terwijl stralen van de zon
achter…
adem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 woestijnzand waait
de hele wereld over
ergens in de
verre diepte
van ijskoude oceanen
het hete magma
in zuurstofrijk water
de zich splitsende algen
en het woestijnzand
van de Sahara dat neerdaalt
in de Amazone en fosfor geeft aan
de bladeren die zuurstof uitademen
adem in, adem uit
adem bladeren en algen
en water en denk…
Wet van Archimedes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
595 Ergens toch moet de bodem
vaste voet aan grond bieden,
hoewel ik meestal afdrijf van
daar, waar ik zou willen zijn.
Van hogerhand ontbreekt het
helaas aan toereikende uitleg.…
Ik wou vandaag ik was
gedicht
3.4 met 27 stemmen
12.570 Ik had er ook maar weinig aan,
ik zou alleen maar ergens staan
op 'n weiland of tussen stenen
en geen mens zou naar me omzien
als ie daar toevallig voorbij zou gaan
op hele lange benen
en dan wou ik als sprietjes gras
weer dat ik een mens was,
dus wat ik nu al ben -
en zo kwam alles min of meer
op hetzelfde neer.
--------------…
Jij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 De regen drupt
Een warme gloed vervult mijn dagen
Ik weet niet hoe ik moet vertellen dat ik van je houd
Dat ik je liefheb
In de lengte van alle jaren
Dichterlijk geluid
Is ver weg van de huizen
Het leven gloeit voorbij
Ergens in mijn hart weet ik dat je er bent
Dat je stil bent in het geluid van de zee en van de bossen
Diep van binnen weet…
Geen kerstboom te zien
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
523 Geen kerstboom te zien,
En toch lopen hier allemaal
Mensen voorbij met een kluit
In hun handen geklemd -
Langs de scheuren in
De aarde - hun aarde -
Zijn ze op zoek naar
Het riet dat hieronder
Ergens moet groeien,
Zo hadden de beleidsbepalers
Hen in vertrouwen gezegd;
Maar net zo min als de huizen
In hun luxe woonwijk verkoopbaar…
Heimwee
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
904 Het voelt zo vreemd,
alsof ik ergens anders leven zou.
Een verlatenheid,
iets van heimwee,
heimwee, naar een thuis.
Zelfs dat nam je mee.
Er is de werkelijkheid,
daar leef ik in.
Als vreemdeling, een eenling,
in een leegte zonder zin.
Ik kan je niet bereiken,
een onmogelijkheid.
Er is je graf, een harde koude steen.…
weer de regen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 gedachte
aan de regen die maar viel
en viel en viel totdat
alle diepten van de aarde
waren gevuld met water
en God scheidde zout
van zoet zodat er
leven op het land kroop
althans het deel dat
niet van zout hield
ondertussen bleef het
maar regenen en regenen
en al die levende koppies
hieven hun ogen naar de hemel
daar ergens…
wederkerigheid
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
732 hij voelt dat ergens in of om hem heen
een nieuw gedicht zich wil manifesteren
het zoekt een mens met geest met hart en ziel
die klaarzit om 't in taal te condenseren
maar daarin schuilt ook de achilleshiel
gaat de essentie daarbij niet verloren
voldoet de brave dichter aan 't profiel
laat hij zich lokken uit z'n hersentoren
uit zijn gevangenis…
expeditie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
648 de tijd loopt
op voeten van lood
de knagende pijn
jou te moeten missen
snijdt als ijzerdraad
dwars door mijn ziel
zie, de zon verrijst
rood en omfloerst
boven het lege landschap
van mijn dromen waar
ik jou hoop te ontmoeten
daar ergens moet jij zijn
jij bent aanwezig
in iedere vezel
van mijn gedachten
daar krijg ik jou, als ik dat…
Voorzetselbevlieging (II)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
583 Rebelleer je ergens tegen?
Zit je daar over in?
Je spreekt je niet uit.
Je laat het aan mij over.
Maar je weet het wel. Ondertussen.
Helaas zit je er naast:
ik voel me door en door
geprest om jouw concept
van boven tot onder
met 'tjonge-jonge' dicht te metselen.
Houd mijn oordeel er buiten.
Kunst vliegt je niet aan.…
Dichter dichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
536 maar ergens sluimert: wanneer?
De tapdansende wind en
meestampende rolluiken
in een gietende orgie
vol lekkende goten.
Kijken in de weerspiegeling
en terugdeinzen.
Kijken in de weerspiegeling
en met een sprong
onwetendheid veinzen, ...…
tijdslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 het duurde zolang zoiets duurt
langer dan een ogenblik, korter dan een eeuwigheid
gevangen tussen binnentijd en buitentijd met
een vaste periode tussen aankomst en vertrek
zo bevroren als ijs, zo hard als graniet
geen speld tussen te krijgen
‘ergens moet je een grens trekken’
daar stonden we dan
de telefoon thuis laten liggen
de sleutel…
Fijndraden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 weten
hoe het verder gaat
maar wel het net in mij
te voelen samenkomen –
onzichtbare verbindingen
met de hartslagen van het leven
In woordloze taal verovert
het ademen van de pijpen
zacht golvend de ruimte
op de stilte en dan is niets
vanzelf muziek geworden –
nieuwe weefsels fijndraden
tussen kernen gevoel
van zielen ooit en ergens…
STRAALT IN EEN STER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
669 Mijn engel is na jaren weggedreven
en dat doet mij onnoemlijke pijn
je was zo kostbaar in mijn leven
gaf me alles om op aard' gelukkig te zijn
je verblijft wellicht in vrede bij de Herder
die gedachte is : wat me nog hoop geeft
maar ik kan zo moeilijk zonder je verder
wist ik dat er ergens nog iets van je leeft
kom dan aan de hemel stralen…
Oudjaar 2021
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 ken
mijn oude zelf niet meer ben
en moet gaan leren
om te houden van de ander
met mijn naam en mijn lijf
die ik liever niet ben
Die mijn capaciteiten mist
die veel te lang moet nadenken
voor ze iets terugzegt
die niet zo grappig en gevat is
als ik, zoals ik me herinner
dat ik was, zoals ik ben
Maar het komt er niet uit
het zit ergens…
Lichtgevoelig
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
396 ik wist dat
jouw woorden
lichtgevoelig
waren dat
hun intonatie
warmte en
kou raakten
als jij je
aandacht
ergens op
liet schijnen
lichtte het op
kwam los uit
de anonimiteit
showde eigen
karakter groeide
omdat goed
aanschouwen
de acceptatie
sneller zou
doen groeien
waar jij ook
ging overal liet
jij indrukwekkende…
okerzwart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
441 tijdens de valduur
als goudstormen al zijn gaan liggen
ergens ter hoogte van twijfel
en weinig trefzeker
verschijnt een gelijkende beeltenis
die geen licht doet branden
daarmee is het al zo laat
dat vergeten geen zin meer heeft
lijkt vlees verdampt,
bestaat aarde uit huiver
zo diep verscholen dat er
zelfs geen tijd meer is voor…
Ver van mij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
278 Zo ver van mij vandaan
Geen rust om thuis te zijn
Je wilt de wereld in
en jouw werk is de mantel
waarin je reist
Overal, te weinig bij mij
heb je even een thuis
en steeds minder een plek
waar je blijven wilt
ook al is er alles
wat je nodig hebt, hier
bij mij, samen met mij
niet ergens ver weg
waar je in welvarende steden
een aangename…
All inclusive
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
222 Als vanzelf gleed ik in haar lichaam,
Ik ging gans op in haar,
Van d’uiterste top tot aan haar teen,
Wilde in haar voor eeuwig toeven,
Nooit meer ergens anders heen,
Wilde ik voorgoed in haar verdween.…
Wat wij God noemen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
127 ik geloof niet
in een hand
die aan de geschiedenis trekt
niet in een stem
die bepaalt
waar wij heen moeten
maar ergens
achter wat wij kunnen meten
begint voor mij
een ruimte
geen hemel
geen wonder
geen antwoord
eerder een bron
waaruit iets komt
dat wij zelf
niet kunnen verklaren
misschien is dat
wat mensen
God hebben genoemd…
Schenking
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
142 eerst moet het kind
leren praten,
daarna leren we
dat geluk ergens moet zijn,
er altijd iets moois
te vinden is,
meermaals noemen wij
het niet geboren worden
een verlies,
om het vermeende verlies
te herstellen
brengen we iemand
naar deze wereld,
een vreemd soort liefde.
de leugen blijft
zich zo
voortplanten…