1974 resultaten.
Ik wilde...
gedicht
2.2 met 159 stemmen
33.169 Ik wilde bij de dood belet aanvragen,
hij deed zelf open en hij liet mij in.
'Er lang omheen praten heeft weinig zin;
ik kom hier', zei ik, 'om je uit te dagen'.
Hij glimlachte: je komt dus uitstel vragen;
kan ik je dienen, een glas port of gin?
''t Is mij hetzelfde', zei ik, 'schenk maar in'.
'En nu muziek, daar staat de grammofoon…
In de stad met het zilverig oogerondkijken
poëzie
1.0 met 1 stemmen
2.045 In de stad met het zilverig oogerondkijken,
de tere omhoge volneergeblazen zachtgerande wolklucht, ’t strijkel
van de blauw wittigbespeelde lucht.
Hoe heerlijk. Het stille hoogdroge roodwange door de lucht.
Met moeie voeten, maar warm lepelende lucht;
stil langs de huizen, de lichtglazen, de donkerstenen,
dat donker geloop naast, er over henen…
De angst om zichtbaar te zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
619 Bang ben ik,
Altijd maar bang,
Mijn hele leven
Al, vanaf het
Allereerste begin,
Bang om er te
Zijn in de ogen
Van andere mensen -
Hoewel ik ook met
Een angstig oog
Naar mezelf kijk,
Altijd is er die
Angst om zichtbaar te
Zijn en de onbedwingbare
Drang mijzelf te verstoppen
Onder de oppervlakte
Van de aarde…
zeven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
584 morgen start de zevendaagse
neen, niet op de fiets of te voet
het is bedoeld voor menig dichter
die dan extra aan de 'poiesis' doet
.
dat is in het grieks het woord
voor "dichten als kunst"
nu weet ieder wel zijn hemd te lichten
zoals men dat in de volksmond zegt
maar in dit geval "schept" men iets
met potlood op papier
letters die woorden…
‘Ghazelen I’ (0-44)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
549 mij meer dan gewenst weten
en gelezen hebben en begrijpen zonder zelf
aan één van die wezensvreemde versfiguren
meer waarde toe te kennen dan aan de goden // 32
en godinnen en halflingen of neo-pseudodingen
uit elke gekrabbelde oudheid tot de nieuwste
nieuwheid in Gen-taal god-nog-eens-aan-toe
en ik word niet moe voor leestekenarme poëzie…
Van de regen in de soep
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
870 ----------
Geschreven voor “Poëzie in het Park” (Amsterdam Wereldboekenstad – Bijlmerpark) en geplaatst in de jaarbundel 2008 van de Openbare Bibliotheek Amsterdam.
De gezongen versie is een “vertaling” naar het Vlaams dialect van mijn jeugd.…
Gekweld door onkundigen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
537 (voor Willem de Mérode)
Ik liep onlangs door Uithuizermeeden,
bij het huis van jou keek ik naar binnen,
gevangen gezet om het schenden van de zeden
wist jij nadien veel poëzie te ontginnen.…
Een Utrechts sprookje
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
609 Eerst waren er drie om te wennen aan hoe je van iemand kunt houden,
maar hij kon niet voorspellen in zijn wildste fantasie
dat de ware - die hij slechts kende uit de poëzie -
nu voor hem stond om te vertellen over zijn hoe en waarom.…
Trip door Noviomagus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 De remedie bleek
En zwetend zonder afgetrokken dekens, de kou:
Tempel en Kruis, de God van Mars declameerde,
Snoeihard en eerlijk in mijn overgeleverd gezicht
Het eerste licht van de poëzie; waar het buutvrij was,
Onder de verstrengelende equinoxlijn van Lombok.…
Hij neemt de tocht terug,
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
279 Alles kan het leven verrijken al bereiken we
daar niks mee in een übergalactische zee
van een vagelijk idee wat poëzie -als het
leven [slash] god- vermag te zijn.…
Magritte of niet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
90 Ceci n'est pas une rime
Al rijmt het volgens schema
En schuilt daarin de kiem
Voor het gemiddelde poëma
Geen beeldhouwwerk van woorden
Rondom diepzinnige gedachten
Die des dichters rust verstoorden
En diens zielepijn verzachtten
Slechts wijsheidjes voor tegels
Met één doel aan elkaar gelijmd
In inhoudsloze regels
Zodat het volgens schema…
Droomloze dagen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
544 Wat heb ik
Gesnakt naar
Nachten zonder dromen,
Droomwereld die mijn
Dagelijks bestaan
Met wurgende regelmaat
Op zijn kop zet,
Met het juiste stofje
Is het eindelijk gelukt -
In een soort van overkill,
Ook mijn dagen zijn
Nu zonder dromen,
Niets te verlangen,
Geen wensen, zacht en stil…
boven dag en nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
408 tintelend geluk
als het licht en morgen is
in het open gras
het vrije zweven
het lage land strekt zich uit
haar hart weerloos wijd
beschreven vensters
met wind licht wolken water
in weifelend blauw
de dreigende lucht
het suizelen van regen
het leigrijze uur
de vale aarde
zwaluwen scheren over
de vrije vluchten
over wat beweegt…
- De Straten van papier -
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
830 dozen vol met zwarte poëzie, bronnen van proza
vreemde boodschappen hebben aandeel
en spelen ter introductie muziek,
het krantenpaleis klaagt ver van hier
snippers dwarrelen dan als kleine blaadjes,
..rondgeslingerd oud papier.
Ik tel de jaren, die mij verder zonden..…
1975
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.275 Kreupel zoekt de poëzie het huis weer op
de warme lamp
het kleine leed van pappie-mammie roepen
verdriet om de voorbije verjaardag
wéér troost de natuur
wéér komt op de proppen die ellendige God
vermomd nu als VU-student
of Nijmeegse nitwit.…
vierdaagse
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 voeten
die hen dichter en hechter brengt
bij vriendschap en saamhorigheid
als dansend op een werkende vulkaan
hier onder en met gelijkgezinden
genieten de voetgangers het genoegen
van eigen kracht en puur het gevoel
als mens van vrij en gelukkig te mogen zijn
deze stoet van hartstocht voorbij
wil en wens ik haar weer te ontmoeten
die poëzie…
Brief aan Jan Greshoff
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.997 Het regent weer in dit gezegend land;
d'r zit geen kip bij Riche op het terras,
maar zomer-vreugde en de zonne-brand
zijn god-zij-dank voorradig in mijn glas.
Ik drink een glas met zomer en met zon,
broeder, op jouw santé en zeg je dank
voor je Pro Domo, Bifrons, Mirliton,
waarin je spreekt zo rechtuit en zo frank.
Des hemels vreugden -…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.354 'k Ben eenzaam-droef, in 't geel-teer avond-dalen...
Door 't open venster hoor 'k de donzen val
van klamme bloemen in kristallen schale...
- En 'k weet niet of ik haar beminnen zal,
in 't stil en licht bewegen harer leden,
en hare goedheid in mijn vreemd bestaan...
'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar…
Ik weet niet wat ik heb gedaan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.203 Ik weet niet wat ik heb gedaan,
ik weet niet wat ik heb geleden,
om uit de huizen van 't verleden
weer naar een liefde-feest te gaan.
- Deze avond draagt op plane vlerken
het wegen van een milder tijd;
En 'k voel mijn blijheid in me sterken
bij 't staren in úw tederheid.
Ik weet me zo beraden rusten,
o schone, in ons verénigd-zijn…
Dromen aan zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
534 De cadans van jouw zacht
pulserende golfgeruis, zee,
het neemt me mee, naar
tijden van onbezorgdheid,
lang vervlogen. De kust
de boezem waaraan ik in
een zoete zeeslaap val.…
Valse Triste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 de pen
het kleinood wiegt
weemoedig in
broze
schrijvershanden
in het
witte dichtershuis
vindt
dun gezaaide taal
haar plek
daar
weerkaatsen poëten
al het licht
op de drempel
van de dood…
alles zien niets begrijpen - voor C.Nooteboom
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
487 niet per ongeluk
de woorden die
als wolken over
de vlakte stromen
de Japanse notenboom
zilveren abrikoos
met waaiervormig blad
niet zomaar
het vleugelloze boekenvisje
dat zich in de kelder laaft
bekende wegen eet door
verweesd papier
de trage slagen van
een verdwijnende vogel
in helder licht
niet eenvoudigweg
het gedicht van…
Souvenir apathique
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.107 De boulevard
en ’t donker doods plantsoen,
je blauwe heliotropen volle hoed
en in een groen gloed
’t felijnen lijf dat zwichtte
en op jouw mond
joúw mond,
als droeve klacht die zacht verzwond,
Verlaine’s lichte
poëzie:
‘Voici…’
----------------------------------------
uit: Parijsche verzen (1923)…
Conatus Corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Al wie door corona de eeuwigheid ingaat
Zorgt misschien best dat dit niet op de rouwbrief staat;
Bloemen noch kransen
Dit laatste weze misschien een cynische noot,
Echter, kunst en humor overstijgen de dood
Tja, poëzie blijft op een slappe koord dansen…
Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 1 )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
307 Wat je straks leest is geen fictie, geen poëzie om te behagen, geen poging tot verfraaiing van pijn. Het is de echo van een val — letterlijk én figuurlijk — en het aarzelende begin van een terugkeer.
Dit is het verhaal van een man die sprong.
Niet om te vliegen, maar om te verdwijnen.…
Aan een te zedige Schrijver
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.485 Waarom uw Boek aan 't licht onttogen?
't Verschijn' gerust, al is 't niet groot:
Wordt Eikenschors bij 't pond gewogen,
Men weegt Kaneel bij 't Lood.…
Wat er nog van over is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Mijn moeder had
Een stenen kind
Gebaard, dus moest ik
Het leven door met
Een hart van steen -
Nu mijn leven
Aan het einde komt
Is er van het
Innerlijk gesteente
Niet veel meer over,
Het is uitgebikt
Met woorden als beitels
En aangevreten door
De tand van de tijd…
Fluisterstemmenzee
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.126 Ik adem vleugels
in de wind
en fluister
diepe wensen
Ze verwaaien
in een stemmenzee
gedragen
vrij van grenzen
Door wolken wit
en water blauw
door stralen licht
en ochtenddauw
De getijden rond
waar eb en vloed
belangeloos ontspringen
En in mijn hart verschijnen
waar ik ze weer
hoor zingen…
Groene verf
gedicht
3.3 met 23 stemmen
12.566 Het ideale gedicht:
een met overleg gemorste
groene plas verf
Een gedicht
ligt bij voorkeur
in een drukke winkelstraat
De een loopt hierheen
de ander loopt daarheen
en iedereen maakt
groene voetstappen
-----------------------------------------------------------------
Uit: 'Sorry dat ik het paard en de hond heb doodgeschoten'(2002…
Oefening baart kunst
hartenkreet
3.2 met 30 stemmen
3.819 Op zijn puurst is een erotisch vers
een lichaam op zijn naakst
Woorden, zinnen dus zoals
arm voor de borst
hand voor de schaamstreek
wenkende vinger
glimlach die de passie preekt
Een zucht van ongestild verlangen
die taal aan stukken breekt
hoorbaar en zichtbaar wordt
op weg naar het hoogste punt
zout smaakt, zich verliest
blote huid…