1569 resultaten.
Tussen wie ik was en wie ik ben
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
221 De bank, het bed,
ze houden mij vast
in dagen zonder richting.
Ik was iemand, ooit.
Een ambtenaar op weg,
met een tas vol plannen,
treinen die sporen trokken
door een leven met structuur.
Ik kende mijn naam,
ik wist mijn doel.…
De Dans naar Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
329 Voor een ogenblik ben ik vrij
en beweeg ik met je mee
richting eeuwigheid.…
De rust van heilige stilte
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
498 Gouden licht breekt stil
glans danst op eeuwenoud hout
zachte wierook zweeft
Even stilstaan bij wat
hier is, zonder uitleg te zoeken of
richting te geven, in een ruimte die mij niet aankijkt
maar wel ontvangt, waar stilte niet leeg is maar dragend aanwezig blijft.…
Tussen blijven en verschijnen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
292 niet meer te verstaan
zij droeg wat verscheen
in het licht van de ander
maar viel in zichzelf-
daar was niets van een
ander
de twijfel trok traag
als een zwijgend getij
tussen verdwijnen en
worden,nooit vrij
verschijnen brak open
in wat men haar gaf
blijven werd leegte
die stil in haar lag
toch keerde de golf
zonder richting…
Lichtpuntje
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
320 Als ik daarbij stilsta, wordt het
licht een richting. Geen stem, maar een uitnodiging om terug te keren.…
Tussen Zijn en Separatie
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
733 Tijd langs muren
zonder klok,
zonder richting.
Eerst, stilte als rust.
Later, het verdwijnen
zonder vertrek.
Een lichaam
steeds doorschijnender
Een gezicht
waarin niets nog
blijft rusten.
Geen nacht.
Geen ochtend.
Alleen het onafgebroken
licht op haar huid
zonder grens.
Geluid tegen leegte.…
Verlatenheid
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
305 Toch is er in dat stille
vallen een licht dat niet breekt: de
eenzame vlinder die opnieuw opvliegt, een kleine
beweging die mij vertelt dat ook dit een richting kent naar binnen.…
De dagen die achter ons liggen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
264 Leeg parkbankje
waar wij ooit samen zaten
alleen wind blijft
In het stille kantelen van de
ochtend komt een zachte helderheid vrij
die door mijn binnenwereld trekt, een herinnering
aan hoe kwetsbaarheid soms het enige is dat richting geeft.…
De kracht van verbondenheid
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
128 Hier mogen mensen
elkaar dragen, zonder verwachting,
zonder vaste richting, zoals handen die vanzelf
verzachten wanneer nabijheid ruimte krijgt om te ontstaan.
In het zachte midden
van een oprechte ontmoeting mag
kwetsbaarheid landen als licht op water, waar wie
zwaar droeg eindelijk de ruimte vindt om weer vrij te ademen.…
Het pad van een vlinder
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
141 Haar broze vleugels
bewaren een spoor zonder richting,
een lijn die zich aftekent in elke aarzeling van de
ochtend en mij uitnodigt te ademen zonder iets te willen bereiken.…
Het rouwpad
hartenkreet
1.6 met 20 stemmen
163 Het rouwpad volgt geen
rechte maar een innerlijke richting. Met elke adem
laat ik iets van het gewicht los en keer milder terug naar mijzelf.…
Wat een vlinder mij leert
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
310 Op een bloem rustend
vleugels dragen het zonlicht
een stil ogenblik
Ze beweegt door het
ochtendlicht als iets dat niets wil bereiken,
en toch opent zich een ruimte waarin mijn aandacht
zich verzamelt, een trage helderheid die ontstaat zonder richting.…
Vrije vogel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.169 innerlijke gaat weer bloeien…
Verwarm dan je omgeving met jouw warmte
open je hart voor elkaar
dat maakt vriendschap heel liefdevol
Laat je echter door niemand kooien
en beperken in het bereiken van jouw doel
maar vlieg als gelijke de wereld over
elkaar helpend zonder verwachtingen…
Met deze gedachte open ik mijn vleugels
en vlieg richting…
Zend je wat zinnen, zand en zon
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.826 ik stuur je stil wat kleine woordjes
stop ze zachtjes in een envelop
verzend het richting zand en strand
daar vang jij ze misschien wel op
waar schelpen ooit mijn voeten kusten
de dag geluidloos overging in de nacht
ik verdriet verloor en niet kon berusten
in wat mij de duisternis ooit bracht
zonsopgang bracht plots nieuw licht…
beken!
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.085 zijn't waterdruppels zonder richting
stroompjes van een andere lichting,
die vloeien aan een laag debiet?…
Une succession ab intestat
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
589 Wie mij zoekt
kijkt op mijn graf, in oostelijke richting
vanaf het pleintje bij de kerk
daarna draait hij of zij zich om
en gaat terug naar de Arcades
drinkt witte wijn bij 'le Jardin'
eet mosselen en gouden frites
en viert het leven "comme-il-faut"…
Kabbelende golfjes
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.571 Kabbelende golfjes
Volgen elkaar snel op
En een harde wind
Maakt op elk van hen
Een witgeschuimde kop
Zo stroomt ‘t water verder
En daalt het richting zee
Ook ik zal verder moeten
God help me
Want het zit niet mee
Kabbelende golfjes
Ik kijk er naar
En als ik in de verte staar
Dan zie ik je weer voor me
Het is echt waar
Het water…
l'Homme de Dimanche
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
609 ses bas-côtés rouges
de coquelicots, direction Quercy
bonheur, mon Sud-Ouest,
Tout Réussir et tabac-
mais pas la Dimanche sans
les huîtres d'Arcachon
ni sans l'homme qui courronne
ma douzaine de treize no 2,
avec les meilleurs trois no 1
(Mijn auto en ik
het is zondag
de weg naar Monflanquin,
roodgekleurde bermen,
klaproosrood, richting…
Parijs ( voor Voznesenski )
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
1.369 In alles wat een richting heeft
verafschuw ik de waarheid
in alles dat onbewegelijk is
haat ik de leugen...
kom hier kleine acrobate,
ik wil met je spelen,
je ruggenmerg ombuigen
in een paraplu, architectuur !
in de Petit Pont of een handvat...
wat wil jij?
kom op, springen!…
De onverwachte late gast
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.760 zijn
ik kom u halen voor uw reis
’t werd een longdrink uit een fles
van 5 liter met een rietje
dat duurt te lang zei de dood
ik drink wel een slokje mee
na ruim een uur lag de dood
laveloos onder de tafel
de oude man sleepte hem
naar zijn scootmobiel in de gang
reed de dood naar buiten
zette toen de scoot
in de automaatstand
richting…
Aan ene onbekende
poëzie
3.3 met 21 stemmen
2.712 - en hortend, klotsend, huilend ging 't akkoord
en stuwde weer mijn geest in sombre richting voort,
een naakt, ontredderd wrak, daar vlottend langs de golven ...…
Emotiecensuur
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
623 De zonderlinge blauw lucht spiegelt
als een onbeweeglijke luchtzee
over de langgerekte spoorlijnen
die de weilanden doelmatig doorkruisen
richting bruisende onoverzichtelijke zee,
hier heb ik ooit de illusie gehad
dat alles mogen zeggen, ook alles
uiten is, maar ik kwam teleurgesteld
weer thuis, vond een weg tussen
ellebogen, brede schouders…
Liefde op afstand
hartenkreet
3.0 met 18 stemmen
2.096 Neem je mee tot in mijn graf
Opeens zie ik je lopen
Helemaal alleen over straat
Mijn mond valt wijd open
En mijn ogen volgen waar je gaat
Maar wat bedenk ik me nou
Misschien durf ik naar je te fluiten
Voor een beetje aandacht van jou
En om mijn bewondering te uiten
Dan voltrekt zich een wonder
Jij loopt opeens in mijn richting…
LENTE OP DE TUINDERIJ IN WOLFHEZE
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
523 En ik keek
op de tijd en zag dat het tijd
was om te vertrekken, terug
richting het station, terug
naar het verblijf, terug
naar onze huizen toe...-…
Utopie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 de wind waait door je haar
je bent verrast alsof je je hoed kwijtraakt,
afgestaan aan de wind, je bedankt haar
voor deze koele onderbreking, en loopt
daarna weer verder in de traagmakende zon,
bezweet en langs de hoge bomen richting
de boerderij, naar boer Jansen, kijken of
daar wat te doen is.…
Op herhaling
gedicht
3.0 met 80 stemmen
27.113 Zeg me nog eens hoe wegen
uiteen gaan, zich verplaatsen in
tegenovergestelde richtingen en donkere wolken
boven de horizon één kant opdrijven.…
Ontsnapping
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
656 We nemen de tijd voor onszelf en laten de pijn
aan een ballon opstijgen richting de zon, als de
vogel die te hoog vloog, z'n vleugels verbrand-
de en ter aarde stortte. En wij zullen toekijken
zo zal het zijn, en wij gelukkig zijn, mijn lief-…
In de tuin der overwoekering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
952 Ogen struikelen over gebroken glas
over versleten regels die ooit in onmin
het daglicht zagen
Mijn handen vouwen je beeltenis samen
Met betraande ogen kijk ik
richting de overwoekerde tuin
waarin de boom een tak breekt
Het regent vragen in late uurtjes
er wordt druk gespeculeerd
vanuit te strakke keurslijven
In een terugtrekkende…
Volle maansmagie – 4-
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
592 0-vervolg-0
-We missen nog wat dieren,
maar eerst deze groep wegbrengen
Hij knipt met twee vingers op twee handen
In de lucht verheft zich langzaam
een vreemdsoortige langgerekte rij
in de richting van de volle maan
gemengde geluiden vullen de lucht
Toevallig in de buurt aanwezigen
spraken van ufo’s, zeer buitenaards
Aan de donkere…
Bouwfout
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
565 De edele ridder tilde zijn schone jonkvrouwe
over de drempel van zijn kasteeldeuren
richting de versierde slaapkamer,
waar wijn in overvloed was
en lekkere kaashapjes
olijven en kersen
wat
het ritueel
inluidde.…