1669 resultaten.
Herdenken zonder oordelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
781 En wonden nog niet kon helen die bleven spreken
en schreeuwen
in ogen en herinneringen
die langzaam uitdoofden
maar nog steeds hun eigen vergeving
en verlossing
blijven zoeken.…
Intieme duisterklacht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
603 werd verdeeld
je kwam nooit achter de deuren
waarmee het geloof je vaak kwetste
leegte bleef stil, als een heilig waanbeeld
breng ze weer terug, de droeve beelden
van dood en verderf op weg naar de nacht
ze zijn misschien van nut
voor de minder bedeelden
want werkelijkheid
heeft de waarheid verkracht
commercie en hoogmoed
ze schreeuwen…
JE BENT...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
3.398 Ik zou het uit willen schreeuwen, je willen
omschrijven in een ellenlang gedicht maar..
..je bent teveel liefde om op te noemen..
..Je bent mijn vrouw..
en ik hou van je.…
Onvoltooid?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 Ik zwijg omdat ik sprekend niet ben te voeren
een eerste schreeuw waarin de boeken opengaan
die mij gelezen hebben voordat ik kwam, uit
een onvoltooide schrift dat vroeger licht gaf.…
Sterre der Zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 klapperende zeilen als de jurken
van de hoeren aan de Taag
hun keurs omhooggeduwd
met buigzame walvis baleinen
Zij stoppen zilvergeld
in de spleet van een offerkist
dankbaar buigt het negerbeeld
met tekst voor behouden vaart
smeken de zegen af van Isis
beschermvrouwe van de zee
Zij roept hen met de golven
in de haven, de schreeuw…
Varkens kunnen niet vliegen
gedicht
3.7 met 3 stemmen
5.350 buiten dit slachthuis schreeuwen brutale kinderen
na één koekje gaat de trommel dicht actiegroep
na actiegroep trap in de hondenpoep mayonaise
en een strippenkaart staat garant voor een weerpraatje
in de tram waar de ramen met condens beslagen zijn
mijn verleden gaat jullie geen bal aan
hierbinnen heeft het slagersmes een duidelijk omschreven…
Te gek voor woorden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
667 tegels delen
licht en donker
hij tekent het op
schaduwen die verder schuiven
versnipperen het denken aan
vrije vlucht, zijn borst gaat op en neer
adem kent geen tucht
in zijn hoofd breekt een ijzer
de klamme muren
waar een woeste zee
krijsend op de rotsen slaat
schreeuwt hij zich een meeuw
de onbekwame, de gegeselde
en de gek schreeuwen…
Reanimatie?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 Ik bezing de stemmen
maar kan niet zingen,
ik beschrijf de schreeuw
die mij de mond moet snoeren,
het bestijgt de keel,
reanimeert de eerdere teksten
die van binnen weer naar
buiten zijn gekeerd,
Onderga de aderlating
die het ademhalen insemineert,
ik belicht de kleuren van
zwartgalligheid in een schater,
door tranen gestold
in…
ont snappen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
474 loopt, loopt alras gevaar;
wie weet loopt deze rattenvanger naar
het drijfzand waar de lezer wordt verzopen
De dichter, 'n slinkse schelm, strooit graag met tropen
soms raakt hij zelf verstrikt in netten waar
zijn kruit verschiet tot kostbaar kaviaar
dan vlucht hij in triolen en syncopen
Dan moet ie gaan dansen, gaan rennen, gaan schreeuwen…
Halloweennacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 de heksen en spoken
vliegen door de donkere lucht
ze komen ruzie stoken
zijn niet bang van een griezelig gerucht
ze schetteren en schreeuwen
ook de vleermuizen komen eraan
gelijk een bende hongerige spreeuwen
zitten ze achter de bezem van de heksen aan
de zwarte spinnen in hun spinnenwebben
kruipen onrustig en zoeken
naar vliegen en insecten…
"SHARE", Gay Pride Kerkdienst!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
509 Ik zou het uit willen schreeuwen:
"SHARE, SHARE, SHARE"
Maar God snoeide me de mond en sprak:
"Ik heb je al gehoord voor je een woord sprak, je gedachten zijn mij bekend, ik koester ze, bescherm ze en doceer ze voor je Jan, maar 'Aken en Keulen zijn ook niet op een dag gebouwd'".…
jij van mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.711 volgens zingen
waar bloemen spreken
met vlinders in hun buik
door de jaren heen
verankert zich de liefde
groeit het dankbare respect
onderwijl de liefde ruist
langs stille stranden
wild bruist ook - soms
in stormende stromen
een reis vol liefde en respect
bergt zich in dankbaarheid
in een gouden koffer nu
van waaraf de harten schreeuwen…
Een grauwe herfstdag
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
889 motregen
ploeterend over heuvels, door weilanden, modder en plassen
wandelend langs troosteloze lege café terrassen
toch een glimlach op mijn gelaat gekregen
fascinerende aanblik van bossen met kale bomen
alleen in de toppen nog wat bladerkleur te ontwaren
kraaien huizen er met tientallen paren
zon lijkt er toch even door te willen komen
schreeuw…
Nazomer
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.085 De bloemen van haar bloed schreeuwen haar kleuren uit.
Ze gaat uitdagender dan ooit van hoofd tot voet.
Er is een leven dat zij in den spiegel voedt.…
Rokjesdag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
758 Eens per jaar is ’t feest voor de man
dan werpt de zon haar zalige stralen
Op alle plekjes, waar ze ‘t maar kan
zelfs op blote benen willen zij dalen
Blote benen, nog van de winter wit
schreeuwen als het ware om de zon
Zonnestralen zalig door die roksplit
zijn voor blote beentjes als bonbon
Weg met de lange broek zeggen zij,
schone meisjes…
Moeilijke jaren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
693 soms dacht ik, ik sta er alleen voor
maar jij liet een wonder gebeuren
door de glans van jouw lieve ogen
werd ik die bijzondere postzegel,
die jij aan jouw album wilde toevoegen
ik kreeg gelukkig de tijd om mijn gedachten
op dit laatste moment om te zetten in excuses
weer bewezen: elk drama verbergt vaak intens geluk
ik geef de schreeuw…
Onbegrip
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
535 Uitkomst, een schreeuw om aandacht.
Ik vertel mijn perceptie van de gruweldaad.
Met grote ogen kijk je me neerbuigend aan
als mijn mening niet sluitend is met die van jou.
Grijs gekleurd, ben ik, genuanceerd veroordelend.
En jij begrijpt me niet.
Het maakt ook niet uit.
Naïef leef je aan één kant van het verhaal.…
Liefdesverdriet
hartenkreet
5.0 met 20 stemmen
775 Vloeken, schreeuwen en huilen
Van ellende onder het dekbed schuilen.
Dagen, weken of maanden echt ziek
Een gebroken hart en een hoofd in paniek.
Flashbacks van gelukkige tijden in je hoofd
Maar een hart dat is versteend en verdoofd.
Iedereen kent het waardeloze gevoel
Zoveel pijn met wat voor doel.…
NAJAARSJACHT
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
321 Dichtbij het dorp Loon op Zand
daalt het nachtelijke duister
over de begraafplaats
in het wijde bos
luid gehuil van uilen
galmt door eiken en beuken
wier berooide kale takken
als klauwende vingers
zich roerloos krommen
om de schreeuw der nachtvogels
vergeefs tussen hen te houden
de huiverklanken stoten
tegen blauwzwarte schimmen…
Zwanenveer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
521 Sla je ogen op naar het hemelblauw
Open je hart als een bloem voor morgendauw
Langs dijken wegen en berenklauw
De schreeuw van moederpoes haar kittens miauw
Och glanzende zwanenveer van ons geslacht
Door Goddelijk ontfermen in het licht gebracht
Met tranen in ogen het verdriet in donkere nacht
Waait Gods adem binnen zonder praal of pracht…
Het kerstlicht onderweg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Een gedicht hoeft niet te schreeuwen
fluistert hij in haar dierbare oren
terwijl zij zorgvuldig een gedicht schrijft
wanneer hij aarzelt met zijn toverstaf
wie wil het dwaze zielenoffer brengen
om zijn diepste hart te beminnen
een geest uit een andere wereld
spreekt tegen een jongeman
in zijn aardse stoffelijkheid
het kerstlicht onderweg…
Thee in de regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Thee in de regen
in de geur van regen
gewone thee, gewone regen
maar samen, maar vol
verwachting: raak me
raak me, raak me aan
Lippen, handen, alles
van jou, lieve lieve
raak me, raak me
fijner dan te dromen
fijner dan vroeger
te dromen, dromen
Als je wilt mag je
stil een stok de hemel in
schreeuwen, hoger hoger
klimmen en klimmen…
wanneer de aarde breekt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
384 de grond ademt zwaar, een diepe zucht
een dreiging sluimert in de lucht
geen waarschuwing, geen enkel signaal
plots splijt de wereld, bruut en fataal
huizen dansen op hun broze benen
beton versplintert, staal gaat wenen
straten kronkelen als buiken open
alles wat vast leek, blijkt hulpeloos
schreeuwen verstikken in stof en steen
de stad…
Laat de echo maar schallen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
472 Schreeuwen in een leeg gebouw
waar niets wordt gemaakt
klinken de geluiden door
op zoek naar zinnige woorden
waar het gedicht kan beginnen
Zo klinken de klanken
in een samenspel van vormen van geluiden
om ze telkens terug te laten keren
en de zinnen tot het laatste woord af te laten breken
laat de echo maar schallen
uit een diepe put…
Gaza - geen gazal
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
435 Er zijn er die hun mensenhaat
hun Palestimysantropie
voor het oog van de westerse wereld
en die van newssite Al Jazeera
niet kunnen verbergen, ze schreeuwen
van de bovenste ring, luid geschal
aan boord van een cruiser aan wal
dood aan gaza, hamas, dood aan Al
(...)
Well, need I say more
about man?…
Wat geen mens dragen kan
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
260 En als God zou spreken,
Zou Hij dan schreeuwen of zwijgen?
Zou Hij het bloed zien op de handen
Van hen die zeggen te weten
Wat zelfs geen mens ooit dragen kan.…
Tussen regels
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
306 In het gedicht
is geen schreeuw,
geen uitleg,
geen redding.
Alleen wit
dat zich voordoet als rust.
De tranen doen hun werk
buiten beeld.
Ze slijten de randen
van wat niet geschreven wordt.
Stilte is geen keuze,
maar slijtage.
Een lichaam
dat geleerd heeft
dat voelen
niets oplost.…
Traumatisch
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
323 Het leert je niet schreeuwen,
maar wachten.
Scannen.
Overleven in stilte
alsof stilte geen keuze is
maar wet.
Mijn lichaam gelooft niet in later.
Alleen nu of nooit.
Mijn hart staat op scherp,
alsof rust
een aankondiging is
van breken.
Het kent geen tijd.…
Trekpaardengang
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
183 Na de brandende hitte
en oplaaiend vuur
van het breken der droogte
records in de zomer
onhoorbare moord
en brand schreeuwen der hei
komt besef onder
slurpende dieselmotoren
bezitters en fly drive
vakantievliegers
steeds angstiger onder
de rook van de boeings
rond lelystad eelde
en schiphol nabij
schuift de pluim van een
herfstbuienfront…
van binnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
202 diep van binnen schreeuwen
wachtwoorden die ik allengs
ben kwijtgeraakt, zoveel namen
die eens het verleden bevolkten
met een vriendschap die aan
mij was gelinkt
nu staat mijn eigen “ persona grata”
gedateerd als de volgende op rij, wellicht
ontmoet ik hen in alle vriendelijkheden
waar mijn woordkeus is gestrand, in de hemel
die rijk beneveld…