1642 resultaten.
het ligt besloten
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
462 de woele aarde bekomt
haar tijd in alle facetten
waar kleuren aan voldoen, de
rijpheid van het heden ontgaat
vervloekt de monogame chaos
van dit kil bestaan
de tijd die mij voldaan
het leven tracht te herzien als
een reis door de doornen
van mijn ziel, verzekerd van
mijn dromen laakt elk seizoen
dezelfde kreet die mij ten dele
laat waden…
Herfstochtend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 bespeuren
De takken zijn behangen met zirkoon
Struiken gehuld in beparelde tooi
Boven de kim stijgt als gouden kroon
Een stralende zon in vol allooi
Over het water hangt nog een witte mist
Een sluier voor de nog jonge dag
Het ritme en metrum voor een componist
Die hier een schone compositie in zag
Tezamen met het wonder der natuur
Van het seizoen…
Iets eigens
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 ik heb
een leven lang
de lucht beschreven
met het mij
toegemeten licht
dat seizoen
gebonden was
maar altijd nog
iets eigens had
omdat feesten
toen nog de
kwaliteit van het
maatschappelijk
gangbare hadden
familie buurt en
stad gebonden in
regionale folklore van
intens samen vieren
in deze door
gekleurd papier
bekeken dagen
pasten…
van hart tot hart samen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
603 waar jij zichtbaar worstelt
met heden en verleden
zijn heel gewone dingen
in jouw doen en laten
niet vanzelfsprekend meer
zonder een kalender
heb je vaker geen idee
van de dag en datum
gisteren en morgen
zijn vreemde begrippen
je verwart de seizoenen
net als de dag en nacht
wat ooit eens gebeurde
gebeurt bij jou vandaag
straks…
Voor vroege ochtend
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
548 Met diamant, smaragd en zirkoon bent u getooid
de schoonste in elk seizoen zult u blijven
hoe schoon anderen, geëvenaard wordt u nooit
hoe zou ooit een dichterspen u beschrijven.
Geheel de kim beschijnt u met het mooiste licht
in elk jaargetij bent u het schoonst gedicht.…
Bevroren blauw
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
326 vertrouwen
die groeiden
in mijn handen
lang is zij
in knop gebleven
omdat ik niet
wist hoe ik
haar mijn liefde
en trouw
kon geven
totdat ik
haar in een
totaal wanhopig
moment
kuste en zij
wonderwel
zacht opende
zij bloeit haar
hart naar
mij gekeerd
omdat wij al
heel veel van
het leven
hebben geleerd
zo samen de
seizoenen…
schemer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
63 zo valt de herfst in de schemer
van tollende bladeren en wijkt
het leven af van licht en spel
schaduwen dolen met hun
lichtbrekers en laten zich
als vluchtige gedaantes
mennen door windvlagen
door de paden van de
reeds gekapseisde seizoenen
iets mistroostig placht dan toch
in dit weemoedig najaar het nut
te ervaren waarom het komen…
het getergde lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
140 Toen die seizoenen
jarenlang en verbreed
vergleden waren,
omdat de vrijgevochten
handen zelfs die realiteit
niet respecteren wilden
waarvan zij afhankelijk
waren om te overleven.…
Goede tijden, slechte tijden, the soap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Goede tijden, slechte tijden
het stond mijlen ver van me af
maar nu met anderhalve meter tv
ga ik kijken, kijk ik iedere dag…
Herfst en Hoop
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
831 Dit seizoen ontroert me
met haar goudbruine broosheid.
Ik loop zachtjes met haar mee
en neem dan geduldig afscheid.…
De verstrooide professor
hartenkreet
2.7 met 18 stemmen
2.689 Hij droeg een paraplu steeds
bij zich in elk seizoen
Maar zelfs als 't goot, vergat hij
Dat hij 't ding op moest doen
Zodat hij als hij thuiskwam
Haast in zijn kleren zwom
Wat zijn die knappe mensen
Soms ezelachtig dom…
Het spookslot van HORST!
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
576 het spookslot van Horst
de Diestiaanse parel
in het Hageland -
van einde en ver bezocht -
eenzaam is de spits
eender welk seizoen
één schietgat in de donjon -
het oog van de tijd
middernacht in Horst
de spookkaros, getrokken
door zes git hengsten
jeugdherinnering:
‘het bootje met nummer zes -
nu binnen komen”!…
Sterren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
874 Duizenden miljoenen
onbewust van seizoenen
hangen ze in de ruimte als snoeren edelsteen
zonder zwaartekracht, allemaal ver vaneen
De wondere kleuren
die wij bespeuren
zijn als een oneindige caleidoscoop
en onmetelijk ver weg van onze telescoop
Met wazige blikken vol fantasie
aanschouwen wij dit mysterie
Door te kijken raak je verloren…
Lied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 Nu ik je spreek
Is dit klaar
Alles wat het leek
Stroomt vanzelf in elkaar
We bedachten in of exclusief
Vergeefs als ontsnappingsclausule
Er rest geen winnaar geen dief
Geen toverformule
Maar ik spel eindeloos verknoopt
Schijnbaar achteloos wat regelwerk
Zorg of verlossing onverhoopt
Voldaan beroofd als handelsmerk
Toch heeft elk seizoen…
Ingrijpende A.P.K.
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
2.882 ik heb dit jaar (2006)
enkele opknapbeurten achter de rug
twee keer onder het mes
er was geen weg meer terug
dat heb je als jaren tellen gaan
slijtage slaat hier en daar toe
maar ook het dichtslibben
daarom was ik in januari zo moe
allemaal ditjes en datjes
zo word je langzaam ouder
noem het seizoenen van je leven
de herfst voelt telkens…
Eenzaam monument
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
2.694 bedekt z'n graf
de tijd schrijdt voort, niemand komt langs
ik sta alleen aan je graf op je sterfdag
Het graf gekozen om te laten horen
in loze woorden, hoeveel ze om je gaven
je had je testament nog niet gemaakt
maar elke zerk is 'n boek vol verhalen
Je wordt één met aarde en steen
in je monument van eenzaamheid
je telt je doodtijd in seizoenen…
De feestelijke verliezer
gedicht
2.6 met 18 stemmen
10.112 En een seizoen lang werd het avond.
En toen - het hart hoog op de wind -
verlangen zich bezeerde aan begeerte,
hoe lief had ik dan niet dat feestelijk verlies,
alsof een hartstocht mij verloren blies,
al werd ternauwernood gezoend
de monstrans van één enkele mond.
En elke avond werd het herfst.…
CURRICULUM VITAE
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
812 Toen ik werd geboren
was het hoog seizoen voorbij
maar op de zolder lag het graan
in korrels bij elkaar
zo weet ik dat het ooit bestond
het koren.
Wat van papavers overbleef
werd gloed bij avond,
vroeg ging ik houden van rood
nog eer ik wist
dat deze kleur zou kleven
aan mij zoals ze kleeft
aan vuur en dood.…
Wat houd ik van de herfst...
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
773 Wat houd ik van de herfst, dit laat seizoen
dat blinkt in spinnenwebben vol van parels licht.
Ik koester zelfs in dromen dit gezicht
dat rood en goud nog even glanst in stille eiken.…
Mijn landje met regen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
739 4 seizoenen één land en dat is
Nederland…
Vlinder zonder vleugels ?
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.179 Je kwam liefde te kort, een woord
waarom gelachen wordt, het
blauw wordt ijs, daarna grauw,
niet in meer staat innerlijk te
bloeien, in de kou wordt alles
ontkend, de regen berijdt het
blad waaronder de vlinder geen
tehuis kon vinden en tot in
de lente zal zwijgen, een kale
boom op een oude prent, dat in
elk seizoen van kleur verandert…
Magus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 kijk nog éénmaal om, richting
een waterval van tranen
het gaat duidelijk om de vorm
als de verbeelding dromen ,zachtjes
aan verlaten
streepjes veraden het seizoen
en alles loopt op sloffen
de uren en poen
dit leven valt te poffen
schuld en onrecht staan samen
aan een tafel vol waarheid
wij zeggen samen zachtjes amen
wierook stijgt boven…
Vergelijk de herfst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 Zacht hoor ik een bries door wonderschone kleuren
in eenparige samenzang van den en eik
haast word ik bedwelmd door de frisse herfstgeuren
en overal een bont tapijt waar ik ook kijk
alsof de natuur nog eenmaal feest wil vieren
trekt zij nu haar kleurrijke feestkleding aan
wil zich met het vele pracht en praal sieren
toont de rede van seizoenen…
Heelheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Tijd wordt overwonnen en sterven is verleden tijd;
eeuwigheid is begonnen, in seizoenen, het neemt de tijd.
Cirkels cirkelen in straten van hout. De laatste cirkel
opent in een zee van goud. De branding zingt vanuit de diepte:
werkelijkheid is aards en hemels, zichtbaar voor elkaar,
heelheid begint in de gevoeligste snaar...…
meestal op donderdag
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
631 Het is niet makkelijk om het ontbrekende
uit andere seizoenen te vinden, al zal het misschien
net dat stukje zijn dat verbindt.
Morgen ga ik weer naar Harry. Midden in het bos.
Of ga ik naar mezelf ?…
de aalscholver in mijn polder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 wellicht stapelt de aalscholver al haar
vluchten in het moment, in haar blik
verraadt ze niets al zijn haar vleugels gespreid
en droogt ze de gedachten in de kruiende wind
de omgeving zompig van het lied dat dit
seizoen zo anders doet lijken ontbindt de aarde
in lege velden, een hectare is slechts nog
maar een woord zonder ruimte
haar rui…
Verdronken in oktober
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
809 We nemen de trein, dat wil zeggen,
de trein neemt ons mee
de jaren van volhardend vervoeren
druipen van de geharnaste huid
een kort signaal blaast de wagons
het palet van het seizoen op
gesproken wordt er nauwelijks
mannen schommelen mee met de dans
van de uitgewoonde salonwagen
bleke gezichten onder zwarte hoeden
schaakstukken achter gebroken…
AUGUSTUS
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
601 rozenpracht zoenen
een kleurrijk en levendig feest in de tuin alom
witte klaverkopjes heersen over het gazon
waarover de bijen luidruchtig ronkend zoemen
de zonnebloemen keren hun hart naar de zon
tegen de schutting groeien nog de pompoenen
buxus en taxus in vormen geknipt rond het balkon
behouden hun groene kleur doorheen de seizoenen…
Er onder
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
516 opengegaan onder blauwe lucht, de maan
schuift de rivier, een koude voorjaarswind
waait door het raam
anders dan toen
het nieuwe seizoen; donkere holen geheimzinnige bomen
exotisch gegeurd de vogels gekleurd; een zeurend lied is aangekomen
och, arm zwijgzaam murw gemaakt besmet volk
dat naar adem moest hijgen
meegesleurd in de corona…
ontelbare bloesems
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 me
traineert als volgeling van uitbundige verlangens
het stelsel past als een overspelig
leeg getrokken kostuum waar de afdruk
van ' t geslacht het sterven heeft geleid
naar de ontelbare bloesems die mij waren
gekweten door de ratio van moed
was ik dan blijf ik, maar zonder een zelf
raak ik geen voet die me wiegt van
stem naar seizoen…