3230 resultaten.
Oorlogswinter
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
6.283 het scheermes van zijn vader
snijdt de lijn van kind zijn door
sneeuw valt als gemeen verraad
in het dorp aan de IJssel
gezwegen wordt er veel
alleen die schreeuw als papa
bij de kerk wordt doodgeschoten.
later volgt de afrekening
Film n.a.v het boek van Jan Terlouw…
dromenkind
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
2.235 laat mijn woorden
dan bij maanlicht van sneeuw
zijn
een siddering, een beetje wonder
zoals zilverglans, mild
in bomen
het onbekende
dat zich over het leven buigt;
een vinden of ontwaken
in trillend teder
en in dromen
wij samen
in witte kruinen
de engelenvleugels tegemoet…
requiem in pace
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
2.399 Hulpeloos schepsel
hartverwarmend onnozel
blijf in mijn herinnering
als de maagdelijke neerslag
op de daken van een
aankomende februarimorgen
Wreedheden werden jouw deel
daar waar de Dikke van Dale faalt
maar een barbaar die erom smaalt
en de sneeuw ging op in rook...…
Wortels voor de neus
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
467 Ziet gans het land wit van sneeuw in vlokken
Files staan van Muiden tot Almere
Waar men wil maar niet kan asfalteren
Met aan kust de seinen ingetrokken
Windstil zelfs bij zee gaat het niet stuiven
Weer voor pop en bal laat ons maar schuiven…
het geborene
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
750 vertel me
wanneer winterrouw
de bomen laat rusten
zeg me het antwoord
nog voor ik verdwijn
waar schrijft het kind
afwezige gezichten, de namen
van toekomst
in het schorskleed
bewoond
zal ik het weten en komen
tot stilte
het vaarwel van verdriet
onder vouwloze
sneeuw…
als ik het je vraag
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.447 als ik het je vraag
wandel je dan mee
samen door de sneeuw
langs bevroren water
is er warme chocomel
dan stoppen we even
voelen onze handen
en praten over later
heb je me ooit nodig
denk dan aan me
ik zal vliegen over bomen
om naar je toe te komen…
Lief in de Nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 Ze dwarrelde eens
Mijn droomwereld binnen
Als sneeuw in de zomer
Om mij te beminnen
Ze ontvouwde mijn vleugels
Ze liet me weer vliegen
Ze leerde me
Niet mijn gevoel te bedriegen
Ze betreedt 's nachts mijn dromen
Integer en zacht
Totdat ze verdwijnt
Als mijn lief in de nacht
(voor Isabelle)…
Lentekleuren
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
637 voor de winter
heeft de klok geluid
de krokussen zijn uit
paden waren al ontsloten
door prille sneeuwklokjes
uit groen in geel en wit ontloken
nog dempen
sneeuw en kou
de allereerste lentekleuren
maar onmiskenbaar
staat nu tussen grauw
het vroege voorjaars paars en blauw…
Eenentachtig
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
634 Snel haalt men ‘code geel’ weer uit de kast
Een vlokje sneeuw, wat onderkoelde regen
Het komt van boven maar het is geen zegen
Een laagje ijzel, Leiden is in last
Op Drakensteyn schaart men zich rond de haard
Code oranje! Beatrix verjaart…
Schilder, mag het wit ?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Tevens mag het winter zijn
met schaduw blauwen over wit satijn
zoals Voerman wist dat het bestond
een voetstap in zijn sneeuw
werd een complete morgenstond
hij laat alle kleuren rijpen
tot vorm naar mijn betekenis
ik probeer nooit iets te begrijpen
wat al vanzelfsprekend is.…
SCHAAL
snelsonnet
4.1 met 15 stemmen
839 Klimaatopwarming gunt de wintersport
Steeds minder sneeuw om overheen te glijden
Met volle pistes is niet te vermijden
Dat skiën elk jaar dodelijker wordt
Toch gaan we, want wij voelen dat we leven
Als wij ons op een hellend vlak begeven…
Nachtmerrie
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.052 Ploeterend door niet gevallen sneeuw,
wacht, aan het begin van deze eeuw,
de vredesactivist op wat gaat komen.…
Kerstliedje
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
3.550 Ik trek mijn sporen door de sneeuw,
mijn roep om vrede als een schreeuw.
En de wereld reageert in ongeloof.…
Het weer.
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.119 Over niets wordt zoveel gepraat
als over het weer
Over de regen, de sneeuw
de warmte en wat al niet meer
De droogte die de landbouw teistert
De regen die onophoudelijk
schijnt te moeten vallen
De pakken sneeuw
die er ooit nog vielen
De donderbuien die menig mens
ineens overvielen
Elke dag opnieuw kijken we naar
de voorspellingen van…
Het weermannetje te Ukkel.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Het weermannetje van Ukkel
heeft een hele grote pukkel
in het midden op zijn rug,
vol regenbogen, ijs en blauwe lucht,
met regen, sneeuw en hagel,
bliksem, wind en donderslagen,
orkanen, storm en donderbuien.
Soms spat alles ineens naar buiten.…
Zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
769 Toen God's voet haar betrad
was ze onbeschrijflijk glad
en plat, de zee.
Lieve Steenberghs…
Hoe kook je slakken zonder schelp
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
859 zoutvaatje
verstopt
ik loop afgesleten treden
blootsvoets, de blaren kapot
het zachte eelt moegestreden
wie legt mij uit
hoe blijft het schrift schoon
de handtekening standvastig
in trillende vingers
ik raap de peuken en verstrooi
as, in bloeiende weides
madelieven dauwtrappend
de geur van vers hooi
ik laat het me overkomen
rauw en glad…
villeneuve
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
876 in de hangaar met het harde licht
graait amos met de graaienden
en ziet dan in de drom de vrouw
zo droef en dromerig gebootst
door botticelli
de ogen druppels van de zee
hij loodst het winkelwagentje
langs haar lange haren
en schrikt van het dode kind
van celluloid tegen haar borst
en van de grote glad gesleten
donkerbruine…
levensavond
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
970 ik omhels je met de warmte
van een zachte zomeravond
strijk de rimpels glad die
de tijd tekende in je gezicht
de kleur van de herfst reeds
in je ogen te zien stemt droef
het wordt later en later en ik
zou de tijd willen stoppen nu
hulpeloos zie ik je bladeren
vallen en winter sluipt nader
kou zal je wortels bereiken in
de avond en je…
BIJ EEN ABSTRACTE COMPOSITIE MET ROOD, BLAUW EN GEEL van Piet Mondriaan
gedicht
3.5 met 45 stemmen
11.159 Geen mens nee zelfs geen boom
te zien, het groen voorbij, de wereld
weg gekeken, glad getrokken,
geschikt met een gesnoeid palet.
Windstil linnen, elk geruis gestold
in verf, de hang verradend naar dat
diepste evenwicht, de sluimerende
maat van alle dingen.…
oude wilgen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
569 Na de regenbuien wordt
de zon weer warm
bewonderen de knotwilgen
hun jonge scheuten
en zij hun snottebellen
langs rijen groene sloten
er welt water uit de oude
holle lijven en schikken de
plooien glad laten de dag
zich tooien door het dak
vertellen hun noden in
veerkrachtige taaie loten
die de moede lichamen trekken
diep geworteld in…
Werelds streven
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
801 slechts een dag
ze zijn product van falen, geven
heel veel tranen, soms een lach
een mooie wereld groeit niet even
bloeit niet met een stoot en slag
draagt geen wapens, trotse vlag
als teken van een opperstreven
legerlaarzen trappen plat
wat kans moet krijgen zich te rechten
eenheid laat zich niet forceren
weerstand strijk je duurzaam glad…
Zeerust
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
677 de zee glanst glad
geen golven vandaag
ligt de wind plat voorover
tot aan het strand daar
waar het water stukjes knabbelt
uit het land dat niet wil wijken
in de lucht valt rust te proeven
en eerbied wordt geplukt
met een open ziel die ziet
hoe de winterzon waakt
over haar ontelbare planeten
er wordt storm voorspeld
met huizenhoge golven…
Ochtendkreukels
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
999 je ochtendkreukels zijn me lief
net als je zwoele morgenstem
die uitgelezen woordjes fluistert
naast mijn nog slaperige hoofd
met half ontloken ogen
zie ik lachrimpels groeien
die met vrolijke zijwegen
de kreukelzone vergroten
plagerig strijk ik ze glad
al duurt dat vaak maar even
zodra ik je een tel verlaat
trek jij weer in de plooi…
Dronken nachten
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.877 , lacht
zich een stuk in de open winternacht
waar de leegte galmt met woorden
maar de vrieskou wreekt zich toch
niet als de vorst nog bloed laat stromen
en mijn grijze ziel de verloren dromen
bewaart en ik bij zinnen ben nog
waar stemmen éénparig klinken
zoals de glazen het soms doen
waar sterren enkel nog pinken
op dat gladde…
Ik plooi me naar je kreukels
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
892 je ochtendkreukels zijn me lief
net als je zwoele morgenstem
die uitgeslapen woordjes fluistert
in mijn nog nachtgevulde hoofd
met half ontloken ogen
zie ik lachrimpels groeien
en met vrolijke zijwegen
de kreukelzone vergroten
plagerig strijk ik ze glad
al duurt dat vaak maar even
zodra ik je een tel verlaat
trek jij weer in de plooi…
Het andere licht
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.100 Bij het omslaan van de laatst te nemen bocht
Pagina opvolgend, ga ik de verlichte tunnel in
Waar samenkomen de verharde gladde wegen
Grof dwingend zegt het mij blind er in te racen
Het negeren mijn geleden wanordelijke drempels
Zodat ik willoos onmachtig voort dender
Schokkend omklem ik het bezwete stuurloze
Dan flits het voorbij,
einde…
wanneer alles dromen gaat
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.258 laat me, mijn lief
laat me een gedicht voor jou maken
al is onze dood
onbegrijpelijk voor de beuken
en de bloemen
eenhuizig zonder stem, met schimmels
langs heuvels, glad en
grijs
ik klaag niet, mijn lief
om het mos dat aanspoelt door
regen
mij zacht kust in boomkruinen
als zouden vruchten nooit verdwenen
zijn
en de…
Reciteren
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.313 Laat schone verzen glad van effen lippen vloeien,
Maar gil, noch galm, noch kwaak, noch bulder woest en luid;
Weerhoud uw arm en hand van haamren, zwaaien, roeien;
De molenwiekerij drukt geen verrukking uit.…
Dag Lenie
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.020 jaren strijken rimpels glad
het licht gedoofd
je aardse kleedje afgelegd
zorgen die bergen op wierpen
bleken moeiteloos overwonnen
terwijl ze wakkerden en traanden
op het levenspad
het antwoord
was immer "liefde"
het was vallen en opstaan
jouw scheepje deinde op de golven
naast jou je stuurman
die nu met lege handen
ook weer naast je…