4042 resultaten.
Ergens lacht een kind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 soms speelt
de tijd met
stemming en licht
verandert
het zicht op
pleinen en straten
die andere
kleuren op deuren
en ramen dragen
haast heeft
in traagheid nog
geen plaats gekregen
het groen
rust zonder wind
ergens lacht een kind
stukjes decor
uit het toneel
van mijn jeugd
die steeds vaker
mijn gedachten bewonen
in…
Ik groet beleefd
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
3.963 De mensen klagen veel
en willen kwetsbaar zijn, de handen
strelen van hun stille chef
ik herken het spel
van toen ik leren moest om hogerop
te komen -
de straten
zijn bekend, maar niet de mensen
ze wachten vaak
ik groet beleefd
en op mijn deurmat heb ik welkom
laten schrijven
maar nieuwe vrienden zoek ik niet,
dus afscheid nemen…
Raadselachtig
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
995 Ze wil de stad bekijken
zonder dat de stad haar ziet
wandelend in de schaduw
van de brugpijlers
voetstappen in en nabij de goot
ze struikelt over hobbelige
kasseien,wurmt zich
tussen struiken door
steekt donkere straten over
met blinde dove ogen
ze fluistert zich een weg
onbespied en ongezien
haar voetstappen
zonder spoor
achter…
MONDHARMONICASPELER
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
803 Verlegen is hij
de straat ziet
hem noch staan noch zitten
Naar hem
trekken ze
de gekste bekken
Hij speelt bekende
en onbekende wijsjes
wind bladert door z'n bladmuziek
Weg kijkt hij
van de mooie meisjes
die ronddansen in een driekwartsmaat
Hij is verlegen
raakt met geen mens ooit
aan de praat
Met zijn mondharmonica
alleen…
naastenliefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
762 deze lieve
mensen zijn
niet anders
houden alleen
van hetzelfde
geslacht
dus respect
geacht
zij hebben
het volste
recht hand
in hand
op straat
te lopen
kritiek hierop
is bezopen
alles kun
jij lezen
wat Jezus
ons leerde
in het
Nieuwe Testament
opdat jij
na de
dood niet
zult horen
Ik weet
niet wie
jij bent…
Nomade
netgedicht
4.6 met 36 stemmen
1.151 Voor mijn reis naar verre oorden
heb ik elk huis verlaten
dingen die mij toebehoorden
staan scharrig langs de straten
weg van de gesteven boorden
heb ik alles afgedankt
uit verstorven slotakkoorden
is mijn stem opnieuw verklankt
dansend in een jas van jade
span ik mijn strakke koorden
vrijuit zwervend als nomade
woon ik in eigen woorden…
Wereldburger
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
734 door het raam kijkend
zie ik enkel de vreemde
natgeregende straten
eenzaamheid overvalt mij
jong als ik was, levensvol
lokten de avontuurlijke verten
bekroop mij het reisgevoel
als stralende jets overvlogen
nu zijn diezelfde verten
een gevangenis voor mij
zij zijn waar ik vertoef
maar niet mijn thuis
mijn thuis ligt daar
waar ik onbekend…
Met gillende sirenes
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
659 Tatieie tatuuu vult de straten
met paniek
Is iemand ernstig ziek of
erger nog stervende?
Of dreigt er een achtervolging
in doodlopende steegjes?
Sirenes schreeuwen moord
en brand
Wat is er aan de hand
als ramptoerisme de weg verspert?…
Nietsontziend
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
463 kolkende massa baant
zich 'n weg
door tegen en er overheen
nietsontziend op zijn route
vol destructie dwingt hij
alles ten onder
wat eens een beekje was
wordt door metershoge golven
overvallen
alles verslindend beuken ze
door wegen en straten
kippenvel rukt op
wanneer de stroom is uitgeraasd
en gaat zakken
zijn het…
Stadsmilieu
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 Vierkante vlakken van huizen
steken door rechtlijnige straten
een patroon van vervreemding
bouwt langzaam een stad
natuur, verzwolgen, de kronkels
opgegaan in een hoekig geheel.
Maar daar…
haast onzichtbaar
onwerkelijk, onder een steen.…
Je eigen schaduw verjagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.582 De rusteloosheid is te voelen
trillend en dolend op straat
verslagenheid komt kroelen
depressies staan plots paraat
Niets houdt de angst tegen
de dood spookt door je kop
je hart wil het overwegen
maar je verstand zegt stop
Je staat er helemaal alleen voor
maar niemand hoort je klagen
en ondertussen ga je door
met je eigen schaduw te…
De bevrijding kwam pas..
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 zij klommen op daken
om bloemen te rapen
tien jaren later
de straten stil
als de lantarens brandden
was elke beweging verbannen
zo werd het geleerd
door de sociale controle
achter gordijnen gecontroleerd
geschiedenis
was toen een verslag
van de oorlog in grote lijnen
bevrijding kwam pas
door studie en kennis
van details dood…
Asfalt
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
725 vertel me niet
hoe de leeuwerik
kwinkeleert
ik zal je niet begrijpen
mijn moeder droogde mij
met het zand van de straat
bloed sijpelde in de goot
haar borsten smaakten
naar teer, versleten banden
ruwe mannenhanden
die ik likte als een kitten
het licht ging uit en aan
geen zon omtrent
geen wind verdreef de luchten
ik dronk haar jonge…
Ochtendgloren
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.079 De regen valt in vlagen uiteen
waar de liefde smacht naar meer,
rust een glans over de gebutste straten.…
soms blijven ze even staan....
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.481 bliksemschitter duizendkleuring
gadgets en ballen
one of a kind
glitterbetoveren
unica en alleman
roezemoezend
door gehaaste straten
grijpstuivers en must-haves
voorbijflitsend rubber
op het grijze asfalt
snelle voetstappen
over trottoir-tegels
van mensen
en dingen
die voorbij gaan
http://www.youtube.com/watch?…
Spookjes nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
864 Somber hangen wolken
zwaar en kil
en winden kolken
door straten verlaten en stil.
Huilen door kale kruinen
als lugubere muziek
van vals gestemde bazuinen
zonder klank, zonder ritmiek.
En donker zijn de nachten
zie geen sterren, zie geen maan
‘t is alsof spoken wachten
tot de klok twaalf zal slaan.…
Herfst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 Dat,
wat zich afspeelt in het hoofd,
een gesprek,
of beeld,
mentale webben,
dat kan de galm en nagalm
van een klankschaal
weg doen ebben,
haar klanken lossen sporen op:
zoals het blad,
dat loslaat van de boom,
verdort en op straat
vergaat,
zoals een wolk, die
wegzeilt
uit het zicht,
zoals aan de dijk,
door nevel,
’t water aan…
Voedselbank voor de dieren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
647 Een conversatie op straat
Je denkt toch echt niet dat ik mijn dier verlaat
Nee, dat hele kleine beetje eten
Wil ik voor mijzelf wel vergeten
Maar ik doe mijn hond of kat niet weg
Dat is liefde begrijp nu toch wat ik zeg
Armoede is delen met je dier
Die geeft nog een beetje plezier
En warmte in mijn hart
De voedselbank voor dieren is…
Derde Dijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 En toch, ik kan het niet vergeten
Het kleine dorp waar ik vandaan kom
Zomers geleden, zwaluwen vliegen boven mijn hoofd
Lege straten, fietsend naar de derde dijk
Een leeuwerik stijgt zingend op
Uit het gevangen zonlicht van het koolzaad
Toen en nu, momenteel doorkruisend
Zie ik mezelf staan, alleen en niet ongelukkig
De vangst van paling
vergoedt…
Afscheid
gedicht
4.0 met 2 stemmen
27.090 In het stedelijk duister van de straten
nemen we afscheid - en het drukt als lood,
kijken om en wuiven, reeds verlaten,
slaan de hoek om, en het is de dood.…
BOOM DER DROMEN.....
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
583 Het is een boom
boom in een landschap
in een winters landschap
Wat ik snap
is zijn eenzaamheid
alleen,verlaten
Weg,noch pad
noch straten
lopen naar hem toe of af
Hij mag er zijn
die boom
een schitterend silhouet
tegen winterhemel
de takken,kroon
vangnet van dromen
Geef mij....…
ONVERDRAGELIJK...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 Het daglicht
kan 't
niet verdragen:
Snode plannen gesmeed
schiettuig kopen
en ter hand
genomen,afknallen
Het rood kleuren
van stoep
en straat
onschuldig bloed
Boze opzet
kwade wil
in dromen die
uit moeten komen
Overvallen
op
klaarlichte dag
hel op aarde
Het mag....
mag........…
Doods Droom Doos
gedicht
3.7 met 3 stemmen
9.612 Wat je niet denkt of raadt
Wat niet op je afrijdt
Op weg of straat, slaapt nog
In de Doods Droom Doos
Wat je niet zegt of vermoedt
Wat je niet overpeinst
Schenkt je zoeter dan room
Doods, Doods Droom Doos
Genadige hoop, concreter
Dan windroos en hondsroos
Verlaat ons niet, blijf weg
Van Doods, Doods Droom Doos.
--------------------…
Hollands leesplankje
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
486 Bed Bad Brood
Strijd Bloed Rood
Angst Vlucht Vloot
Storm Wrak Boot
Land Grens Sloot
Bed Bad Brood
Nacht Praat Quote
Weg Pijn Groot
Tent Vuil Nood
Straat Kou Goot
Zwak Ziek Dood…
(kanker 8) examen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 je schrap en gaat voor
de verwachting: een vijf op z’n minst
meteen het diepe in
rotvak –economie, maar ach
jouw lach is onbetaalbaar
jouw dapperheid nog meer en
hoe je draait, want zoals altijd
toch gewoon een man
jouw eer is niet het slagen
maar hoe het gaat
de kanker om te overwinnen
en een zwaai nog, om de hoek van
deze straat…
Zonder reserve
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Mijn windstil hoofd
taalt niet eens naar muziek
we dwalen en kussen
dezelfde straten door
eten halve porties
van elkaar willen alles
samen delen geven
ons helemaal over
aan acht strelende
dansen met de vogels
op de bank van zand
de kaap van Ameland
drinken alle sterren op
en zwemmen dan
in spiegelwater
elkaars huid in…
Uitreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 het vlakke water van de vaart
lonkt naar de weidse overzijde
alsof het zeggen wil, tussenbeide,
dit is afscheid dat hier rondwaart
deze angst gebiedt de binding
elke omarming weer te verlaten
te wijken naar verre weiden,
langs onbekende ogen en straten
zodat niets in afsluiting verstikt,
zich nachtenlang doorwaakt
of genegenheid…
Brief
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
564 Je brief
vond ik
in de brievenbus
verfomfaaid door regen
Ik vond 'm
zwaar wegen
de woorden als stenen
op m'n maag
Door het schrijven
van de brief
had je onenigheid
-voor jezelf- opgelost
Ik zag je
-diep verborgen-
in je kraag
de straat oversteken
Na weken....
geen schim van je
te zien
misschien?…
Ooit misschien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Het kan niet en toch
ben je niet bij mij
je voelt niet
wat ik voel en als, als
we elkaar tegenkomen
wie weet waar en hoe
de kans lijkt me klein
kijk je dan snel om
lang genoeg, alsof
je mij niet hebt gezien
of vraag je hoe het gaat
wat ik zoal doe, en alsof
we oude kennissen zijn
wens je me midden op straat
gewoon…
O WEE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
451 geen pijn
zo zou ik het
niet willen noemen
maar dat lege gevoel
dat wat was en
dat wat soms nu
al wordt gemist
lege straten
schone luchten
volop in – en uit
kunnen zuchten
liefst zonder hoesten
want dan is er echt
sprake van wee
het ongestoord rusten
schichtig winkelen
eens in de week
er wordt nog niet mee gezeten
wacht maar…