1536 resultaten.
Gemis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
588 Ik werp je handkussen toe daarboven aan het firmament
Voel mij dan ook weer trots als eega en heel content
Draag de rusteloosheid naast de liefde hier mee
Al rolt de tijd haar tong met wisselend geluid uit
Ooit komt de dag dat volledig ook rust weer ontspruit.…
Dat Ene Woord
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
930 Dat éne woordje zegt zo veel
Dat éne woordje spreekt voor zich
Mijn ogen lachen als mijn lippen roeren
De klanken van dat éne woord, de muziek in de letter
Laat mij toch weer gaarne spreken
Dat éne woord, die korte zin
Laat mijn tong dat woord bejubelen
Laat het galmen, laat het zingen, opdat een ieder het hoort
Want als anderen het horen…
de eerste kus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
935 driehoek die zich punt in jouw kin
ik streel zacht de ronding van je lieflijke wangen
verweek bij de hemelse krul van je mond
je guitig gezichtje brengt een heerlijke expressie
van opborrelde liefde waaraan ik niet ontkom
erotische krachten doen onze lippen versmelten
in ademloze tast, tot kusjes van fluweel
onze hartstocht groeit, onze tongen…
speekselvloed
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
2.705 jonge, broze, witte wijn breng ik naar de lippen
kraakverse garnalen en zeeslakken op een zilverschaal
verstrooien de vingers, vertroetelen het verhemelte
in een sluimerroes zie ik zeepaarden met gele stippen
jij slurpt de rauwe oester
asperges met snippers gerookte paling
geroosterde kreeft met lookboter
gaan van bord naar vork naar tong…
Samen, bij jou
hartenkreet
2.3 met 11 stemmen
1.813 we gaan verder, en het voelt goed
ik tong je, je proeft een beetje zoet
mijn hartslag klopt al sneller
onze bewegingen worden feller
dan stopt het, je moet je haar goed doen
we staan op.. en ik geef je nog een zoen
mijn handen zitten aan jou
en ik zeg je weer, dat ik van je hou
onze naakte lijven kroelen tegen elkaar
mijn handen…
Passie
hartenkreet
3.1 met 50 stemmen
7.309 , o man ‘
O ja, eindeloos mooi was je
mooi als de dageraad
die naakt voortsnelt
over ongerepte sneeuw
Je deed mijn bloed ruisen
als de branding in de storm
de prangende hitte van passie
Toen verstrengelden
onze lichamen zich
worstelden teder
in een lawine van zoetheid
Mijn lippen zoenden koortsig
elk plekje van je huid
mijn tong…
Shiny shorts
hartenkreet
4.4 met 34 stemmen
5.200 witte nylon
zoekt met vingertoppen
strelend de weg verder
naar het eindstation
Ze sluit haar ogen
in extase genietend
kreunend verslappen haar spieren
achterover glijdend in het zand
plakkend aan haar lichaam
zwetend van verrukking
Adrenaline brandt
Sierlijk drijven de druppeltjes
langzaam van haar romp
tegen mijn boezem glijdend
Tongen…
Muziek en poëzie
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.028 Want dan reppen tong en veren
vrije liedren, lang versperd,
vooglen die hun kop bezeren
aan de traliën van mijn hert.…
Seks in de Vasten
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
2.092 laag beroeps amateur
maakt niet uit ze stellen allemaal
aan lekker en voos perk en paal
Voor Pasen bekennen ze kleur
De lol haalt men van het neuken
de clerus wil koud op steen in de keuken
en het moet twee dagen na de eisprong
Alleen op Gent’s Halfvastenfoor
gaan dichters per traditie gewoon door
met vast recht bij charivari met de tong…
de kleine god
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
688 het roze van geurige bloesems, na de regen,
proeft als een mooie, onbekende eeuwigheid,
waar paradijs en sterrenhemel samensmelten,
ja, waar de kleine god plots een held wordt,
de kleine god woont in stille woorden,
zijn mantel blauw, zijn stem van zilver,
de snaren van zijn tong, zacht en zuiver
voor wie echt luisteren, fluisteren wil,…
La Dame Blanche
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
650 wervelende vrouwenwolkendek
als de zuidenwind voluit duinen uiteen barst
mijn stem met fluweel stoffeert
( en al wat eb was
over mijn strand
woest vloed
blinkend als kind
met vlinders in handen
verborgen lacht
zo beef ik des nacht
in volle vallende sterren
mijn adem over jouw huid)
zing ik vlakke tonen ronder en rollend
van mijn tong…
De tuin der zintuigen
gedicht
3.8 met 12 stemmen
10.584 proef je in de tuin der zintuigen mijn huid
proef je mijn lippen, mijn handen op je lichaam
het fluweel van vlindervleugels op je tong
de stroeve rode peren en rabarber, de modder, het graniet?
zie je mij, zie je de fontein en het kasteel?
het wildebloemenveld en alles wat er is?…
Borelingen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
537 eigen vlucht te gaan,
markering van een opstandige
tooi, geankerde eigenheid,
wat eerst lelijk leek, werd ook
weer lief en mooi, er is maar
één leven om te slijten, waarin
de holten zijn dichtgeplakt met
veel omhaal anders raak ik de
draad en de essentie kwijt
waarin ik de levenszin vertaal
naar een nieuw perspectief, zonder
de tong…
waar jij stond
netgedicht
3.2 met 23 stemmen
695 - zie de zeven berken
er groeien zwarte tongen
de dood sprak zijn verleiding uit
’t was alles wat jou overbleef -
de dagen veranderen
ik stap naar buiten
kijk terug en naar de verte
stilte opent
vogels tegen de achtergrond van poëzie
en ik geef me over
aan dat wat niet vervuld werd
aanvaard woorden
die hun plekje nooit vonden…
Nieuwetijdskinderen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
624 Het is iets wat ik zoek,
op elke plek, in iedere hoek
wachtend op dat ene
wat misschien nooit komen gaat
wat me toch steeds weer in die waas laat
alsof ik het bijna heb
het ligt op het puntje van m´n tong en
het haalt alle lucht uit mijn longen
het blijft komen
en het blijft gaan
het blijft in mijn hoofd bestaan
maar ik heb geen enkel idee…
als het lied voor mij nog nooit bezongen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 wind in de rug
Vaart het schip langzaam terug
Naar de plek van vertrouwen
De bodem om op te kunnen bouwen
Als een bouwval tussen de zinnen
Niet wetend waar te beginnen
Staat een onbewoonbaar huis
Ik leef buiten want van binnen ben ik er niet thuis
De uitgewoonde zielen zijn al oud
Ze blijven staan want het voelt vertrouwd
Met uitgedroogde tongen…
De droom van elke engel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.491 Je ogen spiegelen glansloos
een brug over het diepe water
Er ligt een wenk voor later
verzonken in het golvende getij
waar parels zich nestelen in het gevlei
van een schaduwloze maan
en de zon die vlammende tongen spuwt
Jouw hart schuilt in de stilte
van een naamloze God
die jouw naam schrijft met cilinder en as
met meetlat en passer…
Wandeling zonder maan
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.459 Dit zoete smelten op de tong moet sussen
de brand van onze lippen, want wij zijn te klein,
nietwaar, kind? om elkaar, twee uren door, te kussen.
--------------------------------
uit: Parlando (1930)…
Zevenentwintig april
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
581 De kijkbuis kondigt met Vaderlandse zang
de geboorte van een koningskind aan
ik een vijftienjarige knaap vol geestdrift
fiets door het avondduister naar Breda 's stadshart
sta daar stil voor een oude taveerne
de waardin opent haar deur _ vraagt me verbaasd
waarom al die blijde mensen bijeen komen
mijn tong werkt sneller dan mijn nuchter…
Verhangen
poëzie
4.6 met 7 stemmen
1.642 En ze vlucht, omdat de schooier
zijn bebloede tong uitsteekt
naar de zon, die lijk een gouden
penning, door het oosten breekt.…
Mijn oudste kleindochter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
757 Dat deed ze, maar ontliep niet de straf
vond het niet leuk, maar weet nu al vast:
Dat je beter even op je tong kunt bijten
voor je met brutale woorden gaat smijten.
De oorzaak van dit hele verhaal:
ze was haar schrift kwijt, heel banaal!…
BLIJE SPRAAK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 wilde stormen
Joden hierheen gekomen uit verre landen
herkennen allemaal hun eigen taal
horen eerbiedig verwonderd of spottend toe
tijdens alleen afgezonderd bidden
of luid tezamen God aanroepen
kunnen gevoelens gedachten overtreffen
woorden zullen wellicht de lippen verlaten
als vreemde maar welluidende klanken
wat men het spreken in tongen…
Heuvel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 stilletjes huilen
ofschoon ik jou maar hoefde te zien
om mijn tranen voor een lach te ruilen
en mij in een ommezien
blij en licht te voelen
gewoon omdat jij er was
iedere avond, om je te verkoelen
op jouw heuvel, in het struikgewas
Eén keer op een avond
nam ik jouw hals in mijn handen
en zoende je langdurig op de mond
mijn spitse tong…
Waarheidsvinding?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 maalt de realiteit meer dan in en meer-spraak
kan verdragen in de onderbuik van echtheid
daaruit woekeren meerdere antwoorden in
datgene waarin de wereld zich laat hervormen,
op lang vergeten dagen op de door de
tijdloze ethiek waarop we worden gedragen,
wat stinkt blijft stinken ook in de sporen van
de relativiteit drijven de kwaadste tongen…
Vanille-trip
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 Daar proef ik pas hoe lavendel
parfumachtig mijn tong verblijdt...
Lepel zes komt met een suggestie:
'Voeg nog wat nogasnippers toe,
licht gekonfijt...'
Dan, na lepel tien, melden mijn papillen:
'Aldus huwde Vanille Frans Yoghurt.
Stap nu maar op een vliegtuig naar huis.'
Stewardess: 'Heeft u iets aan te geven?…
' t Was meer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 kerkklok zag
dacht ik aan de foto's
waar ook mijn moeder, jong,
zo bij datzelfde muurtje zat
met broer en zussen, moeder, tantes,
dat strand dat
nog hetzelfde was,
'k de einden wand'lend
langs kust bedacht,
mijn levensloop in een gedicht,
een winteravondwandeling met vriend,
nog net met jou bezocht
'k het vuurwerk had genoemd,
mijn tong…
7 exitstrategieën
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 haar lippen
lijnden zich
afgetekend uit
in het linnen:
er stulpte een tententuin
van tongen om haar heen.
3.
“won’t you be
my number twenty?“
4.
“wel, dearie: Bradd,
Angelina en ik
twijfelen nog tussen
jou en Jennifer.”
5.
“eindelijk slaag ik er in
om de kleur van jouw
schermblauwe ogen
te onthouden.”
6.…
Slaappillen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
363 Ik moet haar lokken
met kleine, witte leugens
die smelten op mijn tong.
Dus slik ik zwijgend in.
Witte rondjes die beloven
dat ik even niets hoef te voelen.
Ze houden woord —
iets wat mensen zelden doen.
Ik lig weer klaar
voor het gevecht dat niemand ziet,
het gevecht dat ik altijd verlies.…
Kerstdiner
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
374 Na het dessert
blijft suiker aan de vingers kleven
en schuld aan de tong.
We ruimen op
wat niks herstelt.
Buiten knippert kerstlicht
alsof alles nog kan.
Binnen vouwen we de avond dicht,
nemen restjes mee naar huis,
en laten het enige
dat telde
op tafel liggen.…
De grens van het genoeg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
171 De honing op de tong wordt bitter,
het warme licht schroeit de ogen blind,
en de overvloed die moest beschermen
sluit de vensters naar de buitenlucht.
Niets behoudt zijn glans in de storm
van het eeuwige méér.
Zelfs de liefde, te strak omarmd,
verandert in een kooi.
Het is de kunst van het loslaten
vlak voor de beker overstroomt.…