1937 resultaten.
onderhuidse drang
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
541 Het is onhoudbaar
de schijn te vertalen
in een spiegelbeeld
Op beide afstanden
iets wijder dan schouderbreedte
net boven schofthoogte
trek ik een lijn
Rechts van mij het bos
een decoratief monoliet afstekend
tegen het glazuur, mijn plafond
daaronder was ik het groen in gedachten
met hier en daar
een weider van koeien
voor de authenticiteit…
wilde eenden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 toerend in mijn eentje
waggelend door hollands waterland
zie ik tot de dames ter bekoring
die op afstand hen beschouwen
hoe ijdel zich woerden protsen
in van sloot en plas hun spiegel
het eens gekozen lief dan spetterend
tot zij nat ten slot het jawoord geeft
door haar snavel dan te richten
op als lelijke eendjes de verliezers
die hij eerst…
Amerikaanse slee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 Comfortabeler auto heb ik nooit gehad,
het benzineverbruik viel heel wel mee,
want op de lange afstand buiten de stad,
stemde een op veertien mij zeer tevree.
Wegenbelasting echter in het hoogste tarief,
maakte van mij van mijn eigen geld een dief.…
Je bent er niet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
543 Onvoorwaardelijk,
onbegrensd door afstand en tijd...
Mis je...
Nu... morgen... altijd...…
Gevallen Appels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 een appel een val
een afstand
de verbroken band
een leven los van de stam
en toch hebben die appels
iets blijvend gemeen
ook al zijn ze nu vrij
losgelaten helemaal alleen
de een voelt de ander net iets beter aan
ook al zullen ze verschillende wegen in slaan
hun band verbroken
door rijpheid en tijd gedwongen
herinnert aan dat waar
ze…
De oude leraar
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.405 Dan komt er afstand, en hij glimlacht stil
een verre glimlach, of hij zeggen wil:
‘Ach, dàt juist kan ik je niet doen begrijpen,
omdat je daarvoor groeien moet, en rijpen’.…
New Age
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
459 Je glimlach is breder
dan het dal waar 'k vertoef,
al mijn zorgeloze grapjes vervallen
in de afstand,
we hoeven elkaar niet te zeggen
wat we wel zouden willen schreeuwen.
Nog even
en dan ben je weer verdwenen,
als ’n hersenkronkel uit
in mist vergane tijden.…
LOS VAN NEDERLAND, VAST IN APPARTEMENTENCOMPLEX MICHELANGELO!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
325 Nederland
en zit 'n paar dagen vast in Spanje
in een soort Bijlmer Bajes van Benidorm
op de 7e verdieping in de Binnenstad
binnen veel grijs met witte tinten en
2 stoelen, 2 bedden en 1 tafel
maar wel met openslaande deuren
die massaal zonlicht doorlaten stralen
Het heet 'Michelangelo'
het appartementencomplex
wel een beetje apart
zo afstandelijk…
Aan zee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
218 Je kijkt, maar je ziet me niet,
een zee van afstand tussen ons.
Diep in de golven neemt ze alles:
wat ik hield, wat ik was,
een zeemanslied in brekend glas.
De dageraad splijt de horizon,
en jij verdwijnt met niets
dan een lach die achterblijft
in mijn borst, zoutig en stil.…
Prijs
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.313 Ik moet hem steeds op afstand houden,
ik wil die hand niet op mijn been.
Bedenk me waarom we het laten zouden,
waar gaan mijn gedachten heen.
Zijn koppie flitst aan mij voorbij,
zo lief, mooi en kwetsbaar.
Dat lieve kereltje, helemaal van mij,
bedenk ik me, terwijl ik voor me uitstaar.…
Niet meer....
hartenkreet
4.4 met 38 stemmen
2.647 Alleen in mijn dromen
En dromen zal ik gaan
In realiteit nooit bereikbaar
Gelukkig, je lacht naar mij,
Op een afstand.....…
Onsterfelijk
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.309 Daarbuiten,
waar grenzen niet kunnen
worden overschreden
omdat ze er niet bestaan
waar eeuwigheid
en sterfelijkheid in elkaar
vloeien
waar afstanden onmetelijk
zijn en wegen verlicht met
sterren
waar planeten, zonnen en manen
ons in het minieme mensendom
blijven boeien
waar de tijd niet bestaat
maar slechts een benaming
is voor de…
Fraktuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.610 Waarde en afstand of gereken in uren
voor mij was de grens onzichtbaar ver weg
mijn limiet was een sloot, een muur of een heg
en de dagen konden wel jaren duren
Soms scheurde een spier of knakte een bot
dan even het fraaie spel gestaakt
zwervend en zwierend is mijn jeugd ontloken
Een schram, een buil, een broek kapot
nog maar juist het…
Liefdesweerbericht
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.376 Draait de zon alleen om jou
Zoals het lijkt is er storm op komst
Als je naar me kijkt zie ik de druppels vallen
Niet meer tegen te houden
De afstand wordt almaar groter
Behalve dan die van mijn liefde tot aan jou
Als het niet meer te omschrijven valt
Zo hard 't regent op ons huis
Dat je er over wil lezen in de krant
Maar er niemand is…
Onbehandelbaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 ik mocht
in gedachten
je hand even
vasthouden
toen ik jou
de boodschap
bracht dat
mogelijk onze
dimensies zich
zouden scheiden
waar wij altijd
al afstand hielden
kwam deze melding
totaal onverwachts
gezien de complicaties
waar liefde en
intens houden van
al weinig kansen
hadden gekregen en
nu altijd speelbal is
met de medische…
50 plus
netgedicht
3.5 met 98 stemmen
19.598 in mijn droef gelaat
vervolgens tel ik ook mijn grijze haren
veroorzaakt door het aantal crisisjaren
mijn lichaam is in haveloze staat
een oud, geheel versleten apparaat
dat zelfs de laatste hoop heeft laten varen
nog even en u mag me doodverklaren
want ook m’n geest is reeds ten einde raad
een oude man, die trage meters strompelt
de afstand…
Het lot
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.060 Een onontkoombare nacht
heeft afstand overbrugt
en ons bij elkaar gebracht
Ik hoor ze zeggen:Het lot
de angst voor vuur daar
hield niemand rekening mee
ook niet met de gaten die
in dagen worden geslagen
en dat je me pijn moest doen
je vroeg me te dansen terwijl
jij niet wilde waarschijnlijk
omdat gelijktijdige aanraking
ons uit elkaar…
Brakke grond
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 sinds ik afstand deed van sigaret en sigaar
kan ik me niet meer achter rook verschuilen
en zag steeds helderder in de spiegel;
mijn gezicht kent al veel groeven
en het hoofd opvallend veel builen
maar ik doe wel stinkend mijn best
of schrijf ik onbewust een zoete parodie
en eindigt die op het lest in mest
of fiets ik verder wijl ik enkel…
Passioneel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
763 Onze afstand is te groot.
Passioneel staan wij sterk.
Alleen ons lichaam ligt bloot.
Nachten op weg
Via binnendoor wegen.
De lichtjes geven mij zicht
Om mijn hart te laten spreken.
Verslaafd aan jou.
Knielend op één tree
Droom ik van geluk.
Maar de passie lift niet mee.
Ik kan zoveel delen
Maar het bereik is te groot.…
droge inkt
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.802 spijt
weet ik nog steeds niet waar ik blijf
met wat ik niet vergeet
en waarin ik heb geloofd
dat geloof vermindert niet
en hoort bij mij, net als mijn naam
dat gaat over mij en jou
en maakt me beter dan ik ben
nog steeds zie je het niet
en staar ik door een beslagen raam
naar hoeveel ik van je hou
hoe blij ik ben dat ik je ken
de afstand…
Verlangen
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
3.113 een arm om je heen gelegd
mijn handen door jouw haar
maar voor woorden te verlegen
op afstand dicht bij jou
heb ik enkel maar gezwegen
hoewel ik anders wou
nu ben jij mijn herinnering
waar ik steeds weer naar verlang
een lied dat ik alsmaar zing
wellicht mijn hele leven lang…
EINDEJAARSRING (SLOT): REÜNIE
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
895 we troffen alles onveranderd aan
vertrouwde luchten vulden onze longen
het was nog niet goed tot ons doorgedrongen
we bleven op een afstand even staan
en zagen hoe de mensen zich verdrongen
rondom het spit onder een volle maan
de avond viel en ieder leek voldaan
de danseressen dansten, barden zongen
totdat een takje kraakte en een jongen…
Vaderdag ondanks alles
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
4.948 De kinderen zijn de inzet
Maar die kinderen waren er nooit geweest
als Vader en Moeder niks in elkaar hadden
gezien in die tijd, dus is het ook voor vaders
op afstand die de kinderen niet mogen zien
Vaderdag, dát wilde ik in naam van Vaders en
kinderen even kwijt!…
Sieben
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
725 verdoemenis
Zijn knechten getuigen
van pure harteloosheid
Het zoete vlees
rot tot in de kern
hangt tussen leven
en ontnomen droom dood
De heks
krom
aftands
klauwt haar
weg rechtdoor
zee
zij zal de
gekruisigde
hoogst persoonlijk
ontleden
Het demonisch ogende
kind toont eveneens
zijn ware aangezicht
Het licht heeft zijn
afstand…
overgevoelig
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.712 wat is leven met verkeer toch zwaar
het vloeit alle kanten op van gevoel
afstand houden scheelt wel een boel
want raak me aan er springt een snaar
recent werd ik op een haar na betreurd
een wentelteef per rollator reed me aan
zag mijn fragiele wezen heel niet staan
in de super en ze is niet eens bekeurd
zonder blik of kik kruiste ze alle…
Thuis
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
3.669 straat, dag boom,
aan jouw bloeiende takken
hing ik dagelijkse dromen
in het passeren
Als verstomde kracht verhief
jij je in het druk gefluister
van het heen en weer langs
dragende armen
Zo deinden wij gezamelijk
als een sluier op de ademtocht
van het getij van grotere stromen
nooit gescheiden
Maar steeds verder dwaal ik
vind ik afstand…
Vleugelwoorden van liefde
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.052 langs gastvrije bogen
die bewegen
het neemt je mee
over zeeën van tijd
zwart op wit, zoals altijd
zoals je voelt
in de cirkel van raaklijnen
die liefde verbindt
rond jezelf en anderen
vanuit de wereld
aanreikend
vol raadselachtigheden
in het theaterdecor
van het leven
zonder opsmuk, zonder poeha
is alles even uniek
van afstand…
Zomereinde aan de Leie
gedicht
2.3 met 70 stemmen
15.602 maar heengaande
licht van de avond en tegen de haag
op de andere oever een loper, en zijn
gedachten, hoe schilder je die
en boven het water de meeuwen
en tussen het licht- en donkerder groen
de plecht van een jacht, het schuiven
der dingen, de richtingen
het water zelf kun je hier waar wij zitten
niet zien en ik vraag me nog af hoe je
afstanden…
" ALLES GOED", reactiesuggestie!!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
714 Op afstanden die bijna niet de overbruggen zijn
groeten mensen elkaar met snelheden
die bijna niet bij te houden zijn
vragen mensen elkaar, luid roepend, schreewerig
hoe het gaat met doorgaans de woorden:
"ALLES GOED?…
Gewoonte ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Blindelings levend, in het verlengde
van hen die voor mij gingen tot hun
dood, verwijder mij stilzwijgend
van de vragen in mijn hoofd en
van alle graven neem ik afstand van
wat ik moest beloven, onmerkbaar
de weg van het mijne, toch blijf ik
ademen, lach ik uit gewoonte, dat is
misschien nog het ergste van alles.…