3138 resultaten.
Leren van Natascha
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
332 In haar verlies
vind ik weer
mijn eigen kwetsbaarheid terug,
en leer opnieuw
zorgen—en vergeven—
voor haar, voor mij.…
RANA ERECTUS
snelsonnet
4.0 met 25 stemmen
2.357 Een kleine kop, een veel te grote kaak,
een bolle buik en slijmerige poten,
wellevendheid die hoort bij moddersloten
en zeer opvallend ook: veel luid gekwaak.
Wij hebben ook zoiets in Nederland,
hier heet dat wezen Emiel Ratelband.…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
912 Een gevoel van verlies,
van pijn,
en leegte,
settelde zich in me.
Door iedereen verlaten,
door niemand meer bemind.
Het eenzame meisje,
door iedereen verlinkt.
Wat heb ik verkeerd gedaan?
Waar ben ik de fout in gegaan?
Ik schreeuwde en ik gilde,
maar niemand,
wilde antwoorden.…
Glijbaan
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
834 In de glijbaan van de tijd
verlies je soms seconden
waardoor je voor een klein moment
weer staat in hartje Londen
Waarna je vrolijk met een zwaai
de slinger weer een zetje geeft
en je vol vuur en zwaar verliefd
de stad Parijs opnieuw beleefd
En bij 't proeven van die ene kus
heb ik toen in mijn broek gepist
want ik zag dus op het allerlaatst…
Strijd
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
841 zoals mist in de ochtend kan hangen
zo bekleed mijn schuldgevoel
zich over mijn psyche
mijn opvattingen worden genarcotiseerd
door mensen in dronken beelden
ik verlies mezelf in de massa
geweten knaagt een gat in mijn hoofd
het lijkt wel een strijd tussen filosofen
mijn innerlijk aarzelt
maar ik laat geen twijfel meer toe
ons taalgevoel…
Gezichten ken ik niet
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
818 mezelf meer weten
speel mijn spel met
poppen waarvan ik de
gezichten niet kan vergeten
grote neus was mij het liefst
scheve mond had altijd praatjes
donkere ogen voelden mijn verdriet
de kleinsten waren steeds mijn beste maatjes
nu word ik gespeeld
gezichten ken ik niet
lijven kroelen om het hardst
alleen mijn poppen voelen het verlies…
Cyclus: groei deel 3
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
780 Kijk ik naar de wereld
reeds vergaan
verlies ik de greep
op de diepste lagen
van mijn bestaan
vlucht ik
in beeld
6.
Mens
geheel van beige stoffelijkheid
kwetsbaar en verwoestend
mens
geheel van subtiele verlangens
en rauwe lusten
mens
geheel van
hebben en zijn
strijd
7.…
Najaar
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
705 Bij de verwarming, verlies ik mij in dromen
over de vele jaren die al zijn vervlogen
en toch in enkele minuten allen samenkomen.
Dan hoor ik een deur,die lichtjes wordt bewogen
en zachte stappen die de kamer binnenkomen...,
ik voel een paar koele handen op mijn ogen.…
Kiezels in de mond,
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
571 winterkou
mijn keel beslopen heeft,
dat aan elk lied een randje
rouw kleeft , liep te vaak
aan mijn stem voorbij, dan
werd moeilijk ademhalen voor
het wezen dat met mij leeft,
zonder eind, met eigen wil,
wat vervoering brengen zou
verzamel ik ontroering, toch
spreekt het zich niet uit,en
Chrysostomos besloten heeft
dat gestamel verlies…
Gauw vergeten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
984 gordijn
voor het verleden
rafelt mijn herinnering stuk
een laatste lief
sloeg de deur verdovend dicht
schrikbeeld uit vergeelde krant
bed hinkend op drie poten
slaat terug in oude stand
bereidt om weer een nacht
mijn lief te dragen
robuust stammend uit de tijd
van grootvaders escapades
streel ik het voeteneind
klaart in mij
de reden van verlies…
COLLEGA-CONDOLEANCE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.704 Collega,
Bij een overlijden van een ander
word je toch wat stil
en zeker voor de nabestaanden
als ze bekender zijn dan zo maar
Jij bent voor ons zeer bekend
en vanuit die betrokkenheid
het samen werken, ons werkleven
condoleren wij je met het verlies
van je dierbare....…
dierbaar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
673 wanneer ik niet meer in de stilte kan staan
verlies ik mijn woning
van plek tot plek
mijn ziel zal rukken aan ijzeren luiken
de dood ingaan, het lichaam nog vrij
plichtsgetrouw zal ik gebaren
naar honderd bomen
in een seizoen verwacht
jij kan me dan tot stof verbleken
van eind tot eind naar een ijdele nacht
het kind verstuiven, het laatste…
Alleen in gedachten
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
728 Dus hou niet alles binnen, en verlies niet de moed.
Maak jouw hart niet alleen van steen.
Maar draag bij aan jouw gevoel.
En houd moed. Alles komt een keer weer goed.…
ontsluiten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 verloren in verlies
wek ik je tot leven
zoek ik naar sporen
resten van je bestaan
hoe lachte je?
ik val in de lacunes
van ongepolijst verdriet
de ene of de andere weg
het is nooit de goede
waarom ging je dood?…
Lucretia
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 peilloze droefheid
gevangen in haar ogen
de diep intense blik
in een gestold moment
het bebloede
gescheurde gewaad
de eenzaamheid die
opkruipt uit haar hart
haar loodgrijze gemoed
wendt zich af
van de wrede wereld
de lucht kleurt rood
Meester, je zeggingskracht
opent haar verleden
je redt haar van verlies
en vergetelheid
het…
Vergeving
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
556 Vergeef me
mijn egoïsme
mijn onbegrip
en afgunst
vergeef me als ik
in slechte tijden
anderen
de schuld geef
van mijn ongenoegen
mijn bitterheid
ik vraag vergiffenis
voor het feit
dat ik
als ik kwaad ben
verdrietig
of gefrustreerd
mijn geloof verlies
vloek
waar ik zo tegen ben
leer mij dankbaar te zijn
voor de kleine attenties…
waarom de gekooide vogel zingt
netgedicht
3.7 met 40 stemmen
824 koestert hij
de tralies
het hokje
waarin
hij zit
rouwt hij
om het
verlies van
de kunst van
het vliegen?
gevoelige
oren horen
waarom
gekooide
vogels zingen
zulke oren
horen pijn
en vrijheid in
het lied van
vrije vogel:
Maya Angelou!…
Aards laatste uur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 ik zag hoe jij
zeeën kuste
met de harde
hand van graniet
en basalten rots
hoe jij in
warm tropisch
blauw op witte
stranden rustte
in naakte trots
jij wond
winden om je
vinger in het oog van
de orkaan waar jij
je ongeremd liet gaan
toch heb ik ook je
tranen gezien over het
verlies van synchronie door
de natuur in de entropie…
Spiegelpaleis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Als ik de weg dan weer verlies
en zachtjes meezing, neurie,
met de deuntjes die we samen deelden:
dan mis ik jou in mijn genoegen
van het stiekem altijd samenzijn.…
Stammenstrijd [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Grenzen in ons hoofd
waar het onveilig wordt
en we op onze hoede zijn
voor wie er binnenkomen
met een mond vol
vragen en kritiek
die zich gedeisd houden
als goede buren
met democratische rechten
om de overheid te ondermijnen
waarbij ze verkleuren
tot ze zich sterk genoeg wanen
om verschillen uit te vergroten
en andermans verlies…
Natuurramp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
240 hulpeloze handen
ongrijpbaar reikend
smartelijke gezichten
verliezend verlies
beschuldigende ogen
wijzend naar het kwaad
gestorte tranen
de leegte vullend
verwoestende adem
strijkt over de aarde
losgeslagen zwiepend
verandert verwerpt
vernietigt smijt
ontroostbare aarde
bedreigd verkwist
verwaarloosd gekwetst
beschadigd geschonden…
eerst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
249 leeg komen wij aan
geen pad onder onze voeten
alleen zachte grond
met handen vol twijfel
bouwen wij richting uit niets
een naam voor ons gaan
tussen licht en verlies
geven wij zelf betekenis
aan wat ons raakt
geen stem uit de hemel
die zegt waarom wij bestaan
wij fluisteren zelf
en in dat fluisteren
groeit langzaam een reden om…
mythische maakbaarheid
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
213 verder uitdiept
een lucht die zwaarder wordt
door de lasten die hij zichzelf oplegt
- het verzwijgen van dat wat leeft
waaronder ook de stilte zelf -
In dat vacuüm van zijn
probeert hij toch door te leven
zijn opportuun bestaan
waarin hij zich gezegend waant
want geluk dwingt hij af
door te geloven in zichzelf en god
pech of verlies…
jouw pokerface doorzag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.127 baas
jouw pokerface doorzag
een veelluik van geluk
die ene kans, dan kon
je leven niet meer stuk
je zag de straten gaan
in full-house was het druk
maar niemand had
nog zoveel azen staan
voor een keer
winnaar in het spel
het leek je wel en stralend
gooide je de kaarten neer
je keek haar aan
je hartenvrouw in liefde
zag haar verlies…
tastbaar nog in bijna raken
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
2.034 ik doe mijn ogen dicht
na de klap in mijn gezicht
voor jouw dood zijn geen woorden
ik had de lente thuis gebracht
met kleur en geur op je gewacht
het komend weekend in mijn lach
nu sprokkel ik naar kracht
zoek verbijsterd naar een
voorjaar dat niet mag
na een lange winter dromen
leek eindelijk de zomer aan te komen
voortijdig breekt…
Weggedaan
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.488 Kilometers polder weg
kapotgemaakt
kapot gegaan
nergens nog een koe of schaap
een trekker in de wei
hooi dat ligt te drogen in het gras
geen boer die op zijn klompen gaat
alleen een gore plas
die steigers spiegelt en een kraan
het groen hebben ze weggedaan
vernielzucht schrijft de dichter blij
dat hij de woorden vond
die recht…
... maar haar pijn voel ik altijd
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.499 Je moeder heeft je gevonden
toen je in het trapgat hing
voorzichtig maakte zij je los
en droeg je naar beneden
Wilde je iets uitproberen
misschien, in je spel
of was je levensmoe
de twijfels zullen blijven
Je zou pas twaalf worden
aan het eind van de volgende week
maar niemand zal ooit
je laatste momenten kennen
Vaak kom ik haar tegen…
Schipbreuk
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.787 Tussen strandpaal twee en zeven
lagen omringd door mijmeringen,
wrakhout en wier, de restanten
van een zomerzot getij.
Aan de hals van glas, gebarsten en
door zoute dampen nog omfloerst
en aangetast, een stuk papier,
een vaag verbleekte konde.
De boodschap sloeg me van mijn ankers:
Woont er....
Woont er in jou nog iets dat liefde heet?…
Eenzaam jaagt de wind
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
922 Ze lopen beide langs het strand
Van oorzaak naar gevolgen
Dan vraagt zij plotseling aan de wind
Of hij hem wil volgen
Samen lopen ze naar de zee
Kijkend naar de golven
Hoe hoog zijn ze, zo prachtig!
De wind duwt hem in haar rug
“Kijk eens!” lacht hij...
“Wat zijn we samen machtig!”
Gauw loopt hij het water in
Nooit meer kwam zij terug…
rouw
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.122 hoor het verlangen in je
het gemis erbij
ik pak het stil voor je in…