Alle inzendingen over grond

4214 resultaten.

Sorteren op:

aarde

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.439
met vallen en opstaan verankert beetje bij beetje elk voetspoor mijn gehechtheid bij elke stap de gedachte hoe duizelingwekkend je aardigheidjes mij aantrekken met spreidarmen vang ik je walswind je stof uit rulle grond gewaaid poedert mijn gezicht onontkoombaar is de terugkeer naar mijn gang van kruipen met opstand en verval beetje…

Oorlog Op Tafel

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.717
De helft van het eten ligt reeds op de grond, het kind zit te gillen, ze houdt nooit haar mond. Geraspte kaas ligt naast de pannen en borden, hoe moet dat in Godsnaam ooit opgeruimd worden?! Sausvlekken zitten op handen en mouwen, die hadden we misschien beter om kunnen vouwen.…
Echo Borgir29 januari 2003Lees meer >

terugkeer

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.152
met vallen en opstaan verankert beetje bij beetje elk voetspoor mijn gehechtheid bij elke stap de gedachte hoe duizelingwekkend je aardigheidjes mij aantrekken met spreidarmen vang ik je walswind je stof uit rulle grond gewaaid poedert mijn gezicht onontkoombaar is de terugkeer naar mijn gang van kruipen met opstand en verval beetje…

paardebloem

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.380
Bevreesd zonder hoop, Bedrogen, leeggezogen Door dit vacuüm Waarin ik als een Levensloze zaaddrager Zweef, vol verlangen Wat grond te vinden Om in te kunnen groeien. Maar zelfs de aarde Laat mij niet in mijn Waarde. Ik werd onbewust Geplukt in onschuld En word nu langzaam Maar zeker omhuld door een Dikke mist van dood.…
theo20 maart 2004Lees meer >

Nachtspoor

netgedicht
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.008
Nu spoor ik tussen grind en grond waar weg de nacht inboort en luister langs het talud de glooiing van de einderstond, zo verkennen we het verstomde leven als een lange reis richting horizon verdwijn in het gras, klaprozen verstilde klokjes in de verte en soms een veertje eenzaam dwalend langs het silhouet van de statige wachters.…

Hunebed

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.170
Een oeroude grafkamer Waar het skelet verteert in zompige grond? De vorsers tasten in het rond…
Wim Veen9 augustus 2005Lees meer >

Fata Morgana

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
Ik ren door het dorre land En de wind staat stil De hitte schroeit het zand De lucht trilt Voor mijn ogen daagt de horizon Een vruchtbaar dal; een heuvelkom Een glinsterend meer ligt in bereik En de wind strijkt door mijn haar De grond is echter uitgedroogd Geen enkele palm wordt hier gedoogd Geen koelte en geen frisse bries Ik sta stil…

MIJN ZOON, GEEF MIJ UW HART

poëzie
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 5.236
Ik wrong mij op de grond, Tot ik de woorden vond: Heer, ‘t moet door U genomen! En nog eens overviel Die stille stem mijn ziel: Daartoe ben Ik gekomen.…

Eitjes rapen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.634
Met zijn kleine voetjes stapt hij vrolijk in 't rond In zijn hand 'n bakje voor de eitjes vindt hij er al snel één op de grond Kraait hij vrolijk en blij en verdwijnt het eitje stilletjes in zijn mond Met z'n pretoogjes en z'n mooie lach rent hij speurend verder alsof de Paashaas echt bestond…
LadyLove15 april 2006Lees meer >

door hoop vergoed

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.266
niet weet dat meer dan handen kunnen slaan de ochtend van de blauwe plekken zal wel zakken of ik laat ze wel knagen onder mijn lange jas die is nog wat zwarter dan het dreunen van je stem of de blinddoek die ik letterloos moet dragen om de kleurloze stenen te stapelen tussen het nachtbraken ik leg me wel terug neer op de grond…

Eikeldichtje

gedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.532
netjes verankerd aan in grondgeworteld hout Morgen valt het gelijk de zijnen in het aardse slijk als voer voor de zwijnen of vergaat tot stof onder dicht kreupelhout Maar, misschien heel misschien dat dit éne eikelwichtje niet zal plezieren tot levensonderhoud van een van de dieren in dit ondoordringbaar woud maar zich in de grond…
Rina van Dijk31 augustus 2006Lees meer >

Kleurrijke muziek

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
ik stapte gewoon uit maar de grond onder mijn voeten was verdwenen er golfde kleurrijke muziek met een melodie die ik ooit moet hebben geweten warme vertrouwdheid ademde het welkom van een lang verwacht thuis voelde voor het eerst de vrijheid van het zijn in een gezamenlijk delen dat zich in ruimte en tijd heeft gespreid om het…
wil melker29 oktober 2016Lees meer >

jonge rozen

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.086
in de schaduw van je wimpers rust je blik op mij vroege vlinders boven onze hoofden door de pergola heen giet een blauwe hemel de dag in repen een teder spel van zon en schaduw valt uit onze handen op de grond uiteen langs okergele zuilen nippen jonge rozen met gave lippen aan het prille licht…
delius17 maart 2007Lees meer >

Even, voor een eeuw

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 753
rusteloos beweegt mijn adem ergens laag boven de grond of is het mijn stem die niet meer bestaat omdat ik zwijg onder natte rouwkransen van gras en water te vroeg komt elk geluid, als hagel op getelde uren alsof duizend nachten drukken op het landschap van één dag ingezwachteld onafgebroken stil draag ik de transparante…

Stilzwijgend vermoeden

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
Hoe stil kan een landschap ademen zonder het seizoen te verraden dat licht weerkaatst op zijn roestige grond.…

onzichtbaar

netgedicht
3.5 met 38 stemmen aantal keer bekeken 2.636
ik zag niet hoe jouw ogen zochten langs de bladeren op de grond alsof je leefde in de dood met hen de laatste schaduw nog leek vast te klampen en uiteindelijk besloot nogmaals zeg ik je ik zag het niet noch het tuinpad waar je laatste voetstap nog afgedrukt staat -als bemind- ik zag niet hoe je naar me omkeek ik hoorde…
anno 20078 november 2007Lees meer >

Onvoorspelbare zee

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 826
zoals zij lieflijk een rotskust wast met schuimwitte wanten zijn weerbarstige groeven betast onverhoeds vaste grond verwoest wanneer zij grimmig en bulderend haar gal ophoest zich verheft in haar bruidsgewaad en als een withete furie gestroomlijnde duinen wegslaat verslingerd aan haar witte kant trekt zij zich drachtig terug haar adem…
Hanny6 september 2008Lees meer >

zwaarmoedig

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
de herfst draaft aan mijn voorbij weemoedig staar ik naar de grond en luister naar alle treurnis om me heen het donker schalmt steeds vroeger en ergens botst nog een late motvlinder tegen het raam de bruine massa van de dood walmt zelfs tegen alle winden in ik heb mijn kraag hoog opgetrokken terwijl m'n handen hopeloos iets van voldoening…
elze6 november 2008Lees meer >

Altijd anders

netgedicht
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.069
Tijdens de laatste ronde met zijn Spaanse hond knispert het gras onder lange slanke hondenpoten lichte vorst platgewalste herfstbladeren verzachten de harde grond putten lijken te glimmen vierkant en donkere strepen horizontaal een oude kinderstoel ligt achteloos in `t gras grofvuil de Spaanse gromt in eigen taal.…
Roland Hainje19 november 2008Lees meer >

Eb en vloed

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
Terwijl ik daar sta als aan het zand genageld denk ik, trek ik naar jou of jij naar mij het zachte zand wordt harder nu we elkaar naderen voor even, vaste grond onder mijn voeten Maar ik probeer verder te kijken dan wat ik wil achter me mijn volle leven voor me het nog in mist gehulde van wat me toekomt in me de zekerheid van pure…

Santé of lustmoord

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 657
eerst strip ik zijn vel als een slinger wind ik hem rond mijn vinger gelijk het scherpe mes ligt zijn lot in mijn handen een oog valt op de grond dan ga ik hem vierendelen en te water laten de wonden bestrooid met zout opgevoerd tot het kookpunt zal ik hem smoren leren in eigen sop als een kannibaal moet ik ‘m prikken en prakken…
Hanny2 juli 2009Lees meer >

Oude bomen

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 685
Platanen langs de laan pathetisch van bestaan, staan hun plaats af aan nieuwe twijgen in de wind om tegen de verwachting in dood te gaan, gespreide takken in een hol gezicht, geheven armen naar de lucht en naar de grond, het licht maant voorzichtig om niet meer te bewegen, ontleend aan stramheid in de druilerige regen, ze zijn…
pama10 januari 2010Lees meer >

Jouw kleerscheuren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.028
het waren jouw kleerscheuren die je hier had laten liggen welke me pas opvallen wanneer ik er bijna over struikel ik waande me op grote hoogte waar de wind mijn rokken deed bollen het spiegelbeeld bleek in diepe rouw buigende treurwilg helde over pardoes val ik op de grond verwens ik jou ten zeerste als ik 'n plan smeed *…
LadyLove27 januari 2010Lees meer >

Aardse schoonheid

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 655
O, moedertje aarde wat een rust om alleen te zijn want onbewust te wentelen in dag en nacht Uw bloemen nooit meer gezien door mensenogen uw bomen met hun wortels in de grond onopgemerkt alleen omringt door sterrenpracht Rivieren en de grote zee verlost, alleen gelaten ochtendlicht en ondergaande zon Aardse schoonheid spiegel…
Anton3 februari 2024Lees meer >

Wintersnippertjes

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 616
hoor, een winterlied zweeft over de berijpte sluimerige grond midwinterhorens blazen herkenningsklanken hoorbaar in het rond schaduwlicht tekent de berk huiveringwekkend tot een ijzige reus dwarrelsneeuwvlokjes smelten in ademwolkjes op een warme neus kaarsjes in glaasjes gloeien langs het weggetje een vertrouwde sfeer het…
Hilly Nicolay21 december 2010Lees meer >

achterover

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 599
Een nieuw begin komt nooit te laat een vogel zingt een boom die praat Geen eind in zicht de weg is gelukkig lang open ogen nooit meer bang Geen droom te klein geen plan te groot het licht dat schijnt eenden in de sloot Dit valt op je neus een zacht gebaar krokussen uit de grond gelukkig echt waar…

Mineur

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 713
Met een zak vol wind gevoelig als een kind vrij van baar geluiden ver van huis gearmd met een jeneverfles en de kleur van een verlegen hoer hongerig vreet verdriet aan mijn lijf zoet geklaag van moeder de wind onder mijn voeten is de grond onder mij vandaan gevlogen met lege handen wacht ik verdomme steeds langer op een volle fles…

Vluchtheuvel

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 581
het huis is een vluchtheuvel waar zelfs gewenning loert het hoofd vol maar vullen niet de lege kamers van boven en hoger niet omdat de vorige een schaduw achterliet mijn wortels mogen hier niet aarden worden nog eens naar elders vervoerd ach, draag ik ze niet al jaren hebben ze ooit vaste grond gekend zo dichter bij het eind probeer ik…