2059 resultaten.
Ragfijn en dun
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
642 Praten gaat minder
snel en je bent
vaker wat stil en moe.
Gedachten, hardop dromen
voegen de leemtes
en laten stilte toe.
Wat blijft is ragfijn en dun.
Geeft ondeelbaar gevoel
van er samen zijn.
Vol warmte en belangstelling
langst zo blijven leven.
Misschien is dat wel het doel.…
Jonge moeder
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.958 ‘Ik ben nog moe...
heb ik geleden?
of is mijn droom uit mij gegleden?...
Ik doe mijn ogen dicht
en ben tevreden,
en mijn gedachten en mijn lijf zijn licht.’
‘Is dit nu barens-
nood,
met hijgende gevaren
tot aan de dood?
Ik wist niet, dat een leven komen kon
zo rood en bloedend, als een ondergaande zon.’…
De straat van toen en nu
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.096 voor de meubelmaker
boekbinderij nu Islamitisch centrum
dam- en schaakclub bandencentrum
Ik zag haar
veranderen
telkens weer
de straat
van weleer
Geparkeerd, liefst in dubbele rij
kleven ze bumper of zij aan zij
autogeluiden overstemmen
nu alle menselijke stemmen
Alleen de platanen
ze staan er nog
hangend tegen elkaar
alsof ze moe…
Hoogeveens verbeterd leesplankje
gedicht
2.2 met 536 stemmen
61.657 En 's avonds met het maanlicht door de ramen,
te wakker om te slapen en te moe
om te begrijpen waarvandaan en hoe,
lag je te wachten tot de letters kwamen
en dansten in je kleine paradijs
als aap noot mies wim zus jet teun vuur gijs.
-------------------------------------------------------------
uit: 'Lachen in een leeuw - Verzamelde gedichten…
Alweer gaan
hartenkreet
1.2 met 6 stemmen
2.456 Maar we zijn elkaar nog steeds niet moe.
Ik kleed me aan met smart
en laat jou achter: alleen en verward.
Een kus blijft op m`n netvlies staan
en dan moet ik
alweer gaan...…
Nachttrein
gedicht
4.0 met 25 stemmen
14.811 Ik ben zo moe, zo vastgevroren in een vloek,
en in de vuile ruit die zich verspreekt
zie ik nog één keer mijn verloren blik,
omlijst door angst en rook en zelfverwijt.
Te laat. Geen hartstocht dreef mij naar de grens,
geen Gorter of Lodeizen greep mijn pen. Te laat.…
Geel
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
1.403 je ogen tonen moe
jouw strijd om overleven
als toekomst zoek is
leven ziek
wat nog op te geven
dan buig jij je over boeken
duikt in elk geschrift
richt je zelf op leren
almaar meer
omdat het bloed verplicht
je zwakke lijf vereelt
van zware studienachten
als slaap gedachten overstemt
en jij de donkerte in rent
om bij de les te blijven…
wat je lichaam produceert
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
710 sperma
zweet, speeksel, oorsmeer
melk, tranen
slijmen in soort en kleur
vooral niet te vergeten
nagels, tanden, baby's
geuren en winden
etter, puisten
schimmels, korsten
ontlasting
geluiden als zingen
lachen, wenen, kuchen
hikken en boeren
hoesten, braken
snurken en praten
van fluister tot gil
en dan vraag je je af
waar je zo moe…
Verwarring
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.929 is van steen lijkt de rots me te melden
wat is van hout vult de boom daar bij aan
geen van de oudere wijzen krijgen gehoor
want mijn schaduw duwt mijn denken voort
ik hoor de indringende stem van de meester
het luisteren naar mijn eigen weten is beter
nachtmerrie uit het verre verleden
geheelde wond bloedt in herinnering
steenkoud, moe…
Vertrouwen
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.852 Des hemels as werd eer haar wentlen moe!
Wat grimt ons dan 't vijandig noodlot toe?
In 't eind moet liefde zegepralen!
't Is weinig slechts, wat ons de tijd kan roven!
Oprechte min versmaadt zijn kort gebied.
Schoon 't leven hier ook in gemis vervliet',
Zij slaat een moedig oog naar boven!…
Zeer aandachtig leven
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
978 Zeer aandachtig leven ook al ben je moe en
weet je niet meer waar te kijken, wat te dromen
maar de dagen gaan voorbij en soms
is zelfs het luisteren een kwestie van respect
en al kan je nauwelijks méér dan ademhalen,
de lucht zo ijl, de dagen vol van loomheid,
zwaarte, druk en overvol gepraat;
de zomer in zijn hoogtij, graag of niet...…
Burendag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.067 De mensheid heeft gestreden en
is moe gelopen,
maar heden, heden is er nieuwe
voor u en mij.
Begin deez' dag eens goed en geef
uw buur een hand, een kus
't Geeft niet of 't een Hongaar
is of een Rus,
een orthoxe Jood of Islamiet,
maar geef hen eens uw hart om niet!…
Droma
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
554 Wanneer het laatste licht gaat slapen
gaan de zware gordijnen toe
weer sluit zij de donkere dagen
haar ogen zijn zo hopeloos moe
in plaats van het schaapjes tellen
telt zij de spijlen van het bed
met één druk kan zij om aandacht bellen
maar haast heeft het ontbijt al klaargezet
de po-stoel is allang in ruste
grauw en grijs, een dode kleur…
Zilverberken
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
855 laatst wandelde ik in een laan
vol naakte zilverberken
en peinsde hoe of het zou zijn
om breekbaar in de wind te staan
ik vroeg de bomen mij te zeggen
wat het geheim was van hun kracht
ze fluisterden het valt niet mee
om dat zo even uit te leggen
na jaren stormen af te weren
groeiden onze takken krom
ze kraakten moe verloren moed
konden…
BRUSSEL
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.820 Grote Markt
Gul en kunstzinnig is het volk geweest,
Statig van bouw en prachtig blauw van ogen,
Die gretig-wijd het gouden zonlicht zogen,
Geestig van zin en zinnelijk van geest
Hun huizen zijn als vrouwen op een feest,
Voornaam en moe, iets tot elkaar gebogen,
Met rag van kanten beeldhouwwerk omtogen,
En blank verguld, de burgerlijkste…
Die ster
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.993 Eeuwen her, hoog en ver,
zagen zij als lichtend baken,
en volgden zonder moe te raken,
die vreemde wonderbare ster
Op kamelen zochten zij daaronder
een koningskind, liefdeslicht,
Gods zoon die vrede sticht,
en vonden het grote wonder
Mirre, wierook en goud
Weg…waar zijn de gulle gaven?…
L'adieu,
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
579 tot rond skelet,
de ziel in tijd gewet,zal buiten
het willen tot voortbestaan,
in hardheid ingeboet, als ik
door die zandstorm raas, wast
mildheid, het been tot op het merg,
als ik de vertraagde aftocht afblaas,
in de laatste woestijn, dekt een
schroeiende wind mij toe, mijn
spoor (nog) niet aangepast, voor
dieper graven ben ik te moe…
Dagboeknotitie
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
991 Lief dagboek, ik word soms van mij zo moe –
van mijn fysiek en mijn verfoeide facie
en ook van het geheel van mijn gedoe.
Ik voel mij als de schandvlek van de natie.
Soms blikkeren er van die ogenblikken
dat ik mijn eigen lijf verlaten moet.
Ik onderzoek mezelf met rille blikken
en in mijn schoenen vloeit bebloed mijn moed.…
D
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
854 soms achter op een plek
Dat terwijl de ander vertrekt
Laat mij vliegen als de wind
als in een fantasie
Van dit kind
Ooit was ik bemind
naar verre streken waai ik heen
Al moet ik lopen
Op één been
Afstand is maar een paar letters
Een woord
Maar afstand van jou
Bestaat niet
Ik ben hier
Zoals jij ziet
Ik waai naar jou toe
Wel al wat moe…
De lent verschijnt
poëzie
2.2 met 10 stemmen
3.309 Ik weet niet wat ik zeg of doe,
Ik smelt van weemoed benen:
Ik ben zo naar, zo vreemd te moe,
En kon van vreugde wenen!…
dol, fijn.
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
596 en hulpeloos spartelde en dat dan
maar een naam probeerde te geven,
namelijk in een zwevend gedicht,
dat je in een donkere rivier doopte
en daarna met knijpers vastknipte
aan de wat verbogen waslijn om
te laten drogen en was een blauwe
seconde even écht heel gelukkig,
je had het van blijdschap te kwaad,
en werd heel moe en viel toen…
Een kerker met gordijnen
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
1.486 Ik ben moe.
Wil slapen voor ik vrij.
Maar hier voor me ligt een schaar.
Een schaar om mee te knippen.
Ik wist.
Papier tot gordijnen.
Papier verkwist.
Snede in mijn onderlip.
Wazig zicht.
Stond hier ooit een hut?
Was ik nog maar sterker.
Sterker dan het gewelf
Waarin ik ga.
Dan hoefde ik niet te liegen.…
Uitstapje van een veerman
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
572 De man werd moe. Z'n hoofd was rood.
Hij wou een een rijdier kopen.
Hij kocht een Panda in Zaandam,
was blij, omdat hij reed,
totdat-ie in een file kwam,
wat hem geweldig speet.
Hij kwam in Roosendaal na dagen
en haatte deze tocht.
Hij kreeg een hekel aan z'n wagen,
zodat-ie die verkocht.…
Beddengoed
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.868 ik lig wezenloos moe
als een uitgespreide deken
op het bed van depressie
alle gedachten spuugzat
het laken in zweet gedrenkt
van lui geworden plannen
en gekheid op een stokje
elk gevoel hopeloos mat
kussen volgestort van tranen
gezwollen leed en zelfbeklag
kringen die naar drank ruiken
doorgerookte Javaanse Jongens
het matras biedt…
Uren
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.955 Maar hoe zal ik, van middagklachten krank,
Beängst en moe van dromen als van daden,
Weer vrede vinden in hún stemmenklank?…
Land van Maas en Waal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
745 Ik wandel verder en voel me niet moe,
ik loop zingend de horizon tegemoet.
Er is niets wat ik wil of wat ik zoek,
ik voel me ontspannen, er is geen druk.
Als ik goed kijk, ligt het om de hoek;
sommigen onder ons noemen het geluk.…
DE GEEST RIJPT
poëzie
2.4 met 5 stemmen
1.824 Stof is het Al, de geest is hare roem
En alderfijnst sieraad, uit licht gegoten
En zwevend erts dat ik te zamen noem
Muziek, der aarde zee en lucht ontvloten,
Hoort hoe omwaart haar blinkende tempeest
Dat nog in stilte laat een adem horen
In golving op en aan en nimmer moe.…
Even niet
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
596 Laura Dekker wou uit varen
Eerst maar naar de Balearen
Zou de hele wereld om
Toen deed ze een beetje dom
1,2,3,4,5,6,7
Waar is Laura Dekker gebleven
Niet bij Pa en niet bij Moe
Zij is naar st.…
Een cirkel van wit licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Eén zijn
is niet alleen zijn
is in een cirkel wonen
van wit licht
Aan de buitenkant
is een liefdesband
die naar binnen rinkelt,
als men moe is
bedroefd, be-roerd is
Het oog opent
bij een stille trom
Aan de koningslach
herkent men bewaarkracht
Want één zijn
is niet alleen zijn
is in een cirkel wonen
van wit licht
Wanneer de…
Verwerking
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.054 Ik wil niet huilen, ik wil niet praten
ik wil gewoon met rust worden gelaten
De goedbedoelde adviezen en kussen
kunnen de pijn nu geenszins blussen
maar beklemmen mij tot benauwens toe
het ligt niet aan jou, ik ben iedereen moe
Mijn binnenste broeit, ik moet daarheen
niet in gezelschap, maar solo, alleen
Het water, de stilte en het groen…