Alle inzendingen over sporen

2616 resultaten.

Sorteren op:

toen ik zei, ik heb je lief

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 971
steeds dieper beweegt de tijd het gedicht in mij verder reikend dan het hobbelige spoor op mijn hand ik bekleed witte vlakken met eindeloos geduld terwijl het licht de trouwe minnaar in naamloze ogen vangt mijn stem raakt de nacht sneeuwt sterren uit hun lange baan toch laat ik hem vreemd in mijn adem bewegen en wanneer…

zijn eegadroom

netgedicht
2.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.452
hier veegt een man blad voor blad voor eigen deur een spoor van welkom uit de weg hij kijkt niet naar de naald leeg, gebruikt en nutteloos die hem had kunnen treffen zijn Schepper durven roepen lang voor het zover moest zijn zijn huisje is misschien niet echt weltevree of iets anders pathetisch gewauwel van hen de goegemeente die niet…

Van verre

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.039
Ze beleeft het zand, de zee sterren; de ogen van de nacht maakt leven in een handom- draai geluk in een doosje spreekt zomer met glimlach is overal, in de taal van ongesproken dromen in het vuur van de berg achter de zinnen van geliefden in het spoor van adem op glas tussen de tranen van het mos in mijn aquarellentuin van geweten; stilleven…

jaarlijkse balans

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 607
verborgen in de gordijnen het zijn geen mensen die hij vandaag wil zien enkel het overleg met zichzelf wil hij als geopend beschouwen het is de tijd van het jaar om achterom te kijken hij wikt en weegt, hij oordeelt of het goed genoeg is geweest alleen, altijd hij alleen de waarheid voor hem alleen komt hij later weer naar buiten de sporen…

Was het soms de zee ?

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.178
Was het soms de zee die diep van binnen iets verried wanneer zij met haar wilde lijf haar zoute sporen achterliet wanneer ik wegliep van haar lach en van het strand haar ogen schiep als duizend parels van geluk waar ik getijdenlang in liep Ik wist het niet waaraan het lag maar sliep van haar de koele nacht wanneer onzichtbaar zij haar adem…

Red Bull

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.358
Mierenzoet druipt de stroperige rotzooi langs mijn knarsende tanden, een spoor van vernieling achterlatend. De nacht is nog langer dan de benen van de hete escortdame. Ik beuk op het gaspedaal van de Lamborghini en m'n kop knapt haast van mijn nek.…
Ben Harmsen19 augustus 2009Lees meer >

Winterreis

netgedicht
4.3 met 32 stemmen aantal keer bekeken 491
Verborgen achter de schaduwen van 't witte land lopen knarsende voeten in blinde sporen. Witte voetstappen vormen zachte kraters in het blanke aardekleed. Zuiver blinkend stil is de verenpracht. Sneeuwbomen vormen met grimmige takken lange witte lanenbogen.…
Katty23 december 2009Lees meer >

geboortelandschap

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.566
Laag op laag van sporen in de verte evenwijdig aan een romp loodrecht op een hoofd dat scheef hangt van verbeelding afgetekende bergen op de vlakte van herkenning als een gewei-van fractalen vogels in V-formatie bomen strekkend in lange latten het Noorderlicht de boodschapper van de zon ergens het zuchten van een mens op papier schepsels…

Ontstegen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
Vers geslepen tijd versloeg met macht - in omgelegde sporen, waarin vertrouwen wordt geboren, - de onmacht in de kromming van het opkomend licht en de afnemende nacht, op het snijpunt van die wegen zijn hoofd en hart het ijs ontstegen en weer tot elkaar gebracht .…
pama2 januari 2010Lees meer >

gedachten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 599
Mijn lustend lijf Op het groene naaldtapijt Scheurt mijn Kleren binnen het portaal Waar sporen van verlangens Een diepe wonde, Zomaar etter spuwt De verdoemenis naderbij Dat liefde soms is Als ongewenst klatergoud Theo wuestenbergs…

Zee

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 907
die winden van verwarring waait die wolken in je water verdrinkt die oude wonden open spoelt verborgen littekens blootlegt die ankers laat roesten maden laat vreten in scheepshout de stille kwetsbaarheid als zee van werkelijkheid van de verloren dromen is zelfs geen spoor in het zand te vinden de oude wrakken blijven hinderpalen…
Nadine25 februari 2010Lees meer >

Retour of een enkel

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 601
wij hebben nieuw leven handen en ogen gegeven liefde op de wereld gezet in eendrachtig werken onszelf en talenten naar de toekomst verlegd in elkander bekijken zal moeten blijken hoe wij gaan sporen ieder naar eigen bestemming ver weg of dichtbij retour of een enkel dat laten we vrij maar naast het station staat het huis waar we…

Met elke golf

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.243
Ik wandel langs het leven heen verzacht van aard, maar nooit verlost van het verleden, want hoe bemost een steen ook is, het blijft een steen zo staat het hier in mij geschreven met ouder worden zelfs gegrift de duinen, zand, de zee, de drift die overging, in overleven in vasthouden aan wie jij was voor mij dan toch, en aan de sporen die…

De dauwoedemen leven

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 604
het strakke blauw van de hemel trekt sporen over het vlakke land de dauwoedemen ademen hun vrijheid om tenslotte te verdwijnen in het niets ik ken geen bergen die hoger zijn luchtkastanjes nog niet gerijpt in hun stekelige huis vallen te vroeg blijven ongeraapt kleven en leiden de herfst naar weer een ongerept seizoen het…
elze5 september 2010Lees meer >

het lot dat stuitert

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
warmte en wijsheid bedwelmd schittert het blauw van de tv door een traan van het rechteroog alhoewel dag veertien volmondig het weten flankeert van wijze witte jassen woorden is deze onrust als knisperend van grind op mijn graf geen dag zal nog zegevieren wanneer het lijden niet wordt geleden, maar weggedrukt in de voetvegen laat het sporen…
elze27 oktober 2010Lees meer >

Een andere keer

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 742
Dwalen in de sneeuw die sporen vraagt maar niets in de stilte verder draagt.…
proficiens24 december 2010Lees meer >

Gedichten van Jean Fermate

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.441
Gedichten van (h)erkenning Gedichten van Jean Fermate verdienen aandacht tijdens afscheid tijdens schouw tijdens scheiden tijdens rouw Jean Fermate die speelt gevoelens, woorden, passie voor een ieder: kind, ma of pa want het dichten van Fermate laat verse sporen van (h)erkenning na… Deze hartenkreet draag ik op aan Jean Fermate…

Ruw strijken

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 571
zoals het bloed van Abel- schijnbaar achteloos het lege land in kreunende kruinen buigen diep ritselen kleedt zich in het geraas van een onzichtbare hand die meedogenloos het land ruw strijkt het fladderen sterft in bulderen weg totdat een schijnsel alles bedaart en de vruchten van de storm leest ze liggen als kinderen van vader geen spoor…
Kees Keizer13 september 2011Lees meer >

Zin vol waan

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
onbestemd verspreidt zich als een virus opgelucht wordt opgelost in bezorgdheid vol met weifel de ruimte die de vrijheid meebrengt om te proeven van onzekerheid wordt beperkt door opgelegde grenzen waarin het ideaal verdrinkt in te veel perfectie nagejaagd tot in absurd in de schemer gloort nog grijs waarin afdrukken van waan zinloze sporen…
geeraardt19 oktober 2011Lees meer >

Niet meer

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 921
Wanneer ze zoekt naar sporen die geen gebeden vragen maar haar geven wat ze nog kan dragen met haar laatste trots. Barsten zijn haar littekens van herinneringen die in elke stilte bloeden.…

Stilte na de storm

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 686
verlaten ruimte, gebroken spiegel rode lippenstift, oorbellen ernaast spoor van vers bloed en tranen vergeten uit te wissen in alle haast omver gelopen stoelen, horen als verlamd de akelige stilte aan zo snel mogelijk weg van hier is er de laatste ogenblik gedacht verlaten ruimte, ongezien geweld reflectie van vernietigende woede - maar…

Mes

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
Men schrikt van het gezicht dat aan haar hoofd kleeft haar wezen moet daaronder nog wel zijn geen tekens meer van sporen die de tijd geeft de lippen groot, de ogen net te klein.…

Dirigent

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 906
Zonder sporen gaan dagen voorbij. Een onbewerkte geluidsinstallatie toont voor mij die kleine details wat bij jou kon leven tot frustratie. Jij blijft de kunst van omgangskunde. Dialogen die jij met mensen aanging om de juiste toon te kunnen spiegelen waardoor jij het resultaat terug ontving.…

doorkijkjes

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
zijn gebroken hoofd draagt nochtans toch standvastig duizend sporen van verraad hoeveel kwaad er was geschied verkwanselt en besmuikt waar vrijheid naar de rotting ruikt van duizenden verdoemden ach daar binnen ruist zijn frase langs de schotten van de dood en in zijn nood verkleurt zijn blikveld niet- daar achter glas het houdt zijn…

Tafereel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Een woerd poogt wild een eend te paaien doch deze gak-gakt er vandoor en noopt, met een spoor van bladeren onthoopt, de amant ontgoocheld af te taaien. Zij kijkt hem proestend aan met ogen licht bevocht, er kleurt iets op haar wangen. Leest hij daar niet een onbewust verlangen naar wat eendlief niet wou gedogen?…

vorst verlet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
waar muren zich terugtrekken in grijs de ijzig koude dag zijn sporen nalaat, in de patrijspoort van een kokerblik staat een snik zich in te houden nochtans kruipt de kille pijn van niet meer onder mensen zijn door merg en been waar gaat dit heen?…
switi lobi8 december 2014Lees meer >

Een Vleug Achterberg

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 667
Vrijmoedig treed ik in uw spoor, ironieën achterlatend. Vanmiddag las ik uw talent, stond ik lange tijd verwonderd. Uw verheven taalgebruik, het koele ritme - welk een wijn! Ik waan me in een kloostertuin waar ik beknopte woorden ruik... Wat rent de tijd dit oord voorbij!…

Palfrenier

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 671
het wiebelding raakt sporen bijster, zijn reizigers in berusting, in pijn, zij praten over zestig zijn.…
Guy Aarts26 oktober 2015Lees meer >

Met de billen bloot

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 830
Natuurlijk, in sommige gevallen blijven er sporen achter, valt er nog wat weg te poetsen, maar fier op wat je hebt doorstaan, om tot hier te komen, van ballast ontlast, de wind gedraaid naar hoopvol.…

Langs het Getijde

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 913
Het schemert, en Waar 'k peinzend langs de golven ga En peinzend naar hun ruisen hoor, Ruist al hun vloed mij schuimend na En wist mijn spoor. Het schemert, en Waar 'k wijkend het getij beleef, Ruist het getijde op mij aan En wist wat 'k in mijn hart beschreef - Wat 'k heb gedaan.…