2337 resultaten.
In jouw ogen mocht ik kijken
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
877 woordeloos in open ogen
drink ik de ruimte
tussen elke stilte
die je laat nazinderen
als een droomvlucht
op mijn wang
blij en droef bonkt
mijn hart van verlangen
om zon-gevlinderd
te grijpen naar
het blauwe licht
van ademloos wachten
je handen raken zacht
mijn roerloos denken
verborgen in de troost
van je streellichte lach
zo…
Uit de kom en terug
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
2.963 Terwijl ik aarzelde, me verbaasde
je drie keer kuste, mompelde je
iets over geestdrift
Bekeek de schilderingen in je huid
de ring door je onderlip
je handen waren zo koud
dat ik hen zachtjes masseerde
een vuist maakte van je hand
en draaide op de gewrichtjes
in de pols, je wist wie ik was
een stem in het duister die
je troostte met dat…
Haar laatste reis
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.968 rest nog de tijd van pijn en verdriet
en de tijd om met haar familie te praten
De hoop die ze nog had is vervlogen
er is geen uitzicht meer is haar gezegd
hoe moeilijk ook de tijd nog zal worden
ze heeft zich er schreiend bij neergelegd
Ze zal herenigd worden met mijn broer
haar man, die ze zo lief heeft gehad
dat vooruitzicht te hebben troost…
Een vreemde hunkering
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
783 Er is iets achter alles wat we hier ervaren,
een vreemde hunkering naar licht en troost,
naar diep geborgen zijn, naar echt begrepen,
maar door ons jachtig leven zelden klaar.…
Begin de dag
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.206 Jouw oor
dat de wind
hoort en voelt
het is een korte
fluistering van troost
een nieuwe ingang
van hoop en liefde
Er schijnt
vandaag boven
jou de zon
ook als er wolken
over je heen hangen
schijnt die elke dag
je moet dat licht wel
vandaag willen zien.…
Zo vreemd, die hunkering...
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.307 Er is iets achter alles wat we hier ervaren:
een vreemde hunkering naar licht en troost,
naar diep geborgen zijn, naar echt begrepen,
maar door ons jachtig leven zelden klaar.…
SAMEN LACHEN, SAMEN HUILEN
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.507 altijd zorgde u voor ons
altijd was u daar
altijd troostte u
zonder commentaar...
nu zijn wij eens aan de beurt
om voor u te zorgen
het is onze plicht, hoor ma
u wat te verzorgen...
samen lachen, samen huilen
samen voeren we uw strijd
u vroeg toch niet om die ziekte
en om deze afhankelijkheid?…
De wandeling
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.080 Zij wandelde langs blauwe open luchten
Langs hemels vol met zwart omrande wolken
en slaakte duizend zuchten
Openheid en ruimte had zij nodig
De afstand des te meer
De klanken van herinnering
deden nog vaak te zeer
Alleen met wind en met geweten
met troost voor eigen ziel
moet deze weg gelopen
om al die pijn te kunnen gaan vergeten…
Heimwee
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.620 Er is geen troost meer om te wiegen,
geen woorden die men liefde heet,
geen vleugelen om heen te vliegen
naar oorden die men veilig weet.
Wel zijn er duizend kleine zorgen
waarin ik langzaam ben vergaan.
Ach kon ik nog één keer als vroeger,
al is het enkel in mijn waan:
met mug, met zomer en met moeder
weer in dat ver bed slapen gaan.…
Bedankt
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
3.094 Bedankt voor al die mooie jaren
met alle momenten van licht
voor de tijd dat we samen waren
het gezin wat we hebben gesticht
Bedankt voor je mooie ogen
waarin ik heel diep mocht kijken
waarna ik ben weggevlogen
om m’n eigen droom te verrijken
Bedankt voor je lieve woorden
voor je troost en je zorgen
zelfs toen we ontspoorden
verheugde…
stofjes die in licht verdwalen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
980 ik wil spelen met
de dingen om me heen
stofjes die in licht verdwalen
dansend op de zonnestralen
zomaar voor het spel alleen
gedachten vangen
die in zonlicht hangen
een vage schijn die niet
anders blijkt te zijn dan een
stukje uitgesteld verlangen
je mag de warmte
van mijn handen voelen
als ik je troost omdat tranen
van je wangen…
November
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
722 De bomen kennen geen troost
in de bladval van verdriet.
De takken kaal en willoos
stijf de stam die ze torst.
Woest walst de westenwind,
de lucht geplet door donker dreinen.
November kent geen genade
alle zielen sterven zich dood.…
Licht in de nacht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
636 schreef niet storen
en de dood zocht aan zijn stropdas
Voor de oma eens trots moeder die
nu kind is maar dat zelf niet weet
Voor de merel die zijn lied zingt
maar als antwoord slechts de stad hoort
Voor de puber die naar rust dingt
want het leven sleept hem voort
Voor de eenling die begrip zoekt
maar nooit vindt, voor hen bid ik
Om een troost…
FANTASEREN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.151 de zonnekant van onze vriendschap
de warmte en troost die ons verwent.
En dan...
stapje na stapje
omhoog klimmen naar de bestemming
achter de horizon zonder grens.
Daar wentelen we ons vredig
in het wilde steppegras
staren sprakeloos naar
zoete wolken
en fantaseren samen
een sprookje naar de hemel.…
Energie gemorst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
523 Verstrikt me
in mijn nachtbedrog,
de waan als korte droom,
heb ik mijn schroom
in reine slaap verkocht,
het blind zijn als
een tweede klacht,
de eerste verschuilt
zich in beloften, en
achter maskers, van
aangezicht, in lot
volbracht, te mogen
troosten aan je borsten,
die vind ik in
mijn lege dromen,
verzadig mij met
het verloren zijn…
Jackson, Jakhalzen en Jojo’s.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
558 opgewassen
gepuberd, adolescent, volwassen
te jong in één keer uit de goot
Zingend gaf zijn ziel maar brood
Dansend weg zijn eenzaam hart
Voor nog meer kamers smart
Geen kunst was voor de fans te hoog
Gegrepen, gegijzeld door hun nood
Gebrek aan god, liefde, werk
Veranderde het gezicht te sterk
En het lichaam protesteerde broos
Tot troost…
Dag dappere kleine Queenie
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
682 met jouw hondensnoetje
dapper wandelde je met haar mee
kleine pootjes dribbelden
naast haar, jaren lang
tot je water kreeg
in jouw longskes
en je niet meer
eten of drinken kon
toen mocht je inslapen
en je trouwe oogjes sluiten
je kopje neerleggen
uit liefde
dag kleine Queenie
slaap zacht
je gaf alles
wat je had
laat dat
een troost…
Ik zong zo menig minnelied
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.775 Een eedle ziel in elke borst,
En troost aan al wie lijdt en dorst,
Dat wenste ik steeds voor alle mensen;
Maar ’t waren wensen, ach, en ’t bleven wensen.…
DOODSANGSTEN.....
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
752 Vroeger toen ik jong was
Was de dood ver verwijderd
Nu en na
Meer dan een halve eeuw
Verschijnen beelden
Van de vele
gevallen geliefden
-Zij die mij vormden
Troostten inspireerden
Onvoorwaardelijk liefhadden
Om mij
Het kind
-Nu ouder
Word ik bang
Twijfel aan mijn goedheid
Aan een Hogere macht
Ik wens niet te geloven
In een Hogere…
Een pril begin
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
541 lente
toch het ontwaken van de natuur
oogluikend, steels
wierp ik een blik
in mijn voortuintje
de clematis staat in knop
bijna barstensvol
kale takken
geen enkel blad
toch tel ik vijftig knoppen
mijn vingers reiken
strelen en een glimlach is er toch weer
om dit wonder
voorzichtig in een aarzeling
begint de wind te fluisteren
over troost…
Moederdag voor eeuwig
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.019 In onze diepste pijn
was zij met ons verbonden
bij onze grootste vreugde
ontsprong haar lieve lach,
deelden we verdriet
zij troostte als geen ander
met haar als moeder
was het altijd moederdag.
Nog eenmaal klinkt op aarde
mijn bewonderend hoera
o, dat zij eeuwig moeder is
nu in Gods Gloria.…
de kans om iets te vinden wat echt is is klein
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.048 echte vrienden zijn moeilijk te vinden
maar als je ze hebt kan je je niet meer ontbinden
echte liefde is niet groot
maar wel sterk en zo lang tot de dood
echte woorden spreken niet,
ze doen je zwijgen of troosten verdriet
wat is echt en wat is schijn?
de kans om iets te vinden wat echt is, is klein.…
VANDAAG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.350 Nu stiekum naar het park, de vogeltjes voeren
De prille zuurstof inhaleren, dan draai ik op volle toeren
Dan Liesje even troosten, problemen in haar leven
Hoe vaak werd ik liefdevol opgevangen, ik ga alles geven!
Ik denk aan jullie allen, ieder is vergezeld
Fijne dag nog, jullie missen, voor géén geld!…
VAN NIETS HET MEEST
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.423 mij nu maar in stilte sterven
heel ver van alles en van iedereen
Ik wil niet langer lopen zwerven
laat mij maar sterven, heel alleen
Breng mij nu maar geen kransen
die hebben alle waarde verloren
In stilte maak ik mij de balans en
enkel mijn innerlijk kan ’t horen
Geef mij ook geen loze woorden
hoe goed ik wel zou zijn geweest
Dat troost…
Niet alleen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
907 Het is fijn om te weten
Dat ik niet altijd alleen hoef te zijn
Het is gewoon een goed gevoel
Want samen zijn we niet zo klein
Met alle problemen
Toen alles verkeerd ging op één dag
Jij sloeg een arm om me heen
En troostte me, met je woorden en een lach
Zonder jou was ik nu een hoopje ellende
Of een gebroken droom in een leeg hoofd…
de armen van de dood
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.092 Als je helemaal geen uitweg meer weet
en in het donker de weg niet ziet
verdrinkt in je zorgen,
en schreeuwt van verdriet,
dan wil ik je geruststellen en troosten,
en in mijn armen wiegen
totdat jouw schaduwen in de ochtend
als vroege nevelslierten vervliegen
en jij niet meer hoeft te vluchten
in hoge nood,
in de armen van de dood.…
O God, wees Heverlee en Lommel zeer nabij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 dood klinkt door de dagen
van tere jonge kinderstemmen,
het leven comprimeert in tunnelvisie,
wrakstukken spreken woordenloze taal,
bloemen verbeelden wat in harten leeft,
die achterblijven hergroeperen zich
in lotsverbondenheid en niet begrijpen,
de lucht is zwanger van de dood,
één datum ligt verankerd in de tijd,
een monument na troosten…
Mevrouw Verkuijl: bedankt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 met als troost: háár huis ongeschonden?
Mevrouw Verkuyl, bedankt!…
"MAAR DE GROOTSTE IS DE LIEFDE"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
802 Herman bracht geen rouw
maar bezinning, bezieling, bemoediging en troost
voor de oermomenten, kruispunten, overgangen
van het leven en van de dood
maar vooral de verzoening
"midden in het leven staan we in de dood"
daar is niets mis mee
dat is goed
dat is het allergrootste
dat is ook liefde!…
Wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
874 Woorden van rust en ontroering
waaien weg, verjaagd door de wind,
woorden van liefde en troost
verwaaien als bladeren in de herfst.
En na de wind wacht ons slechts
leegte, en hoop zonder doel.…