2289 resultaten.
eindeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
816 zonsondergang
het einde van zijn eigen wereld
die draait in een beperkt heelal
kennis maakt de einder onbereikbaar
lichtjaren reizen door ’t universum
door sterrenstelsels zwarte gaten
oneindigheid door ons geschapen
ik droomde over mijn geliefde doden
visioenen in hemels licht en amadeus
zij wenkten en noodden uit tot het feest
van de verre…
Een zachte dans
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.514 mijn gedachten trippelen
langs vertrouwde paadjes,
op duizend korrels grind
mijn ogen zingen
voorbij verre horizonten,
over liefde die bemint
mijn dromen vliegen
zonder vleugels,
langs een hemelsblauwe wens
mijn handen dragen
jouw omhelzing,
in teder voelen van een mens
mijn vingers ontwaken
in een zachte dans,
op het ritme…
Er was eens.........
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.101 kennis
waar wij niets meer van weten
zij dienden hun koning
met vleugelen van vuur
niet gebonden
aan tijd of duur
een opstand
brak uit
in het vrederijk
de onderkoning greep naar de macht
in het koninkrijk
de oorlog
een machtige strijd der titanen
het begin
van duisterheid
en vele tranen
de opstandelingen verbannen
naar een verre…
aan Pamela
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
927 dikwijls zijn er van die naamloze namiddagen
en de tijd loopt sneller dan dat de ruimte
eindigt in een schaduwrijke hel
het voetpad, ja, die is het
die de passen regelt van onze nachtelijke liefdes
die we vergeten, die we niet vergeten
zoals de Brusselse foor,
de ochtenddromen, de oorlogen in verre landen
en we zetten ons leven verder…
Zomer
gedicht
4.3 met 75 stemmen
8.279 Open deuren en ramen
laat binnen de wind, die
piepkleine vogels
neertuimelt uit nesten
gevlochten met
dode welvaartsresten
van verre seizoenen
verbleekt door de tijd.…
Aanhalig vleit langs mijn schreden
gedicht
3.9 met 31 stemmen
17.220 Wanneer ik 't noodlot wil tergen
Gaan mijn vermetele tochten
Door gevangenissen, krochten
Waar zich moordenaars verbergen;
Tot ik eens terug moet komen
In een tuin aan verre kusten.
Die plek, om zo stil te rusten,
Wat wachten mij daar voor dromen.
--------------------------------------------
uit: 'Verspreide gedichten', 1942.…
Bekeerling
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.094 Hij voelde zich ook verre van in orde.
Z'n snelle reis ervoer-ie als een straf,
waarop-ie bijgelovig is geworden.…
De Grote Beer
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.301 Gisteravond zag ik de grote beer
Tussen alle andere sterren
Schitteren deed hij niet meer
Ik zag het al van verre
Er zijn er ook zoveel die schijnen
Volop hun aanwezigheid
Zelfs de grootste sterren verdwijnen
Meestal weer na korte tijd
Echte sterren kunnen niet vergaan
Zo zijn zij geboren
Op grote hoogte blijven staan
Stralen tot aan…
de directeur en zijn directoire
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.716 roep ik hen van verre toe
ja, verdikkeme
wat fijn dat u het ons meldt
dat is van de eerste bustehouder
gedragen door mijn oude grotemoe
mijn opa was directeur
die snoeper fabriceerde
fijne lingerie
zij droeg derhalve een directoire
en was ongevraagd
zijn mannequin
voor de notabele fine fleur
dag en nacht stond ze
voor hen klaar…
Niets behalve zand en stenen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.593 Niets behalve zand en stenen
Hier word ik geacht te spelen
Met een verre neef, een ploert
Die mijn mond en alles snoert
Daar waar de ploert je zand laat vreten
Wordt verderop fijn aangezeten
Met toast en prima kelken wijn
Voor eventjes geen ouder zijn
Pas veel later komt je vader vragen
- Niet ziende hoe terneergeslagen
Je jezelf hebt…
De avondstraat
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
813 Achter de grijze bomenrij een verre vrouwenstem
die kinderen roept
en helle strepen trekkend in de stilte
gieren de vogels van de nacht.…
Luisteren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
794 De wind fluisterde over de verhitte aarde
Het water kolkte verkoelend langs de benen
Is het nutteloos dat ik met gesloten ogen in het verre staarde
Waarnam door het licht te verstenen
Het gras kriebelde aan de tenen
De ziel verhief zich zonder dat het me zorgen baarde
De zintuigen gescherpt ervoer ik de natuur in haar waarde
Zo hard in haar…
zon kaatst koper door patrijzen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
736 patrijzen
lager wal keert boeg en romp
de waterspiegel toont afgrijzen
opgetuigd met zeemanskunst
het scheepje zonder lading
matrozen paraderend op het dek
niet wetend dat de bodem lekt
de kapitein in loondienst
van de tijd en heersende moraal
jaagt eigentijdse passagiers
van boord als baas van allemaal
zijn schip gestrand na verre…
De Laatste Reis (Afscheid van een Reiziger)
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
3.024 Veel heb ik gezworven,
verre landen doorkruist.
Mijn leven riskerend,
reizend door berg en dal.
Hier sta ik dan wachtend op m'n laatste reis,
niet wetend wat er komen zal.
Ooh edele zeeën,
door schone rivieren gevoed
Ooh waarde aarde,
toon mij uw gemoed.
Mijn leven geleefd,
mijn paden bewandeld.…
het zeetje zingt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
676 Het zeetje springt de jaren op en neer
tot alles oplost in de grijze mist
van wijdte, hoogte, verte, nimmermeer
onschuldig als dat kind dat nog niet wist
dat aan de verre overzijde weer
een strand, een straat, een mens de wens uitwist.…
Waar geen haven is
gedicht
2.4 met 9 stemmen
9.191 Je lyrisch betoog kan bewegen als
een pont aan de steiger, je kapseist hooguit
in het zich van een horizon, een verre vriend.
Op de rede, op straat blijft het stil, al die tijd.…
Vaders zoontje
poëzie
2.2 met 10 stemmen
2.559 'k Wil naar verre landen reizen,
Kijken hoe het ginder gaat,
'k Wil het zien wat andren prijzen,
Wat in mooie boeken staat.
'k Wil door alle zeeën sturen,
Oost en West, het loop' zo 't loop',
Ga 'ris neuzen bij de buren
Wat daar zoal is te koop.…
Maakbaar geluk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
556 Gevoel is de taal van onze ziel
onze oudste wijsheid
het is ervaring van de mensheid
in genen geschreven
Voelen en denken is
één bij onze verre voorouders
en instinkt genoemd
als denken en taal losgemaakt
van ‘t dierlijk instinkt
en de leugen is uitgevonden
zijn we mens
Gevoelens leiden en gedachten
volgen in de oerdans…
wereld
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
850 Tel de sterren de dichte en de verre.
Blijf kijken naar de lucht.
Adem in.., adem uit..,en zucht..
Luister naar de geluiden van buiten,
de wind die blaast,vogeltjes die fluiten.
Wat is het mooi..,deze prachtige dag.
Ik kijk niet naar de lucht zonder een glimlach.
Het liefst zou ik hier altijd willen zijn.…
Veertiger jaren zomers
gedicht
2.0 met 89 stemmen
14.115 Vliegtuigen getuigen van cigarettemerken
schrijven nijver merknamen tegen
de buik van God
Met koortsig glanzende oogopslag
en stramme arm signeren generaals
de capitulatie in een theetuin
vol roestige fietsenrekken
ze laten heftig naar pis
ruikende bunkers achter om
de herinnering aan hun levenswerk
concreet te houden
van verre…
't Centrum
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
653 IJspaleis
Buiten spuiten fonteinen
zomaar uit het niets
liep Hulshoff's kelder onder
geinig toch zoiets
De Haagse tramtunnel
ook 'n verhaal op zich
duurde zeven lange jaren
voordat dat zwembad was gedicht
Ook hebben wij nou tieten
tieten van Den Haag
belemmeren het straatbeeld
is dat nou niet vaag
De stad is uitgewaaierd
van 't verre…
Om wie ik liefheb
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
747 Daarom weg
kon blijven met een vliegend tapijtje
bij de hand en duizend en één dromen
hoe lang dat mocht duren, hinkstap van hier
naar de verre, overkant van het heelal.
De aarde beeft en je valt en rolt
als een bal over de vloer in het nu
glimlachend, een zekere toekomst tegemoet.…
met droefheid
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
661 bedrukt, wegwaaiend
in honger en liefde, almaar onderweg
almaar
en wellicht volkomen onoprecht
- zouden wijzers dromen hebben -
ik kijk op mijn horloge, reis verder door woorden
en besef dat ik je neerschrijf langs een rivier
onder onbewaakte bomen
misschien hebben jij en ik hetzelfde nodig
maar word ik regen
zodra de wind van verre…
ADORATIE
poëzie
3.6 met 9 stemmen
1.908 Ik heb een tempel in mijn hart gewijd
Voor uwe liefde, en eenzame uren lang,
In vroom vereren en devoten drang,
Ben ik daar bij u, wen gij verre zijt.
en als ik biddend daar mijn leed belijd,
Leeft heel mijn ziele, en meen'ge zang
Ruist door de hooggewelfde zuilengang,
In 't statig huis van stille heiligheid.…
Fluitenkruid
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
542 Hoe parelt uw licht
over mijn gezicht naar benee
daar in geen velden
de wegen van uw bewegingen
te bekennen zijn
u bestaat zoals u bestaat
doorheen het flierefluiten
van verre winden en zonnestreken
een morgenstond vol
bruisende merels en vlinders
u bent een libel
zoemend rondom mijn oren
u maakt mij doof en blind
op tast…
Twijfelachtige woorden
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
525 mijn laatste hoop
schuurt als een anker vol berouw
over het zand waar wij onze namen
van dichtbij leerden kennen
woorden waren twijfelachtig
daarom was het spreken ons niet gegund
we hoorden elkander in de klankschaal
die onze dromen leerde om met gesloten ogen
verre sprongen te maken
maar jij sprong en durfde het vallen aan
ik bleef achter…
Dagen van sneeuw
netgedicht
4.5 met 59 stemmen
1.522 Soms weet ik niet meer
of het sneeuwde, die dag
toen stilte schreeuwde
en licht dat over de jaren lag
van een leven... samen, later
als droom verdronk
tussen weilanden van
wind en water waar ik jou
de laatste rozen bracht
zie ik de reflectie van een
glimlach in de lucht ,volg een vogel
op zijn verre vlucht
zijn vleugels dragen…
Oog in oog
gedicht
2.8 met 11 stemmen
7.820 Uit verre kamers nadert een doodstille gang.
De deur wacht op stappen. Schuilhoeken kijken.
Hij staat voor de spiegel, hij het bangst
omdat het beeld zich in hem laat betrappen:
een schuldig kind dat de rede doorbreekt,
uit oude kasten naar taal komt happen.…
OUDE VERTELLING KOMT WEER
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
630 Tijdens de vroege levensjaren
zijn bekende geliefde sprookjes
een verre nachtelijke stad
stil in 't einderduister verzonken
die haar plaats alleen aanduidt
met een zwakke hemelgloed
waar slopend werk en drukke pret
samen bescheiden rossig glanzen
Assepoester Sneeuwwitje Duimpje
bestaan voor rijpe mensen
als vertrouwde wijze dwaalsterren…
Zonsondergang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 sereen
zoals zonnestralen aan de hemel staan
Door 'n wolkendek dat in de lucht verscheen
ligt regenweer nog ver vandaan
Blauwe zoete luchten,met wolken
als gouden vruchten
bestrijken't gebied op 'n enkel moment
verbonden aan tijd,als de zon
zijn weerspiegeling herkent
't Stille water in een frisser jaargetij
is een verstild moment
Van verre…